ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΝΙΣΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΖΩΦΟΡΟΣ

Με φτέρνα ως μήλο κόκκινο χτυπώντας
τα πλευρά των αλόγων, φουντωμένη
που φλέβα κλαδωτή κι ο ιδρός κολλώντας
στην κοιλιά και στα νύχια κατεβαίνει΄

και με την απαλάμη σαλαγώντας
στο λαιμό, που ΄ν΄ τρίχα χωρισμένη
σαν το φτερό του κύκνου, αναδεμένοι
με σκιάδι ή με στεφάνι, παν ορμώντας...

Η γη στο κάμα (=καύσωνα) ανοίγει...Το τζιτζίκι
στις ελιές διαλαλεί μια ανάερη νίκη...
- η λιτανεία τον πέπλο τώρα βγάνει΄

και με το λίγο αγέρι φεύγει πρίμα
χορευτό των ατιών το πλούσιο κύμα,
κάλπασμα , τετραπόδισμα, ή ραβάνι...

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ