Όσο καλός παίχτης κι αν είσαι, δεν μπορείς να υποτάξεις το θάνατο.
Στις μάχες στήθος με στήθος είναι ακατανίκητος.
Όμως μπορείς να του τη φέρεις με άλλο τρόπο:
να πλάσεις μιαν άλλη ζωή , που να μείνει ολόφρεσκη στη θέση σου ,
ενώ το σώμα σου θα έχει ήδη γίνει τέφρα.
Αυτό έκανε ο Μπέργκμαν: άφησε πίσω του ένα
σκηνοθετικό έργο που θα μείνει αθάνατο.
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στη ρωμαϊκή ιστορία για να αναγνωρίσει (στον Τραμπ) τα χαρακτηριστικά του Καλιγούλα: την απόλυτη αυθαιρεσία μιας εξουσίας που δεν περιορίζεται από τον νόμο, τον ακραίο ναρκισσισμό και την αυτοπροβολή, τη διεφθαρμένη επιδειξιομανία και την αλλοπρόσαλλη φύση της ισχύος, την ταπείνωση των αντιπάλων, την προσωπολατρία. Όλα αυτά μου θυμίζουν τον Ρωμαίο αυτοκράτορα. ”…Φραντσέσκα Αλμπανέζε
Δευτέρα, Ιουλίου 30, 2007
O θάνατος ενός κορυφαίου: Ingmar Bergman (1918-2007)
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
2 σχόλια:
Οι άγριες φράουλες είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες. Τον ευχαριστώ που γεννήθηκε και μπόρεσε να γυρίσει αυτή την ταινία.
Όλες του οι ταινίες ήταν σπουδαίες.
Δεν ξέρω ποιαν να πρωτοδιαλέξω...
Δημοσίευση σχολίου