Πέμπτη, Φεβρουαρίου 12, 2026

Ο θεός που εξουσιάζει τους πάντες

Παλατινή Ανθολογία

Ασκληπιάδης ο Σάμιος(3ος αι. π.Χ.)

5, 64

Νῖφε, χαλαζοβόλει, ποίει σκότος, αἶθε, κεραύνου,
πάντα τὰ πορφύροντ ἐν χθονὶ σεῖε νέφη.

ἢν γαρ με κτείνῃς, τότε παύσομαι: ἢν δὲ μ ἀφῇς ζῆν,
καὶ διαδὺς τούτων χείρονα, κωμάσομαι(1)

ἕλκει γάρ μ᾽ ὁ κρατῶν καὶ σοῦ θεός, ᾧ ποτε πεισθείς,
Ζεῦ, διὰ χαλκείων χρυσὸς ἔδυς θαλάμων.

Σκηνή Κωμού: κωμαστές και εταίρες σε σαφείς και ακροβατικές στάσεις, δύο κρατήρες στο δάπεδο. Κώμος. Αττικός αμφορέας μελανόμορφου ρυθμού. αμφορέας, περ. 560 π.Χ., Κρατική αρχαιολογική συλλογή Μονάχου

Κώμος (έθιμο) - Βικιπαίδεια

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

[Gerontakos]

Ρίξε χιόνι, ρίξε χαλάζι, σκοτείνιασε την πλάση ,

ξαπόλυσε τις αστραπές και τους κεραυνούς σου ,

σύναξε ανταριασμένα σύννεφα πάνω απ΄ τη γη.

Θα σταματήσω μόνο αν με εξοντώσεις· αν όμως με αφήσεις να ζήσω,

θα συνεχίσω τα ξεφαντώματα , ακόμα κι αν παθαίνω τα χειρότερα .

Δία , με σέρνει ο ίδιος θεός που κι εσένα εξουσιάζει,

αυτός που σ΄ανάγκασε να γίνεις χρυσή βροχή

για να τρυπώσεις σε χάλκινο θάλαμο(2).

_______________________________

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

(1) κωμάζω, μέλ. -άσω και -άσομαι, αόρ. αʹ ἐκώμᾰσα, ποιητ. κώμ-· παρακ. κεκώμᾰκα· Δωρ. κωμάσδω, μέλ. -άξομαι, αόρ. αʹ προστ. κωμάξατε· (κῶμος)· I. 1. συμμετέχω σε όμιλο γλεντζέδων, διασκεδάζω, γλεντοκοπώ, ξεφαντώνω, ευθυμώ, Λατ. comissari, σε Ησίοδ., Θέογν., Ευρ. κ.λπ. 2. πηγαίνω σε γιορταστική πομπή, σε Πίνδ., Δημ. [......]

LIDDELL & SCOTT, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας(Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος 2007)

(2) Ο Ασκληπιάδης κάνει μια πανέξυπνη αναφορά στον μύθο της Δανάης. Υπενθυμίζει στον ερωτομανή Δία ότι και ο ίδιος υπάκουσε στον Έρωτα και μεταμορφώθηκε σε χρυσή βροχή για να μπει στον χάλκινο πύργο της και να σμίξει μαζί της . Ο Ζευς, που ποθούσε τη Δανάη, εισχώρησε στον θάλαμο μεταμορφωμένος σε χρυσή βροχή και ενώθηκε με την έγκλειστη κόρη . Καρπός της ένωσης αυτής ήταν ο Περσέας.