ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ 121-180
"του ανθρώπινου βίου ο μεν χρόνος στιγμή, η δε ουσία ρέουσα, η δε αίσθησις αμυδρά, η δε όλου του σώματος σύγκρησις εύσηπτος, η δε ψυχή ρεμβός, η δε τύχη δυστέκμαρτον, η δε φήμη άκριτον.
συνελόντι ειπείν, πάντα τα μεν του σώματος ποταμός, τα δε της ψυχής όνειρος και τύφος, ο δε βίος πόλεμος και ξένου επιδημία,
η δε υστεροφημία λήθη."
ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΡΗΛΙΟΣ, Τα εις εαυτόν, 2 17
"Μία στιγμή είναι η διάρκεια της ζωής του ανθρώπου, η ουσία της ρευστή και η αίσθησή της σκοτεινή, η σύνθεση του σώματος είναι εύσηπτη, ενώ άστατη είναι η ψυχή, η τύχη αινιγματική και η δόξα αβέβαιη.
Με λίγα λόγια, όλα όσα αφορούν το σώμα είναι σαν ένα ποτάμι κι εκείνα της ψυχής σαν όνειρο κι ατμός, η ζωή πόλεμος και ξενιτιά, κι η υστεροφημία λησμονιά."
Με λίγα λόγια, όλα όσα αφορούν το σώμα είναι σαν ένα ποτάμι κι εκείνα της ψυχής σαν όνειρο κι ατμός, η ζωή πόλεμος και ξενιτιά, κι η υστεροφημία λησμονιά."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου