ΜΕ ΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΑΔΕΙΑΝΕΣ

Προσέξτε πόσο επίκαιροι είναι οι στίχοι

του τραγουδιού που έγραψε ο παλιός ρεμπέτης

Γιώργος Κατσαρός για τις δυσκολίες της ζωής

που αντιμετώπιζαν οι ξενιτεμένοι Έλληνες στις ΗΠΑ

την εποχή του μεσοπολέμου.

Στην κατάσταση που περνάει ο τόπος σήμερα

"όπου φτώχεια έχει πέσει και δεν βρίσκουμε δουλειά

και τα έξοδα δε βγαίνουν και τραβούμε συμφορά",

δε θα ήτανε υπερβολή αν αναρωτιόμασταν :

"Πόσο μακριά είναι το 1933 από το 2012;"

*

ΜΕ ΤΙΣ ΤΣΕΠΕΣ ΑΔΕΙΑΝΕΣ

Τι θα κάνουμε βρε φίλοι στην κατάστασιν αυτήν

που χαμένοι πάμε όλοι εδώ στην Αμερικήν,

Όπου φτώχεια έχει πέσει και δεν βρίσκουμε δουλειά

και τα έξοδα δε βγαίνουν και τραβούμε συμφορά,

Με τα μούτρα κρεμασμένα με τις τσέπες αδειανές

περπατούμε μες στους δρόμους μα με σκέψες συλλογές,

Πως θυμάμαι τις ημέρες πού 'χαμε τα τάληρα

που ετρώγαμε μπριζόλες μα τώρα τρώμε λάχανα,

Που πηγαίναμε στους γάμους και φωνάζαμε ταξί

τώρα πάμε με τα πόδια έξω εις την εξοχή,

Με τα μούτρα κρεμασμένα με τις τσέπες αδειανές

περπατούμε μες στους δρόμους- αχ βρε Χούβερ τι μας έκανες!