Οι κολασμένες ορχιδέες της Μις Μπλάντις

Αντώνης Ν. Φράγκος

avgi.gr

Παρ’ ότι ο Βρετανός συγγραφέας υπό το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Τζέιμς Χάντλεϊ Τσέις έγραψε πάνω από ενενήντα μυθιστορήματα, ένα έμελλε να αποτελέσει ορόσημό του: «Όχι ορχιδέες για τη Μις Μπλάντις» (εκδ. Άγρα) - σε μετάφραση και επίμετρο Ανδρέα Αποστολίδη.

Στα μέσα στου 1920, στο τέλος της εφηβείας του, εργαζόταν σε βιβλιοπωλείο, ενώ διάβαζε όποια καινούργια έκδοση έφτανε στα χέρια του, κυρίως Στάινμπεκ και Χέμινγουεϊ. Διαπίστωνε τότε πως τα αμερικάνικα γκανγκστερικά διηγήματα είχαν τεράστιο τιράζ. Αλλά και ο Ντάσιελ Χάμμμετ με το hard-boiled. Ήταν, όμως, το πρώτο του μυθιστόρημα για την όμορφη Μις Μπλάντις, που έγραψε το 1939, μέσα σε μόλις έξι Σαββατοκύριακα, έχοντας ως σύμβουλο το λεξικό της αμερικανικής αργκό, διάφορους χάρτες και την αληθινή ιστορία της συμμορίας Μα Γκρίσσον - ενώ η κεντρική ιδέα του βιβλίου πάρθηκε απ’ το «Ιερό» του Ουίλιαμ Φώκνερ.

Το βιβλίο επανεκδόθηκε στην οριστική μορφή του το 1961, με σημαντικές αλλαγές. Ένα σπουδαίο μπέστ σέλερ για την αμερικάνικη μαφία, χωρίς ο Τσέις να έχει πατήσει το πόδι του στις ΗΠΑ! Να σημειώσουμε πως το στόρι σχεδόν όλων των μυθιστορημάτων του λαμβάνει χώρα εκεί όπως και το σίκουελ της Μις Μπλάντις , «Σάρκα της ορχιδέας», που και αυτό γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ο Τσέις κατατάχθηκε στην Αεροπορία ως δημοσιογράφος. Το 1956 μετακομίζει οικογενειακώς στην Ελβετία έως ότου αφήσει τον μάταιο τούτο κόσμο 29 χρόνια μετά. Πολυμεταφρασμένος και με σαράντα σενάρια ταινιών εκ των βιβλίων του. Ο Τσέις δεν φημίζεται τόσο για την ψυχολογική σκιαγράφηση των χαρακτήρων του όσο για την έντονη και συνεχή δράση τους, καθώς δημιουργεί σεκάνς ψυχρής βίας. Σαφώς, ένας απαισιόδοξος δημιουργός, του οποίου το magnus opus έλαβε αρνητική κριτική τότε από τον Τζωρτζ Όργουελ, που, μάλλον, δεν έπιασε ολόκληρη την εικόνα.

Το στόρι άρχεται με τη συμμορία β’ διαλογής Μπέηλυ - Ράιλυ και την προσπάθειά της να αρπάξει το πανάκριβο διαμαντένιο κολιέ -αξίας πενήντα χιλιάδων δολαρίων- που κοσμεί τον λαιμό της Μις Μπλάντις, της οποίας ο δισεκατομμυριούχος πατέρας έδινε οικογενειακή δεξίωση στο μέγαρό του. Μετά το ευτυχές συμβάν και ενώ η νεανίς εξέρχεται αργά το βράδυ του παλατιού μετά του μέλλοντα συζύγου της Μακ Γκόουαν, ο σχεδόν ερασιτέχνης γκάγκστερ Μπέηλυ σκοτώνει κατά λάθος τον αρραβωνιαστικό. Αναγκάζονται να την απαγάγουν ομού μετά του χρυσαφικού και ούτως ανοίγουν τους ασκούς του Αιόλου. Ο πατέρας τάζει ένα εκατομμύριο δολάρια στην περιβόητη κλίκα της αιμοσταγούς Μα Γκρίσσον, «ένα συνονθύλευμα από αδύναμους ηλίθιους και άρρωστους σαδιστές». Ανάμεσα σε αυτούς και ο ψυχοπαθής γιος της Μα, Σλιμ Γκρίσσον. Οι μαφιόζοι ανακαλύπτουν το κορίτσι και το κολιέ, όμως το βλαστάρι της εγκληματικής κυράς ερωτεύεται την Μις Μπλάντις, η οποία περνάει τα πάνδεινα στην κολασμένη αιχμαλωσία της. Απελπισμένος ο πλούσιος πατήρ εμπλέκει, επίσης, την αστυνομία και τους Ομοσπονδιακούς, πλην ματαίως. Τελικά ο μεγιστάνας κινητοποιεί τους πάντες. Η αυλαία πέφτει με ένα απίστευτο λουτρό αίματος στο νεότευκτο κλαμπ της Μα Γκρίσσον.

Τζέιμς Χάντλεϊ Τσέιζ/Βικιπαίδεια

**************************

"Καμία ορχιδέα για τη δεσποινίδα Μπλάντις" είναι μια βρετανική γκανγκστερική ταινία του 1948, σε σενάριο, παραγωγή και σκηνοθεσία του Σεντ Τζον Λεγκ Κλόους. Είναι μια διασκευή του μυθιστορήματος του 1939 του Τζέιμς Χάντλεϊ Τσέις και του επακόλουθου θεατρικού έργου του 1942 από τους Τσέις και Ρόμπερτ Νέσμπιτ.

Η κινηματογραφική μεταφορά του 1948 ήταν εξαιρετικά αμφιλεγόμενη για την εποχή της. Καταγγέλθηκε ευρέως ως άσεμνη λόγω της ρεαλιστικής απεικόνισης βίας και σεξουαλικότητας . Βρετανοί κριτικοί την χαρακτήρισαν "μια αποκρουστική έκθεση βιαιότητας, διαστροφής, σεξ και σαδισμού" και "ένα κομμάτι υπολογισμένης σαπίλας" . Το Sunday Pictorial την αποκάλεσε "ένα κομμάτι αηδιαστικής σαπίλας" .

Η Daily Mirror είπε ότι "μυρίζει σαν βόθρος" .

Η Daily Express την χαρακτήρισε "ντροπή για τη βρετανική κινηματογραφική βιομηχανία" .

Ακόμα και ο Guardian την βρήκε "εντελώς μη Βρετανική" .Η διαμάχη έφτασε μέχρι τη Βουλή των Κοινοτήτων, γεγονός που, ειρωνικά, λειτούργησε ως τεράστια διαφήμιση και την έκανε εισπρακτική επιτυχία.

Στον πυρήνα της, η ταινία είναι μια ιστορία αγάπης ανάμεσα στην κληρονόμο Μις Μπλάντις και τον γκάνγκστερ Σλιμ Γκρίσον, παρά τη βίαιη απαγωγή της. που τους φέρνει κοντά . Το σενάριο βασίζεται στο μυθιστόρημα του Τζέιμς Χάντλεϊ Τσέις, το οποίο με τη σειρά του είχε κατηγορηθεί ότι "δανείστηκε" σε μεγάλο βαθμό την πλοκή του από το μυθιστόρημα Sanctuary του Γουίλιαμ Φώκνερ . Ο ίδιος ο Τζορτζ Όργουελ είχε γράψει ένα δοκίμιο το 1944 ,καταγγέλλοντας το μυθιστόρημα για τον σκοτεινό του χαρακτήρα, αλλά η διαμάχη λειτούργησε ως διαφήμιση και το βιβλίο πούλησε πάνω από μισό εκατομμύριο αντίτυπα .

Ο πρωταγωνιστικός ρόλος του Σλιμ Γκρίσον δόθηκε στον Τζακ Λα Ρι, έναν Αμερικανό ηθοποιό που επιλέχθηκε για την ομοιότητά του με τον Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ,ενώ Λίντεν Τρέιβερς επανέλαβε τον ρόλο της Μις Μπλάντις που είχε στη θεατρική εκδοχή.
Σήμερα, η ταινία αντιμετωπίζεται συχνά ως ένα αξιοπερίεργο φαινόμενο της βρετανικής εκμεταλλευτικής κινηματογραφίας (exploitation cinema) . Πολλοί κριτικοί τη θεωρούν τόσο κακή που γίνεται διασκεδαστική, παρομοιάζοντάς την με το στιλ του Εντ Γουντ . Παραδόξως, η σκηνοθεσία του Σεντ Τζον Λεγκ Κλόους έχει επαινεθεί σε κάποια σημεία για την ευαισθησία της στις ρομαντικές σκηνές , κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την γενικότερη αδεξιότητα που του αποδίδεται σε άλλα μέρη της ταινίας .

Η ταινία που αναρτούμε για ιστορικούς λόγους δεν έχει ελληνικούς υπότιτλους. Αν τα αγγλικά σας δεν είναι πολύ καλά, είναι απαραίτητη η βοήθεια των αγγλικών υποτίτλων ή , στη χειρότερη περίπτωση, της αυτόματης μετάφρασης.