ΑΞΙΟΣ , ΑΞΙΟΣ!

ΑΞΙΟΣ , ΑΞΙΟΣ!

ΑΞΙΟΣ, ΑΞΙΟΣ! , παραληρούσε των θρησκόληπτων  το πλήθος,

χειροκροτώντας έξαλλα εχθές ενός παπά απατεώνα  το ήθος.

ο όμοιος τον όμοιο κι η κοπριά, λέγανε οι παλιοί, στα λάχανα,

τους έβλεπα και μ΄έπιαναν συνάμα και κλάματα και χάχανα...