Δευτέρα, Ιουνίου 01, 2026

Σωκράτης Μάλαμας - Τα εφήμερα (όλος ο δίσκος)


Τα νέα τραγούδια του Μάλαμα μόνον «Εφήμερα» δεν είναι

Άκης Σακισλόγλου - SarothronΆκης Σακισλόγλου
parallaximag.gr 


Οταν τον περασμένο Δεκέμβριο κυκλοφόρησαν τα «Εφήμερα», ο Σωκράτης Μάλαμας τραγουδούσε Σάββατα στο Block 33, στη Θεσσαλονίκη. Άκουγα τα εννιά τραγούδια του άλμπουμ μετά μανίας, όχι ως «υποχρέωση» του ραδιοφωνικού παραγωγού που πρέπει να ενημερωθεί για τα new releases αλλά ως προσωπική ανάγκη να έρθω σε επαφή με κάτι γνώριμο και οικείο, κάτι που να εγγυάται ότι ο κόσμος βρίσκεται ακόμα στη θέση του. Και πράγματι… «βρίσκονταν».

Πώς το είχε πει κάποτε ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου; «Ο Μάλαμας είναι κάτι μεταξύ Ακη Πάνου και Μάνου Λοΐζου». Τρυφερός αλλά και οργισμένος (λέω εγώ). Λαϊκός αλλά και φιλοσοφημένος. Ισορροπημένος πάνω σε σχοινί αόρατο. Τον θυμάστε τον στίχο «… κι ο ασημένιος άνδρας / με τη βαριά φωνή / της μοναξιάς τη δόξα βρίζοντας να υμνεί…» (τον έγραψε ο Λουδοβίκος των Ανωγείων και τον ερμήνευσε ο Νίκος Παπάζογλου στην «Πύλη της άμμου»); Ε, περίπου έτσι παραμένει ο Σωκράτης μόνον που η φωνή του δεν είναι πια τόσο βαριά όσο βαθιά, συγκινημένη, συγκινητική κι ακόμα πιο ανθρώπινη.

Έκλεισα λοιπόν τραπέζι και πήγα στο Block αρκετά «διαβασμένος», με καλή παρέα για να πιούμε, να αγκαλιαστούμε και να τραγουδήσουμε με τη βεβαιότητα ότι τουλάχιστον τρία track της νέας δουλειάς θα βρίσκονται στο πρόγραμμα. Εσείς είστε που το λέτε; «Πήγα κουβά». Δεν μας τραγούδησε ούτε ένα. Ούτε ένα.

«Τα τραγούδια βρίσκουν το δρόμο τους σιγά σιγά». Αυτό μου απάντησε στα μηνύματα που ανταλλάξαμε. Τί να του πω και πώς να του φέρω αντίρρηση; Ετσι είναι. Αλλά κι αν ακόμα δεν είναι ακριβώς έτσι, δεν έχει καμία σημασία αφού… έτσι θέλει να το κάνει ο Μάλαμας στα τραγούδια του. Αυτός είναι ο τρόπος του κι αυτή είναι η συνταγή του. Τα τραγούδια παίρνουν τον χρόνο τους και αφού πρώτα γίνουν του καθενός χωριστά, μπαίνουν στο πρόγραμμα και γίνονται «όλων μας».

Πέρασαν μήνες από την κυκλοφορία του άλμπουμ. Πήρα κι εγώ τον χρόνο μου περιμένοντας τα τραγούδια να βρουν το δρόμο τους μέσα μου. Πέρασα από την μανιώδη, εξακολουθητική, μόνιμη ακρόαση στην τυχαία κι αναπάντεχη τόσο από το ραδιόφωνο όσο και από τις random λίστες του Spotify. Παλιά το έκανα… ανάποδα. Στην αρχή άκουγα Μάλαμα τυχαία στις εκπομπές του Γιάννη Τσολακίδη και της Αναστασίας Γρηγοριάδου ή στις κασέτες που έγραφαν φίλοι και μετά αφιέρωνα μέρες ολόκληρες με τα τραγούδια «να λιώνουν στο cd player» και να γίνονται σάουντρακ ολόκληρης εποχής: της νιότης.

Πριν σας περιγράψω τη συγκεκριμένη δισκογραφική εργασία θα σας πω τί σκέφτομαι κάθε φορά που ο Μάλαμας βγάζει νέο δίσκο. Σκέφτομαι το 2001, όταν κυκλοφόρησε το «Ένα». Άκουσα αρκετές φορές τότε τη δουλειά, μετέδωσα πολλές φορές τα τραγούδια στο ραδιόφωνο και σιγουρεύτηκα ότι ήταν… από τις πιο μέτριες του καλλιτέχνη. Ποιο; Το «Ένα»! Το άλμπουμ που περιέχει τα καλύτερα στιχάκια του Αλκη Αλκαίου. Η δουλειά με τα τραγούδια που δε λείπουν ποτέ από κάποιο πρόγραμμα του Μάλαμα. Πολύ σύντομα κατάλαβα το ατόπημά μου κι έκτοτε με τα τραγούδια του Συκιώτη τραγουδοποιού δείχνω μια κάποια μεγαλύτερη ανοχή μέχρι να «γράψουν» μέσα μου. Οταν με ρωτούν «ποιο είναι το σπουδαιότερο άλμπουμ του Μάλαμα» εγώ απαντώ: «Το ένα. Αυτό που όταν κυκλοφόρησε το χαρακτήρισα μέτριο».

Πάμε τώρα στα «Εφήμερα». Δεν είναι ένα άλμπουμ καινοτόμο. Ούτε «ρισκαδόρικο». Είναι αρκετά κλασικό. Εντελώς «Μαλαμικό». Θα το χαρακτήριζα και «ραδιοφωνικό», αν πίστευα ότι μπορεί ακόμα το ραδιόφωνο ως ΜΜΕ να παίξει επιδραστικό ρόλο πάνω στο τραγούδι αλλά δεν το τολμώ γιατί πλέον απογοητεύτηκα. Θα το χαρακτηρίσω, λοιπόν, «πλέι λιστικό» στο Spotify και στις υπόλοιπες πλατφόρμες. Όλα τα τραγούδια ακούγονται random. Και ακούγονται πολύ πολύ ευχάριστα.

Τις ενορχηστρώσεις των εννέα τραγουδιών ανέλαβε ο Γιάννης Δίσκος με τον Σωκράτη Μάλαμα να έχει επίσης καταλυτικό λόγο. Ο Δίσκος είναι σπουδαίος μαέστρος που συνδυάζει κλασικές σπουδές αλλά και την εμπειρία των πανηγυριών με τους «Χρυσοδάκτυλους». Εβαλε στο Ηχόχρωμα των τραγουδιών στοιχεία τόσο από τις Ασπρόμαυρες Ιστορίες όσο κι από τον «Χάρτη» αλλά επίσης κι από το «Ένα» και τα «Κάτοπτρα». Ο ίδιος παίζει πνευστά. Κι έτσι έδωσε στα πνευστά πολύ συγκεκριμένο χώρο μέσα στο τραγούδια του Σωκράτη. Ας διορθώσω την τελευταία φράση: Τα τραγούδια δεν είναι (μόνον) του Σωκράτη. Ένα είναι εξ ολοκλήρου του Κωνσταντίνου Βήτα ενώ στους στίχους εντοπίζουμε δύο του Οδυσσέα Ιωάννου, δύο της Κλέλιας Ρένεση κι από ένα του Γιώργου Αθανασόπουλου, της Φωτεινής Λαμπρίδη, του Σωκράτη Ανδρέα Παναγιωτάτου και του ίδιου του Μάλαμα (που γράφει μουσική στα οκτώ τραγούδια πλην του ενός , του Κωνσταντίνου Βήτα).

Πολυσυλλεκτική η δουλειά σε επίπεδο δημιουργών αλλά εξίσου πολυπρόσωπη και σε επίπεδο φωνών. Ο μικρός γιος του Μάλαμα, ο Γιάννης, κάνει φωνητικά σε κάποια τραγούδια. Ο μεγάλος του γιος, ο Πέτρος λέει (εξαιρετικά) το τραγούδι που τους στίχους του υπογράφει ο Γιώργος Αθανασόπουλος ενώ σταθερή πλέον παρουσία έχει η Τζώρτζια Κεφάλα σε ένα τραγούδι και αρκετά φωνητικά. Η αποκάλυψη, ωστόσο, από πλευράς νέων προσώπων ακούει στο όνομα Δημήτρης Μπάκουλης. Συγκρατήστε αυτό το όνομα από τώρα. Ίσως ήδη το γνωρίζετε από το σουξέ που έκαναν «Τα κβάντα». Αν όχι, ίσως τον έχετε ακούσει ντουέτο με την Μαριάνα Κατσιμίχα στο καλύτερο τραγούδι του 2026: «Το βαλς των ονείρων» του Αλκη Αλκαίου και του Δημήτρη Καρρά. Ο Μπάκουλης θα αφήσει εποχή στο λαϊκό ερωτικό τραγούδι και η συνεργασία του με τον Μάλαμα είναι «παράσημο» και για τους δύο.

Είναι καλό άλμπουμ τα «Εφήμερα»; Είναι. Ακούγονται από το πρώτο track ως το τελευταίο σαν μια ενιαία εργασία. Με γκάζι και φρένο, με ρεύμα και ατμόσφαιρα. Πάντα με συγκίνηση και μεγάλη έμφαση στον στίχο. Στον λόγο. Ακούστε τα τραγούδια στις πλατφόρμες γιατί σε φυσική μορφή δε θα κυκλοφορήσουν. Να τα μάθετε καλά. Το καλοκαίρι σίγουρα ο Μάλαμας θα βάλει δύο τουλάχιστον στο πρόγραμμα.

Ή και όχι… (ακόμα).

Υ.γ.: Προσωπικά ξεχώρισα και ακούω στο repeat το «Ένα παιδί», το «Είναι παντού» (αμφότερα του σπουδαίου Οδυσσέα Ιωάννου) αλλά και «Το παράσημο» της Φωτεινής Λαμπρίδη (θα καταλάβετε ακούγοντάς το γιατί…).

Υ.γ.2: Σύντομα έρχεται ακόμα μία μουσική εργασία του Μάλαμα με ζωντανές ηχογραφήσεις από την περσινή καλοκαιρινή περιοδεία.Track List

1. Το Παράσημο

Στίχοι: Φωτεινή Λαμπρίδη | Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας  Τραγούδι: Σωκράτης Μάλαμας

2. Ένα παιδί

Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου | Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας | Τραγούδι Σωκράτης Μάλαμας & Δημήτρης Μπάκουλης

3. Όταν λείπεις

Στίχοι: Κλέλια Ρένεση | Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας | Τραγούδι: Σωκράτης Μάλαμας

4. Απ΄ το ποτάμι ως τη θάλασσα

Στίχοι: Γιώργος Αθανασόπουλος | Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας | Τραγούδι: Πέτρος Μάλαμας

5. Άστρο

Στίχοι & Μουσική: Κωνσταντίνος Βήτα | Τραγούδι: Σωκράτης Μάλαμας | Φωνητικά: Δημήτρης Μπάκουλης

6. Γύρνα Πίσω

Στίχοι & Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας | Τραγούδι Σωκράτης Μάλαμας | Φωνητικά: Τζώρτζια Κεφαλά, Γιάννης Μάλαμας

7.  Εκατό μέρες βρέχει

Στίχοι: Κλέλια Ρένεση | Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας | Τραγούδι: Σωκράτης Μάλαμας, Τζώρτζια Κεφαλά | Φωνητικά: Γιάννης Μάλαμας

8. Ήσουν η βασίλισσά μου

Στίχοι: Σωκράτης Ανδρέα Παναγιωτάτος | Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας

Τραγούδι: Σωκράτης Μάλαμας |Φωνητικά: Δημήτρης Μπάκουλης

9.  Είναι παντού

Στίχοι: Οδυσσέας Ιωάννου | Μουσική: Σωκράτης Μάλαμας | Τραγούδι: Σωκράτης Μάλαμας | Φωνητικά: Δημήτρης Μπάκουλης
Συντελεστές

    Ενορχήστρωση: Γιάννης Δίσκος σε συνεργασία με τον Σωκράτη Μάλαμα και των μουσικών που συμμετείχαν
    Παραγωγή: Σωκράτης Μάλαμας
    Επιμέλεια Παραγωγής: Γιάννης Παξεβάνης
    Εκτέλεση Παραγωγής και Management: Artys // Novel Vox
    Ηχογράφηση: Γιάννης Παξεβάνης // Subway Recording Studios
    Μίξη & Mastering: Γιάννης Παξεβάνης
    Artwork: Φίλιππος Κοκκαλιάρης

“εφήμερα”
Διαθέσιμο στο Spotify, στο Apple Music, στο Deezer και στο YouTube.




Δεν υπάρχουν σχόλια: