Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης κατασκευάζουν τη συναίνεση στη γενοκτονία.
Κανονικοποιούν τη μακρά στρατιωτική κατοχή δεκαετιών και το απαρτχάιντ του Ισραήλ, εξαφανίζουν από το κάδρο τις κατάφωρες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, αναπαράγουν τον μύθο του Ισραήλ ως μόνιμου θύματος και συστηματικά υπονομεύουν, απαξιώνουν ή δαιμονοποιούν το έργο των Παλαιστινίων δημοσιογράφων στη Γάζα.
Τουλάχιστον 220 Παλαιστίνιοι δημοσιογράφοι και εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης σκοτώθηκαν από το Ισραήλ μεταξύ της 7ης Οκτωβρίου 2023 και του Αυγούστου του 2025.
Την ίδια στιγμή, τα μεγάλα δυτικά μέσα αποδέχονται πειθήνια τη σκληρή ισραηλινή λογοκρισία, περιορίζονται σε χλιαρές επιστολές διαμαρτυρίας για την απαγόρευση εισόδου ξένων δημοσιογράφων στη Γάζα και αναπαράγουν ισραηλινά ψεύδη, από τις ιστορίες για αποκεφαλισμένα βρέφη μέχρι τους ισχυρισμούς περί μαζικών σεξουαλικών επιθέσεων εναντίον Ισραηλινών γυναικών στις 7 Οκτωβρίου.
Όταν γράφουν για τη Γάζα, τα ρήματα μπαίνουν στην παθητική φωνή. Το υποκείμενο εξαφανίζεται. Κανείς δεν ευθύνεται. Οι άνθρωποι απλώς «σκοτώνονται», τα κτίρια «καταστρέφονται», οι εκρήξεις «αφήνουν θύματα».
Η γενοκτονία παρουσιάζεται περίπου σαν φυσική καταστροφή, σαν σεισμός ή τσουνάμι. Εκφράσεις όπως «κύκλος βίας» και «συγκρούσεις» θολώνουν και παραποιούν την πραγματικότητα.
Ο Τζορτζ Όργουελ είχε προειδοποιήσει: Αν η σκέψη διαφθείρει τη γλώσσα, η γλώσσα μπορεί επίσης να διαφθείρει τη σκέψη.
Οι λέξεις που εξαφανίζονται
Όροι όπως «γενοκτονία», «θηριωδία», «εθνοκάθαρση» και «κατεχόμενα εδάφη» εξαφανίζονται ως διά μαγείας από τα δημοσιεύματα για τους Παλαιστινίους.
Αντίθετα, η παλαιστινιακή αντίσταση περιγράφεται συστηματικά ως «άγρια» και «βάρβαρη».
Στους New York Times, δημοσιογράφοι έχουν λάβει οδηγίες να αποφεύγουν λέξεις όπως «Παλαιστίνη», «γενοκτονία», «μακελειό», «προσφυγικός καταυλισμός», «σφαγή» και «μαζική δολοφονία» όταν αναφέρονται στους Παλαιστινίους.
Η γλώσσα μετατρέπεται σε εργαλείο συγκάλυψης.
Οι μαζικοί βομβαρδισμοί βαφτίζονται «χειρουργικά αεροπορικά πλήγματα».
Η χρήση της πείνας ως όπλου γίνεται «έλλειψη τροφίμων».
Η δολοφονία άοπλων πολιτών, ακόμη και παιδιών, γίνεται «σύγκρουση».
Οι οχυρωμένοι εποικισμοί στους λόφους μετατρέπονται σε «γειτονιές».
Η εξωδικαστική εκτέλεση ενός δημοσιογράφου ή ενός γιατρού αποδίδεται απλώς με τη λέξη «πέθανε».
Η ίδια η γενοκτονία ονομάζεται «πόλεμος Ισραήλ – Χαμάς» και δικαιολογείται ως «αυτοάμυνα», στο πλαίσιο της αδιάκοπης επανάληψης περί του «δικαιώματος του Ισραήλ να υπερασπιστεί τον εαυτό του».
Όταν σχολεία, νοσοκομεία, κλινικές, ασθενοφόρα, τζαμιά, εκκλησίες και άλλες πολιτικές υποδομές ισοπεδώνονται, παρουσιάζονται ως «κέντρα διοίκησης της Χαμάς» ή ως στόχοι επειδή η Χαμάς «χρησιμοποιεί αμάχους ως ανθρώπινες ασπίδες».
Το ίδιο το Ισραήλ χρησιμοποιεί επανειλημμένα Παλαιστινίους ως ανθρώπινες ασπίδες, δένοντας κρατούμενους και αναγκάζοντάς τους να μπαίνουν πρώτοι σε κτίρια και σήραγγες που μπορεί να είναι παγιδευμένα, πριν ακολουθήσουν οι Ισραηλινοί στρατιώτες.
«Όμηροι» οι Ισραηλινοί, «κρατούμενοι» οι Παλαιστίνιοι
Όταν Ισραηλινοί κρατούνται από τη Χαμάς, χαρακτηρίζονται «όμηροι», ακόμη και όταν υπηρετούν στον στρατό.
Όταν Παλαιστίνιοι – ανάμεσά τους παιδιά – κρατούνται χωρίς κατηγορίες ή δίκη και εξαφανίζονται σε ισραηλινά κέντρα κράτησης, όπου τα βασανιστήρια είναι ευρέως διαδεδομένα και συστηματικά, χαρακτηρίζονται «κρατούμενοι» ή «φυλακισμένοι».
Πυραυλικά πλήγματα σε νοσοκομεία ή καταυλισμούς σκηνών αποδίδονται αρχικά σε παλαιστινιακές ένοπλες οργανώσεις που υποτίθεται ότι εκτόξευσαν πυραύλους οι οποίοι ξέφυγαν από την πορεία τους.
Όταν το Ισραήλ τελικά παραδέχεται ότι πραγματοποίησε το χτύπημα – κάτι που συμβαίνει σπάνια – τότε πρόκειται για «τραγικό λάθος».
Οι πολιτικοί θεσμοί της Γάζας χαρακτηρίζονται «ελεγχόμενοι από τη Χαμάς», ώστε όλα όσα αναφέρουν να αντιμετωπίζονται εκ προοιμίου με δυσπιστία.
Οι New York Times συνοδεύουν συστηματικά τις ανακοινώσεις του υπουργείου Υγείας της Γάζας με τη διευκρίνιση ότι «δεν διακρίνει μεταξύ αμάχων και μαχητών», θολώνοντας έτσι την πραγματικότητα της σφαγής δεκάδων χιλιάδων αμάχων.
Το αποτέλεσμα είναι μερικές από τις πιο στρεβλές και δυσκίνητες διατυπώσεις στην ιστορία της δημοσιογραφίας.
Στις 5 Νοεμβρίου 2023, οι New York Times δημοσίευσαν τον τίτλο: Εκρήξεις που οι κάτοικοι της Γάζας λένε ότι ήταν αεροπορική επιδρομή αφήνουν πολλούς τραυματίες σε πυκνοκατοικημένη περιοχή.
Όταν σκοτώνονται δημοσιογράφοι, αναπαράγεται η ισραηλινή εκδοχή
Όταν οι δημοσιογράφοι του Middle East Eye Μοχάμεντ Σαλάμα και Αχμέντ Αμπού Αζίζ, ο φωτορεπόρτερ του Reuters Χουσάμ αλ Μάσρι και οι ελεύθεροι συνεργάτες Μοάζ Αμπού Τάχα και Μαριάμ Ντάγκα σκοτώθηκαν σε διπλό χτύπημα στο Ιατρικό Συγκρότημα Νάσερ, τα δυτικά πρακτορεία επέλεξαν να μεταφέρουν αυτούσιο τον ισραηλινό ισχυρισμό.
Το Associated Press έγραψε: «Ο ισραηλινός στρατός λέει ότι τα πλήγματα στο νοσοκομείο της Γάζας είχαν στόχο αυτό που χαρακτηρίζει κάμερα της Χαμάς».
Το CNN μετέδωσε: «Ο IDF ισχυρίζεται ότι το πλήγμα στο νοσοκομείο είχε στόχο κάμερα της Χαμάς».
Η κάμερα ανήκε στο Reuters, το οποίο δήλωσε ότι το Ισραήλ γνώριζε πολύ καλά πως το πρακτορείο πραγματοποιούσε λήψεις από το νοσοκομείο.
Όταν ο ανταποκριτής του Al Jazeera Άνας αλ Σαρίφ και τρεις ακόμη δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν στις 10 Αυγούστου μέσα στη δημοσιογραφική τους σκηνή, κοντά στο νοσοκομείο Αλ Σίφα, το Reuters τιτλοφόρησε την είδηση: «Το Ισραήλ σκοτώνει δημοσιογράφο του Al Jazeera που λέει ότι ήταν ηγέτης της Χαμάς».
Ο αλ Σαρίφ είχε συμμετάσχει σε δημοσιογραφική ομάδα του Reuters που τιμήθηκε με Πούλιτζερ το 2024.
Η γερμανική Bild ήταν ακόμη πιο ωμή: «Τρομοκράτης μεταμφιεσμένος σε δημοσιογράφο σκοτώθηκε στη Γάζα».
Η «εύθραυστη εκεχειρία»
Η Ασάλ Ραντ, στο βιβλίο της Don’t Say Palestine: How the Media Manufactured Consent for Genocide, περιγράφει πώς η δημοσιογραφική γλώσσα έφτασε στο σημείο να αλλοιώνει το ίδιο το νόημα των λέξεων.
Οι επανειλημμένες παραβιάσεις της εκεχειρίας από το Ισραήλ δεν περιγράφονταν ως παραβιάσεις. Οι επιθέσεις παρουσιάζονταν ως «δοκιμασίες» ή «προκλήσεις» για μια «εύθραυστη κατάπαυση του πυρός».
Παλαιστίνιοι εξακολουθούσαν να σκοτώνονται στη διάρκεια μιας υποτιθέμενης εκεχειρίας. Η ανθρωπιστική βοήθεια δεν έφτανε ούτε στα συμφωνημένα επίπεδα ούτε σε εκείνα που απαιτούνταν για την επιβίωση του πληθυσμού.
Κι όμως, η δυτική δημοσιογραφία συνέχιζε να μιλά για έναν πόλεμο με μια «εύθραυστη εκεχειρία».
Οι λέξεις έχουν σημασία επειδή δικαιολογούν πράξεις.
Αν δεν υπάρχει γενοκτονία, αλλά ένας πόλεμος αυτοάμυνας, τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι του Ισραήλ μπορούν να συνεχίσουν να παρέχουν δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια σε στρατιωτική βοήθεια.
Αν ο πόλεμος «ξεκίνησε» στις 7 Οκτωβρίου, τότε η ισοπέδωση της Γάζας και η μαζική σφαγή μπορούν να παρουσιαστούν ως θλιβερή αλλά αναπόφευκτη συνέπεια της επίθεσης της Χαμάς.
Η γλώσσα της εξουσίας
Αυτή ακριβώς είναι η διαφθορά της γλώσσας για την οποία έγραφε ο Όργουελ.
Οι πολιτικές πράξεις που είναι πολύ ωμές και πολύ αποκρουστικές για να υπερασπιστούν ανοιχτά χρειάζονται ευφημισμούς, αοριστίες και διοικητικές διατυπώσεις.
Ανυπεράσπιστα χωριά βομβαρδίζονται, οι κάτοικοί τους εκδιώκονται, τα ζώα σκοτώνονται και τα σπίτια πυρπολούνται – αυτό ονομάζεται «ειρήνευση».
Εκατομμύρια άνθρωποι χάνουν τη γη τους και παίρνουν τον δρόμο με όσα μπορούν να κουβαλήσουν – αυτό ονομάζεται «μεταφορά πληθυσμού» ή «διόρθωση συνόρων».
Άνθρωποι φυλακίζονται επί χρόνια χωρίς δίκη ή εκτελούνται – αυτό βαφτίζεται «εξάλειψη αναξιόπιστων στοιχείων».
Η ίδια διαδικασία βρίσκεται σε πλήρη λειτουργία σήμερα στη Γάζα.
12.000 άρθρα και 5.000 τηλεοπτικά ρεπορτάζ
Ο Άνταμ Τζόνσον, στο βιβλίο του How to Sell a Genocide: The Media’s Complicity in the Destruction of Gaza, ανέλυσε περισσότερα από 12.000 άρθρα των New York Times, της Washington Post, του CNN, του Politico, του Axios, της USA Today και του Associated Press, καθώς και περίπου 5.000 τηλεοπτικά αποσπάσματα από CNN και MSNBC.
Η έρευνά του αποτελεί συντριπτικό κατηγορητήριο για τον ρόλο των λεγόμενων φιλελεύθερων μέσων στην αιτιολόγηση της γενοκτονίας.[........]
Κρις Χέτζες / Πώς τα μέσα ενημέρωσης «πουλούν» τη γενοκτονίαα
____________
* Ο Christopher Lynn Hedges είναι Αμερικανός δημοσιογράφος, συγγραφέας, σχολιαστής και Πρεσβυτεριανός ιερέας. Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του, ο Hedges εργάστηκε ως ανεξάρτητος πολεμικός ανταποκριτής στην Κεντρική Αμερική για το The Christian Science Monitor, το NPR και το The Dallas Morning News. Wikipedia (Αγγλικά)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου