Οι υποδομές, οι επενδύσεις και ο κάθετος άξονας Νίκη–Φλώρινα–Κοζάνη που μπορούν να αλλάξουν το μέλλον μιας ολόκληρης περιοχής
Λέξεις: Ευάγγελος Νομικός
Τα τελευταία χρόνια μου τυχαίνει να ταξιδεύω μέσω του αεροδρομίου των Σκοπίων. Δεν είναι εντυπωσιακό αεροδρόμιο. Είναι όμως ένα αεροδρόμιο που λειτουργεί σαν διεθνές.
Δύο λεπτομέρειες τα λένε όλα. Στα Σκόπια η επιβίβαση και η αποβίβαση γίνονται αποκλειστικά με φυσούνα — στο «Μακεδονία» δεν υπάρχει ούτε μία. Ο έλεγχος ασφαλείας γίνεται με σύγχρονο εξοπλισμό, χωρίς να χρειάζεται να αδειάσεις μισή τσάντα. Και μετά φτάνεις στον πίνακα αναχωρήσεων και βλέπεις πτήσεις σχεδόν παντού.
Το ίδιο έχω δει και σε μικρότερα αεροδρόμια, όπως στο Wroclaw της Πολωνίας. Το συμπέρασμα δεν είναι ότι χρειάζονται φαραωνικά έργα. Είναι ότι χρειάζεται οπτική και στόχευση — και ότι αυτά κοστίζουν πολύ λιγότερα από όσα νομίζουμε.
Το ίδιο μοτίβο και στη διαδρομή Μοναστήρι–Σκόπια, που ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί με τον νέο ανάδοχο. Και όμως, δίπλα σε έναν ημιτελή δρόμο, βλέπεις έντονη επενδυτική δραστηριότητα σε καθετοποιημένες μονάδες γερμανικών συμφερόντων, νέες βιομηχανικές ζώνες, μεταποίηση και τυποποίηση αγροτικών προϊόντων στην ίδια περιοχή.
Ας είμαστε ακριβείς: σε επίπεδο υποδομών υπολείπονται σημαντικά. Χτίζουν όμως διαδικασίες. Και οι διαδικασίες είναι αυτό που φαίνεται μετά από δέκα χρόνια.
Το κρατάω αυτό γιατί μιλάμε για μια περιοχή δίπλα μας. Η Φλώρινα απέχει από το Μοναστήρι λιγότερο απ’ ό,τι από τη Θεσσαλονίκη. Στην πράξη, μια αξιόπιστη οδική σύνδεση και δύο σοβαρές επενδύσεις αλλάζουν το κλίμα μιας ολόκληρης περιοχής. Αυτό είναι ο κάθετος άξονας Νίκη–Φλώρινα–Κοζάνη: δεν είναι έργο γοήτρου, είναι η προϋπόθεση για να έχει νόημα οτιδήποτε άλλο σχεδιάζουμε για τη μεταλιγνιτική Δυτική Μακεδονία.
Τις επόμενες έξι μέρες θα είμαι στο Γκέτεμποργκ, στο πλαίσιο ανταλλαγής του Ενεργοί Νέοι ΟΕΝΕΦ – Active Youths OENEF με εταίρους από Ιορδανία, Πορτογαλία και Σουηδία — μαζί με 10 εξαιρετικά παιδιά της Δυτικής Μακεδονίας. Είναι ο λόγος που επιμένουμε για τον τόπο μας.
ΥΓ. Κάθε φορά που πετάω από τα Σκόπια και από αντίστοιχες χώρες, μου κάνει εντύπωση πόσος νέος κόσμος ταξιδεύει — και ιδίως πόσοι νέοι ταξιδεύουν με μικρά παιδιά. Είναι το φυσιολογικό. Στη χώρα μας τείνει να γίνει εξαίρεση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου