Παρασκευή, Ιανουαρίου 23, 2026

O Πολ Κρούγκμαν για τον Ντόναλντ Τραμπ

 Πολ Κρούγκμαν : A petulant, violent and deranged individual is running America/Ένα οξύθυμο, βίαιο και διαταραγμένο άτομο κυβερνά την Αμερική!

 

Ο Πολ Κρούγκμαν στο  κείμενο που αντλούμε από την ιστοσελίδα του και το οποίο έχει κανει μεγάλη αίσθηση χρησιμοποιεί τον όρο “sundowning” (μια κατάσταση κατά την οποία κάποιος —συνήθως με άνοια— γίνεται πιο μπερδεμένος, επιθετικός και αποσυνδεδεμένος από την πραγματικότητα καθώς πέφτει το σκοτάδι), για να περιγράψει μεταφορικά τη νοητική και ψυχοσυναισθηματική  κατάσταση του προέδρου των ΗΠΑ.

Λέει ότι , όταν βλέπεις κάποιον που αγαπάς να υποφέρει από sundowning , είναι τραγικό — αλλά είναι εντελώς διαφορετικό όταν αυτό φαίνεται να συμβαίνει σε έναν πρόεδρο,  που περιβάλλεται από ανθρώπους που επαυξάνουν την παραίσθηση και τις καταστροφικές παρορμήσεις του.

Παραθέτει μια πρόσφατη επιστολή που  έστειλε ο Ντόναλντ Τραμπ στον πρωθυπουργό της Νορβηγίας, η οποία δείχνει —σύμφωνα με τον Κρούγκμαν— αποσύνδεση από την πραγματικότητα και ακραίες ιδέες, όπως απαίτηση του ελέγχου της Γροιλανδίας.

Τέλος, τονίζει ότι δεν είναι μόνο ο ίδιος ο Τραμπ που φέρει ευθύνη αλλά και οι συνεργάτες -υποστηρικτές,  που γνωρίζουν ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτόν τον άνθρωπο  , αλλά συνεχίζουν να τον στηρίζουν.

Gerontakos


It’s Sundowning in America

Paul Krugman

10 Photos of Donald Trump Making Funny Faces (and Our Attempts to Describe  Them) - Newsweek

A short post. Today doesn’t seem like a day for charts and number-crunching.

I had never heard the term “sundowning” before it happened to my own father, yet it’s a fairly common syndrome. In his last few months my father remained lucid and rational — remained himself — during daylight hours. Once the sun went down he deteriorated, becoming confused, paranoid and aggressive.

It’s terrible to watch sundowning in someone you love. But that’s a personal tragedy – not a national or global one. It’s an entirely different matter when the president of the United States is sundowning — a president surrounded by malign sycophants who tell him whatever he wants to hear and indulge his every whim, no matter how destructive.

For good reasons, it’s normally bad practice to pronounce on someone’s mental health from afar. Some of us still remember when right-wing pundits liked to call anyone critical of George W. Bush mentally ill. But after reading the letter that Trump just sent to the prime minister of Norway (Jonas Gahr Støre has confirmed that it’s genuine) there should be no doubt that we have a president who is suffering a real detachment from reality:

Dear Jonas: Considering your Country decided not to give me the Nobel Peace Prize for having stopped 8 Wars PLUS, I no longer feel an obligation to think purely of Peace, although it will always be predominant, but can now think about what is good and proper for the United States of America.

Denmark cannot protect that land from Russia or China, and why do they have a ‘right of ownership’ anyway? There are no written documents, it’s only that a boat landed there hundreds of years ago, but we had boats landing there, also.

I have done more for NATO than any other person since its founding, and now, NATO should do something for the United States. The World is not secure unless we have Complete and Total Control of Greenland. Thank you! President DJT

This might not exactly be sundowning, since it’s not clear that Trump is lucid and rational at any time of the day. What is incontrovertible is that he’s deeply unwell and rapidly getting sicker.

In fact, Trump is so deeply unwell that it’s time to stop blaming him for all the terrible things he’s doing. He is what he is. Responsibility for the catastrophe overtaking America now rests with his enablers — people who have to know that he’s a sick man but continue to support his depredations.

Some of these enablers are monsters themselves. For example, Stephen Miller, Trump’s immigration czar and the architect of his violent ethnic cleansing policies, is clearly a fanatic who is using Trump to achieve his own fascist goals.

However, many of Trump’s enablers aren’t fanatics, just amoral opportunists. Scott Bessent, the Treasury Secretary, clearly understands how destructive Trump’s actions are, evidenced by the fact that he has at times tried to tone them down. But for some inexplicable reason, Bessent has decided to sell his soul to Trump.

And then there are those who revel in the reflected glory, who are such utter narcissists that they’re willing to destroy this country in return for the limelight and perks. In that camp we can find Pete Hegseth with his Pentagon makeup studio, who is purging the finest officers in the military; Kristi Noem with her Barbie-in-a-10-gallon-hat act, who positively gushes while calling a murdered mother a terrorist; and Kash Patel, who thinks its fine to fly on an FBI jet to watch his girlfriend sing while overseeing the debasement and corruption of the FBI.

And what can we say about the cowardly Republicans in Congress, who are still sustaining Trump even though many of them – perhaps most of them – are privately appalled by his behavior? It would take just eight of these people — four Republican senators and four Republican House members — to switch sides and caucus with the Democrats to end G.O.P. control of Congress and eliminate much of Trump’s power. But taking such a step would mean risking Trump’s wrath by standing up and acting like patriots, rather than knuckling down and averting their eyes as Trump descends into madness.

How did a great, sophisticated nation, one of the world’s longest-standing republics, end up so fragile that it can be undone by one man’s dementia? That’s an important question, the answer to which I believe lies in the straight line from Bush vs Gore and the Roberts Supreme Court, to January 6th, to the execution of Renee Good. However, what’s more important is that we realize where we are right now, that we don’t try to sugarcoat and sanewash what’s happening: A petulant, violent and deranged individual is running America.

 

 

Paul R. Krugman

author image

Ο Paul R. Krugman είναι καθηγητής οικονομικής στο Graduate School and University Center of the City University of New York (CUNY Graduate Center), ενώ έχει διατελέσει καθηγητής στο MIT και στο Princeton University. Έχει πολυάριθμες δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά και, ως αρθρογράφος στους New York Times, έχει συμβάλει στον δημόσιο διάλογο για οικονομικά θέματα. Είναι συγγραφέας 20 και πλέον εξαιρετικά επιτυχημένων βιβλίων. Έχει διακριθεί στο πεδίο της οικονομικής για την καινοτόμο εργασία του σχετικά με το διεθνές εμπόριο, η οποία έχει ανατρέψει τις παραδοσιακές θεωρίες για την παγκόσμια οικονομία. Για την παραπάνω εργασία του τιμήθηκε με το Νομπέλ Οικονομίας το 2008.

Βιβλία από τον Συγγραφέα:

Krugman Paul R. – Συγγραφείς –

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ  

Live with Paul Kruman: Davos, Powell, world economy by Paul Krugman

A recording from Paul Krugman and Harry Litman's live video

Read on Substack

Νίκος Ι. Τζώρτζης Αστοχία υλικού – Αναψηλάφηση Γ΄( Ποίηση-Κριτική)

 

Μια ποιητική ηθική της ειρωνείας

*

της ΘΕΩΝΗΣ ΚΟΤΙΝΗ

Πηγή: neoplanodion.gr

~.~

Νίκος Ι. Τζώρτζης
Αστοχία υλικού – Αναψηλάφηση Γ΄
Κέδρος 2025

Η Αστοχία υλικού – Αναψηλάφηση Γ΄ αποτελεί ένα ενδιαφέρον βιβλίο. Ο τίτλος της συλλογής παραπέμπει στο υλικό που αξιοποιήθηκε και στη μέθοδο εργασίας που ακολουθήθηκε. Πρόκειται για ένα συνθετικό έργο που αντλεί το υλικό του από πολλές πηγές και κείμενα, λειτουργώντας ως υπομνηματισμός μια ιστορικής ύλης που γέννησε τη σύγχρονη Ελλάδα και ως εργαλείο αναψηλάφησης αυτού του υλικού, σε συνδυασμό με την ψηλάφηση της προσωπικής ιστορίας. Όλα αυτά ιδωμένα με μια ειρωνική ματιά την οποία αρκετές φορές επιτείνει η εμμετρότητα των κειμένων και η πλαστότητα της λόγιας γλώσσας κυρίως στην αναθεώρηση του παρελθόντος. Η ευρύτητα του υλικού οδηγεί και σε μια μορφική πολυτροπικότητα που επιστρατεύει ποικίλες εκδοχές της έμμετρης φόρμας και του ελεύθερου στίχου.

Για να γίνει η αυτοψία του υλικού, το βιβλίο κατατέμνεται σε ενότητες, έντεκα τον αριθμό και κάθε ενότητα σε επιμέρους ποιήματα που επισκοπούν ένα ευρύ φάσμα του ελληνικού παρελθόντος και παρόντος αλλά και ανατέμνουν την προσωπική ιστορία τόσο του ιδιωτικού βίου όσο και του ποιητικού. Κοινό στοιχείο των επιμέρους ιστοριών το τραύμα ενός διχασμένου κόσμου: το μετεμφυλιακό κράτος, οι παγκόσμιες εκδοχές του αποκλεισμού (από τις διχοτομημένες πόλεις έως το ρατσιστικό κράτος της παλαιότερης(;) Αμερικής), οι στρεβλώσεις του κοινωνικού φρονηματισμού που επέβαλαν τα συντηρητικά κοινωνικά και πολιτικά κατεστημένα στη γλώσσα, τη μουσική, τον κινηματογράφο, η δικτατορία, η ελληνική επανάσταση και η οικειοποίηση της ιστορικής αλήθειας από τους κατέχοντες, συνυφασμένα με κείμενα για την ερωτική και καλλιτεχνική διάψευση αλλά και τη λειτουργία της ποίησης στην σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα.

Εκτός από τα κείμενα που έχουν ως αφετηρία το άμεσα βιωμένο, δομικό στοιχείο των ποιημάτων αποτελεί ο διακειμενικός διάλογος, γι’ αυτό και σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται ευρέα αποσπάσματα από ιστορικά αρχεία, εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία τεκμηρίωσης. Παράδειγμα η ενότητα «ΕΘΝΙΚΑ ΡΗΜΑΤΑ (η καύση των φακέλων)» που εκκινώντας από την καύση των φακέλων κοινωνικών φρονημάτων που κρατούσε για δεκαετίες η Ασφάλεια παραθέτει αποσπάσματα από τα κρατικά αρχεία παρακολουθήσεων, στο ύφος της ιστορικής πιστότητας:

ΑΤΟΜΙΚΟΣ ΦΑΚΕΛΟΣ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
ΑΠΟΡΡΗΤΟΝ
ΑΤΟΜΙΚΟΝ ΔΕΛΤΙΟΝ ΚΑΕΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Γ΄

ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΩΣ:

ΡΙΤΣΟΣ Ιωάννης του Ελευθερίου και της Ελευθερίας γεννηθείς εις Μονεμβασίαν Λακωνίας το έτος 1909, κάτοικος Αθηνών· λογοτέχνης, ηθοποιός.

Δεν έχει έξεις όπως: οινοποσία, χαρτοπαιξία, ερωτομανία, ομοφυλοφιλία, ναρκωτικά, σύναψη χρεών.

Ακολουθεί η αποδελτίωση μέρους αυτού του υλικού που αφορά γνωστά και άγνωστα θύματα του καθεστώτος εν είδει ενός ανεπεξέργαστου corpus που μιλά από μόνο του, εκθέτοντας γυμνό τον τελεσίδικο πρωτογονισμό των πολιτικών ηθών και τον λόγιο καθωσπρεπισμό της γλώσσας μιας ολόκληρης εποχής. Στην ενότητα πάλι που αφορμάται από την έκδοση των Δεκαοκτώ Κειμένων στη δικτατορία («Κείμενα δεκαοχτώ σε οκτάβες οχτώ») το ύφος μετέρχεται την ακαμψία της κομψεπίκομψης καθαρεύουσας όπως στο β΄ ποίημα της ενότητας:

Η θεραπεία

[…] στις 29 Απριλίου 1967, συγκροτήθηκε η Υπηρεσία Ελέγχου Τύπου στη Γενική Διεύθυνση Τύπου της Προεδρίας της Κυβερνήσεως, με σκοπό την πρόληψη δημοσιεύσεων που δυσφημούσαν την κυβέρνηση και απειλούσαν την ασφάλεια της χώρας.
Γιάννης Γκλαβίνας, «Εφ’ όπλου… «ψαλίδι» […]»
στο συλλογικό έργο Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ποικίλαι διφορούμενοι άνευ λόγου λέξεις,
όπως δε και φράσεις όχι ευθέως καταληπταί,
συχνάκις υποκρύπτουν σκοτεινάς ορέξεις,
εξ ων, όσαι πλέον δεν καταστούν αντιληπταί,
ίσως μεταβληθούν εις παρανόμους έξεις,
δι’ ο, θα δίδονται εξηγήσεις, πιθανώς γραπταί,
εκ του υπογράφοντος τοιαύτας υπόπτους θέσεις,
δια ν’ αποδείξει τας εντίμους του προθέσεις.

Η έμπνευση του Τζώρτζη μοιάζει να εκκινεί από μια πραγματικότητα με την οποία βρίσκεται σε άμεση ανταπόκριση και η οποία αποτελεί το έναυσμα για την πυροδότηση της ποιητικής διαδικασίας. Συχνή είναι επίσης η λειτουργία της επίνοιας, που δείχνει τη βούληση να μην αφεθεί στην αυθόρμητη λυρική περιέλιξη της έμπνευσης αλλά να την εντάξει σε μια νοητική σύλληψη που επηρεάζει τη μορφή του εκάστοτε ποιήματος αλλά και την αρχιτεκτονική διάταξη της ενότητας. Παράδειγμα, το επόμενο όπου η στρατηγική των σχέσεων παραλληλίζεται ευφάνταστα με την χορογραφία των σημείων στίξης στο λόγο:

Η τελεία μας

Με μια ίσια γραμμή
κάνεις την τελεία μου
θαυμαστικό!

Με μια άνω τελεία
κάνω την τελεία σου
άνω κάτω:

Με άλλες δύο τελείες
κάνεις την τελεία μου
αποσιωπητικά…

Ας μην προσπαθούμε.
Δεν αλλάζει τίποτα πια.
Φτάσαμε και οι δύο

στο τέλος της πρότασης.[..................................................]

 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Τζώρτζης, Νίκος Ι.ΝΙΚΟΣ ΤΖΩΡΤΖΗΣ: Βιβλία & Βιογραφία 

ΘΕΩΝΗΣ ΚΟΤΙΝΗ από biblionet.gr

Βιβλιονέτ - Κοτίνη, Θεώνη*

Ντόναλντ ο Μέγας: το διάγγελμά του προς τη Ελλάδα

 https://kosmodromio.gr/wp-content/uploads/2026/01/trump-the-great.jpg

«Πρέπει ΤΩΡΑ να πάρουμε την Ελλάδα, γιατί αλλιώς η Ρωσία και η Κίνα θα πάρουν όλο τον γύρο, ίσως και το κοκορέτσι».


Γεια σου Greece, γεια σου Ελλάδα. Καλημέρα, καλησπέρα, καληνότσες. Αγαπάμε την Ελλάδα, αγαπάμε τον γύρο, το σουβλάκι, τη Mykonos. Αγαπάμε τον Τζον Στάμος, αγαπάμε τη spanakopita… το σπανακοπιτάκι είναι το αγαπημένο μου. Αλλά επειδή οι Έλληνες βρίσκονται σε αυτό τον τόπο εδώ και 6.000 χρόνια δεν σημαίνει ότι αυτός τους ανήκει. Θα κάνουμε την ‘Ελλάδα Μεγάλη Ξανά’ και από εδώ και πέρα θα αυτοαποκαλούμαι: Ντόναλντ ο Μέγας.

Πρέπει να πάρουμε ΤΩΡΑ την Ελλάδα. Διαφορετικά η Ρωσία και η Κίνα θα πάρουν όλο τον γύρο της και ίσως και το κοκορέτσι της. Ο Παρθενώνας θα λέγεται πια ‘Ναός του Τραμπ’ και θα χτίσουμε θέρετρο και καζίνο στον λόφο της Ακρόπολης.

Θα στείλουμε τη δύναμη ICE στην Ελλάδα και θα την πούμε Αϊσιχτίρ. Ο αντιπρόεδρος μας συνομιλεί με τους ηγέτες της Ελλάδας, τον ΦΡΑΠ και Χασάπης, για να συμφωνήσουν σε μια τιμή για τη ελληνική γη. Και κάθε Έλληνας πολίτης θα κερδίσει ένα MAGA καπέλο και ένα ζευγάρι μούφα μανικετόκουμπα. Σας ευχαριστώ πολύ. Ώπα!

Πέμπτη, Ιανουαρίου 22, 2026

Alexeï Aïgui - Last Day of Summer


Alexeï Aïgui - Last Day of Summer (live)
 
 Stanislav Malyshev - violin, conductor
 
 OpensoundOrchestra

Meet John Doe /Ο λαός προστάζει (1941) :πώς τα Μίντια κατασκευάζουν πλαστές αφηγήσεις , για να καθοδηγήσουν τη λαϊκή γνώμη

 

https://eeweems.com/capra/_imagery2/meet_john_doe_600_rgb.jpgMeet John Doe /Ο λαός προστάζει (1941): Η ογδονταπεντάχρονη  ταινία που αναδεικνύει ένα εξόχως επίκαιρο θέμα : το αδίστακτο πάρε-δώσε μεταξύ πολιτικής, οικονομίας και ΜΜΕ για τη διαμόρφωση της Κοινής Γνώμης προς όφελος των εξουσιαστικών ελίτ

https://images.mubicdn.net/images/artworks/449878/cache-449878-1644922835/images-original.png

Meet John Doe* – Frank Capra (1941) [Κριτική]


Meet John Doe (1941) 01
Μια ταινία που είναι πάντα επίκαιρη, «Ο Λαός Προστάζει» (Meet John Do) του Φρανκ Κάπρα με ένα πανέξυπνο σενάριο, (υποψήφιο για Όσκαρ), το οποίο αντιμετωπίζει ένα ευαίσθητο κοινωνικό θέμα, με καυστικό χιούμορ αλλά και ανθρωπιά. Στα συν οι δύο υπέροχες ερμηνείες, από τον Γκάρι Κούπερ και την Μπάρμπαρα Στάνγουικ.

Η εφημερίδα «Μπούλετιν» αλλάζει διεύθυνση και στέλνει 40 εργαζόμενους στην ανεργία. Μια απ’ τις απολυμαίνεις, η δημοσιογράφος Αν Μίτσελ (Μπάρμπαρα Στάνγουικ), στην τελευταία της στήλη δημοσιεύει ένα επινοημένο γράμμα με αποστολέα έναν ανύπαρκτο άνεργο που τον ονομάζει «Τζον Ντο» – είναι το όνομα με το οποίο χαρακτηρίζονται στην Αμερική οι αγνώστου ταυτότητος άνθρωποι, συνήθως νεκροί.

Ο επινοημένος «Τζον Ντο», λοιπόν, σύμφωνα με το σενάριο της Μίτσελ, έχει φτάσει σε σημείο απόλυτης απελπισίας και απειλεί ν’ αυτοκτονήσει την παραμονή των Χριστουγέννων, διαμαρτυρόμενος για τα κοινωνικά προβλήματα που τον έχουν ωθήσει στην ανεργία.

Η διεύθυνση της εφημερίδας «τσιμπάει» με το «πιασάρικο» αυτό θέμα και επαναπροσλαμβάνει την Αν. Οπότε, η τελευταία βρίσκεται πλέον σε δύσκολη θέση, καθώς πρέπει πια να δημιουργήσει τον ανύπαρκτο υποψήφιο αυτόχειρα. Ο κατάλληλος άνθρωπος εντέλει θα βρεθεί στο πρόσωπο του πρώην παίκτη του ράγκμπι και νυν άστεγου Λονγκ Τζον Γουίλαμπι (Γκάρι Κούπερ).
Meet John Doe (1941) 03
Πλέον, τόσο η ίδια η δημοσιογράφος όσο και η εφημερίδα της θα εκμεταλλευτούν στο έπακρο την ιστορία και θα πληρώσουν τον Γουίλουμπι για να παριστάνει τον Τζων Ντο. Ωστόσο, ο διευθυντής της εφημερίδας (Έντουαρντ Άρνολντ) θα θελήσει να χρησιμοποιήσει το τεράστιο κίνημα κοινωνικής μεταρρύθμισης που δημιουργήθηκε γύρω από τις «ιδέες» του Τζων Ντο για τους δικούς του, επικίνδυνους πολιτικούς σκοπούς…

Η ταινία «Ο Λαός προστάζει» (Meet John Do) που στη χώρα μας έχει προβληθεί επίσης και με τον τίτλο «Ο Άνθρωπος του Δρόμου», είναι ουσιαστικά, το τρίτο και τελευταίο μέρος μιας τριλογίας «κοινωνικής κριτικής» του Φρανκ Κάπρα. Είχαν προηγηθεί οι ταινίες «Deeds Goes to Town» («Ο Πρίγκιπας των Δολαρίων», 1936) και «Μr Smith Goes to Washington» («Ο κ. Σμιθ πάει στην Ουάσινγκτον», 1939).

Βασισμένο το φιλμ σε ένα ευφυές σενάριο, που προτάθηκε για Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου το 1942, η κλασική αυτή κοινωνική σάτιρα του Φρανκ Κάπρα, παρότι γράφτηκε και προβλήθηκε πριν από 72 ολόκληρα χρόνια, εν μέσω του 2ου Παγκόσμιου Πολέμου, έχει αξία διαχρονική και τα νοήματά της παραμένουν επίκαιρα, ειδικά στις μέρες μας.

Εξαιρετικά επίκαιρη, η ταινία του Κάπρα μελετά την εξέλιξη μιας κατασκευασμένης δημοσιογραφικής ιστορίας η οποία γίνεται αντικείμενο στυγνής εκμετάλλευσης από τους φορείς της εξουσίας, σε μία χώρα που βιώνει μία κρίση όχι οικονομική αλλά πάνω απ’ όλα, αξιών…

Ο σκηνοθέτης σχολιάζει με καυστικότητα και σαρκαστική διάθεση τη δύναμη του Τύπου και την επιρροή σε βαθμό πλύσης εγκεφάλου συχνά πυκνά των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, που διαμορφώνουν στάσεις ζωής και απόψεις του κοινωνικού συνόλου, τη λεγόμενη και ως πολυσυζητημένη «κοινή γνώμη».
Meet John Doe (1941) 02
Παράλληλα με την κριτική που ασκεί στον Τύπο ο Κάπρα, δε διστάζει να δείξει μία άλλη Αμερική. Με διαρκείς αναφορές στη φτώχεια, στους άστεγους και τους άνεργους, αλλά και στη διαφθορά των αδίστακτων πολιτικών, ενώ παράλληλα εξυμνείται (σε σημείο σχεδόν «αγιοποίησης» στο τέλος) ο απλός άνθρωπος που καλείται να βιώσει στην καθημερινότητά του την εκμετάλλευση της τέταρτης εξουσίας…

Ο Αμερικανός σκηνοθέτης, Ιταλικής καταγωγής, Φρανκ Κάπρα (1897-1991) είναι μεταξύ άλλων κάτοχος τριών Όσκαρ σκηνοθεσίας, ενώ κατέχει κι άλλες τρεις ακόμα υποψηφιότητες.

Ο Κάπρα, φημίζεται κυρίως για τις κλασσικές του κωμωδίες «κοινωνικής κριτικής», με σημαντικότερες τις: «Συνέβη μια Νύχτα» (It happened one night, 1934), «Ο Πρίγκιπας των Δολαρίων» (Mr. Deeds goes to town, 1936), «Ο Κύριος Σμιθ πάει στην Ουάσινγκτον» (Mr. Smith goes to Washington, 1939), «Ο Λαός Προστάζει» (Meet Jojn Doe, 1941) και βέβαια το κλασσικό «Μια Υπέροχη Ζωή» (It’s a wonderful life, 1946).

Ο Φραντσέσκο Ροζάριο Κάπρα, όπως ήταν το πλήρες όνομά του γεννήθηκε το 1897 στη Σικελία. Οι γονείς του μετανάστευσαν στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ, όταν αυτός ήταν έξι χρονών. Σε μικρή ηλικία γράφτηκε στο σχολείο των τεχνών του Λος Άντζελες και με το 1918 πήρε πτυχίο σαν χημικός μηχανικός. Όταν ξέσπασε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος υπηρέτησε στον Αμερικάνικο στρατό, κόλλησε όμως την ισπανική γρίπη και αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αμερική με βαθμό ανθυπολοχαγού.
Meet John Doe (1941) 00
Το 1920 του δόθηκε η Αμερικανική υπηκοότητα κι εκείνη την περίοδο ξεκίνησε να δουλεύει σε ταινίες του βωβού κινηματογράφου. Το 1924, με δύο συναδέλφους του, τον σεναριογράφο Ρόμπερτ Ρίσκιν και τον κάμεραμαν Τζόζεφ Γουόκερ, υπέγραψαν συμβόλαιο σαν ομάδα με την Columbia.

Μετά από μια σειρά επιτυχημένων ταινιών με την Columbia ήρθε η αναγνώριση με την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ το 1933 με την ταινία «Κυρία για μια Μέρα» (Lady For A Day), και τον επόμενο χρόνο η επιβράβευση με το Όσκαρ για την ταινία «Συνέβη μια Νύχτα» (It happened one night, 1934).

Μάλιστα αυτή η ταινία με πρωταγωνιστές τον Κλαρκ Γκέιμπλ και την Κλοντέτ Κολμπέρ, ήταν η πρώτη στην ιστορία του θεσμού που τιμήθηκε και με τα πέντε βασικά βραβεία Όσκαρ (ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου κι ερμηνειών).

Τη δεκαετία του ’30 Φρανκ Κάπρα, κέρδισε άλλες δυο φορές το χρυσό αγαλματίδιο. Συγκεκριμένα το 1936 για το «Ο Πρίγκιπας των Δολαρίων» και το 1938 για το «Δεν θα τα Πάρεις Μαζί σου» (You Can’t Take it With You).

Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Κάπρα γύρισε ντοκιμαντέρ και αντιπολεμικές ταινίες, υπηρετώντας στο στρατό ως ταγματάρχης. Επιστρέφοντας απ’ τον πόλεμο συνέχισε να δουλεύει ως σκηνοθέτης, κάνοντας ένα διάλειμμα οκτώ χρόνων τη δεκαετία του ’50. Τελευταία του ταινία ήταν το «Η Κόμισσα κι ο Γκάνγκστερ» (A pocketful of miracles) του 1961 με την Μπέτι Ντέιβις και τον Γκλεν Φορντ, ενώ στη συνέχεια αποσύρθηκε.

Το 1982 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον τίμησε με βραβείο προσφοράς στην 7η Τέχνη. Ο Φρανκ Κάπρα, πέθανε στον ύπνο του το 1991 σε ηλικία 94 χρονών, αφήνοντας πίσω του ένα μοναδικό έργο.

Έτος: 1941 | Xώρα: Η.Π.Α. | Διάρκεια: 122 λεπτά | Σκηνοθεσία: Frank Capra | Σενάριο: Richard Connell, Robert Presnell Sr. | Παίζουν: Gary Cooper, Barbara Stanwyck, Edward Arnold

 

*«Τζον Ντο» (είναι το όνομα με το οποίο χαρακτηρίζονται στην Αμερική οι αγνώστου ταυτότητος άνθρωποι, συνήθως νεκροί).

Τα σβησμένα γκραφίτι των δρόμων της Πομπηίας αποκαλύπτονται χάρη στην τεχνολογία και αποκαλύπτουν τα ήθη των κατοίκων της

 

https://pbs.twimg.com/card_img/2013495808784470016/iW07109e?format=jpg&name=900x900

Ανακαλύφθηκαν στην Πομπηία σχεδόν 80 επιγραφές: Οι δημόσιες εξομολογήσεις έρωτα, οι προσβολές και τα συνθήματα σε αρχαίο θέατρο

Μαρίνα Σίσκου

Η σύγχρονη τεχνολογία φωτογραφίας RTI αποκάλυψε σχεδόν 80 άγνωστες επιγραφές στην Πομπηία, κρυμμένες για αιώνες στους τοίχους του θεάτρου της πόλης.

Σε έναν γυμνό τοίχο, φαινομενικά φθαρμένο, που ανασκάφηκε πριν από 230 χρόνια στην καρδιά της συνοικίας των θεάτρων —από όπου εκατομμύρια επισκέπτες περνούν κάθε χρόνο χωρίς να υποψιάζονται το μυστικό που έκρυβε η πέτρα— η υπολογιστική φωτογραφική τεχνολογία κυριολεκτικά ανέσυρε από τη λήθη σχεδόν 80 επιγραφές της Πομπηίας που ήταν εντελώς άγνωστες.

Αυτά τα γραπτά, προστιθέμενα στα 200 που έχουν ήδη τεκμηριωθεί στην ίδια τοποθεσία, αποτελούν ένα σύνολο σχεδόν 300 άμεσων, επιτακτικών, καθημερινών φωνών αποτυπωμένων στο κονίαμα ενός διαδρόμου που συνέδεε το μεγάλο θέατρο με την Οδό Σταβιάνα (Via Stabiana).

Εξομολογήσεις αγάπης, παιγνιώδεις προσβολές, συνθήματα που επευφημούν μονομάχους και βιαστικά μηνύματα παρέμειναν κρυμμένα από την ανθρώπινη αντίληψη για αιώνες, μέχρι που η συστηματική εφαρμογή μιας τεχνικής γνωστής ως Απεικόνιση Μετασχηματισμού Ανακλαστικότητας (RTI) κατέστησε δυνατή την ανακάλυψη  χαρακιών  και μηνυμάτων που, η διάβρωση του χρόνου και οι περιορισμοί της ανθρώπινης όρασης, είχαν καταδικάσει στην αφάνεια.

Ένα από τα γκράφιτι που απεικονίζουν μονομάχους. Φωτογραφία: Αρχαιολογικό Πάρκο της Πομπηίας
Ένα από τα γκράφιτι που απεικονίζουν μονομάχους. Φωτογραφία: Αρχαιολογικό Πάρκο της Πομπηίας

Η ανακάλυψη αποτελεί το κεντρικό αποτέλεσμα του διεθνούς ερευνητικού προγράμματος Bruits de couloir («Φωνές των Διαδρόμων»), το οποίο συνελήφθη από τους Louis Autin και Éloïse Letellier-Taillefer του Πανεπιστημίου της Σορβόννης και τη Marie-Adeline Le Guennec του Πανεπιστημίου του Κεμπέκ στο Μόντρεαλ, σε συνεργασία με το Αρχαιολογικό Πάρκο της Πομπηίας.

Η τεχνολογία που έφερε στο φως επιγραφές αιώνων

Οι εργασίες πραγματοποιήθηκαν σε δύο περιόδους, το 2022 και το 2025, και επέτρεψαν μια ολοκληρωμένη επανεξέταση των εκτενών επιγραφικών μαρτυριών αυτού του χώρου, μέσα από μια διεπιστημονική προσέγγιση που συνδυάζει την επιγραφική, την αρχαιολογία, τη φιλολογία και τις ψηφιακές ανθρωπιστικές επιστήμες.

Η μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε εφαρμόζει ένα εικονικό πλέγμα πάνω στην επιφάνεια του τοίχου, τεκμηριώνει τους χωρικούς και θεματικούς δεσμούς μεταξύ των επιγραφών και, κυρίως, αναλύει τους τοίχους με το σύστημα RTI (Reflectance Transformation Imaging).

Άλλες επιγραφές δηλώνουν εξομολογήσεις αγάπης, προσβολές ή συνθήματα. Φωτογραφία: Αρχαιολογικό Πάρκο της Πομπηίας
Άλλες επιγραφές δηλώνουν εξομολογήσεις αγάπης, προσβολές ή συνθήματα. Φωτογραφία: Αρχαιολογικό Πάρκο της Πομπηίας

Το σύστημα αυτό συνίσταται στη λήψη πολυάριθμων φωτογραφιών του ίδιου αντικειμένου υπό διαφορετικές γωνίες φωτισμού και την επακόλουθη αλγοριθμική επεξεργασία τους για τη δημιουργία ενός διαδραστικού μοντέλου, στο οποίο το ανάγλυφο και οι μικρο-αυλακώσεις αναδεικνύονται με εξαιρετικό τρόπο.

Δημόσιες εξομολογήσεις έρωτα στην Πομπηία

Ο εν λόγω διάδρομος —ένας δημόσιος χώρος με μεγάλη κίνηση στη ρωμαϊκή πόλη— ανακαλύφθηκε το 1794.

Έκτοτε, οι τοίχοι του, καλυμμένοι με ένα στρώμα αρχαίων γκράφιτι, μελετήθηκαν σποραδικά και με τα τεχνικά μέσα που ήταν διαθέσιμα σε κάθε εποχή, αφήνοντας έναν τεράστιο όγκο λανθάνουσας, απρόσιτης πληροφορίας.

Η εφαρμογή της φωτογραφίας RTI λειτούργησε σαν ένας σαρωτής υψηλής ακρίβειας, ικανός να διακρίνει μεταξύ της φυσικής υφής του σοβά και της παραμικρής σκόπιμης χαραγματιάς που άφησε ένας μεταλλικός γραφίδας ή ένα κομμάτι κάρβουνου.

Έτσι, επιγραφές ήδη γνωστές αναδύθηκαν από τον τοίχο με νέα ευκρίνεια και, ακόμη πιο σημαντικό, εβδομήντα εννέα εντελώς αδημοσίευτες που είχαν διαφύγει από γενιές επιγραφολόγων.

Ανάμεσα στα προηγουμένως τεκμηριωμένα κείμενα που μπορούν πλέον να διαβαστούν με πρωτοφανή ευκρίνεια, περιλαμβάνονται στιγμιότυπα μιας έντονης κοινωνικής ζωής:


 Μεταξύ των κειμένων που έχουν τεκμηριωθεί στο παρελθόν και που τώρα μπορούν να διαβαστούν με πρωτοφανή ευκρίνεια, υπάρχουν στιγμιότυπα μιας έντονης κοινωνικής ζωής: μια Methe, σκλάβα της Cominia της Atella, διακηρύσσει την αγάπη της για τον Cresto και επικαλείται την Αφροδίτη της Πομπηίας να τους ευνοήσει και να τους επιτρέψει να ζήσουν για πάντα σε αρμονία. Μια Sava λαμβάνει ένα βιαστικό αποχαιρετιστήριο μήνυμα: «Βιάζομαι, να προσέχεις, Sava μου, κάνε με να σε αγαπήσω!». Και, σε πιο χυδαίο τόνο, κάποιος Miccio είναι στόχος χυδαίας κοροϊδίας: «Miccio-cio-cio, έσπασες την κοιλιά του πατέρα σου ενώ χεζόταν, κοίτα την κατάσταση του Miccio!».

Η διαχρονικότητα της συναισθηματικής έκφρασης που αποκάλυψε η τεχνολογία

Αυτά τα παραδείγματα, τώρα εμπλουτισμένα από το νέο σώμα κειμένων, πιστοποιούν τη ζωντάνια και την ποικιλία των αλληλεπιδράσεων που έλαβαν χώρα σε αυτό το μέρος — έναν τόπο αναμονής, συνομιλίας και αυθόρμητης έκφρασης, όπου οι κάτοικοι της Πομπηίας κατέγραφαν τα πιο άμεσα συναισθήματα και σκέψεις τους, με τον ίδιο τρόπο που κάνουν οι άνθρωποι σήμερα σε τοίχους ή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Ο διευθυντής του Αρχαιολογικού Πάρκου της Πομπηίας, Gabriel Zuchtriegel, υπογράμμισε τη σημασία της ανακάλυψης και της μεθόδου που χρησιμοποιήθηκε.

«Η τεχνολογία είναι το κλειδί που μας ανοίγει νέα δωμάτια του αρχαίου κόσμου, και αυτά τα δωμάτια πρέπει να εξιστορηθούν και στο κοινό», δήλωσε.

«Εστιάζουμε πάνω σε ένα έργο για τη διαφύλαξη και την ανάδειξη των επιγραφών, οι οποίες σε ολόκληρη την Πομπηία ξεπερνούν τις δέκα χιλιάδες — μια τεράστια κληρονομιά. Μόνο η χρήση της τεχνολογίας μπορεί να εγγυηθεί ένα μέλλον για όλη αυτή τη μνήμη της ζωής που βιώθηκε στην Πομπηία».

Η ευθραυστότητα αυτών των μαρτυριών, οι οποίες είναι εκτεθειμένες στα στοιχεία της φύσης από την ανασκαφή τους τον 18ο αιώνα, καθιστά την ψηφιακή τεκμηρίωση μια δράση συντήρησης προτεραιότητας — μια εικονική διάσωση που προηγείται και συμπληρώνει τη φυσική διατήρηση.

Το μέλλον των ανακαλύψεων και η προσφορά της τεχνολογίας

Πράγματι, ως άμεσο αποτέλεσμα αυτής της έρευνας, το Αρχαιολογικό Πάρκο έχει προγραμματίσει την κατασκευή ενός μόνιμου στεγάστρου για τον διάδρομο, προκειμένου να προστατευτούν οριστικά τα αυθεντικά κονιάματα που φέρουν τις επιγραφές.

Αυτή η προστατευτική παρέμβαση έχει σχεδιαστεί με ολοκληρωμένο τρόπο σε συνάρτηση με τη μελλοντική εμπειρία του επισκέπτη, η οποία θα περιλαμβάνει τη χρήση των τεχνολογιών που αναπτύχθηκαν στο πλαίσιο του έργου.

Ο τελικός στόχος είναι η δημιουργία μιας τρισδιάστατης πλατφόρμας που θα συνδυάζει τη φωτογραμμετρία του χώρου, τα δεδομένα RTI υψηλής ανάλυσης και όλα τα επιγραφικά μεταδεδομένα, δημιουργώντας ένα κοινό εργαλείο οπτικοποίησης και σχολιασμού για τους ερευνητές και, τελικά, για το ευρύ κοινό.

Το έργο Bruits de couloir διασώζει σχεδόν ογδόντα νέες φωνές από τη σιωπή και θέτει ένα μεθοδολογικό προηγούμενο τεράστιας αξίας για έναν χώρο όπως η Πομπηία, όπου το πλήθος των επιτοίχιων επιγραφικών μαρτυριών είναι καθηλωτικό.

Αποδεικνύει, με πρακτικούς όρους και απτά αποτελέσματα, ότι περιοχές που θεωρούνταν εξαντλητικά μελετημένες μετά από αιώνες ανασκαφών, εξακολουθούν να διατηρούν στρώματα πληροφοριών προσβάσιμα μόνο μέσω της εφαρμογής προηγμένων τεχνολογιών απεικόνισης.

Η μνήμη των καθημερινών χειρονομιών —των ερώτων που δηλώθηκαν σε μια γωνιά, των προσβολών που εκστομίστηκαν αστειευόμενοι και των παθών για τους μονομάχους— αποτυπωμένη φευγαλέα στον τοίχο, βρήκε στην υπολογιστική επιστήμη τον οριστικό σύμμαχό της για να επιβιώσει άλλα δύο χιλιάδες χρόνια.

Ο τοίχος του διαδρόμου, ένα ανθρώπινο παλίμψηστο συναισθημάτων και επειγουσών αναγκών, άρχισε να μιλά ξανά, και το κάνει με μια ένταση και καθαρότητα που για καιρό πιστεύαμε ότι είχε χαθεί για πάντα.

Κατάψυξη: μετατρέπει το ψωμί σε λιγότερο επιβλαβή τροφή για τους διαβητικούς!

 


Υγεία του εντέρου: Η μέθοδος αποθήκευσης που μετατρέπει το ψωμί σε υπερτροφή

Σταματίνα Στίνη

Σύνοψη 
  • Εάν βάζετε το ψωμί στην κατάψυξη, κάνετε καλό στην υγεία σας, καθώς αυτή η μέθοδος μειώνει τον γλυκαιμικό του δείκτη και το καθιστά πιο εύπεπτο.
  • Η κατάψυξη μετατρέπει το άμυλο του ψωμιού σε «ανθεκτικό άμυλο», το οποίο δεν διασπάται γρήγορα σε γλυκόζη, οδηγώντας σε καλύτερο έλεγχο του σακχάρου στο αίμα.
  • Το ανθεκτικό άμυλο θρέφει τα «καλά βακτήρια» του εντέρου, υποστηρίζοντας το μικροβίωμα, και η μέθοδος λειτουργεί για όλους τους τύπους ψωμιού, μειώνοντας τη σπατάλη τροφίμων.

Υγεία του εντέρου: Η μέθοδος αποθήκευσης που μετατρέπει το ψωμί σε υπερτροφή
Πηγή φωτογραφίας: freepik

Εάν συνηθίζετε να βάζετε το ψωμί στην κατάψυξη μόνο και μόνο για να μην χαλάσει, τότε κάνετε καλό στην υγεία σας χωρίς καν να το γνωρίζετε. Σύμφωνα με την ειδικό διατροφής Abbey SharpAbbey Sharp - YouTubeη κατάψυξη του ψωμιού είναι ο καλύτερος τρόπος για να μειώσετε τον γλυκαιμικό του δείκτη και να το κάνετε πιο εύπεπτο. Δεν πρόκειται για μια ακόμη τάση των social media, αλλά για μια βιολογική διαδικασία που “εκπαιδεύει” το έντερό σας να λειτουργεί καλύτερα.

Γιατί πρέπει να βάζετε το ψωμί στην κατάψυξη

Όταν καταψύχετε το ψωμί και στη συνέχεια το ξεπαγώνετε ή το φρυγανίζετε, εκτελείτε ένα μικρό πείραμα «χημείας τροφίμων» στην κουζίνα σας. Αυτή η διαδικασία αλλάζει τη μοριακή δομή του αμύλου στο ψωμί, μετατρέποντάς το σε μια μορφή που είναι πιο «ανθεκτική» στην πέψη. Αυτό είναι γνωστό ως ανθεκτικό άμυλο.

Το ανθεκτικό άμυλο δεν διασπάται γρήγορα σε γλυκόζη για να απορροφηθεί στο αίμα. Αντίθετα, φτάνει στο παχύ έντερο λειτουργώντας ως φυτική ίνα και γίνεται «τροφή» για τα ωφέλιμα βακτήρια του εντέρου σας. Ουσιαστικά, μετατρέπετε ένα μέρος των υδατανθράκων σε μια πρεβιοτική τροφή για το μικροβίωμά σας.

Καλύτερος έλεγχος του σακχάρου στο αίμα

Ένα από τα πιο τεκμηριωμένα οφέλη αυτής της μεθόδου είναι η επίδραση στο σάκχαρο. Επειδή το ανθεκτικό άμυλο δεν χωνεύεται γρήγορα, οδηγεί σε μια πιο αργή και σταδιακή απελευθέρωση γλυκόζης στο αίμα. Έτσι, μπορείτε να αποφύγετε τις απότομες αιχμές του σακχάρου και την επακόλουθη πτώση ενέργειας μετά από ένα γεύμα πλούσιο σε υδατάνθρακες.

Τι έδειξαν έρευνες

  • Μελέτη του 2008 διαπίστωσε ότι η κατάψυξη του λευκού ψωμιού και το επακόλουθο φρυγάνισμα μείωσαν τη γλυκαιμική απόκριση σε σύγκριση με την κατανάλωση φρέσκου ψωμιού. Ο συνδυασμός κατάψυξης και φρυγανίσματος έδωσε τα καλύτερα αποτελέσματα.
  • Μελέτη του 2023 έδειξε ότι το ψωμί που είχε καταψυχθεί και αναθερμανθεί οδήγησε σε χαμηλότερη απόκριση σακχάρου σε κάθε μέτρηση.

Ευεργετικές ιδιότητες για το μικροβίωμα του εντέρου

Τα οφέλη δεν σταματούν στο σάκχαρο. Το ανθεκτικό άμυλο παρέχει απαραίτητα καύσιμα για τα τρισεκατομμύρια μικρόβια που ζουν στο έντερό σας. Όταν τα καλά βακτήρια τρέφονται με αυτό, παράγουν ευεργετικές ενώσεις που ονομάζονται λιπαρά οξέα βραχείας αλύσου (SCFAs), όπως το βουτυρικό, το προπιονικό και το οξικό οξύ.

Το βουτυρικό οξύ είναι η κύρια πηγή ενέργειας για τα κύτταρα του παχέος εντέρου, βοηθώντας στη διατήρηση ενός ισχυρού και υγιούς εντερικού φραγμού.

Επιπλέον, μελέτη του 2015 έδειξε ότι οι κύκλοι μαγειρέματος και κατάψυξης σε αλεύρι ολικής αλέσεως αύξησαν τα επίπεδα των Bifidobacterium, ενός τύπου προβιοτικών βακτηρίων που σχετίζονται με πολυάριθμα οφέλη για την υγεία.

Καταψύχοντας λοιπόν το ψωμί σας, θρέφετε ενεργά τα «καλά βακτήρια» του εντέρου σας, υποστηρίζοντας τη συνολική σας ευεξία.

Πώς να καταψύξετε σωστά το ψωμί: Οδηγός βήμα-βήμα[...................................]

Υγεία του εντέρου: Η μέθοδος αποθήκευσης που μετατρέπει το ψωμί σε υπερτροφή ...


ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ! Η ΕΡΤ2 "κλωτσάει" τον πολιτισμό και γίνεται αποκλειστικά... αθλητικό κανάλι!

 Ένωση Ελληνικού Ντοκιμαντέρ - hellasdoc

O Πολ Κρούγκμαν για τον Ντόναλντ Τραμπ

  Πολ Κρούγκμαν : A petulant, violent and deranged individual is running America/ Ένα οξύθυμο, βίαιο και διαταραγμένο άτομο κυβερνά την Αμερ...