Πάνος Θασίτης

Σύνθεση της Έλλης Χρυσίδου.


Τώρα..

Τώρα που κάθε ανθός πλαγιάζει στο κλαδί του
και κανένα θρόισμα δεν πάει χαμένο,
τώρα που κανένας δε βιάζεται,
δέξου με κάτω απ' τα θολωτά τα χέρια σου,
σαν το παλιό καμπαναριό που ανοίγεται
στο στερνό, στο πιο πιστό και στο μόνο περιστέρι του.

***
Μόνο τα μάτια σου

Τούτη τη νύχτα της σιγής και της απελπισίας,
μέσα στους κύκλους τους σφιχτούς της φυλακής,
μόνο τα μάτια σου είναι δρόμος,
μόνο τα μάτια σου,

μόνο τα μάτια σου όπου γνώρισα το χάος της ελευθερίας.

Πάνος Θασίτης (1924).
Δίχως Κιβωτό, Θεσσαλονίκη 1952.