Σκιαὶ ἐξουσίας καὶ ἐσωτερικῶν μηχανισμῶν εἰς τὸ εἰσαγγελικὸν σῶμα

Κύριε Κούλογλου,

Δὲν σᾶς γνωρίζω προσωπικῶς. Οὔτε καὶ σεις γνωρίζετε ἐμένα καὶ τοῦτο, ἐπιτρέψατέ μοι νὰ εἴπω, ἀποτελεῖ τὴν μόνην ἐγγύησιν ἀξιοπιστίας, τὴν ὁποίαν δύναμαι νὰ σᾶς προσφέρω. Δὲν ὑφίσταται μεταξύ μας οὐδεμία παλαιὰ γνωριμία, οὐδεμία χάρις πρὸς ἐξόφλησιν, οὐδὲ συμφέρον τι πρὸς ἐξυπηρέτησιν. Ὑπάρχει μόνον αὕτη ἡ ἐπιστολή καὶ τὸ περιεχόμενόν της.

Σᾶς γράφω, ἀφοῦ σᾶς παρακολουθῶ ἐπὶ ἱκανὰ ἔτη. Ἔχω ἀναγνώσει πλῆθος τῶν δημοσιευμάτων σας ἀρκετὰ, ὥστε νὰ ἐκτιμήσω ὅτι δὲν ἀνήκετε εἰς τὴν κατηγορίαν ἐκείνην τῶν δημοσιογράφων, οἵτινες ἀρκούνται εἰς τὴν ἀναπαραγωγὴν ἀνακοινώσεων. Ἐὰν σφάλλω, κλείσατε τὸν φάκελλον τοῦτον καὶ λησμονήσατέ τον. Ἐὰν δὲν σφάλλω, ἀναγνώσατέ με μετὰ προσοχῆς.

Δὲν θὰ σᾶς γνωστοποιήσω τὸ ὄνομά μου. Ἀρκεῖ νὰ γνωρίζητε ὅτι ὑπηρέτησα τὴν χώραν ἐκ θέσεως ἥτις μοι ἐπέτρεπε νὰ βλέπω πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν δύναται νὰ ἴδῃ ὁ καθένας. Τριάκοντα ἔτη εἶναι πολλά· ἀρκετὰ διὰ νὰ μάθῃ τις νὰ διακρίνῃ τὸ ὀρθὸν ἀπὸ τὸ ἐσφαλμένον, τὸ καλὸν ἀπὸ τὸ κακόν.

Καὶ σᾶς γράφω διὰ νὰ σᾶς ὁμιλήσω περὶ τοῦ «κακοῦ» καὶ τοῦ «ἐσφαλμένου», τὰ ὁποῖα, ἐὰν δὲν ἐπισημανθοῦν καὶ δὲν ἀναδειχθοῦν, θὰ ἐξαπλωθοῦν καὶ θὰ διαχυθοῦν.

Ἀναγινώσκετε τὰς γραμμὰς ταύτας, διότι τινὲς πρῶην συνάδελφοι καὶ συμφοιτηταί μου φαίνεται ὅτι ἐλησμόνησαν ὅσα μᾶς ἐδίδασκεν ὁ ἀείμνηστος Ἰωάννης Μανωλεδάκης, ὁ σοφὸς δάσκαλός μας καὶ καθηγητὴς τοῦ Ποινικοῦ Δικαίου εἰς τὸ Ἀριστοτέλειον Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης, ὅτι δηλαδὴ ἡ ἀσφάλεια δὲν πρέπει νὰ χρησιμοποιῆται ὡς δικαιολογία πρὸς περιστολὴν τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν.

Τινὲς ἐκ τῶν μαθητῶν τοῦ ἀειμνήστου Μανωλεδάκη, δικασταὶ καὶ εἰσαγγελεῖς μὲ πολυετῆ πλέον σταδιοδρομίαν, πράττουν συστηματικῶς τὸ ἀντίθετον. Ἀλλὰ, δυστυχῶς, τοῦτο εἶναι τὸ ἐλάχιστον…

Ὁ ἀείμνηστος Μανωλεδάκης δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ φαντασθῇ ποῦ θὰ κατέληγον τινὲς ἐκ τῶν ἀγαπημένων του φοιτητῶν. Καὶ ἐπιθυμῶ νὰ γίνω σαφέστερος.

Ὁ ἀφανὴς μηχανισμός

Κατὰ τὰ τελευταῖα ἔτη ἔχει διαμορφωθῇ ἐντὸς τοῦ εἰσαγγελικοῦ σώματος εἷς ἄτυπος, ἀλλὰ ἰδιαιτέρως ὀργανωμένος μηχανισμὸς ἐπιρροῆς, ἔχων ὡς κέντρον τὴν Εἰσαγγελίαν τοῦ Ἀρείου Πάγου, τὴν Ἕνωσιν Εἰσαγγελέων Ἑλλάδος, τὴν Εἰσαγγελίαν Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν, τὴν Εἰσαγγελίαν Πρωτοδικῶν Πειραιῶς, καθὼς καὶ πρόσωπα κατέχοντα ἢ διεκδικοῦντα κρίσιμους θέσεις εἰς τὴν εἰσαγγελικὴν ἱεραρχίαν.

Πρόκειται περὶ συστήματος ἀλληλοϋποστηρίξεως καὶ ἐλέγχου, λειτουργοῦντος μετὰ μακροπροθέσμου σχεδιασμοῦ, ἐπιδιώκοντος οὐ μόνον τὴν κατάληψιν νευραλγικῶν θέσεων, ἀλλὰ καὶ τὴν διατήρησιν τῆς ἐπιρροῆς του εἰς βάθος χρόνου διὰ τῆς διαδοχῆς «ἡμετέρων» προσώπων.

Ἡ λειτουργία τοῦ μηχανισμοῦ τούτου ὁδήγησεν, κατὰ τρόπον συστηματικόν, εἰς ὑπηρεσιακὴν περιθωριοποίησιν ἱκανῶν καὶ θεσμικῶς ἀνεξαρτήτων εἰσαγγελικῶν λειτουργῶν, οἵτινες ἀσκοῦν μετὰ συνεπείας καὶ ἐπαρκείας τὰ καθήκοντά των, ἀλλ’ οὐκ ἐντάσσονται εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ἰσορροπίας τοῦ συγκεκριμένου συστήματος.

Κεντρικὸν πρόσωπον τοῦ δικτύου τούτου φέρεται ὁ Χ, νῦν Ἀντεισαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου.

Ὁ Χ. εἶχε τὸ προνόμιον νὰ συνεργασθῇ μετὰ τοῦ ἀειμνήστου Λάμπρου Μαργαρίτου, καθηγητοῦ Ποινικοῦ Δικαίου καὶ Ποινικῆς Δικονομίας εἰς τὴν Νομικὴν Σχολὴν τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου, μεθ’ οὗ συνέγραψαν καὶ βιβλία. Ἀκαδημαϊκὸς δικηγόρος, μετὰ εἰσαγγελέως….

Περὶ τὸ ἔτος 2018, ὅτε ἔτι ὑπηρέτει ὡς Εἰσαγγελεὺς Ἐφετῶν, ἀπεφάσισε νὰ δραστηριοποιηθῇ ἐνεργῶς εἰς τὴν Ἕνωσιν Εἰσαγγελέων Ἑλλάδος. Κατ’ ἐκεῖνην τὴν περίοδον εἶχε ἤδη ἀποκτήσει ἰσχυρὰς διασυνδέσεις ἐντὸς τοῦ σώματος, ἐνῶ πολλοὶ νεώτεροι συνάδελφοί του, ἀποβλέποντες εἰς εὐνοϊκὴν ὑπηρεσιακὴν μεταχείρισιν, τὸν ἀντιμετώπιζον ὡς πρόσωπον αὐξημένης ἐπιρροῆς, προσιτοῦ χαρακτῆρος καὶ ἐντόνου παρουσίας εἰς τὸν συνδικαλιστικὸν χώρον.

Διετέλεσεν εν συνεχεία Ἀντιπρόεδρος καὶ Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως.

Δίπλα εἰς αὐτὸν τοποθετεῖται ὁ ἤδη συνταξιοδοτηθεὶς Ζ., ἐπίσης πρῶην Πρόεδρος τῆς Ἑνώσεως Εἰσαγγελέων, καθὼς καὶ ὁμάς εἰσαγγελικῶν λειτουργῶν, οἵτινες, συμφώνως πρὸς τὰς αὐτὰς πηγάς, ἐλειτούργουν συντεταγμένως καὶ ὑπὸ τὴν καθοδήγησιν τοῦ Χ.

Μεταξὺ τούτων ἀναφέρονται ὁ Ν. ἐκ Θεσσαλονίκης, στενὸς φίλος καὶ βασικὸς στρατηγικὸς συνομιλητὴς τοῦ Χ., ὁ Σ., ἐπίσης ἐκ Θεσσαλονίκης καὶ ἐπὶ δύο θητείας γραμματεὺς τῆς Ἑνώσεως, ἡ Τ., ἥτις φέρεται διατηροῦσα στενὴν προσωπικὴν καὶ ὑπηρεσιακὴν σχέσιν μετὰ τοῦ Σ. καὶ ἀποτελοῦσα βασικὸν κρίκον συνέχειας τοῦ αὐτοῦ μηχανισμοῦ ἐντὸς τῆς Ἑνώσεως, καθὼς καὶ ὁ Κ., πρόσωπον μετὰ ἐντόνου παρασκηνιακῆς δραστηριότητος καὶ διαρκοῦς παρουσίας εἰς τὰς ἐσωτερικὰς ἰσορροπίας τῆς Ἑνώσεως καὶ τῶν μεγάλων εἰσαγγελιῶν.

Τὰ πρόσωπα ταῦτα ἐμφανίζονται ἐναλλασσόμενα διαχρονικῶς εἰς κομβικοὺς ρόλους, διατηροῦντα σταθερὰς ἐσωτερικὰς συμμαχίας καὶ λειτουργοῦντα ὡς συνέχεια τοῦ αὐτοῦ συστήματος ἐπιρροῆς καὶ διαδοχῆς ἐντὸς τοῦ εἰσαγγελικοῦ χώρου.

Ο σχεδιασμὸς ἦτο σαφὴς ἤδη ἐκ τῶν πρώτων χρόνων· ὁ Χ. νὰ προωθηθῇ τελικῶς εἰς τὴν θέσιν τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου, συγχρόνως δὲ ὁ Σ. νὰ ἀναλάβῃ τὴν Εἰσαγγελίαν Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν καὶ ὁ Ν. τὴν Εἰσαγγελίαν Πρωτοδικῶν Πειραιῶς.

Ἐπειδὴ δὲ ὁ Εἰσαγγελεὺς τοῦ Ἀρείου Πάγου ἐπιλέγεται ὑπὸ τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἐθεωρεῖτο ὅτι βασικὴ προϋπόθεσις πρὸς ἐπιτυχίαν τοῦ σχεδίου τούτου ἦτο ἡ οἰκοδόμησις σχέσεων ἐπιρροῆς, τόσον ἐντὸς τοῦ δικαστικοῦ σώματος ὅσον καὶ πρὸς κυβερνητικὰ κέντρα.

Τὰ πρόσωπα τοῦ συγκεκριμένου κύκλου ἀξιοποίησαν προσωπικὰς γνωριμίας καὶ διαύλους ἐπικοινωνίας μετὰ κυβερνητικῶν παραγόντων, κυρίως προερχομένων ἐκ Θεσσαλονίκης, ἵνα ἐνισχύσουν τὴν ἐπιρροὴν των εἰς τὰς ἐπερχομένας κρίσεις τῆς εἰσαγγελικῆς ἱεραρχίας.[.............................................]


Η άποψή μας / Η επιστολή του δικαστικού στο Tvxs τώρα δικαιώνεται ...