Τροχός εν' και γυρίζει...

Ανώνυμος
( ΓΕΝΝΗΣΗ-ΘΑΝΑΤΟΣ: 15ος-16ος αιώνας.)

Αλφάβητος κατανυκτικός

Άνθρωπε, πάσχεις και θαρρείς τό κάμνεις να κερδίσεις,
κακοπαθείς και μάχεσαι, θέλεις ίνα πλουτήσεις,
πλατύνεσαι κι αυξάνεσαι εις πλούτον και εις τέκνα,
όταν ουν λάβεις τά (=αυτά που) ποθείς, χαρείς και ευθυμήσεις,
ο θάνατος αρπάζει σε, το (=στο) τέλος ου (=δεν) κερδίζεις.
Βλέπεις τον κόσμο, άνθρωπε, τροχός έν’ (=είναι) και γυρίζει·
τους μεν ανάγει σήμερον, τους δ’ άλλους κατεβάζει
και τούς (=αυτούς) ανάγει σήμερον, πάλε κλωθογυρίζει.

"Αλφάβητος κατανυκτικός και ψυχωφελής
περί του ματαίου κόσμου τούτου",
στ. 1-8. Μεγάλη εγκυκλοπαίδεια
της νεοελληνικής λογοτεχνίας, τ. Α΄.
Εκδοτικός οίκος Χάρη Πάτση, 1968.