Υπάρχουν πρωινά που η Ιστορία μοιάζει να συστέλλεται σε μια και μόνο στιγμή, σε μια πράξη που απογυμνώνει μια ολόκληρη εποχή.
Ένα τέτοιο πρωινό ξημέρωσε στις 7 Ιανουαρίου στη Μινεάπολη. Ένας άνδρας, οπλισμένος όχι μόνο με το υπηρεσιακό του πιστόλι αλλά με την εξουσία και την πίστη στην αποστολή του, να βρει και να εξαλείψει ό,τι δεν ταιριάζει στην εικόνα του νεοαμερικανού γιάπη που έχει σμιλέψει στο μυαλό του το πορτοκαλί αφεντικό του.
Υπάρχει μια τραγική ειρωνεία στη στιγμή που ένας άνθρωπος, οπλισμένος με το Κράτος, την εξουσία και το πιστόλι, αισθάνεται τόσο απειλημένος από μια γυναίκα..
Η νεαρή ακτιβίστρια, η ποιήτρια, η μητέρα που δολοφονήθηκε δεν ήταν απειλή για τη σωματική του ακεραιότητα. Ήταν απειλή για κάτι πολύ πιο ευάλωτο: την αυτοεικόνα του. Κι ένα Σύστημα, από πίσω, που τη θέριεψε.
Ένα Σύστημα που χρειάζεται όπλα για να αντιμετωπίσει μια γυναίκα, μια μάνα, μια ποιήτρια, έναν Πολίτη. Που χρειάζεται βία για να φιμώσει την αρετή μιας ιδέας.
Κάθε Renée αντιπροσωπεύει έναν κόσμο όπου η αξία δεν μετριέται από την ομοιομορφία, όπου η διαφορετικότητα δεν είναι εχθρός, όπου η συνείδηση, η ηθική και η καλλιέργεια έχουν βάρος. Και μπροστά σε αυτόν τον κόσμο, ο ένστολος φύλακας του στενού, αυταρχικού οράματος που υπηρετεί, στέκεται γυμνός.
Η σφαίρα του δεν στοχεύει ένα σώμα. Στοχεύει μια ιδέα που τον κάνει να αισθάνεται μικρός, ανεπαρκής και, τελικά, αναλώσιμος στην υπηρεσία μιας απρόσωπης, ανήθικης εξουσίας.
Αυτοί που του έδωσαν την εξουσία, δεν του έδωσαν όμως το δίκαιο, τη σοφία, ή την ανθρωπιά. Χωρίς αυτά, κάθε στολή είναι απλά ένα κοστούμι, κάθε όπλο απλά μια ομολογία ανικανότητας. Σκότωσε επειδή δεν μπορούσε να νικήσει. Και αυτό τον καθιστά όχι φοβερό, αλλά αξιολύπητο.
Τι είναι η δύναμη του όπλου μπροστά στη δύναμη μιας ιδέας; Η αντήχηση της σφαίρας, ένας ακόμη λεκές στην Ιστορία της Ανθρωπότητας, μαζί με τα χέρια που διέταξαν το πάτημα της σκανδάλης.
Η σφαίρα που τη σκότωσε μετέτρεψε τον λόγο της σε ηχώ: That's fine dude. I am not mad for it. Show your face. I am not mad at you..
Το όπλο μπορεί να σιωπήσει μια φωνή, αλλά δεν μπορεί να την αναιρέσει.
Η ιστορία αυτή δεν τελειώνει με έναν θάνατο. Αρχίζει με αυτόν. Ποιος είναι τελικά ο ισχυρός; Αυτός που κρατά το όπλο, ή αυτός που, ακόμα και νεκρός, συνεχίζει να εμπνέει;
Το όνομά σου Πρόεδρε Cheetos , στα χρόνια που θα ακολουθήσουν την καταραμένη θητεία σου, θα είναι συνώνυμο με τη σκληρότητα, τη μισαλλοδοξία, τον φόβο, την ανήθικη επιχειρηματικότητα και την ηθική χρεωκοπία.
Εσύ, οι ηλίθιοι οπαδοί σου, μαζί με όσους σε στηρίζουν - έχουμε και στα μέρη μου- προσχεδιάσατε τις συντεταγμένες μιας τραγωδίας που θα επαναλαμβάνεται όσο έχεις τα ηνία της εξουσίας. Γιατί το MAGA μιας διαταραγμένης σκέψης, σκότωσε Μια και Μόνον Ιδέα. Το ίδιο το Αμερικανικό Όνειρο, αυτό που υπόσχεται ότι η αξία ενός ανθρώπου σε ένα Κράτος Δικαίου, δεν μετριέται με την υπακοή του, αλλά με το πνεύμα του. Και είναι πανανθρώπινη!..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου