«Επικίνδυνο Ιράν, ακόμα πιο επικίνδυνο Ισραήλ»
Ένα ένοπλο κράτος στη Μέση Ανατολή κατέχει όπλα μαζικής καταστροφής και κυβερνάται από ένα τρομοκρατικό καθεστώς που απειλεί την ειρήνη στην περιοχή. Αυτά τα χαρακτηριστικά συνήθως αποδίδονται στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν και χρησιμοποιούνται για να δικαιολογήσουν τη στρατιωτική επίθεση εναντίον του. Όμως αυτή η περιγραφή ισχύει παράλληλα και για μια άλλη χώρα της Μέσης Ανατολής: το Ισραήλ.
Αυτό τονίζει στο τελευταίο άρθρο του στην εφημερίδα Haaretz ο γνωστός Ισραηλινός δημοσιογράφος και συγγραφέας Γκίντεον Λεβί. Και εκτιμά ότι η κυβέρνηση του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπέντζαμιν Νετανιάχου κάνει ένα βήμα πέρα από το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης, απαιτώντας να έχει το Ισραήλ το μονοπώλιο των εξοπλισμών στην περιοχή.
Ακολουθούν αποσπάσματα από το άρθρο του Λεβί:
«Το Ισραήλ είναι οπλισμένο μέχρι τα δόντια και διαθέτει ένα καθεστώς που τρομοκρατεί ορισμένους από τους πολίτες που ζουν υπό την εξουσία του, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο την ειρήνη στην περιοχή. Μια τέτοια χώρα δεν έχει ούτε την εξουσία ούτε την άδεια να διαχειρίζεται τους εξοπλισμούς των γειτόνων της και να αποφασίζει τι είναι επιτρεπτό για αυτούς και τι όχι.
Θρασύτατες απαιτήσεις
Το Ισραήλ εργάζεται για τον αφοπλισμό και την αποστρατιωτικοποίηση των περισσότερων χωρών και ένοπλων ομάδων γύρω του, χωρίς να σταματά να εξοπλίζεται το ίδιο. Αυτή είναι μια αλαζονική και απαράδεκτη προσέγγιση.
Όσο το Ισραήλ ήταν μια δυτικού τύπου δημοκρατία, ή τουλάχιστον θεωρούνταν ως τέτοια, μέρος της οικογένειας των πολιτισμένων εθνών των οποίων οι κυβερνήσεις θεωρούνται υπεύθυνες και λογικές, μπορούσε κάπως να αποδεχτεί αυτή την αλαζονική προσέγγιση. Οτι δηλαδή το Ισραήλ θα καθόριζε ποια όπλα επιτρέπονται στην ευρύτερη περιοχή γύρω του, από τη Γάζα και τη Ραμάλα μέχρι τον Λίβανο και το Ιράν.
Αλλά από τότε που η κυβέρνηση εδώ στο Τελ Αβίβ έχει γίνει πολύ πιο επικίνδυνη, το δικαίωμά της να καθορίζει τον περιφερειακό χάρτη εξοπλισμών και να κερδίζει παγκόσμια υποστήριξη έχει ακυρωθεί. Θεωρείται ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου υπεύθυνος ηγέτης; Και τι θα γίνει αν ο υπουργός Εθνικής Ασφάλειας Ιταμάρ Μπεν-Γκβιρ πάρει την εξουσία; Το Ισραήλ θα μπορούσε κάλλιστα να θέσει σε κίνδυνο την περιφερειακή ειρήνη όχι λιγότερο από τους σιίτες κληρικούς της Τεχεράνης.
Το Ισραήλ είναι ένα πεισματάρικο έθνος που αρνείται να αποδεχτεί τις θέσεις της διεθνούς κοινότητας - από την εποπτεία στους εξοπλισμούς μέχρι το διεθνές δίκαιο και τις αποφάσεις του ΟΗΕ. Είναι μια χώρα που αγνοεί την κυριαρχία γειτόνων της όπως η Συρία και ο Λίβανος και τους αντιμετωπίζει σαν να ήταν δικό της έδαφος. Βομβαρδισμοί στο Σουδάν, δολοφονίες στην Ιορδανία και, αν χρειαστεί, ακόμα και στο Κατάρ.
Μια τέτοια χώρα είναι επικίνδυνη. Τα περισσότερα κράτη του πλανήτη τη στηρίζουν και, δυστυχώς, της επιτρέπουν να κάνει ό,τι απαγορεύεται σε κάθε άλλη χώρα: κατοχή, εγκλήματα πολέμου, γενοκτονία, απαρτχάιντ, ακόμα και ανάπτυξη πυρηνικών όπλων.
Αλλά από εδώ μέχρι την υλοποίηση όλων των θρασύτατων απαιτήσεών της υπάρχει πολύς δρόμος. Να αφοπλιστούν η Παλαιστινιακή Αρχή, η Χαμάς, η Χεζμπολάχ, οι Χούθι και το Ιράν και να μείνουν όλα στα δικά της χέρια; Μια χώρα με αποκλειστικότητα στους εξοπλισμούς.
Ποιοτικό στρατιωτικό πλεονέκτημα
Αυτό το απίστευτο φαινόμενο έφτασε στο αποκορύφωμά του στη διάρκεια του πολέμου στη Λωρίδα της Γάζας. Ενα κράτος που έχει ξεκινήσει έναν δηλωμένο πόλεμο εξόντωσης είναι ένα επικίνδυνο κράτος. Θα αποφασίσει αν άλλα κράτη θα κατέχουν συγκεκριμένους τύπους όπλων ή όχι; Πυρηνικά όπλα για κανέναν άλλον, τίποτα για τη Χεζμπολάχ, τη Χαμάς και την Παλαιστινιακή Αρχή. Βαλλιστικοί πύραυλοι μόνο για το Ισραήλ. Αμερικανικές βάσεις με μοίρες πολεμικής αεροπορίας για κανέναν, ούτε καν για κράτη με τα οποία το Ισραήλ βρίσκεται σε ειρήνη. Αυτό αποκαλείται “παραβίαση του ποιοτικού στρατιωτικού πλεονεκτήματος του Ισραήλ”.
Γιατί όμως απαγορεύεται στην Παλαιστινιακή Αρχή να εξοπλιστεί ώστε να μπορεί να προστατεύσει τους ανυπεράσπιστους πολίτες της όταν το Ισραήλ στέλνει εναντίον τους δολοφονικές πολιτοφυλακές και έναν ανεξέλεγκτο στρατό;
Και γιατί αυτό που επιτρέπεται στο Ισραήλ, απαγορεύεται στο Ιράν; Επειδή το Ιράν έχει ένα σκοτεινό και ζοφερό, σκληρό και ανεξέλεγκτο καθεστώς που απειλεί τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ και θέτει σε κίνδυνο τον κόσμο. Αυτό είναι πράγματι ένας ειλικρινής λόγος.
Αλλά τι γίνεται με το ίδιο το Ισραήλ; Τι είδους διακυβέρνηση εφαρμόζεται στη Δυτική Οχθη; Είναι ο τρόπος που το Ιράν μεταχειρίζεται τους Ιρανούς χειρότερος από τον τρόπο που το Ισραήλ μεταχειρίζεται τους Παλαιστινίους; Και οι δύο έχουν χιλιάδες πολιτικούς κρατουμένους, ενώ απαγωγές μέσα στη νύχτα χωρίς δίκη και βασανιστήρια μέχρι θανάτου στις φυλακές εφαρμόζονται και εδώ. Τα δικαιώματα ενός Παλαιστινίου στη Ναμπλούς είναι λιγότερα από τα δικαιώματα ενός Ιρανού στη Μασχάντ.
Οταν το Ισραήλ προσπαθεί να εξωθήσει τις ΗΠΑ να επιτεθούν στο Ιράν, αξίζει πρώτα να κοιτάξει τον εαυτό του».
*****************
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου