| Πού πάει ο καιρός που φεύγει; - 1980 | ||
Στίχοι:
Μαριανίνα Κριεζή
Μουσική:
Δημήτρης ΜαραγκόπουλοςΆκου ο καιρός περνάει απ’ το δρόμο με ταξί το μαντήλι του κουνάει με το χέρι το δεξί κι όλοι οι γείτονες κοιτάνε και περίεργοι ρωτάνε: "Πού πάει ο καιρός που φεύγει κι όταν φτάνει ξαναφεύγει;" Ο καιρός με μια βαλίτσα τρέχει τρέχει σαν ρομπότ φτάνει στην Ηγουμενίτσα, μπαίνει μες στο φέρι μποτ και ταΐζει ένα γλάρο καθισμένο στο φουγάρο. Πού πάει ο καιρός που φεύγει κι όταν φτάνει ξαναφεύγει; Ο καιρός σε μια καμπάνα κατά λάθος κουτουλά χάνει δέκα αεροπλάνα και στον ουρανό ψηλά ο καιρός πετάει καβάλα σε μια ξύλινη κουτάλα Πού πάει ο καιρός που φεύγει κι όταν φτάνει ξαναφεύγει; |
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στη ρωμαϊκή ιστορία για να αναγνωρίσει (στον Τραμπ) τα χαρακτηριστικά του Καλιγούλα: την απόλυτη αυθαιρεσία μιας εξουσίας που δεν περιορίζεται από τον νόμο, τον ακραίο ναρκισσισμό και την αυτοπροβολή, τη διεφθαρμένη επιδειξιομανία και την αλλοπρόσαλλη φύση της ισχύος, την ταπείνωση των αντιπάλων, την προσωπολατρία. Όλα αυτά μου θυμίζουν τον Ρωμαίο αυτοκράτορα. ”…Φραντσέσκα Αλμπανέζε
Παρασκευή, Ιανουαρίου 16, 2015
Πού πάει ο καιρός που φεύγει;
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου