ΤΟ ΦΘΑΡΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΩΝΙΟ

ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ
(310-240 π.Χ.)

είπε τις, Ηράκλειτε, τεόν μόρον, ες δε με δάκρυ
ήγαγεν, εμνήσθην δ' οσσάκις αμφότεροι
ηέλιον κατεδύσαμεν, αλλά συ μεν που,
ξείν' Αλικαρνησεύ, τετράπαλαι σποδιή΄
αι δε τεαί ζώουσιν αηδόνες, ήσιν ο πάντων
αρπακτής Αΐδης ουκ επί χείρα βαλεί.

Παλατινή Ανθολογία VII, 80.

*

Κάποιος μου ανέφερε , Ηράκλειτε, το θάνατό σου
και με πήραν τα δάκρυα. Θυμήθηκα πόσες φορές οι δυο μας
βραδιάσαμε συζητώντας. Εσύ βέβαια,
φίλε από την Αλικαρνασό, προ πολλού έχεις γίνει στάχτη,
αλλά τα αηδόνια σου είναι ζωντανά΄αυτά
ο πλεονέκτης Άδης δεν μπορεί να τα βάλει στο χέρι.

Σημείωση: Ο Καλλίμαχος αναφέρεται στον ποιητή
Ηράκλειτο από την Αλικαρνασσό, στον οποίο
αποδίδεται ένα πολύ καλό επίγραμμα
της Παλατινής Ανθολογίας.
Τα "αηδόνια" του Ηράκλειτου αντιπροσωπεύουν
μεταφορικά τα αριστουργηματικά ποιήματα
που έχει γράψει και τα οποία θα μείνουν αθάνατα.