Ζήτω ο Ρωμιός που ΄ναι κεφάτος διαρκώς!

Τίτλος: " Ζήτω, Ο Ρωμιός "
Σύνθεση: Αττίκ
Στίχοι: Αττίκ
Τραγούδι: Στίνη Χρυσούλα / Βισβάρδης Πάνος
Τόπος / Έτος: Αθήνα / 1937
Δίσκος: His Master's Voice Ελλάδος AO - 2446 / OGA - 0652.
Χορός / Ρυθμός: Ελαφρό Φοξ

Στον κόσμο αυτόν  δεν έχει ταίρι
Στην εξυπνάδα ο  Ρωμιός,
Από την κούνια του, είναι ξεφτέρι,
Γι' αυτό πηγαίνει  πάντα μπρος,

Για το φιλότιμο πεθαίνει,
Όταν δεν πίνει, αρρωσταίνει
Κι  εμπρος στην κάνουλα  όταν βρεθεί,
Πίνει αβέρτα, να μη βασκαθεί,

Ζήτω ο Ρωμιός, που το 'χει μέσα του
Να 'χει την κάνουλα μαιτρέσα ου,
Για ραδιόφωνο, λατέρνα,
Για γκαρσονιέρα, την ταβέρνα,

Ζήτω ο Ρωμιός, που  όταν μεθάει,
Δεν δίνει δυάρα και τα σπάει,
Ζήτω ο Ρωμιός, Ζήτω ο Ρωμιός,
Που είναι κεφάτος διαρκώς,

Φράγκο στην τσέπη κι αν δεν έχει,
Χαρούμενος πάντα περνά,
Τι κι αν χρωστάει, πέρα Βρέχει
Και βερεσέ τα κοπανά,
Το ξέρει  όλη η  ανθρωπότης,
Πως είν' στον έρωτα ιππότης,
Και μόνο όταν γίνεται ταπί,
Ξεχνάει, αλήθεια, τι θα πει ντροπή,

Ζήτω ο Ρωμιός, που το 'χει μέσα του
Να 'χει την κάνουλα μαιτρέσα ου,
Για ραδιόφωνο, λατέρνα,
Για γκαρσονιέρα, την ταβέρνα,


Ζήτω ο Ρωμιός, που  όταν μεθάει,
Δεν δίνει δυάρα και τα σπάει,
Ζήτω ο Ρωμιός, Ζήτω ο Ρωμιός,
Που είναι κεφάτος διαρκώς.

Ζήτω ο Ρωμιός, που το 'χει μέσα του
Να 'χει την κάνουλα μαιτρέσα ου,
Για ραδιόφωνο, λατέρνα,
Για γκαρσονιέρα, την ταβέρνα,


Ζήτω ο Ρωμιός, που  όταν μεθάει,
Δεν δίνει δυάρα και τα σπάει,
Ζήτω ο Ρωμιός, Ζήτω ο Ρωμιός,
Που είναι κεφάτος διαρκώς.