Από σήμερα λειτουργεί το Μετρό Καλαμαριάς και για κάποιο λόγο, μολονότι είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος για το ότι θα με βοηθήσει πολύ στις μετακινήσεις μου προς το κέντρο, έκανα αντανακλαστικά έναν απολογισμό αυτών των ετών που περιμέναμε για να ολοκληρωθεί.
9 χρόνια καθυστέρησης…
Ήταν να παραδοθεί το 2018, αλλά παραδίδεται σήμερα.
Ήταν να κοστίσει 512 εκατομμύρια ευρώ και τελικά κόστισε τουλάχιστον 586, σύμφωνα με όσα λέγονται, ενώ υπάρχουν εκτιμήσεις ότι το κόστος τελικά ήταν πολύ υψηλότερο.
Πίσω από τις φιέστες, τα χαμόγελα, τις ευχαριστίες στους πολιτικούς και τα ωραία λόγια, υπάρχουν άνθρωποι που αυτά τα 9 χρόνια ταλαιπωρήθηκαν από τις λαμαρίνες, που περίμεναν επί ματαίω το έργο, ακούγοντας το ένα ψέμα μετά το άλλο.
Ή βλέποντας, τέλος πάντων, ότι δεν υπήρχε καμία αντιστοίχιση λόγων και έργων.
Από το 2018 που θα τελείωνε, φτάσαμε στο 2026.
Πίσω από τις φιέστες, υπάρχουν καταστηματάρχες που ζώντας χρόνια παρέα με τις λαμαρίνες, έκλεισαν τα μαγαζιά τους. Που έβλεπαν την επιχείρησή τους να μαραζώνει και να βρίσκονται σε απόγνωση.
Υπάρχουν πολίτες που περίμεναν 20 λεπτά στις στάσεις για λεωφορείο, που στοιβάχτηκαν μέσα σε αυτά, μάλωσαν, χάλασαν τη μέρα τους και τη διάθεσή τους. Που έχασαν λεπτά, ώρες από τις οικογένειες και την ξεκούρασή τους.
Που από το κλείσιμο των δρόμων δεν μπορούσαν καν να φτάσουν σπίτι τους.
Και που άκουγαν, άκουγαν, άκουγαν.
Και που είδαν το έργο να ολοκληρώνεται υπερκοστολογημένο, με ζημία στην τσέπη τους, αλλά και στην ψυχική τους υγεία.
Υπάρχουν και οι εργαζόμενοι, που υπερέβησαν εαυτούς σε πολλές περιπτώσεις και που δυστυχώς έφυγαν από τη ζωή στο πεδίο.
Πίσω από τις φιέστες, υπάρχουν άνθρωποι (στα δυτικά) που θα συνεχίσουν να περιμένουν πότε το μετρό θα έρθει και κοντά στην περιοχή τους.
Πότε θα φτάσει και η δική τους η σειρά για να γίνει η ζωή τους πιο ανθρώπινη.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε την ευθιξία να ζητήσει συγγνώμη για όλα αυτά.
Ανεξάρτητα αν ήταν επικοινωνιακό τέχνασμα ή όχι.
Δεκτή η συγγνώμη, υπό τον όρο ότι δε θα επαναληφθεί.
Ότι τα έργα θα ολοκληρώνονται στην ώρα τους, δεν θα υπερκοστολογούνται υπέρ των εργολάβων.
Και κάτι ακόμη.
Χαίρομαι, αλλά δεν μπορώ να πανηγυρίσω για 14,4 χιλιόμετρα σε 20 χρόνια.
Το πρώτο εργοτάξιο εγκαταστάθηκε το 2006. Η πρώτη γραμμή ολοκληρώθηκε σήμερα, μετά από 20 χρόνια και κόστισε το διπλάσιο απ’ ότι προϋπολογίστηκε.
Μοιάζει με την Οδύσσεια.
Ελπίζω να μην χρειαστούν ακόμη 20 και διπλάσιο κόστος για να δούμε και τη δεύτερη στα δυτικά.
Και θέλω να πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα δούμε μετρό ή και προαστιακό για το αεροδρόμιο.
Αυτά σκέφτηκα σήμερα βλέποντας τον εαυτό μου στον κυρτό καθρέπτη του μετρό.
*Χάρης Δημαράς - ΧΑΡΗΣ ΔΗΜΑΡΑΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου