Ω Δία Πατέρα, που κρατάς τους κεραυνούς

 Σκοτεινή μπαλάντα, β¨

Πολλοί μαθαίνουνε πολλά καθώς γερνούνε.
Άλλοι μαθαίνουνε λιγότερα, ή πάντως κάτι.
Όμως εμένα μου αδειάσανε τον νου
Όσα γνώρισα, ομιχλώδη ή δακρυγόνα,
το τελευταίο τέταρτο του αιώνα.

Ό,τι απομένει απ’ τα παρθένα δάση
(κάποια χόρτα και ασήμαντα φυτά)
Έχει ολωσδιόλου ξεθωριάσει.
Έχει θολώσει και ό,τι δεν απομένει:
Οι πηγές, τα πουλιά και τα τεμένη.

Ω Δία Πατέρα, που κρατάς τους κεραυνούς
τ’ ουρανού, καθάρισέ μου τα μάτια.
Γέμισέ με και πάλι με τους κρουνούς
της γνώσης σου, σκέπασέ μου τον νου
με κέδρους, με σημύδες και με ελάτια.

 Νάσος Βαγενάς, Σκοτεινές Μπαλάντες (Κέδρος 2001)