Γαλλικό φιλμ νουάρ σε σκηνοθεσία του Εντουάρ Μολιναρό, με πρωταγωνιστές τη Ζαν Μορώ και τον Ζεράρ Ουρύ . Η ταινία είναι πιστή στους κώδικες του είδους, γεμάτη ανατροπές και ατμόσφαιρα γεμάτη ένταση , με την ιστορία να ξεκινά από τον φόνο και να γυρίζει πίσω στον χρόνο για να εξηγήσει τα "γιατί" .
Η υπόθεση ακολουθεί τον πλούσιο βιομήχανο Ζακ Ντεκρέ, ο οποίος μαθαίνοντας ότι τον απατά η γυναίκα του Γκλόρια, αποφασίζει να εκδικηθεί με έναν διαβολικό τρόπο. Της στέλνει ανώνυμες εκβιαστικές επιστολές, κάνοντάς την να πιστέψει ότι ο εραστής της είναι ο εκβιαστής. Η κατάσταση κλιμακώνεται τραγικά, με την Γκλόρια να σκοτώνει κατά λάθος τον εραστή της, ενώ πολύ αργά ανακαλύπτει την πραγματική ταυτότητα του εκβιαστή .
Η ταινία ήταν το θαυμάσιο ντεμπούτο του σκηνοθέτη Εντουάρ Μολιναρό . 
Παρά το γεγονός ότι κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά με το εμβληματικό φιλμ νουάρ της Νουβέλ Βαγκ "Ασανσέρ για δολοφόνους" (Ascenseur pour l'échafaud) του Λουί Μαλ, και μοιράζεται την πρωταγωνίστρια Ζαν Μορώ, το ύφος τους είναι πολύ διαφορετικό .
Το "Le Dos au Mur" θεωρείται ένα πιο παραδοσιακό, κλασικό αμερικάνικου τύπου φιλμ νουάρ. Η γλώσσα του είναι τυπική του είδους και η ταινία ακολουθεί πιστά τους κώδικές του, χωρίς τις πειραματικές τάσεις του κινήματος της Νουβέλ Βαγκ .
Ο ρόλος της Ζαν Μορώ εδώ είναι αυτός μιας γυναίκας που, αν και μοιχός, είναι περισσότερο θύμα των περιστάσεων, σε αντίθεση με τους πιο περίπλοκους και χειριστικούς ρόλους που υποδύθηκε στις ταινίες του Μαλ .
Η επιλογή των ηθοποιών είναι ένα από τα δυνατά σημεία της ταινίας.
Ζαν Μορώ (Gloria Decrey): Η ερμηνεία της θεωρείται εξαιρετική. Ο χαρακτήρας της δεν είναι παθητικός, αλλά γνωρίζοντας καλά τον άντρα της καταλαβαίνει τελικά το σατανικό σχέδιο που έστησε στους δύο εραστές, και οδηγεί το δράμα στα έσχατα όριά του .
Ζεράρ Ουρύ (Jacques Decrey): Ο Ουρύ, γνωστός κυρίως για τις μεταγενέστερες κωμικές σκηνοθεσίες του (όπως Le Corniaud και La Grande Vadrouille), υποδύεται πειστικά τον ψυχρό, κυνικό και εκδικητικό σύζυγο .
Το σενάριο είναι πειστικό και καλογραμμένο, με έξυπνες ανατροπές, ειδικά στο φινάλε, το οποίο κρίνεται ως ιδιαίτερα επιτυχημένο και δραματικό .
Παρά το "παραδοσιακό" στιλ της, η ταινία καταφέρνει να είναι ελκυστική και να κρατά το ενδιαφέρον του σημερινού θεατή, με την ασπρόμαυρη φωτογραφία και τον ρυθμό της να είναι εντυπωσιακά .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου