Πέμπτη, Ιουνίου 07, 2012

ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΤΑ ΠΑΘΗ

ΑΡΕΤΟΥΣΑ

Τα λόγια σου Ρωτόκριτε φαρμάκιν εβαστούσα,
Ουδ’ όλπιζα, ουδ’ ανήμενα (=περίμενα), τα αυτιά μου ότι σ’ ακούσα.

Διώξε τσι αυτούς τσι λογισμούς, κ’ έγνοια καμιά μην έχεις,
Μη θέλεις να ξαναρωτάς, το πράμα που κατέχεις (=γνωρίζεις).

Και πώς μπορώ να σ’ αρνηθώ, κι α θέλω, δε μ’ αφήνει,
τούτη η καρδιά, που εσύ ‘βαλες σ' τς αγάπης το καμίνι.

Κι α δε θελήσει η μοίρα μας, να σμίξωμεν ομάδι (=μαζί),
Η ψη (=ψυχή) σου ας έρθει να με βρει, χαιράμενη στον Άδη.

Βιτσέντσου Κορνάρου, Ερωτόκριτος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σφηνάκι :"Ω Μύκονος, ο βίος του τουρίστα σου ηδύς αλλά μες στα σκατά επίπονος!".

Μύκονος [Πειράζοντας , οικολογική αδεία, το τραγούδι του αλησμόνητου  Μάριου Τόκα σε στίχους του  Φίλιππου Γράψα] Αντί να πάρω τη ζωή μου επ...