Πέμπτη, Μαρτίου 20, 2008

Και πάνω στη ροδοελεφάντινη κοιλιά της...

Francisco Goya (1746-1828), Η Μάγια γυμνή, 1800.
(Μουσείο Prado- Μαδρίτη)

IV

Κι από τα τρίκλωνα, τα ξέκλωνα,
στης ομορφιάς της το άνθος γύρω
πετούν τα ολόξανθα ερωτόπουλα,
κύμα απ' αφρό και φως και μύρο.

Του ίσκιου τ' ανάερο παχνοΰφασμα
έχει μονάχα φορεσιά της
-στα τροφαντά ξώσαρκα στήθια της
παραπατάει ο μεσημεριάτης.

Και πάνω στη ροδοελεφάντινη
κοιλιά της- νάνι Μανταλένια!-
νάνοι πηδούν κοκκινοπρόσωποι
μ' άκουρα γένια, μαύρα γένια.
Ιωάννης Γρυπάρης (1870-1942) , Στον ίσκιο της καρυδιάς,
από τη συλλογή Σκαραβαίοι και τερρακόττες, Αθήνα 1913.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Ο ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ ΩΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΑΤΟΜΩΝ ΚΑΙ ΛΑΩΝ

  Στα τέλη  του 2011 μεταφράσαμε και αναρτήσαμε σε διαδοχικές συνέχειες το κείμενο του Πλούταρχου Περί του μη δειν δανείζεσθαι , το οποί...