Ο ΤΡΑΓΟΥΔΟΠΟΙΟΣ ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΚΙ Ο ΠΑΝΔΑΜΑΤΩΡ ΧΡΟΝΟΣ :Δεν ήμουν της ζωής μου εγώ ιδιοκτήτης΄ χρήστης της ήμουν και την επέστρεψα στον δανειστή της Χρόνο...

ΑΛΚΙΝΟΟΣ ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ 

Ταφικά Επιγράμματα

Σκόρπιοι στίχοι ταφικών επιγραμμάτων κυρίως από την Παλατινή Ανθολογία συνθέτουν ένα τραγούδι φτιαγμένο από τον καλό τραγουδοποιό με ευφάνταστο τρόπο

 Επιμέλεια και μετάφραση αρχαίων κειμένων : Gerontakos

Οι στίχοι του τραγουδιού 

1.Πολλάκις αποθανών ώδε δ'ουδέποτε. 

2.Ες ουρανίας αταρπούς ψυχή παπταίνει σώμ'αποδυσαμένη.
3. Ουκ έσχον το ζην ίδιον χρησάμενος δε τω χρήσαντι χρόνω ανταπέδωκα πάλιν.
4.Ουκ ήμην,γέναμην.Ουκ ειμί και ου μέλει μοι.
5.Τα δε πολλά και όλβια πάντα λέλειπται. 

6.Λίθοι δ'ολίγοι τε φίλοι τε τοις φθιμένοις.
7.Τουτ'εστίν αγρός,οικία,κήπος,τάφος.
8.Τις τίνι ταύτα λέγεις;Τέλος.

 

ΟΙ ΠΗΓΕΣ ΤΩΝ ΜΕΛΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΣΤΙΧΩΝ

ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥΣ 

 

 

Greek (Ancient)

Πολλάκις ἀποθανών, ὧδε δ᾽οὐδέποτε1

Πολλάκις ἀποθανών, ὧδε δ᾽οὐδέποτε

Πολλάκις ἀποθανών, ὧδε δ᾽οὐδέποτε

Ἐς οὐρανίας ἀτραποὺς ψυχὴ πα

https://lyricstranslate.com/el/alkinoos-ioannidis-tafika-epigrammata-lyrics

1. "ὁ τὸν πολυστένακτον ἀνθρώπων βίον
γέλωτι κεράσας Νικαεὺς Φιλιστίων
ἐνταῦθα κεῖμαι, λείψανον παντὸς βίου,
πολλάκις ἀποθανών, ὧδε δ᾽ οὐδεπώποτε."
Παλατινή  Ανθολογία, Ανωνύμου, Επίγραμμα 7.155  

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

 

Εγώ, ο Φιλιστίων από τη Νίκαια, 

που ανακάτεψα (με γέλιο)

 την πολυθρήνητη ζωή των ανθρώπων, 

κείμαι εδώ, λείψανο πια όλης της ζωής, 

έχοντας πεθάνει πολλές φορές (στη σκηνή),

 αλλά εδώ (στην πραγματικότητα) ποτέ ξανά.

 

Σημειωση: 

Ο

Φιλιστίων ο Νικαεύς   ήταν ένας διάσημος

 αρχαίος Έλληνας ηθοποιός, μίμος και συγγραφέας μίμων, 

ο οποίος έζησε κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής περιόδου, 

πιθανότατα τον 1ο αιώνα π.Χ. έως τον 1ο αιώνα μ.Χ.

 

 

2.μή με θοῶς, κύδιστε, παρέρχεο τύμβον, ὁδῖτα,
σοῖσιν ἀκοιμήτοις ποσσί, κελευθοπόρε:
δερκόμενος δ᾽ ἐρέεινε, τίς ἢ πόθεν; ἁρμονίαν γὰρ
γνώσεαι, ἧς γενεὴ λάμπεται ἐν Μεγάροις:
πάντα γάρ, ὅσσα βροτοῖσι φέρει κλέος, ἦεν ἰδέσθαι,
εὐγενίην ἐρατήν, ἤθεα, σωφροσύνην.

τοῖης τύμβον ἄθρεσον·
ἐς οὐρανίας γάρ ἀταρπούς
ψυχή παπταίνει σῶμ’ ἀποδυσαμένη

 Παλατινή Ανθολογία, Ζ, 337

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ 

 

Μη προσπερνάς γρήγορα, ευγενικέ διαβάτη, τούτο το μνήμα,
με τα ακούραστα πόδια σου, εσύ που ταξιδεύεις·
κοίταξε και ρώτησε: ποια είναι και από πού; Γιατί την Αρμονία
θα γνωρίσεις, που η γενιά της λαμπρύνει τα Μέγαρα.
Γιατί όλα όσα φέρνουν δόξα στους θνητούς μπορούσε κανείς να τα δει σε αυτήν:
την αξιολάτρευτη ευγένεια, το ήθος και τη σωφροσύνη.

"Τέτοιας γυναίκας το μνήμα κοίταξε· 

Η ψυχή, αφού απογυμνώθηκε από το σώμα,

 ατενίζει προς τις ουράνιες οδούς».

 

 

3. "Οὐκ ἔσχον τὸ ζῆν ἴδιον, ξένε· 

χρησάμενος δὲ τῷ χρήσαντι χρόνῳ ἀνταπέδωκα πάλιν" 

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

 

 Δεν είχα τη ζωή ως δική μου ιδιοκτησία, ξένε·

 την δανείστηκα από τον χρόνο που μου τη δάνεισε

 και την επέστρεψα πάλι πίσω»
(Peek W., Griechische Vers – Inschri-en . I. Grabepigramme,1955)

 

 

 

 

4. Ἀ̣τιοχᾶ[ς] [ὁ πρὶν] Ἐφέσις.
[Ο]ὐκ ἤμην [καὶ] γενάμην·
οὐκ ἰμὶ καὶ [ο]ὐ μέλι μοι·
| χ̣[α]ίρετε παρoδῖται.
https://igcyr.unibo.it/gvcyr017

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ 

 

Από την Αντιόχεια είμαι, πρώην κάτοικος  Εφέσου .
Δεν υπήρχα και γεννήθηκα (ήρθα στη ζωή).
Δεν υπάρχω πια (πέθανα) και δεν με νοιάζει (ο θάνατος).
 Χαιρετάτε (Χαίρετε), περαστικοί! 

 
 

5."μετ' ἐρώτων τέρπν' ἐδάην,
Τὰ δὲ πολλά καὶ τ᾽ ὄλβια πάντα λέλειπται"
Κωνσταντίνου Μανασσή, Περὶ ἀρετῆς καὶ κακίας

 https://catholiclibrary.org/library/view?docId=/Fathers-OR/Constantinus_... 

         ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

  Γεύτηκα τις απολαύσεις του Έρωτα.

         Τα περισσότερα όμως και όλα τα αγαθά/πλούτη έχουν πια χαθεί.

 

 

Σημείωση : Το δίστιχο του Μανασσή είναι "κολοβή" παράθεση

του επιγράμματος που συναντούμε

 στην Παλατινή Ανθολογία  (Π.Α.7.325)

 για τον έκφυλο βασιλιά της Ασσυρίας

Σαρδανάπαλο

 :

 ΑΝΩΝΥΜΟΣ

         εἰς τὸν Σαρδανάπαλον

         Τόσσ᾽ ἔχω ὅσσ᾽ ἔφαγον καὶ ἔπιον, καὶ μετ᾽ ἐρώτων
         τέρπν᾽ ἐδάην τὰ δὲ πολλὰ καὶ ὄλβια πάντα λέλειπται.

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

  

Τόσα έχω τώρα, όσα έφαγα και ήπια
         και οι ερωτικές απολαύσεις που γεύτηκα.

        Τα περισσότερα όμως  και τα αγαθά/πλούτη  έχουν χαθεί.

  

 
Ευγένιου Ντελακρουά, Ο θάνατος του Σαρδανάπαλου                                                                                 

 

 

6. "λίθοι δ᾿ ὀλίγοι τε φίλοι τε τοῖς φθιμένοις. σὺ δέ μοι κἀνθάδε χεῖρα φέρεις, οὐδὲ σὸν αἰδόμενος, τλῆμον, τάφον, ὅν τις ὀλέσσει ἄλλος σοῖσι νόμοις, χερσὶ δικαιοτέραις."

 

Γρηγορίου του Θεολόγου (Ναζιανζηνού)  Επίγραμμα 102 κατά τυμβωρύχων  ( Patrologia Graeca) 35-38

 ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ 

Λίγες και φιλικές πέτρες αρκούν στους νεκρούς. Εσύ όμως, δυστυχισμένε, φέρνεις το χέρι σου (για καταστροφή/σύληση) ακόμη και εδώ, μη σεβόμενος ούτε τον δικό σου τάφο, τον οποίο κάποιος άλλος θα καταστρέψει με τους δικούς σου νόμους (νόμους δικαιότερους). 

"λίθοι δ᾿ ὀλίγοι τε φίλοι τε τοῖς φθιμένοις. σὺ δέ μοι κἀνθάδε χεῖρα φέρεις, οὐδὲ σὸν αἰδόμενος, τλῆμον, τάφον, ὅν τις ὀλέσσει ἄλλος σοῖσι νόμοις, χερσὶ δικαιοτέραις." Επίγραμμα 105-—Κατὰ τυμβωρύχου, Ελληνική Ανθολογία h

https://lyricstranslate.com/el/alkinoos-ioannidis-tafika-epigrammata-lyrics#footnoteref1_f36obmt

 

7. https://www.amth.gr/exhibitions/permanent-exhibitions/agros-oikia-kipos-...

 

8. οὔνομά μοι. τί δὲ τοῦτο; 

πατρὶς δέ μοι. ἐς τί δὲ τοῦτο; 

κλεινοῦ δ' εἰμὶ γένους. εἰ γὰρ ἀφαυροτάτου;  

ζήσας δ' ἐνδόξως ἔλιπον βίον. εἰ γὰρ ἀδόξως;

  κεῖμαι δ' ἐνθάδε νῦν. τίς τίνι ταῦτα λέγεις;[ 

Παύλος ο Σιλεντιάριος(6ος αι.)

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

 

Τ’ όνομά μου, η πατρίδα μου — τι σημασία έχουν για σένα;
Τι σε νοιάζει αν η καταγωγή μου ήταν ταπεινή ή περιφανής;
Ίσως ξεπέρασα όλους τους άλλους ανθρώπους·
ίσως στάθηκα κατώτερος απ’ όλους· και λοιπόν;
Αρκεί, ξένε, που  βλέπεις έναν τάφο·
ξέρεις τη χρήση του· κρύβει — δεν έχει σημασία ποιον.

 

 

"Οὔνομά μοι … —«Τί δὲ τοῦτο;“ Πατρὶς δέ μοι … —«Ἐς τί δὲ τοῦτο;»— Κλεινοῦ δ’ εἰμὶ γένους. —«Εἰ γὰρ ἀφαυροτάτου;»— Ζήσας δ’ ἐνδόξως ἔλιπον βίον. —«Εἰ γὰρ ἀδόξως;»— Κεῖμαι δ’ ἐνθάδε νῦν . —«Τίς τίνι ταῦτα λέγεις;»" Παύλος

https://lyricstranslate.com/el/alkinoos-ioannidis-tafika-epigrammata-lyrics#footnoteref1_f36obmt