MORANBONG.H προπαγανδιστική ποπ απάντηση της Βόρειας Κορέας στη Δύση

H  Moranbong Band ( Κορεατικά : 모란봉악단 ; MR : moranbong aktan , ανάβ. " Tree Peony Peak Band "), επίσης γνωστή ως Moran Hill Orchestra , είναι μια βορειοκορεατική ομάδα κοριτσιών. Τα αρχικά μέλη επιλέχθηκαν από τον ανώτατο ηγέτη της χώρας , Κιμ Γιονγκ-ουν . 

 Ερμηνευτικά στιλ: ποπ , ροκ και fusion.

Είναι το πρώτο αποκλειστικά γυναικείο συγκρότημα από τη ΛΔΚ και έκαναν το παγκόσμιο ντεμπούτο τους στις 6 Ιουλίου 2012.

 Το ποικίλο μουσικό τους στιλ έχει περιγραφεί ως συμφωνικό, επειδή «συνθέτει διαφορετικά είδη ήχων και καταλήγει σε ένα αρμονικό, ευχάριστο αποτέλεσμα». [...........]

Συνεχίστε την ανάγνωση στα αγγλικά:

*Moranbong Band - Wikipedia

**Moranbong: Σφυροδρέπανα, K-Pop και τα κορίτσια του ιερού όρους Paektu

***Το κρυφό όπλο της Βόρειας Κορέας; Οι ποπ τραγουδίστριες ...

Χωρίς μια αίσθηση μεγαλύτερης απειλής, η Ευρώπη ενδέχεται να μην βρει ποτέ τη θέληση να αντιστρέψει την παρακμή της σε ισχύ, επιρροή και πλούτο.

 

Η Ευρώπη έχει μείνει πίσω από την Αμερική και το χάσμα διευρύνεται

Gideon Rachman*

Η ΑΥΓΗ (ένθετο) 

avgi.gr 

6–7 λεπτά

---

Υπάρχουν μόλις δύο ευρωπαϊκές εταιρείες στις είκοσι κορυφαίες των ASML και SAP. Την ίδια στιγμή, η Κίνα έχει αναπτύξει τους δικούς της τεχνολογικούς γίγαντες

O πόλεμος της Ουκρανίας έχει αναβιώσει τον διατλαντικό δεσμό. Όμως η σχέση μεταξύ των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων συμμάχων τους γίνεται όλο και περισσότερο άνιση. Η αμερικανική οικονομία είναι σήμερα αρκετά πιο πλούσια και δυναμική από εκείνη της Ε.Ε. ή της Βρετανίας - και το χάσμα διευρύνεται. Αυτό θα έχει επιπτώσεις που θα ξεπερνούν κατά πολύ το επίπεδο ζωής. Η εξάρτηση της Ευρώπης από τις ΗΠΑ για τεχνολογία, ενέργεια, κεφάλαιο και στρατιωτική προστασία υπονομεύει σταθερά οποιεσδήποτε φιλοδοξίες για «στρατηγική αυτονομία» θα μπορούσε να έχει η Ε.Ε.

Το 2008, οι οικονομίες της Ε.Ε. και των ΗΠΑ είχαν περίπου το ίδιο μέγεθος. Μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση, όμως, οι οικονομικές τύχες τους άρχισαν να αποκλίνουν δραματικά. Όπως επισημαίνουν οι Τζέρεμι Σαπίρο και Τζάνα Πούγκλιεριν στο European Council on Foreign Relations: «Το 2008, η ευρωπαϊκή οικονομία ήταν λίγο μεγαλύτερη από την αμερικανική: 16,2 τρισεκατομμύρια δολάρια, έναντι 14,7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Έως το 2022, η αμερικανική οικονομία αναπτύχθηκε κατά 25 τρισεκατομμύρια δολάρια, ενώ Ε.Ε. και Βρετανία μαζί έφτασαν μόνο τα 19,8 τρισεκατομμύρια δολάρια. Η αμερικανική οικονομία είναι σήμερα μεγαλύτερη σχεδόν κατά ένα τρίτο. Και είναι 50% μεγαλύτερη από την Ε.Ε. χωρίς τη Βρετανία».

Τα νούμερα σοκάρουν. Πίσω από αυτό προβάλλει η εικόνα μιας Ευρώπης που έχει μείνει πίσω - σχεδόν σε κάθε τομέα. Το τοπίο στην ευρωπαϊκή τεχνολογία κυριαρχείται από αμερικανικές εταιρείες, όπως η Amazon, η Microsoft και η Apple, όλες αμερικανικές. Υπάρχουν μόλις δύο ευρωπαϊκές εταιρείες περιλαμβάνονται στις είκοσι κορυφαίες των ASML και SAP. Την ίδια στιγμή, η Κίνα έχει αναπτύξει τους δικούς της τεχνολογικούς γίγαντες. Οι εταιρείες που πρωτοπορούν στην Ευρώπη συνήθως αγοράζονται από αμερικανικές. H Skype αγοράστηκε από τη Microsoft το 2011, η DeepMind από την Google το 2014. Η ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης πιθανότατα θα κυριαρχηθεί επίσης από αμερικανικές και κινεζικές εταιρείες. Τα πανεπιστήμια που τροφοδοτούν τις καινοτόμες τεχνολογικές εταιρείες στις ΗΠΑ απουσιάζουν στην Ε.Ε. Μόλις ένα πανεπιστήμιο στην Ε.Ε. βρίσκεται ανάμεσα στα τριάντα κορυφαία του κόσμου, σύμφωνα με τις κατατάξεις της THE και της Σαγκάης. Η Βρετανία τα πηγαίνει καλύτερα χάρη στο Κέιμπριτζ, στην Οξφόρδη, στο Ιμπίριαλ και άλλα.

Το 1990 η Ευρώπη παρήγαγε το 44% των ημιαγωγών του κόσμου. Το ποσοστό αυτό έχει υποχωρήσει σήμερα στο 9%, ενώ εκείνο της Αμερικής φτάνει το 12%. Ευρωπαϊκή Ένωση και ΗΠΑ σπεύδουν να ενισχύσουν τις δυνατότητές τους. Ενώ όμως οι ΗΠΑ αναμένεται να δουν 14 νέες μονάδες ημιαγωγών να δημιουργούνται έως το 2025, η Ευρώπη και η Μέση Ανατολή μαζί θα προσθέσουν μόλις 10 - σε σύγκριση με 43 νέες μονάδες σε Κίνα και Ταϊβάν. Τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ε.Ε. επιδιώκουν να αναστρέψουν την κατάσταση με φιλόδοξες βιομηχανικές πολιτικές, που παρέχουν επιδοτήσεις και κίνητρα σε παραγωγούς ημιαγωγών και ηλεκτρικών οχημάτων. To κύρος όμως του δολαρίου ως αποθεματικό νόμισμα του κόσμου παρέχει στους Αμερικανούς τη δυνατότητα να χρηματοδοτούν τα σχέδιά τους χωρίς να τρομάζουν τις αγορές. Όπως το έθεσε και ένας Ευρωπαίος βιομήχανος, «μπορούν απλώς να αδειάζουν την πιστωτική κάρτα». Η Ε.Ε., από την άλλη, διαθέτει πολύ μικρότερο προϋπολογισμό και μόλις άρχισε να εκδίδει κοινό χρέος.

Τα ιδιωτικά κεφάλαια είναι επίσης πολύ περισσότερο διαθέσιμα στις ΗΠΑ. Ο Πολ Αχλάιντερ, επικεφαλής του διεθνούς συμβουλίου της Deutsche Bank, εκτιμά πως η Ευρώπη είναι «σχεδόν ολοκληρωτικά εξαρτημένη από τις αμερικανικές χρηματαγορές». Γίνεται πολύς λόγος στην Ε.Ε. για μια «ένωση κεφαλαιακών αγορών» που θα δώσουν στην Ευρώπη το ίδιο βάθος με τις ΗΠΑ, αλλά η πρόοδος είναι ισχνή. Σε αντίθεση με την Ευρώπη, οι ΗΠΑ διαθέτουν επίσης άφθονη και φθηνή ενέργεια. H επανάσταση του σχιστολιθικού αερίου μετέτρεψε την Αμερική στον μεγαλύτερο παραγωγό πετρελαίου και αερίου. Την ίδια ώρα, οι ενεργειακές τιμές στην Ευρώπη φτάνουν στα ύψη. Ο πόλεμος στην Ουκρανία και η απώλεια του φθηνού ρωσικού αερίου σημαίνουν ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία πληρώνει τρεις ή τέσσερις φορές περισσότερο για την ενέργεια από τους Αμερικανούς ανταγωνιστές της. Ορισμένοι στη Βρετανία θα μπορούσαν να μπουν στον πειρασμό να δουν σε όλα αυτά μια απόδειξη ότι η χώρα τους ήταν «αλυσοδεμένη σε ένα πτώμα» και πως το Brexit ήταν σωστή κίνηση. Έξω όμως από την ευρωπαϊκή αγορά, η Βρετανία υφίσταται μια οξυμένη εκδοχή των προβλημάτων που ταλαιπωρούν την Ε.Ε. Η βρετανική βιομηχανία μένει ήδη πίσω ως αποτέλεσμα.

Δεν υπάρχουν επομένως τομείς όπου η Ευρώπη να κυριαρχεί; Ορισμένοι επιδεικνύουν με υπερηφάνεια το γεγονός ότι το μέγεθος της κοινής αγοράς σημαίνει πως εταιρείες σε όλο τον κόσμο υποχρεούνται σήμερα να υιοθετούν ευρωπαϊκούς κανονισμούς. Θα ήταν όμως καλύτερα να οδηγείς τον κόσμο παράγοντας πλούτο, αντί να τον ρυθμίζεις. Η Ευρώπη διακρίνεται πράγματι στη βιομηχανία του «lifestyle». Σχεδόν τα δύο τρίτα των παγκόσμιων τουριστικών αφίξεων είναι στην Ευρώπη. Η αγορά αγαθών πολυτελείας κυριαρχείται επίσης από εταιρείες που βρίσκονται στην Ευρώπη. Το ποδόσφαιρο, το δημοφιλέστερο άθλημα, κυριαρχείται από ευρωπαϊκές ομάδες - μολονότι οι μεγαλύτερες ομάδες ελέγχονται πλέον από επενδυτές στη Μέση Ανατολή, την Αμερική ή την Ασία. Η κυριαρχία της Ευρώπης στη βιομηχανία του lifestyle υπογραμμίζει ότι η Γηραιά Ήπειρος παραμένει ελκυστική για πολλούς. Εδώ ίσως να βρίσκεται και το πρόβλημα. Χωρίς μια αίσθηση μεγαλύτερης απειλής, η Ευρώπη ενδέχεται να μην βρει ποτέ τη θέληση να αντιστρέψει την παρακμή της σε ισχύ, επιρροή και πλούτο.

*Gideon Rachman (1963)- Wikipedia

Η «Μεγάλη Παραίτηση» και οι άφραγκοι εργαζόμενοι

 

Παγκόσμια έρευνα: Η «Μεγάλη Παραίτηση» και οι άφραγκοι εργαζόμενοι

Πηγή: tvxs.gr 

10–13 λεπτά

---

Συνεχίζεται σε διεθνές επίπεδο, η «Μεγάλη Παραίτηση», καθώς οι εργαζόμενοι αισθάνονται ολοένα και περισσότερο ότι δεν διαθέτουν τα απαραίτητα διαθέσιμα εισοδήματα, ενώ το κόστος ζωής τους ωθεί να αναζητήσουν αυξήσεις μισθών.

Ένας στους τέσσερις εργαζόμενους (26%) δηλώνει ότι είναι πιθανό να αλλάξει δουλειά μέσα στους επόμενους 12 μήνες, έναντι 19% πέρυσι. Αντίστοιχα, ανάμεσα στους εργαζόμενους που δήλωσαν ότι είναι πιο πιθανό να αλλάξουν εργοδότη περιλαμβάνονται εκείνοι που αισθάνονται ότι έχουν εργαστεί υπερβολικά (44%), εκείνοι που δυσκολεύονται να καλύψουν τα μηνιαία έξοδα (38%) και η γενιά Z (35%).

Αυτά είναι βασικά συμπεράσματα της έρευνας «Hopes and Fears» που δημοσίευσε η PwC, η οποία αφορά το εργατικό δυναμικό του 2023 και παρουσιάζει λεπτομερώς τις τάσεις και τις συμπεριφορές σχεδόν 54.000 εργαζομένων σε 46 χώρες και γεωγραφικές περιοχές.

Σύμφωνα πάντα με την έρευνα, ο εταιρικός σκοπός, η εταιρική κουλτούρα και η ενσωμάτωση παραμένουν καθοριστικοί παράγοντες για τους εργαζόμενους. Μεταξύ εκείνων που δήλωσαν ότι είναι πιθανό να αλλάξουν εργοδότη, λιγότεροι από τους μισούς (47%) απάντησαν πως θεωρούν την εργασία τους ικανοποιητική σε σύγκριση με το 57% εκείνων που δεν είναι πιθανό να αλλάξουν εργοδότη. Αντίστοιχα, όσοι είναι πιθανό να αλλάξουν εργοδότη, δηλώνουν σε μικρότερο ποσοστό ότι "αισθάνονται ο εαυτός τους" στην εργασία τους, σε σύγκριση με τους συναδέλφους τους που σκοπεύουν να παραμείνουν στην τρέχουσα εργασία τους (51% έναντι 59%).

Η συρρικνούμενη οικονομία δημιουργεί εργατικό δυναμικό που στερείται μετρητών

Σε διεθνές επίπεδο, οι εργαζόμενοι αισθάνονται ολοένα και περισσότερο ότι δεν διαθέτουν τα απαραίτητα διαθέσιμα εισοδήματα, καθώς η συρρικνούμενη οικονομία και οι πληθωριστικές προκλήσεις συνεχίζουν να επηρεάζουν την οικονομική τους κατάσταση. Το ποσοστό του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού που δήλωσε ότι απομένουν χρήματα στο τέλος του μήνα μειώθηκε στο 38%, έναντι 47% πέρυσι. Ένας στους πέντε εργαζόμενους (21%) απασχολείται πλέον σε πολλαπλές θέσεις, με το 69% να δηλώνει ότι το κάνει επειδή χρειάζεται πρόσθετο εισόδημα. Το ποσοστό των εργαζομένων με πολλαπλές θέσεις απασχόλησης είναι υψηλότερο ανάμεσα σε εκείνους που ανήκουν στη γενιά Z (30%) και στις εθνικές μειονότητες (28%). 

Η οικονομική στενότητα οδηγεί, επίσης, σε αύξηση των μισθολογικών απαιτήσεων, με το ποσοστό των εργαζομένων που σκοπεύουν να ζητήσουν αύξηση μισθού να αυξάνεται από 35% σε 42% σε ετήσια βάση. Μεταξύ των εργαζομένων που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, σχεδόν οι μισοί εξ αυτών (46%) σχεδιάζουν να ζητήσουν αύξηση στο άμεσο μέλλον.

Ο Bob Moritz, Global Chairman της PwC δήλωσε: "Το παγκόσμιο εργατικό δυναμικό χωρίζεται σε δύο κατηγορίες: σε εκείνους που διαθέτουν πολύτιμες δεξιότητες και είναι έτοιμοι να συνεχίσουν να μαθαίνουν, και σε εκείνους που δεν διαθέτουν. Διαπιστώσαμε ότι -συχνά- εκείνοι που δεν έχουν τις δεξιότητες, είναι λιγότερο ασφαλείς οικονομικά και με περιορισμένη πρόσβαση στην κατάρτιση για τις δεξιότητες του μέλλοντος.

Σε έναν κόσμο όπου οι διευθύνοντες σύμβουλοι γνωρίζουν ότι χρειάζεται να μετασχηματίσουν τις επιχειρήσεις τους για να επιτύχουν, καλούνται να συνδυάσουν τα οφέλη της τεχνολογίας με ένα σχέδιο για την απελευθέρωση των ταλέντων του συνόλου των εργαζομένων. Δεν είναι προς το συμφέρον κανενός οι επιχειρήσεις να στοχεύουν την ίδια ομάδα εξειδικευμένων εργαζομένων, ενώ η υπόλοιπη κοινωνία μένει πίσω".

Οι εργαζόμενοι που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες είναι λιγότερο πιθανό να έχουν πρόσβαση στην κατάρτιση

Οι εργαζόμενοι που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα έχουν αντίστοιχα λιγότερες πιθανότητες και ευκαιρίες να ανταποκριθούν στις προκλήσεις του μέλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης να αναπτύξουν νέες δεξιότητες και να προσαρμοστούν στην ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης.

Όπως αναφέρει η έρευνα της PwC, σε σύγκριση με τους εργαζόμενους που μπορούν να ανταποκριθούν άνετα στις υποχρεώσεις τους, εκείνοι που δυσκολεύονται ή αδυνατούν είναι 12 ποσοστιαίες μονάδες λιγότερο πιθανό να δηλώσουν ότι αναζητούν ενεργά ευκαιρίες για την ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων (62% έναντι 50%). Αντίστοιχα, οι εργαζόμενοι που αισθάνονται πιο ασφαλείς οικονομικά, είναι πιο πιθανό να αναζητήσουν τη γνώμη των συναδέλφων και των προϊσταμένων τους στην εργασία και να την αξιοποιήσουν για να βελτιώσουν την απόδοσή τους (57%) σε σχέση με εκείνους που δυσκολεύονται οικονομικά (45%).

Σύμφωνα πάντα με τα ευρήματα, περισσότεροι από ένας στους τρεις (37%) εργαζόμενοι με καλή οικονομική κατάσταση δηλώνουν ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα βελτιώσει την παραγωγικότητά τους σε σχέση με τους συναδέλφους τους (24%). Αντίστοιχα, οι οικονομικά ευκατάστατοι εργαζόμενοι πιστεύουν ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα δημιουργήσει νέες ευκαιρίες απασχόλησης (24% έναντι 19%) ενώ σε μικρότερο ποσοστό δήλωσαν ότι θα αλλάξει τη φύση της εργασίας τους με προς το χειρότερο (13% έναντι 18%).

Οι ειδικευμένοι εργαζόμενοι είναι πιο αισιόδοξοι

Όπως αναφέρουν στις απαντήσεις τους οι ερωτηθέντες, οι εξειδικευμένοι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση το ταχέως μεταβαλλόμενο οικονομικό και εργασιακό περιβάλλον.

Στο ίδιο κλίμα, οι εργαζόμενοι που δήλωσαν ότι η εργασία τους απαιτεί εξειδικευμένες δεξιότητες είναι πιο πιθανό να προβλέψουν τις επερχόμενες αλλαγές. Περισσότεροι από τους μισούς (51%) απάντησαν στην έρευνα ότι οι δεξιότητες που απαιτεί η δουλειά τους θα μεταβληθούν σημαντικά τα επόμενα πέντε χρόνια, σε σύγκριση με μόλις 15% για τους εργαζόμενους που δεν έχουν εξειδικευμένη κατάρτιση.

Αντίστοιχα, μεταξύ των εξειδικευμένων εργαζομένων, περίπου τα δύο τρίτα δήλωσαν βέβαιοι ότι ο εργοδότης τους θα τους βοηθήσει να αναπτύξουν τις μελλοντικά απαραίτητες ψηφιακές, αναλυτικές και συνεργατικές δεξιότητες. Τα ποσοστά αυτά πέφτουν κάτω από το 50% μεταξύ εκείνων που δεν απασχολούνται σήμερα σε θέσεις εργασίας που απαιτούν εξειδικευμένη κατάρτιση.

Οι απαρχαιωμένες πρακτικές πρόσληψης δυσχεραίνουν την κινητικότητα των εργαζομένων

Σύμφωνα με την έρευνα της PwC, οι εργοδότες χάνουν την πρόσβαση σε πολύτιμο ταλέντο λόγω απαρχαιωμένων προσεγγίσεων πρόσληψης και ανάπτυξης των εργαζομένων τους. Περισσότεροι από το ένα τρίτο (35%) των ερωτηθέντων με εξειδικευμένες δεξιότητες συμφωνούν σε μέτριο βαθμό ή απολύτως ότι έχουν χάσει ευκαιρίες εργασίας επειδή δεν γνωρίζουν τους κατάλληλους ανθρώπους.

Ταυτόχρονα, περισσότεροι από το ένα τρίτο (35%) των εργαζομένων δήλωσαν ότι έχουν δεξιότητες που δεν προκύπτουν ή δεν αναδεικνύονται από το βιογραφικό τους σημείωμα ή το επαγγελματικό ιστορικό τους, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι εταιρείες μπορεί να "χάνουν" ταλέντα που διαθέτουν ήδη στο δυναμικό τους. Πρόσφατη έρευνα που δημοσιεύθηκε από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ σε συνεργασία με την PwC, διαπίστωσε ότι η δημιουργία αγορών εργασίας που δίνουν προτεραιότητα στις δεξιότητες θα μπορούσε να συνεισφέρει επιπλέον 100 εκατομμύρια θέσεις εργασίας σε όλο τον κόσμο.

Ο Κωνσταντίνος Τάκος, Head of People & Change Consulting, PwC Greece, δήλωσε: "Καθώς η οικονομική αβεβαιότητα συνεχίζεται, βλέπουμε ένα παγκόσμιο εργατικό δυναμικό που επιθυμεί περισσότερες αποδοχές και περισσότερο νόημα από την εργασία του. Η αντιμετώπιση αυτών των αναγκών θα είναι κρίσιμη, καθώς οι οργανισμοί επιδιώκουν να μεταμορφώσουν τους χώρους εργασίας, επιτρέποντας την επανεφεύρεση του επιχειρηματικού μοντέλου τους, την κερδοφόρα ανάπτυξη και τη δημιουργία νέων θέσεων. Ένα κρίσιμο μέρος αυτής της ατζέντας μετασχηματισμού θα περιλαμβάνει την πρόσβαση σε εναλλακτικές δεξαμενές ταλέντων με γνώμονα τις δεξιότητες, ώστε να αντιμετωπιστούν οι σημερινές ελλείψεις τεχνογνωσίας και εργατικού δυναμικού. Η αξιολόγηση και η αναβάθμιση των δεξιοτήτων των ανθρώπων με βάση το τι μπορούν να κάνουν μελλοντικά και όχι περιοριστικά κοιτώντας μόνο με όσα έχουν αποδείξει στο παρελθόν, αναμένεται να αποφέρει βιώσιμα οικονομικά, επιχειρηματικά και κοινωνικά αποτελέσματα."

Οι εργοδότες διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση του εργατικού δυναμικού

Σύμφωνα με την έρευνα της PwC 26th Annual Global CEO Survey, τέσσερις στους 10 Διευθύνοντες Σύμβουλοι εκτιμούν ότι η εταιρεία τους δεν θα επιβιώσει πάνω από 10 χρόνια χωρίς μετασχηματισμό. Την ίδια στιγμή, το εργατικό δυναμικό εμφανίζεται πιο αισιόδοξο, με το αντίστοιχο ποσοστό να ανέρχεται στο 33%, μολονότι η απαισιοδοξία αυξάνεται σε ποσοστό 40% μεταξύ των νεότερων γενεών.

Η εμπιστοσύνη στη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της επιχείρησης θεωρείται, επίσης, κλειδί για τη διατήρηση του εργατικού της δυναμικού. Οι εργαζόμενοι που πιστεύουν ότι η εταιρεία τους δεν θα επιβιώσει μια δεκαετία με την τρέχουσα πορεία της, είναι πολύ πιο πιθανό να αποχωρήσουν μέσα στους επόμενους 12 μήνες (43% δηλώνουν ότι είναι πιθανό να αποχωρήσουν έναντι 19% μεταξύ των εργαζομένων που πιστεύουν ότι η εταιρεία τους θα επιβιώσει περισσότερο από μια δεκαετία).

Ο Pete Brown, Global People & Organisation Leader, PwC UK, δήλωσε: "Σε κάθε συγκυρία, οι Διευθύνοντες Σύμβουλοι γνωρίζουν ότι πρέπει να επανεφεύρουν την επιχείρησή τους προκειμένου να επιβιώσουν στην επόμενη πρόκληση. Διαπιστώνουμε ότι η ηγεσία χρειάζεται περισσότερο από ποτέ να διατηρήσει το ταλέντο, ενώ παράλληλα να προσλάβει όσους διαθέτουν τις δεξιότητες που είναι απαραίτητες για να ανταπεξέλθει η εταιρεία στις σύγχρονες προκλήσεις. Οι επικεφαλής των επιχειρήσεων πρέπει να ακούσουν τους ανθρώπους τους σήμερα, αν θέλουν να δημιουργήσουν ένα βιώσιμο εργατικό δυναμικό, για το αύριο".

Οι νεότερες γενιές είναι πιο αισιόδοξες για τον αντίκτυπο της Τεχνητής Νοημοσύνης

Περισσότεροι από τους μισούς (52%) εργαζόμενους παγκοσμίως αναμένουν να βιώσουν κάποια θετική επίδραση στην εργασία τους λόγω της Τεχνητής Νοημοσύνης τα επόμενα πέντε χρόνια, ενώ σχεδόν το ένα τρίτο (31%) δηλώνει συγκεκριμένα ότι αυτή θα αυξήσει την παραγωγικότητα του στην εργασία.

Σχεδόν ένας στους τρεις εργαζόμενους (27%) θεωρεί, επίσης, την Τεχνητή Νοημοσύνη ως μια ευκαιρία να αναπτύξει τις δεξιότητές του αποκτώντας νέες.

Τέλος, η έρευνα αποκαλύπτει έντονες διαφορές στη στάση των εργαζομένων απέναντι στην Τεχνητή Νοημοσύνη ανάλογα με την ηλικία τους. Οι νεότερες γενιές είναι πιο πιθανό να αναμένουν ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα επηρεάσει τη σταδιοδρομία τους, τόσο θετικά όσο και αρνητικά. Συγκεκριμένα, το ένα τρίτο 34% των Baby Boomers εκτιμούν ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν θα επηρεάσει τη σταδιοδρομία τους, ενώ μόνο το 14% της Gen Z και το 17% των Millennials συμφωνούν.

Alfred Sisley: στον ονειρικό κόσμο του ιμπρεσιονισμού

Ο Αλφρέντ Σισλέ ήταν ιμπρεσιονιστής ζωγράφος τοπίων που γεννήθηκε και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στη Γαλλία, αλλά διατήρησε τη βρετανική υπηκοότητα. Ήταν ο πιο συνεπής των Ιμπρεσιονιστών στην αφοσίωσή του στη ζωγραφική του τοπίου en plein air. Βικιπαίδεια

Τα δύο "Αν" και ο Πρωθυπουργός μας

 

Ο Βάρναλης απαντά στον Μητσοτάκη

Το περίφημο ποίημα «Αν» που απήγγειλε την Κυριακή ο Κυριάκος Μητσοτάκης και μια πολύ επίκαιρη παρωδία του.

 

Δημήτρης Ψαρράς

H πρώτη δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη το βράδυ της Κυριακής μετά τη γνωστοποίηση του εκλογικού θριάμβου της Ν.Δ. κατέληξε με ευχαριστίες προς την οικογένειά του και την απαγγελία δύο στίχων από ένα γνωστό ποίημα:

«Δούλεψα πολύ σκληρά για να φτάσω ώς εδώ, προσπαθώντας συνέχεια να γίνομαι καλύτερος και να μαθαίνω από τα λάθη μου. Δεν θα τα είχα καταφέρει, όμως, χωρίς τους συνεργάτες μου, τους οποίους ευχαριστώ από καρδιάς. Oμως το μεγάλο “ευχαριστώ” το οφείλω στην οικογένειά μου, στη Μαρέβα, στη Σοφία, στον Κωνσταντίνο, στη Δάφνη. Με τον τρόπο τους με κράτησαν πάντα προσγειωμένο, ώστε να μπορώ να ακολουθώ όσο μπορώ τους στίχους του ποιητή: Να ονειρεύεσαι μπορείς, χωρίς να γίνεις δούλος των ονείρων. Και κυρίως με τα πλήθη να μιλάς και να κρατάς την αρετή σου».

Ξαφνιάζει το γεγονός ότι από τις ευχαριστίες προς την οικογένειά του παραλείπονται οι αδελφές του και ειδικά η Ντόρα, που επιχείρησε και την ειδική εκστρατεία στη Ροδόπη, αλλά πιο μεγάλο ενδιαφέρον έχει η επιλογή του ποιήματος. Οπως επισημάνθηκε εγκαίρως, πρόκειται βέβαια για το «Αν» του Κίπλινγκ. Ηδη σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως η επιλογή. Εμείς παραθέτουμε το ποίημα στο σύνολό του, στη μετάφραση μάλιστα που χρησιμοποίησε ο κ. Μητσοτάκης, για να κριθεί από τους αναγνώστες η πρωθυπουργική έμπνευση.

Για κακή τύχη, όμως, του κ. Μητσοτάκη και του υποβολέα του, υπάρχει μια ξεκαρδιστική παρωδία αυτού του ποιήματος, γραμμένη από τον Κώστα Βάρναλη («Ποιητικά», εκδ. Κέδρος, Αθήνα 1956, σελ. 213-214). Παραθέτουμε και αυτό το στιχούργημα. Αν διαβάσει κανείς παράλληλα τα δύο «Αν», μπορεί εύκολα να καταλήξει ποιο απ’ τα δύο ταιριάζει περισσότερο στον κ. Μητσοτάκη.

ΑΝ

Του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ [μετάφραση: Ν. Καρβούνη]

Αν να κρατάς καλά μπορείς το λογικό σου, όταν τριγύρω σου όλοι
τάχουν χαμένα και σ’ εσέ της ταραχής των ρίχνουν την αιτία.
Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον ίδιο τον εαυτό σου, όταν ο κόσμος
δεν σε πιστεύει κι αν μπορείς να του σχωρνάς αυτή τη δυσπιστία.
Να περιμένεις αν μπορείς δίχως να χάνεις την υπομονή σου.
Κι αν άλλοι σε συκοφαντούν, να μην καταδεχθείς ποτέ το ψέμα,
κι αν σε μισούν, εσύ ποτέ σε μίσος ταπεινό να μην ξεπέσεις,
μα να μην κάνεις τον καλό ή τον πολύ σοφό στα λόγια.

Αν να ονειρεύεσαι μπορείς, και να μην είσαι δούλος των ονείρων
αν να στοχάζεσαι μπορείς, δίχως να γίνει ο στοχασμός σκοπός σου,
αν ν’ αντικρίζεις σου βαστά το θρίαμβο και τη συμφορά παρόμοια
κι όμοια να φέρνεσαι σ’ αυτούς τους δυο τυραννικούς απατεώνες,
αν σου βαστά η ψυχή ν’ ακούς όποιαν αλήθεια εσύ είχες ειπωμένη,
παραλλαγμένη απ’ τους κακούς, για νάναι για τους άμυαλους παγίδα,
ή συντριμμένα να θωρείς όσα σου έχουν ρουφήξει τη ζωή σου
και πάλι να ξαναρχινάς να χτίζεις μ’ εργαλεία πούναι φθαρμένα.

Αν όσα απόχτησες μπορείς σ’ ένα σωρό μαζί να τα μαζέψεις
και δίχως φόβο, μονομιάς κορόνα ή γράμματα όλα να τα παίξεις
και να τα χάσεις και απ’ αρχής, ατράνταχτος να ξεκινήσεις πάλι
και να μη βγάλεις και μιλιά ποτέ γι’ αυτόν τον ξαφνικό χαμό σου.
Αν νεύρα και καρδιά μπορείς και σπλάχνα και μυαλό και όλα να τα σφίξεις
να σε δουλέψουν ξαναρχής, κι ας είναι από πολύ καιρό σωσμένα
και να κρατιέσαι πάντα ορθός, όταν δε σούχει τίποτε απομείνει
παρά μονάχα η θέληση, κράζοντας σ’ όλα αυτά: «ΒΑΣΤΑΤΕ».

Αν με τα πλήθη να μιλάς μπορείς και να κρατάς την αρετή σου,
με βασιλιάδες να γυρνάς δίχως απ’ τους μικρούς να ξεμακρύνεις.
Αν μήτε φίλοι, μήτ’ εχθροί μπορούνε πια ποτέ να πειράξουν,
όλο τον κόσμο αν αγαπάς, μα και ποτέ πάρα πολύ κανένα.
Αν του θυμού σου τις στιγμές που φαίνεται αδυσώπητη η ψυχή σου,
μπορείς ν’ αφήσεις να διαβούν την πρώτη ξαναβρίσκοντας γαλήνη,
δική σου θάναι τότε η Γη, μ’ όσα και μ’ ό,τι απάνω της κι αν έχει
και κάτι ακόμα πιο πολύ: Άνδρας αληθινός θάσαι παιδί μου.

---

Το «ΑΝ» Του ΚΙΠΛΙΝΓΚ

Του Κώστα Βάρναλη (Παρωδία)

Αν ημπορείς την παλαβή να κάνεις, όταν οι άλλοι
σου κάνουνε το γνωστικό κι όλοι σε λένε φταίχτη·
αν δεν πιστεύεις τίποτα κι άλλοι δε σε πιστεύουν·
αν σχωρνάς όλα τα δικά σου, τίποτα των άλλων·
κι αν το κακό, που πας να κάνεις, δεν το αναβάλλεις
κι αν σ’ όσα ψέματα σου λεν με πιότερ’ απανταίνεις·
κι αν να μισείς ευφραίνεσαι κι όσους δε σε μισούνε
κι αν πάντα τον πολύξερο και τον καλόνε κάνεις.

Αν περπατάς με την κοιλιά κι ονείρατα δεν κάνεις
κι αν να στοχάζεσαι μπορείς μονάχα το ιντερέσο·
το νικημένο αν παρατάς και πάντα διπλαρώνεις
το νικητή, μα και τους δυο ξετσίπωτα προδίνεις·
αν ό,τι γράφεις κι ό,τι λες, το ξαναλέν κι οι άλλοι
γι’ αληθινό — να παγιδεύουν τον κουτό κοσμάκη·
αν λόγια κι έργα σου καπνόν ο δυνατός αέρας
τα διαβολοσκορπά κι εσύ ξαναμολάς καινούριον.

Αν όσα κέρδισες μπορείς να τα πληθαίνεις πάντα
και την πατρίδα σου κορώνα γράμματα να παίζεις·
κι αν να πλερώνεις την πεντάρα, που χρωστάς, αρνιέσαι
και μόνο να πληρώνεσαι σωστό και δίκιο το ’χεις·
αν η καρδιά, τα νεύρα σου κι ο νους σου εν αμαρτίαις
γεράσανε κι όμως εσύ τα στύβεις ν’ αποδίδουν·
αν στέκεις πάντα δίβουλος και πάντα σου σκυμμένος
κι όταν φωνάζουν οι άλλοι «εμπρός!» εσύ φωνάζεις «πίσω!»

Αν στην πλεμπάγια να μιλάει αρνιέται η αρετή σου
κι όταν ζυγώνεις δυνατούς, στα δυο λυγάς στη μέση·
κι αν μήτε φίλους μήτ’ εχθρούς ποτέ σου λογαριάζεις
και κάνεις πως τους αγαπάς, αλλά ποτέ κανέναν·
αν δεν αφήνεις ευκαιρία κάπου να κακοβάνεις
και μόνο, αν κάνεις το κακό, η ψυχή σου γαληνεύει,
δικιά σου θα ’ναι τούτ’ η Γης μ’ όλα τα κάλλη που ’χει
κι έξοχος θα ’σαι Κ ύ ρ ι ο ς, αλλ’ Α ν θ ρ ω π ο ς δε θα ’σαι!

ΜΑΣ ΠΗΡΑΝ ΣΤΟ ΨΙΛΟ: =>Δύο άρθρα γερμανόφωνων εφημερίδων για την "κληρονομική δημοκρατία" των Μητσοτάκηδων

 

1. Tageszeitung: Η μόνη κληρονομική δημοκρατία της Ευρώπης

documentonews.gr

Ορκωμοσία του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ενώπιον της Προέδρου της Δημοκρατίας Κατερίνας Σακελλαροπούλου στο Προεδρικό Μέγαρο, Δευτέρα 26 Ιουνίου 2023. (ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΕΜΠΑΠΗΣ/EUROKINISSI)

Την «οικογενειοκρατία του Μητσοτάκη» αναλύει και σχολιάζει η αριστερή εφημερίδα του Βερολίνου Tageszeitung αναφέροντας ότι η οικογενειοκρατία παραμένει τόσο εδραιωμένη στην αθηναϊκή πολιτική, όσο ο νεποτισμός και το πελατειακό κράτος.

«Ο ‘Έλληνας πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είναι γόνος μιας παλιάς πολιτικής δυναστείας. Ο προπάππους του Κωνσταντίνος, ο ‘Γερο-Κωστής’, είναι ο ιδρυτής του γένους Μητσοτάκη», αναφέρει η taz.

«Ο παππούς του Κυριάκου (…) ήταν βουλευτής», ενώ ο πατέρας του σημερινού πρωθυπουργού, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, «συνδιαμόρφωσε την πολιτική στην Ελλάδα για σχεδόν 50 χρόνια, ενώ από το 1990 ως το 1993 διετέλεσε πρωθυπουργός».

«200 χρόνια μετά την απελευθέρωση από τον οθωμανικό ζυγό και περισσότερα από 40 χρόνια μετά την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ, η οικογενειοκρατία παραμένει τόσο εδραιωμένη στην αθηναϊκή πολιτική, όσο ο νεποτισμός και το πελατειακό κράτος», σχολιάζει η εφημερίδα. «Τί κι αν πέρασαν παγκόσμιοι πόλεμοι, περιφερειακοί πόλεμοι, ένας εμφύλιος, κρατικές χρεοκοπίες, στην Ελλάδα η οικογενειοκρατία δεν εξαλειφεται», καταλήγει η taz.

***********************************************

2. Wiener Zeitung / Η «Ελληνική κληρονομική δημοκρατία» των Μητσοτάκηδων

Κώστας Αργυρός

Η ΑΥΓΗ 

avgi.gr

Αυστριακή εφημερίδα καταγράφει σε σκωπτικό ύφος την οικογενειοκρατία και το πελατειακό σύστημα διακυβέρνησης της «δυναστείας Μητσοτάκη»

Στο μοναδικό φαινόμενο της ελληνικής κληρονομικής δημοκρατίας με την κυριαρχία στην πολιτική ζωή του τόπου των «βασιλιάδων Μητσοτάκηδων» αναφέρεται δημοσίευμα της έγκριτης αυστριακής εφημερίδας Wiener Zeitung, περιγράφοντας το βίο και την πολιτεία της «δυναστείας», που από το «Ξυπόλυτο Κόμμα» του προπάππου του κατέληξε να είναι σήμερα ένας από τους πλουσιότερους πολιτικούς στη χώρα.

Με αφορμή τις εκλογές και τις υποσχέσεις του πρωθυπουργού η εφημερίδα κάνει μια ανασκόπηση της πορείας της οικογένειας από πάππου προς πάππο.
Όπως γράφει χαρακτηριστικά: «200 χρόνια μετά την απελευθέρωση από τον οθωμανικό ζυγό και περισσότερα από 40 χρόνια μετά την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ, η «οικογενειοκρατία» παραμένει τόσο σταθερά αγκυροβολημένη στην αθηναϊκή πολιτική, όσο και ο νεποτισμός, ο οποίος ευνοεί και άλλους συγγενείς, γνωστούς ή κολλητούς, προσφέροντας στους φίλους καλές δουλειές και την ανείπωτη πελατεία που την συνοδεύει. Είτε παγκόσμιοι πόλεμοι, είτε περιφερειακοί πόλεμοι, είτε εμφύλιος, είτε κρατικές χρεοκοπίες: Στην Ελλάδα η «οικογενειοκρατία» δεν μπορεί να εξαλειφθεί. Μάλλον έτσι θα παραμείνει. Σε κάθε περίπτωση, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, που παρουσιάζεται παντού ως εκσυγχρονιστής και αποφασισμένος μεταρρυθμιστής, λατρεύει και καλλιεργεί την παράδοση της «οικογενειοκρατίας», τόσο ανάξια μιας σύγχρονης δημοκρατίας δυτικού τύπου - προς όφελος της ίδιας του της οικογένειας, ατάραχος καθώς είναι και θρασύς».
 

Τα δικά του παιδιά

Στο αναλυτικό ρεπορτάζ παρουσιάζεται ο τρόπος με τον οποίο ο σημερινός πρωθυπουργός φρόντισε να τακτοποιήσει ήδη και τα τρία παιδιά του: «Η νεότερη της παρέας, η 20χρονη Δάφνη, έχει ξεκινήσει τις σπουδές της στο φημισμένο και ακριβό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ Yale. Ο πρωθυπουργός Μητσοτάκης πέταξε εκεί για να μην την αφήσει μόνη κατά την εγγραφή της. Στην περίπτωση της Δάφνης και των πολιτικών της φιλοδοξιών, ωστόσο, ο κανόνας προς το παρόν είναι: περιμένετε και θα δείτε. Η αδερφή της Δάφνης, η Σοφία, τώρα 25 ετών, προφανώς επωφελήθηκε επίσης από την πατρική φροντίδα. Αμέσως μετά τις σπουδές της στη δημόσια υγεία στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins στις ΗΠΑ, προσλήφθηκε στο γραφείο της παγκόσμιας επενδυτικής εταιρείας CVC στο Λονδίνο, όπου διαχειριζόταν σχέσεις με επενδυτές CVC. Μια ονειρεμένη δουλειά σε μια εταιρεία δισεκατομμυρίων δολαρίων - χωρίς άμεση σχέση με τις σπουδές της. Πήρε το πόστο αφού ο πατέρας της έγινε πρωθυπουργός. Κατά ειρωνικό τρόπο, από το 2020, η CVC έχει αποκτήσει πέντε από τις τρέχουσες έξι συμμετοχές της σε ελληνικές εμβληματικές εταιρείες, όλες επί θητείας μπαμπά Πρωθυπουργού Μητσοτάκη. Η CVC δεν έχει επενδύσει μόνο στον κατασκευαστή τροφίμων Vivartia, στην πλατφόρμα ηλεκτρονικών αγορών Skroutz και στην εταιρεία μαρίνας πολυτελών γιοτ D-Marina, η οποία δραστηριοποιείται σε κορυφαίες τοποθεσίες στη Μεσόγειο, αλλά και στην ασφαλιστική εταιρεία National Insurance και την πρώην κρατική εταιρεία παραγωγής ενέργειας ΔΕΗ βαρύ πυροβολικό των ελληνικών επιχειρήσεων». 
Αναφέρεται επίσης και στον υιό Μητσοτάκη που βρήκε εύκολα δουλειά στις Βρυξέλλες ως «υπάλληλος του Ισπανού ευρωβουλευτή Esteban Gonzales Pons μετά τις σπουδές του -επίσης σε ακριβό πανεπιστήμιο των ΗΠΑ στη Βοστώνη- και τη στρατιωτική του θητεία. Ο νεαρός Μητσοτάκης είναι ο μόνος μη Ισπανός στο επιτελείο του συντηρητικού Λαϊκού Κόμματος».
Και συνεχίζει με σκωπτική διάθεση: «Ο Κωστής, ο Κυριάκος, ο Κώστας, ο Κυριάκος και σύντομα πιθανότατα πάλι ο Κώστας: η δυναστεία Μητσοτάκη παρείχε πάντα τους ομώνυμους βασιλιάδες στην Ελλάδα, τη μοναδική κληρονομική δημοκρατία της Ευρώπης».
Τέλος αναφέρεται και στο πώς η οικογένεια γίνεται ολοένα και πλουσιότερη: «Οι κακόβουλες γλώσσες υποστηρίζουν ότι η φυλή Μητσοτάκη είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα για το πώς η πολιτική μπορεί να μετατραπεί σε επιχειρηματικό μοντέλο στην Ελλάδα. Οι κριτικοί εγείρουν μερικές φορές το ακανθώδες ερώτημα για το πώς οι Μητσοτάκηδες κατάφεραν να γίνουν πλουσιότεροι από γενιά σε γενιά από ό,τι πριν μπουν στην πολιτική.»
 

Τα χρέη και οι συμψηφισμοί

Κλείνει παρουσιάζοντας τα περίεργα στοιχεία της περιουσιακής κατάστασης της οικογένειας «Ένα είναι σίγουρο: το 2020 (δεν υπάρχουν πιο πρόσφατα στοιχεία), ο αρχηγός της κυβέρνησης στην Αθήνα και η σύζυγός του Μαρέβα όφειλαν ένα όμορφο ποσό 1,3 εκατ. ευρώ σε εμπορικές τράπεζες. Τα προς αποπληρωμή δάνεια συμψηφίστηκαν με 40 ακίνητα, πέντε αυτοκίνητα και πάνω από μισό εκατομμύριο ευρώ αποταμιεύσεις. Το εισόδημα της 56χρονης Μαρέβας το 2020 ήταν αρκετά μέτριο ακόμη και για τα νεοελληνικά μεταπτωχευτικά πρότυπα: 9.244,10 ευρώ. Δεν έχει σημασία. Αυτό δεν μειώνει τη γνήσια χαρά των γονιών για την καριέρα της κόρης τους Δάφνης. Στην τελετή αποφοίτησης στο ελίτ σχολείο του Κολλεγίου Αθηνών, που κοστίζει περισσότερο σε δίδακτρα κάθε χρόνο από ό,τι έβγαλε η Μαρέβα Μητσοτάκη το 2020, ο σύζυγός της έγραψε ενθουσιασμένος στο Twitter λίγο πριν ξεκινήσει η κόρη τους στο Γέιλ: «Πώς θυμάμαι, όταν ξεκινούσες την πρώτη τάξη! Τώρα τελείωσες το σχολείο και ξεκινάς ένα νέο, όμορφο ταξίδι!».

Piano 3rd round - XVII International Tchaikovsky Competition/Πιάνο 3ος γύρος - XVII Διεθνής Διαγωνισμός Τσαϊκόφσκι

27 Ιουνίου 2023, Μόσχα, Μεγάλη Αίθουσα του Ωδείου της Μόσχας
 XVII Διεθνής Διαγωνισμός Τσαϊκόφσκι
 Πιάνο, 3ος γύρος

 Συμμετέχων Νο. 3 Stanislav Korchagin, Ρωσία
 Πιοτρ Τσαϊκόφσκι
 Κοντσέρτο για πιάνο Νο. 1 σε B flat minor, Op.  23
 Σεργκέι Προκόφιεφ
 Κοντσέρτο για πιάνο Νο. 2 σε σολ ελάσσονα, Op.  16

 Συμμετέχων Νο. 4 Xuanyi Mao, Κίνα
 Γιοχάνες Μπραμς
 Κοντσέρτο για πιάνο Νο. 2 σε Β φλατ μείζονα, Op.  83
 Πιοτρ Τσαϊκόφσκι
 Κοντσέρτο για πιάνο Νο. 1 σε B flat minor, Op.  23

 Συμμετέχων Νο. 5 Sergey Davydchenko, Ρωσία
 Πιοτρ Τσαϊκόφσκι
 Κοντσέρτο για πιάνο Νο. 1 σε B flat minor, Op.  23
 Σεργκέι Προκόφιεφ
 Κοντσέρτο για πιάνο Νο. 2 σε σολ ελάσσονα, Op.  16

https://tchaikovskycompetition.com/en/

Αυτοί είμαστε (οι ψηφοφόροι), αυτούς ψηφίσαμε να μας κυβερνήσουν, αυτά εγκρίναμε. Το διάλειμμα τελείωσε, τα κεφάλια μέσα…

 

Αυτοί είναι (οι ψηφοφόροι), αυτούς έφεραν, τώρα «τα κεφάλια μέσα»

28 Ιουνίου 2023

Toυ Γιώργου Καρελιά

Οι εκλογές αναμετρήσεις τελείωσαν, το αποτέλεσμα είναι αυτό που είναι και πλέον μπαίνουμε στη φάση της αναμονής. Τα «κεφάλια μέσα» λοιπόν…

Οι ψηφοφόροι μίλησαν. Ο Μητσοτάκης σχημάτισε την πολυπληθέστερη κυβέρνηση όλων των εποχών. Η αντιπολίτευση είναι (οι μεν) σαν ζαλισμένο κοτόπουλο ή (οι δε) κορδώνεται αυτοϊκανοποιημένη από την «επιτυχία» της. Και εμείς, οι πολίτες, ας ετοιμαζόμαστε για όσα θα (επ)έλθουν.

Οι ψηφοφόροι είπαν πολύ καθαρά:

Πρώτον, ότι δεν τους νοιάζει αν η μυστική υπηρεσία της χώρας παρακολουθούσε υπουργούς, αρχηγούς κομμάτων και τον αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων. Κι εδώ που τα λέμε γιατί να τους νοιάζει, αφού οι παρακολουθούμενοι δεν επέδειξαν τη στοιχειώδη ευθιξία και παρέμειναν στις καρέκλες τους;

Δεύτερον, ότι δεν δίνουν δεκάρα για τους ανθρώπους που σκοτώθηκαν στα Τέμπη κι ας λέει ακόμα και το επίσημο πόρισμα ότι έγιναν εγκληματικά λάθη.

Τρίτον, ότι δεν τρέχει τίποτα που πνίγηκαν τόσοι άνθρωποι στα ελληνικά νερά της Μεσογείου, ξένοι είναι, καλά να πάθουν που αναζήτησαν μια καλύτερη ζωή.

Αυτά είπαν οι ψηφοφόροι για τα τρία βαρύτερα αμαρτήματα της προηγούμενης κυβερνητικής θητείας. Και είπαν κάτι ακόμα: δεν μας νοιάζουν αυτά, εμείς θέλουμε επιδόματα και pass και περιμένουμε την επενδυτική βαθμίδα.

Απελευθερωμένος και παντοδύναμος ο πρωθυπουργός έφτιαξε την κυβέρνησή του με 63 μέλη και τώρα όλοι ψάχνουν να βρουν πότε είχαμε περισσότερους. Ποτέ. Και τι πειράζει που ο ίδιος αναρωτιόταν το 2019 «τι χρειάζονται τα τεράστια σχήματα, όπου ο καθένας παίρνει μια καρέκλα, για να τηρούνται οι εσωκομματικές ισορροπίες;».

Τι πειράζει που έλεγε ότι η κυβέρνησή του δεν θα έχει κανέναν αναπληρωτή υπουργό και έβαλε πέντε; Τι πειράζει που σήμερα, μέσα στους 64, έβαλε τέσσερις αναπληρωτές και πλήθος υφυπουργών; Τι πειράζει που αύριο θα πήξουμε (ξανά) στους μετακλητούς υπαλλήλους; Οι καρέκλες να είναι καλά.

Τι πειράζει που γίνεται υπουργός ένας περιφερόμενος τυχοδιώκτης, ο οποίος πριν από μερικά χρόνια παρίστανε τον σοσιαλιστή και δήλωνε «Συμπαρατάσσομαι με το ΠΑΣΟΚ-Δημοκρατική Παράταξη για να συμβάλλω ενεργά στη διαμόρφωση μιας ισχυρής και διακριτής πολιτικής δύναμης που θα σταθεί με αξιώσεις απέναντι στο νέο διχασμό που προκαλεί η τυφλή σύγκρουση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ»;

Και γιατί να μην το κάνει ο Φλωρίδης, αφού πριν από αυτόν ένας άλλος επιφανής σοσιαλιστής, που κατακεραύνωνε τους αδέξιους δεξιούς, είδε το φως το αληθινό και στα πολιτικά του γεράματα επιβραβεύθηκε ως δεξιά μεταγραφή;

Τι πειράζει που ο Μητσοτάκης κάνει υφυπουργό την κυρία Αλεξοπούλου, η οποία τάσσεται κατά των αμβλώσεων, ασπαζόμενη τη σκοταδιστική θεωρία του «αγέννητου παιδιού»; Δεν πειράζει καθόλου. Έχει να λέει ότι έβαλε περισσότερες γυναίκες στη νέα κυβέρνησή του, χωρίς να τον νοιάζει αν μαζί με κάποιες καλές επιλογές συνυπάρχει και πολιτική σαβούρα. Άλλωστε, με τους θρησκόληπτους της ΝΙΚΗΣ μέσα στη Βουλή πλέον, πρέπει και κάποιοι από τη «φιλελεύθερη» κυβέρνηση να φυλάει τα χριστιανικά ιερά και όσια.

Αυτοί είμαστε (οι ψηφοφόροι), αυτούς ψηφίσαμε να μας κυβερνήσουν, αυτά εγκρίναμε. Το διάλειμμα τελείωσε, τα κεφάλια μέσα…

ΑΠΟ ΤΟ IEIDISEIS.GR

ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΧΩ , ΠΑΡΑΚΑΛΩ , ΕΝΑ ΚΟΥΤΙ ΑΣΠΙΡΙΝΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ...ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΒΑΦΗ;

 

Βιβλίο, το καλύτερο... φάρμακο

Φαρμακείο στα Βριλήσσια φιλοξενεί... δανειστική βιβλιοθήκη για μεγάλους και μικρούς αναγνώστες.!

 

 Γιώτα Τέσση

efsyn.gr 

7–8 λεπτά

---

ΦΩΤ.: ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Οι περαστικοί αναρωτιούνται αν είναι βιβλιοπωλείο ή φαρμακείο και οι περίοικοι είναι ενθουσιασμένοι με την ιδέα της κυρίας Κατερίνας να στεγάσει δανειστική βιβλιοθήκη στο φαρμακείο της. Τον Σεπτέμβριο κλείνει ένας χρόνος λειτουργίας της βιβλιοθήκης και τα ράφια πολλαπλασιάζονται συνεχώς. Νέοι τίτλοι βιβλίων παίρνουν τη θέση τους δίπλα σε φάρμακα και άλλα προϊόντα και, όπως μας εξηγεί η ιδιοκτήτρια του φαρμακείου, «πάντα το βιβλίο κερδίζει αφού, ούτως ή άλλως, είναι το καλύτερο... φάρμακο».

Πτυχιούχος της Φαρμακευτικής Σχολής Αθηνών, με καταγωγή από τη Χαλκιδική και με πολλές μετακομίσεις σε διάφορες περιοχές της Αττικής, η κυρία Κατερίνα αποφάσισε να ανοίξει το δικό της φαρμακείο στα Βριλήσσια το 1998. «Δεν την ήξερα καθόλου την περιοχή, βρέθηκα εδώ τυχαία από μια αγγελία ενοικίασης του χώρου. Τώρα πια μένω εδώ και νιώθω ότι ανήκω στη γειτονιά», μας λέει και εξηγεί πώς δημιουργήθηκε η ιδέα για τη βιβλιοθήκη: «Πριν από έναν χρόνο κάναμε μια ανακαίνιση στη βιτρίνα, οπότε βρέθηκε αρκετός ελεύθερος χώρος στην είσοδο και σκεφτόμασταν, με τη συνεργάτιδά μου τη Ματίνα, πώς να τον αξιοποιήσουμε. Μας άκουσε μια πελάτισσα και ήταν δική της η ιδέα να βάλουμε βιβλία. Μας έφερε και η ίδια κάποια».

ΦΩΤ.: ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Στην αρχή ένα μικρό ράφι φιλοξένησε τα πρώτα βιβλία, αριθμημένα και καταγεγραμμένα. «Οσοι μπαίνουν πρώτη φορά δεν καταλαβαίνουν τι είναι. Υπήρξαν και κάποια κακόβουλα σχόλια, όπως “γίνατε και βιβλιοπώλες τώρα;” αλλά οι περισσότεροι ενθουσιάστηκαν και μπορώ να σας πω ότι έχουμε φανατικούς αναγνώστες πια, που μας φέρνουν και οι ίδιοι εξαιρετικά βιβλία, διαμαντάκια. Ολο αυτό έχει αλληλεπίδραση, προκαλεί ενδιαφέρουσες συζητήσεις, είναι η ευχάριστη νότα στη δύσκολη καθημερινότητα όλων μας».

Τα παιδικά βιβλία εντυπωσιάζουν για την ποικιλία τους. «Οι μικροί αναγνώστες είναι βιβλιοφάγοι. Μια φίλη μου νηπιαγωγός με βοήθησε στην επιλογή των παιδικών βιβλίων και πράγματι έχουν μεγάλη απήχηση. Παλιά έμπαιναν παιδιά και πείραζαν χίλια δυο πράγματα, τώρα ασχολούνται μόνο με τη βιβλιοθήκη. Είναι πολύ ελπιδοφόρο να βλέπεις μικρά παιδιά, τη γενιά των υπολογιστών, με ένα βιβλίο στο χέρι. Αυτή η εικόνα των παιδιών να ανοίγουν και να μυρίζουν το βιβλίο είναι το πιο συγκινητικό που έχω βιώσει εδώ μέσα».

Η κυρία Κατερίνα δεν θέλει να φωτογραφηθεί, ούτε να αναφερθεί πού βρίσκεται το φαρμακείο της. «Δεν επιζητούμε προβολή ή διαφήμιση. Το κάνουμε με την καρδιά μας. Δεν θα μας φέρει πελάτες η βιβλιοθήκη και ασφαλώς δεν ήταν αυτός ο σκοπός. Μας φέρνει την επαφή ακόμα και με ανθρώπους εκτός γειτονιάς. Φαρμακοποιός από τη Θράκη, που είναι και συγγραφέας, επικοινώνησε μαζί μου και μας έστειλε το βιβλίο του. Τηλεφώνησε και άλλος συνάδελφος από τον Κολωνό, που επίσης στεγάζει δανειστική βιβλιοθήκη στο φαρμακείο του.

Εχουμε το ίδιο μεράκι. Διάβαζα πρόσφατα για το ταξίδι του βιβλίου σε υπαίθριες βιβλιοθήκες του κόσμου, που ένας ταξιδιώτης επιλέγει ένα βιβλίο και το αφήνει μετά κάπου για να το πάρει κάποιος άλλος. Αυτό το ταξίδι είναι συναρπαστικό. Ερχόμαστε σε επαφή, ανταλλάσσουμε απόψεις, ταξιδεύουμε μέσα από τις σελίδες των βιβλίων μας. Να δείτε πόσο αλλιώτικες είναι οι εφημερίες του φαρμακείου πια... Παλιά γινόταν ουρά, τώρα ουρά γίνεται μπροστά στη βιβλιοθήκη. Μας επηρέασε και η καραντίνα, ήταν η εποχή που κλειστήκαμε αναγκαστικά στα σπίτια μας και ξανασυστηθήκαμε με τα βιβλία μας».

ΦΩΤ.: ΜΑΡΙΟΣ ΒΑΛΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Το φαρμακείο της κυρίας Κατερίνας κατάφερε να αντέξει σε δύσκολες εποχές. «Ξεκίνησα με δάνεια και χρέη. Οταν κατάφερα να τα αποπληρώσω, ήρθε η κρίση το 2010. Για πολλά χρόνια δεν μπορούσα να υποστηρίξω υπάλληλο με πλήρη απασχόληση. Τώρα πήραμε μια ανάσα και μπόρεσα να αλλάξω λίγο τη βιτρίνα, να φτιάξω το ρολό και τους υπολογιστές. Ομως οι νέοι φαρμακοποιοί, μόνοι τους και με δάνεια, δεν μπορούν να ανοίξουν φαρμακείο και να ορθοποδήσουν. Ηδη ξέρω κάποιες περιπτώσεις που αναγκάζονται να βάλουν λουκέτο. Είναι πολύ μεγάλος ο ανταγωνισμός και έχει περιοριστεί πολύ το κέρδος».

Η υπέρμαχος της μεσαιωνικής θεωρίας του «αγέννητου παιδιού» προήχθη σε ...υφυπουργό! (ΔΥΟ ΑΡΘΡΑ)

 

2. Υφυπουργός Νέας Δημοκρατίας με θέσεις ΝΙΚΗΣ!

Νέα επίθεση στα δικαιώματα των γυναικών προμηνύει η υπουργοποίηση της Χριστίνας Αλεξοπούλου, υπέρμαχου της μεσαιωνικής θεωρίας του «αγέννητου παιδιού»

• Η ΑΥΓΗ (έντυπη έκδοση)
  
• 28 Ιουνίου 2023
• Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΜΠΡΕΓΙΑΝΝΗ

Εκαναν υφυπουργό τη βουλευτή με τη θεωρία του αγέννητου παιδιού. «Στη Δεξιά του Κυρίου, τα δικαιώματα των γυναικών δεν έχουν θέση» σχολιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Με το καλημέρα κατάργησαν τον φορέα για την Ισότητα των Φύλων. Δεν βλέπουν κάποιο πρόβλημα με Σπαρτιάτες και Κασιδιάρη ο Βορίδης και ο Κικίλιας

Ακρως ανησυχητικά είναι τα μηνύματα που στέλνει η επιλογή της βουλεύτριας Αχαΐας Χριστίνας Αλεξοπούλου στη θέση της υφυπουργού στο υπουργείο Υποδομών. Και αυτό γιατί η νέα υφυπουργός είχε πρωτοστατήσει στην προάσπιση της θεωρίας του «αγέννητου παιδιού» - και δικαιολογημένα, αφού, όπως διαβάζουμε στο βιογραφικό της, «δραστηριοποιείται επίσης στον κοινωνικό τομέα, μέσα από φορείς ή θεσμούς όπως η Εκκλησία».

Την «Ημέρα του αγέννητου παιδιού», ημέρα δηλαδή κατά των εκτρώσεων, είχε καθιερώσει η Ιερά Σύνοδος το 2019, γεγονός που επικροτήθηκε από σκοταδιστικά κινήματα όπως το «Αφήστε με να ζήσω». Στο πλαίσιο αυτό, η Χριστίνα Αλεξοπούλου είχε αναρτήσει κείμενο στο τουίτερ, για την ημέρα αυτή, από το εκκλησιαστικό σάιτ romfea.gr, όπου σημείωνε: «Η προστασία του αγέννητου παιδιού συνιστά κορυφαίο ζήτημα ηθικής και αποτελεί θεμελιώδη παράγοντα στην αντιμετώπιση του δημογραφικού. Διότι το αγέννητο παιδί είναι άνθρωπος, εικόνα Θεού, εξ άκρας συλλήψεως».

Βεβαρυμένο παρελθόν

Στο παρελθόν η κυβέρνηση της Ν.Δ. είχε επιχειρήσει τουλάχιστον δύο φορές να εισαγάγει αυτές τις «θεωρίες» στην ελληνική κοινωνία κάτω από έναν ψευδοεπιστημονικό μανδύα. Η πρώτη ήταν με την προσπάθεια διοργάνωσης συνεδρίου γονιμότητας τον Ιούλιο του 2021, υπό την αιγίδα μάλιστα της ΠτΔ Κατερίνας Σακελλαροπούλου και με χορηγούς επικοινωνίας την ΕΡΤ και το ΑΠΕ. Μετά την κατακραυγή, τόσο η ΠτΔ όσο και οι συγκεκριμένοι χορηγοί αποσύρθηκαν.

Η δεύτερη προσπάθεια έγινε μέσω του υπουργείου Παιδείας, με υπουργό τη Νίκη Κεραμέως, όταν είχε εγκριθεί από το ΙΕΠ εκπαιδευτικό πρόγραμμα με βίντεο με θέμα την προγεννητική αγωγή. Τα βίντεο αναπαρήγαγαν τη θεωρία του «αγέννητου παιδιού» και προορίζονταν για τα γυμνάσια της χώρας. Μετά τις σφοδρές αντιδράσεις του γυναικείου κινήματος και των προοδευτικών κομμάτων, έπεσαν στο κενό. Ωστόσο ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιμένει να «επισημοποιήσει» τις αντεπιστημονικές αυτές απόψεις με την υπουργοποίηση της Χριστίνας Αλεξοπούλου, μιας πολιτικού με ακραία αντιφεμινιστικές απόψεις, που θέτουν σε αμφισβήτηση ένα από τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα.

Να σημειωθεί ότι το δικαίωμα στην άμβλωση έχει κατοχυρωθεί με νόμο στη χώρα μας από το 1986. Όμως, τα τελευταία χρόνια, το δικαίωμα των γυναικών στην αυτοδιάθεση του σώματός τους αμφισβητείται όλο και πιο συχνά καθώς έχει μπει στο στόχαστρο ακραίων συντηρητικών εκκλησιαστικών κύκλων και ακροδεξιών, νεοφασιστών ανά τον κόσμο. Αποτελούν δείγμα μιας συντηρητικής μετατόπισης υπό το πνεύμα της alt-right, την οποία προωθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Και υπό αυτή την οπτική, η αύξηση της γυναικείας παρουσίας σε υπουργικές θέσεις είναι πολύ πιθανό τελικά να είναι απλώς ένα πρόσχημα για μια συνολική

οπισθοδρόμηση στον τομέα των κατακτήσεων του γυναικείου και φεμινιστικού κινήματος.

Κάν’ το όπως η... Ακροδεξιά;

Ανοιχτά τις αντιλήψεις αυτές ενστερνίζεται και το νεοεισερχόμενο στη Βουλή ακροδεξιό κόμμα ΝΙΚΗ. Άμεση ήταν η αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, που ανέδειξε το γεγονός της ταύτισης της Ν.Δ. μαζί του και κάλεσε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να δώσει απαντήσεις για την επιλογή της Χριστίνας Αλεξοπούλου. «Όπως φαίνεται, στη “Δεξιά του Κυρίου” τα αυτονόητα δικαιώματα των γυναικών δεν έχουν θέση» καταλήγει η σχετική ανακοίνωση του κόμματος.

Υπό το φως της νέας αυτής επίθεσης στα γυναικεία δικαιώματα, το Τμήμα Φεμινιστικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. κατήγγειλε τον σεξισμό και «τη χυδαία λεκτική υποτίμηση, επίθεση αγένειας και απρέπειας, στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου από τον διασκεδαστή Τάκη Ζαχαράτο, στα πλαίσια, θεωρητικά, της “σάτιρας”, με την ανοχή του δημοσιογράφου του ANT1» εναντίον της εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Πόπης Τσαπανίδου. Το λιγότερο που μπορούν να κάνουν είναι να ζητήσουν συγγνώμη, τονίζει.

Στη «Δεξιά του Κυρίου» τα αυτονόητα δικαιώματα των γυναικών δεν έχουν θέση, σχολιάζει ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.

**************************

2. Ακόμα μια επικίνδυνη οπισθοδρόμηση στα θέματα της ισότητας των φύλων

• Η ΑΥΓΗ (έντυπη έκδοση)
  
• 28 Ιουνίου  2023
• Της ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΚΟΥΒΕΛΑ*

Hσύνθεση της νέας κυβέρνησης αποτυπώνει την πρόθεση της Νέας Δημοκρατίας ως προς τις πολιτικές που σκοπεύει να ακολουθήσει στον τομέα της ισότητας των φύλων και των δικαιωμάτων των γυναικών.

Η σύσταση υπουργείου Οικογένειας, συνοδευόμενη και από την απουσία υπουργείου για την ισότητα των φύλων - αντίθετα με την πρακτική που ακολουθείται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες-, αποτελεί συνέχεια της πολιτικής υποβάθμισης των θεμάτων ισότητας που ακολουθήθηκε στη διακυβέρνηση της προηγούμενης τετραετίας με τη συγχώνευση της πρώην Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων με τη Γραμματεία Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής. Ακόμα ένα δείγμα του πώς αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη τα αυτονόητα δικαιώματα των γυναικών αποτελεί και η προκλητική τοποθέτηση σε θέση υφυπουργού της Χριστίνας Αλεξοπούλου, η οποία είχε εκφραστεί ανοιχτά κατά των αμβλώσεων και της αυτοδιάθεσης του γυναικείου σώματος, υιοθετώντας τη θεωρία του «αγέννητου παιδιού».

Δεν θα περιμέναμε κάτι καλύτερο και σε ό,τι αφορά τη συμμετοχή των γυναικών στη «νέα» κυβέρνηση, που, παρά τις βαρύγδουπες προεκλογικές εξαγγελίες του Κ. Μητσοτάκη - ενδεικτικά αναφέρω τη δήλωσή του «στο επόμενο Υπουργικό Συμβούλιο θα έχουμε πολλές περισσότερες γυναίκες» (συνέντευξη στην τηλεόραση του Alpha 17.5.2023)-, περιορίζεται στον αριθμό 15 (4 υπουργοί, 1 αναπληρώτρια και 10 υφυπουργοί) σε σύνολο 63 υπουργών. Δηλαδή, μόλις το 25% του Υπουργικού Συμβουλίου είναι γυναίκες. Και ας μην ξανακούσουμε την ίδια δικαιολογία, ότι δεν υπάρχουν τόσο πολλές γυναίκες που να ενδιαφέρονται να μπουν στην πολιτική.

Ολα αυτά συνιστούν ακόμα μια επικίνδυνη οπισθοδρόμηση στα θέματα της ισότητας των φύλων από μια κυβέρνηση στη θητεία της οποίας επλήγησαν ιδιαίτερα τα γυναικεία δικαιώματα και αυξήθηκε η έμφυλη βία, και μάλιστα σε μια συγκυρία που απαιτεί τη λήψη ουσιαστικών μέτρων για την προώθηση της ισότητας των φύλων - ιδιαίτερα στη χώρα μας η οποία βρίσκεται στην τελευταία θέση της κατάταξης του Ευρωπαϊκού Δείκτη

Ισότητας των Φύλων.

* Η Φωτεινή Κούβελα είναι συντονίστρια του Τμήματος Φεμινιστικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., πρ. γενική γραμματέας Ισότητας των Φύλων

Fotini Kouvela - Facebook