ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΝΙΣΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Γιώργος Παναγιώτου

(1943-)
ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΚΑΤΑΘΕΣΗ

Ορκίζομαι να είπω την αλήθειαν
δε γνώρισα ποτέ την Πρέβεζα
περικαλή λιμένα επί του Αμβρακικού
ταμπουρωμένη πίσω από νέφη κάργιες
κι από την ηθική της εξηκονταρχίας
- ίσως και οι "παγά λαλέουσαν" λεηλατούντες
να έχουν αφξηθεί κατά κοόρτεις-
( δυνατόν να φταίει ο γειτνιασμός:
ακταιωρός Ακταίωνος Άκτιον
και του Σκορπιού οι διεβρύνσεις:
όσιος ανόσιος Ωνάσης)
χωρίς φόβον και πάθος
μόνο στον ουρανίσκο μου
στυφή έχει επικαθήσει
η πυρασφάλεια της γέφσης του Μεσολογγιού
δρόμοι ξεροί, παραστάδες γυμνοί, φρυκτωρία
κι η μπάντα ασθμαίνουσα
σ΄αόρατες μπαγκέτες υπακούοντας
να αποχαιρετά τον κάποιο Ορφέα
ή τον κύριο Νομάρχη
μικροαστική μικρόνοια
ταπετσαρία γαλλικών-πιάνου-ψαλίδας
....................................................................