Τραγούδα κι εσύ, Ιωάννη, κι ας πονάς!

 

ΙΩΑΝΝΗΣ  ΓΕΩΜΕΤΡΗΣ ἢ ΚΥΡΙΩΤΗΣ (10ος αἰ.)

Ιωάννης Γεωμέτρης: Ένας άγνωστός μας βυζαντινός

ΠΗΓΗ: users.uoa.gr

Ὥρια πάντα τέθηλε καὶ ἄμπελος ἐς τόκον ὀργᾷ, σμήνεα δ᾿ ἄρτι μέλι χλωρὸν ὑπεκπρορρέει. Οὔθατα δὲ σφαραγεῦσι, καὶ ἄρνες ἀεὶ σκαίροντες, αἶγες δ᾿ εὐγλαγέες, λήια κεκλημένα· ὄρνεα δ᾿ εὐφωνοῦσι, καὶ ἄλσεα εὔσκια, δένδρα· ὕδασι δὲ κρυεροῖς ἀμφιγέγηθε πέτρα. Τέττιξ σύντονον ἠχεῖ, ναυτίλος ἥδιον ἄδει, ᾆσον Ἰωάννη, καὶ σύ τι κἂν μογέης.

Όλα καρπίζουν και τ᾿ αμπέλι θέλει να γεννήσει, ξέχειλες οι κερήθρες από φρέσκο μέλι. Σφύζουν τα μαστάρια, χαρά για τ᾿ αρνάκια, βαριές απ᾿ το γάλα οι κατσίκες, τα στάχυα το θεριστή κιόλας προσμένουν. Στα δέντρα κελαϊδούνε τα πουλιά, σκιά δροσερή σκορπούνε τα άλση. Το γάργαρο νερό παίζει με την πέτρα. Συναυλία σωστή δίνουν τα τζιτζίκια, χαρούμενα ο ναύτης τραγουδεί. Τραγούδα κι εσύ, Ιωάννη, κι ας πονάς!