Τρίτη, Ιουνίου 02, 2020

«Ας σταματήσουμε να είμαστε ο Κρέοντας. Ας γίνουμε η Αντιγόνη. Γιατί όταν η ανομία γίνεται νόμος, η αντίσταση γίνεται χρέος»: ένα συγκλονιστικό μήνυμα για την εξόντωση της φυλής Ταριάνο και την καταστροφή του Αμαζονίου


Κay Sara: "Aν ακούσετε τον εαυτό σας, θα βρείτε μόνο τις ενοχές σας"...(μήνυμα για τον Αμαζόνιο)



Kay Sara: "Αυτή η ομιλία ξεκινάει με πολλές υποθέσεις"
Kay Sara Antigone In Amazonia C Milo Rau
Αρχική πηγή : www.ntgent.be/en
Σάββατο 16.5.2020


Kay Sara: "Αυτή η ομιλία ξεκινάει με πολλές υποθέσεις. Σήμερα θα έπρεπε να στέκομαι επάνω στη σκηνή του Burgtheater και να «ανοίγω» το Wiener Festwochen. Θα ήμουν η πρώτη αυτόχθονας που θα έβγαζε ποτέ λόγο σε αυτό το θέατρο, το πιο μεγάλο και πλούσιο στον κόσμο, όπως μου είπαν. Θα ξεκινούσα με μια φράση ενός ευρωπαϊκού κλασικού έργου, της «Αντιγόνης» του Σοφοκλή: «Πολλά είναι τα φοβερά, πιο φοβερό απ’ όλα ο άνθρωπος».

Θα ερχόμουν απευθείας από τις πρόβες μας στον Αμαζόνιο για την ευρωπαϊκή-βραζιλιάνικη νέα παραγωγή της «Αντιγόνης». Θα έπαιζα την Αντιγόνη, που επαναστατεί ενάντια στον άρχοντα Κρέοντα, ο οποίος αρνείται να θάψει το νεκρό αδερφό της, γιατί θεωρείται εχθρός του κράτους. O Xορός θα αποτελούνταν από αυτόχθονες, επιζήσαντες μιας σφαγής οργανωμένης από την κυβέρνηση της Βραζιλίας. |
Θα παίζαμε αυτή τη νέα «Αντιγόνη» σε ένα δρόμο του Αμαζονίου, τα δάση του οποίου αυτή τη στιγμή τυλίγονται στις φλόγες. Δε θα ήταν κάποιο θεατρικό έργο, αλλά μία δράση. Όχι μία πράξη τέχνης, αλλά μία πράξη αντίστασης ενάντια στην κυβερνητική δύναμη που καταστρέφει τον Αμαζόνιο.
Αλλά τίποτα από αυτά δε συνέβη. Ο δρόμος του Αμαζονίου έμεινε άδειος, εγώ δεν έπαιξα την Αντιγόνη. Είμαστε διασκορπισμένοι στην υφήλιο και βλεπόμαστε μέσα από τις οθόνες μας - όπως τώρα. Οι φίλοι μου από την Ευρώπη με ρώτησαν πως είμαι. Είμαι καλά. Βρίσκομαι στο δάσος με τους δικούς μου ανθρώπους, στο βραζιλιάνικο βορρά, στις όχθες του ποταμού Oiapoque. H φύση με περιβάλλει, με προστατεύει και με θρέφει. Ζω με το ρυθμό του τραγουδίσματος των πουλιών, της βροχής και τις τελετουργίες που με κρατούν σε επαφή με τους προγόνους μου. Για πρώτη φορά μετά από 500 χρόνια, η Ευρώπη και η Αμερική έχουν χωριστεί.
Ανήκω στην τρίτη φυλή του λαού των Tariano*, της Φυλής της Βροντής. Είμαι μια κόρη του Θεού της Βροντής, μια κόρη βασιλιά, όπως η Αντιγόνη.
Ο μύθος λέει ότι παλιότερα, εμείς οι Tariano, ήμασταν άνθρωποι από πέτρα. Αλλά αργότερα αποκτήσαμε ανθρώπινη σάρκα και μορφή για να μπορούμε να επικοινωνούμε με αυτούς που έρχονταν σε επαφή μαζί μας. Η μητέρα μου, μία Tucana**, μου έδωσε το όνομα Kay Sara. Σημαίνει «αυτή που νοιάζεται για τους άλλους». Από την πλευρά του πατέρα μου είμαι, λοιπόν, μια Tariana. Mιλάω όμως μαζί τους στη μητρική μου γλώσσα, στα Tucano.
Όπως όλοι μας είμαι μια μίξη πολλών πραγμάτων: είμαι Tucana και Tariana, γυναίκα, ακτιβίστρια και καλλιτέχνης.
Σας μιλάω σήμερα με όλες αυτές τις ιδιότητες.


Εμάς τους Tucano μας αποκαλούν Ινδιάνους. Εγώ όμως επιμένω να μας αποκαλούν αυτόχθονες. Γιατί αυτόχθονας θα πει ντόπιος. Έγινα ηθοποιός για να μπορώ να μιλάω για εμάς, τους αυτόχθονες. Για πολύ καιρό η ιστορία μας λεγόταν από τους ετερόχθονες. Τώρα είναι η ώρα να πούμε πάλι εμείς οι ίδιοι την ιστορία μας. Η δυστυχία μας ξεκίνησε όταν ήρθαν στα μέρη μας οι Ισπανοί κι οι Πορτογάλοι. Στην αρχή ήρθαν οι στρατιώτες κι έπειτα οι κληρικοί. Μαζί με τους Ευρωπαίους ήρθαν σε εμάς και οι αρρώστιες. Εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν. Και πόσοι ακόμη εκατομμύρια πέθαναν από τα χέρια των στρατιωτών και των κληρικών, στο όνομα του ενός Θεού, του ενός πολιτισμού, στο όνομα της προόδου και του κέρδους. Κάποιοι εγκατέλειψαν τα δάση για να δουλέψουν στα χωράφια. Όμως μετά το τέλος της δουλειάς, τούς σκότωναν για να μην τους πληρώσουν. Σήμερα έχουμε απομείνει ελάχιστοι.
Είμαι μία από τις τελευταίες Tariano. Και όμως πριν μερικές εβδομάδες ήρθε σε εμάς μια καινούρια αρρώστια από την Ευρώπη: ο κορονοϊός. Μπορεί να έχετε ακούσει ότι στο Manaus, την πρωτεύουσα του Αμαζονίου, η αρρώστια εξαπλώνεται ραγδαία. Δεν υπάρχει καιρός για κανονικές κηδείες, οι νεκροί ρίχνονται σε μαζικούς τάφους, τους οποίους κλείνουν τα τρακτέρ. Άλλοι κείτονται στο δρόμο άθαφτοι, όπως ο αδερφός της Αντιγόνης.
Οι λευκοί εκμεταλλεύονται το χάος για να εισβάλουν ακόμα πιο βαθιά στα δάση. Οι φωτιές δε σβήνονται πλέον. Kαι ποιος να τις σβήσει; Όποιος πέσει στα χέρια των υλοτόμων θα θανατωθεί. Και τι κάνει ο Μπολσονάρο; Αυτό που έκανε πάντα: συγχαίρει τους υποστηρικτές του και χλευάζει τους νεκρούς. Έβαλε τους συνεργάτες του, απλώς να μας ενημερώσουν ότι έχει ξεσπάσει μια αρρώστια. Μας αφήνει να πεθάνουμε. Ο Μπολσονάρο θέλει να αποτελειώσει τη γενοκτονία των αυτοχθόνων που ξεκίνησε πριν 500 χρόνια.
Ξέρω ότι είστε συνηθισμένοι σε λόγους σαν αυτόν. Πάντα, όταν είναι πια πολύ αργά, έρχεται κάποιος προφήτης σε εσάς. Στις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες όταν εμφανίζεται η Κασσάνδρα ή ο Τειρεσίας, ξέρουμε ότι η συμφορά έχει ήδη πάρει το δρόμο της. Σας αρέσει να μας ακούτε να τραγουδάμε, αλλά δε σας αρέσει να μας ακούτε να μιλάμε. Και όταν μας ακούτε, δε μας καταλαβαίνετε.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι δε γνωρίζετε ότι τα δάση μας καίγονται και οι άνθρωποί μας πεθαίνουν. Το πρόβλημα είναι ότι έχετε εξοικειωθεί πια με αυτή την πληροφορία.

Θα σας πω, λοιπόν, αυτό που όλοι ξέρετε. Πριν μερικά χρόνια στέρεψαν οι παραπόταμοι του Αμαζονίου, για πρώτη φορά από τότε που υπάρχει ανθρώπινη μνήμη. Σε δέκα χρόνια από τώρα το οικοσύστημα του Αμαζονίου θα καταρρεύσει, αν δε δράσουμε άμεσα. Η καρδιά αυτού του πλανήτη θα σταματήσει να χτυπάει. Αυτό το λένε τόσο οι δικοί μας, όσο και οι δικοί σας επιστήμονες, και ίσως είναι το μόνο στο οποίο συμφωνούν. Θα αφανιστούμε, αν δε δράσουμε. Τις τελευταίες εβδομάδες έχουμε λάβει πολλά κείμενα διαμαρτυρίας, υπογεγραμμένα από διάφορες διασημότητες. Επιθυμείτε λιγότερους ρύπους, λιγότερες κλοπές, λιγότερους θανάτους. Μα πώς πιστεύετε ότι έπειτα από 500 χρόνια αποικιοκρατίας και χιλιάδες χρόνια υποδούλωσης του κόσμου, θα μπορούσατε να σκεφτείτε κάτι, χωρίς αυτό να περιέχει περαιτέρω καταστροφή; Αν ακούσετε τον εαυτό σας, θα βρείτε μόνο τις ενοχές σας. Και όταν ταξιδεύετε ανά τον κόσμο, θα βρίσκετε μόνο τη βρομιά με την οποία εσείς το λερώσατε. Για εσάς δεν υπάρχει δυνατότητα επιστροφής. Δε φοβάμαι για εμένα. Φοβάμαι για εσάς.

Ήρθε, λοιπόν, η στιγμή να σωπάσετε. Ήρθε η ώρα να ακούσετε. Μας χρειάζεστε εμάς τους φυλακισμένους αυτού του κόσμου, για να κατανοήσετε τον εαυτό σας. Γιατί το πράγμα είναι τόσο απλό: δεν υπάρχει κανένα κέρδος σε αυτόν τον κόσμο, υπάρχει μόνο η ζωή. Επομένως είναι καλό που δε στέκομαι αυτή τη στιγμή στη σκηνή του Burgtheater, που δε σας μιλάω ως ηθοποιός. Γιατί δεν έχει να κάνει πια με την τέχνη, δεν έχει να κάνει με το θέατρο. Η δική μας τραγωδία συμβαίνει τώρα εδώ, στον κόσμο, μπροστά στα μάτια μας. Και ίσως αυτό να είναι που με ανησυχεί πιο πολύ όταν ακούω τον Κρέοντα να μιλάει. Ξέρει ότι έχει άδικο. Ξέρει ότι αυτό που κάνει δεν είναι σωστό. Είναι λάθος από κάθε άποψη. Θα επιφέρει την πτώση του, την πτώση της οικογένειάς του, την Αποκάλυψη. Και παρ’ όλα αυτά το κάνει. Κρίνει τον εαυτό του, μισεί τον εαυτό του, αλλά συνεχίζει να κάνει αυτό που μισεί.

Αυτή η τρέλα πρέπει να σταματήσει. Ας σταματήσουμε να είμαστε ο Κρέοντας. Ας γίνουμε η Αντιγόνη. Γιατί όταν η ανομία γίνεται νόμος, η αντίσταση γίνεται χρέος. Ας αντισταθούμε όλοι μαζί. Ας γίνουμε άνθρωποι. Ο καθένας με τον τρόπο του, όπου κι αν βρίσκεται, ενωμένοι με τη διαφορετικότητά μας και την αγάπη μας για τη ζωή, που μας ενώνει όλους."
 Kay Sara,
  noted by Milo Rau
Μετάφραση από τα γερμανικά: Κατερίνα Παπανδρέου


*Tariano - PeopleGroups.org




**Tucano people - Wikipedia

T
https://scontent.fath3-4.fna.fbcdn.net/v/t1.0-9/99070538_10157588309288920_1893158387928006656_n.jpg?_nc_cat=1&_nc_sid=8024bb&_nc_ohc=NGj1_cZmibcAX_itzZ0&_nc_ht=scontent.fath3-4.fna&oh=e331e7f586405bd43d0e0fcf2e7f3243&oe=5EEF6302
 ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ της μεταφράστριας από τους γερμανικούς υπότιτλους του μηνύματος του μηνύματος που έστειλε η Κay Saraης από τον Αμαζόνιο. ΤΟ VIDEO διάρκειας 11΄: 36" με γερμανικούς υπότιτλους
https://www.festwochen.at/festwochen-2020-reframed-against-integration?fbclid=IwAR0BNGbkD0p3CryQG0d-rFSXCURqlvSmig2hI39EaRfqNMLIbk8wh9taXgU
 ( σημ.Στην "ιστογραμμή" πιο κάτω είναι αναρτημένο με αγγλικούς υπότιτλους)
"H Kay Sara είναι αυτόχθονας του Αμαζονίου, ακτιβίστρια και ηθοποιός.
Το Σάββατο 16.5.20 θα έκανε πρεμιέρα ως Αντιγόνη, στο ομώνυμο έργο του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Milo Rau στο φεστιβάλ της Βιέννης Wiener Festwochen.
Aντ' αυτού έστειλε μέσω video το δικό της μήνυμα από την καρδιά του Αμαζονίου.
Το μετέφρασα γιατί πιστεύω βαθιά ότι, ειδικά σε τέτοιες στιγμές, οφείλουμε να στρέφουμε το βλέμμα μας πέρα από μας. Είναι μεγάλο αλλά αξίζει να φτάσετε ως το τέλος.
" Ας σταματήσουμε να είμαστε ο Κρέοντας. Ας γίνουμε η Αντιγόνη. Γιατί όταν η ανομία γίνεται νόμος, η αντίσταση γίνεται χρέος. Ας αντισταθούμε όλοι μαζί. Ας γίνουμε άνθρωποι."

*******************************
..."ιστογραμμή".. tassosdikas blog
« Συγχαρητήρια για την πρωτοβουλία της μετάφρασης Κατερίνα! Με την ευαισθησία και πρωτοβουλία σου η συγκλονιστική φωνή από την καρδιά του Αμαζονίου της αυτόχθονης ακτιβίστριας και ηθοποιού Kay Sara θα "ακουστεί" μέσα από την μετάφρασή σου και στην Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα. Μπράβο σου!»
👏


ΣΗΜΕΙΩΣΗ: O τοίχος της Κατερίνας Παπανδρέου (που έκανε την μετάφραση των γερμανικών υπότιτλων) στο fb https://www.facebook.com/katerina.papandreou 
Tο VIDEO με Αγγλικούς υπότιτλους:
kay sara - português Sub EN~2 from NTGent on Vimeo.

Άλλος ένας Μενδώνειος άθλος: καρατόμησε τον Τσουκαλά για να βάλει τον κύριο Τίποτα!


Άγνωστε φίλε: δυο-τρία λόγια για τον Τσουκαλά και τον άλλο

Κώστας Δουζίνας
efsyn.gr


Αγνωστε φίλε: δυο-τρία λόγια για τον Τσουκαλά και τον άλλο

Διάβασα στην «Εφημερίδα των Συντακτών» ότι η κυβέρνηση αντικατέστησε τον πρόεδρο του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού (ΕΙΠ), Κωνσταντίνο Τσουκαλά, με τον Νίκο Κούκη, υπεύθυνο Λυκείου στα Εκπαιδευτήρια Δούκα, κάποιον που πρόσφατα απέκτησε μεταπτυχιακό στην «Εκπαιδευτική Ηγεσία» (;) από το ιδιωτικό Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου.
Θα αντικατασταθούν επίσης ο αντιπρόεδρος Ηλίας Νικολακόπουλος και τα μέλη του Δ.Σ., μεταξύ των οποίων η Αθηνά Αθανασίου, ο Γιάννης Ψυχοπαίδης, ο Μιχάλης Σπουρδαλάκης. Δεν χρειάζεται να κάνουμε συγκρίσεις μεταξύ του πιο γνωστού διεθνώς Ελληνα κοινωνικού επιστήμονα και του νέου πρόεδρου. Θα μιλήσω, λοιπόν, για το μάθημα του Τσουκαλά που σήμερα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ.
«Ω φίλε, δεν υπάρχουν φίλοι», έλεγε ο Montaigne επαναλαμβάνοντας τον Αριστοτέλη. «Ω αγαπητέ φίλε που δεν σε ξέρω» θα παραφράσω παραδοξολογώντας. Τον Τσουκαλά τον ξέρω ελάχιστα και πάρα πολύ. Εχουμε συναντηθεί, συνήθως βράδια, εδώ κι εκεί σε περίεργα μέρη στη Νέα Υόρκη, το Μάντσεστερ, το Λονδίνο, την Αθήνα. Αλλά τον ξέρω και πάρα πολύ - μια και η σκέψη του είναι η πιο κοντινή και φίλια για μένα. Μια σκέψη με την οποία διαλέγομαι για χρόνια, όπως με λίγες άλλες, λόγου χάριν αυτή της Αθανασίου.
Με τον Τσουκαλά η σχέση μου είναι σαν one night stand, παροδικά και γρήγορα και ταυτόχρονα βαθιά και life-changing όπως μόνο μεγάλες αγάπες και ιδέες δημιουργούν. Για τη χάρη του λόγου, άγνωστε φίλε. Ποια χάρη λόγου μάς καλεί να σκεφτούμε ο Τσουκαλάς;
Μπορεί η «θεωρία» ή η «φιλοσοφία» να βοηθήσει να κατανοήσουμε το νόημα του κόσμου και να διαμορφώσουμε μια πολιτική της αντίστασης; Ποια είναι η λειτουργία των σκεπτόμενων, ποιος είναι ο ρόλος της κριτικής σε ένα περιβάλλον όπου η θεωρητική ενασχόληση αντιμετωπίζεται με κριτήρια μάνατζμεντ, που ανταμείβουν ό,τι είναι ακίνδυνο, συμβατικό, κοινότοπο; Πώς μπορεί ο μοναχικός διανοούμενος, την απομόνωση του οποίου γενίκευσε η πανδημία, να σκεφτεί αυτό που υπερβαίνει τη μοναχικότητα και μοναδικότητα της σκέψης;
Δεν έχω να προτείνω απλές ή αδιάψευστες απαντήσεις αλλά έχω σίγουρο οδηγό τον άγνωστο φίλο. Οι κατεστημένοι διανοούμενοι έχουν πολύ συχνά επιλέξει μια ζωή συμβιβασμού, προσβλέποντας στην επόμενη προαγωγή, τηλεοπτική εμφάνιση ή ερευνητικό κονδύλι. Εχουν συχνά ακολουθήσει πιστά τις προσταγές του κράτους, του έθνους ή της ιδεολογίας. Είναι οι κοσμοπολίτες με την ταξική συνείδηση του jet set και την κάρτα frequent flyer.
Είναι αυτοί που μας λένε «τι χρειάζεται η κοινωνική δικαιοσύνη;», αφού έχουμε Συνήγορο του Πολίτη και ανθρώπινα δικαιώματα - όχι βέβαια για τους πρόσφυγες και τους ανέργους. Αυτοί που υποστήριξαν την κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου και τη διατήρηση των προσφύγων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αυτοί που, έχοντας αντλήσει από το δημόσιο ταμείο για δεκαετίες, λένε τώρα στους απολυμένους και τους ανέργους ότι χρειάζονται ελάχιστη οικονομική βοήθεια πριν από τη νέα κρίση, γιατί οι θυσίες τους είναι για το καλό της πατρίδας.
Είναι οι οργανικοί διανοούμενοι ενός κοινωνικοπολιτικού συστήματος -και της συμβολικής του τάξης- που οδήγησε στην κρίση του 2010, εμφάνισε την αγορά σαν αντικαταστάτρια του δημόσιου συμφέροντος και του συστήματος υγείας.
Γύρισε βέβαια σ’ αυτά τα προσωρινά και επιφανειακά για να σώσει τον κόσμο και τον εαυτό της από την πανδημία και τώρα προσπαθεί να επιστρέψει στο status quo του αρπακτικού καπιταλισμού. Ηττημένοι θεωρητικά και ιδεολογικά, γίνονται υποκριτικά υπερασπιστές του Δημόσιου για να το εγκαταλείψουν αμέσως μετά στους λύκους της αγοράς. Προπαγανδιστές της ηθικής και του νόμου, μπερδεύουν την ιδιωτική τους εξουσία με τη δημόσια αρετή.
Κυρίαρχο είναι το μοντέλο του πολιτιστικού καθωσπρεπισμού και των αμόρφωτων με τα πολλά πτυχία - στην περίπτωση του κ. Κούκη, ενός προβληματικού άνευ αντικειμένου, αυτό που λένε στην Εσπερία micky mouce πτυχία. Η καθωσπρέπει διανόηση υπόσχεται μεγαλύτερη δόση νεοφιλελευθερισμού και celebrities culture σύμφωνα με την αρχή της Mae West «you can never get enough of a good thing».
«Λίγη προσπάθεια ακόμη, πατριώτες», μας λένε, «και θα γίνουμε τελικά πλήρως Ευρωπαίοι», θυμίζοντας τον θρυλικό Μαρκήσιο ντε Σαντ, όταν οι Ευρωπαίοι ταρακουνημένοι από την τεράστια κρίση επανεξετάζουν τις θεμελιακές τους αξίες. Οι Ευρωπαίοι μπορεί να το κάνουν, οι Ελληνες δεν ξεγελιούνται.
Εδώ έρχεται η σκέψη του Τσουκαλά να ταρακουνήσει τα δικά μας κυρίαρχα νοήματα. Από την εποχή του Σωκράτη, η γνώση και η αλήθεια είναι οι αχώριστοι σύντροφοι της δικαιοσύνης και της ομορφιάς. Υπόληψη και τιμή της σκέψης είναι να μιλάει στην εξουσία για την αλήθεια και τη δικαιοσύνη. Το μάθημα του Τσουκαλά πρέπει να γίνει αρχή της επανεκκίνησης για τους σκεπτόμενους και το Πανεπιστήμιο.
Η σκέψη πρέπει να λειτουργεί άνευ όρων, για την ακρίβεια, η σκέψη είναι η ίδια η εμπειρία του απροϋπόθετου, του να θέτουμε ερωτήματα για τα πάντα, ακόμα και για την ίδια την αξία τού να θέτουμε ερωτήματα ή για την αξία της αλήθειας στην εποχή της μετα-αλήθειας.
Σήμερα η αλήθεια έχει γίνει περιουσία των τεχνοκρατών, η ηθική επιδαψίλευση της εξουσίας, η πολιτική λογιστικές διαπραγματεύσεις των ελίτ. Και όπως αλήθεια, ηθική και πολιτική σιγά σιγά εξασθενούν και εξαφανίζονται, έτσι χάνεται και η αισθητική, το ωραίο, η αρχή που πάντα υπηρέτησε ο Τσουκαλάς και η μόνη κρίση, κατά Καντ, που φέρνει μαζί το γνωστικό και το πρακτικό.
Ας μιλήσω λοιπόν γρήγορα και συμπυκνωμένα για την ετερότητα και την ταυτότητα, τη νέα οντολογία που ο φίλος υποψιάζεται και ιχνηλατεί. Η φιλοσοφική μας παράδοση έχει υποστηρίξει πειστικά ότι η μεταφυσική της εποχής μας είναι η μεταφυσική της αποδόμησης της ουσίας και της ύπαρξης ως σημασίας.
Η θεωρία έχει αποδημήσει αποτελεσματικά, ίσως υπερβολικά αποτελεσματικά, το νόημα και την αξία. Σ’ αυτό το τελικό στάδιο της εκκοσμίκευσης, οι κυρίαρχες πολιτικές και πολιτισμικές δυνάμεις ανήγγειλαν το τέλος της Ιστορίας και ανέδειξαν τον μηδενισμό του Λεβιάθαν σε υπέρτατη αξία. Παγκοσμιοποιημένος μηδενισμός, η στρατηγική του κορονοϊού και της πολιτικής του εκμετάλλευσης.
Σ’ αυτόν τον μηδενισμό απαντάει η οντολογία αντίστασης του Τσουκαλά. Τη βλέπουμε καθημερινά στις πόλεις φιλοξενίας, αλληλεγγύης και αντίστασης, όπου υπόγειες και ταπεινές ομάδες στήνουν τα δίκτυα αλληλοβοήθειας για τους αδύναμους, τους πρόσφυγες, τους αρρώστους.
Καλοί Σαμαρείτες μιας εκκοσμικευμένης αγάπης, μιας φιλανθρωπίας μακριά από τον «ανθρωπισμό» που κάνει τον άνθρωπο εχθρό του πλανήτη, μακριά από έναν χριστιανισμό μιας Εκκλησίας-εξουσίας, μακριά από τον κοσμοπολιτισμό ενός παγκοσμιοποιημένου μηδενισμού. Μακριά από τον κουτοπόνηρο κοσμοπολιτισμό μιας επετειακής χριστουγεννιάτικης φαντασμαγορίας.
Από τους Στωικούς στη Ρώμη, από τον χριστιανισμό στις σταυροφορίες και τις κατακτήσεις, από τον εκσυγχρονισμό στην αποικιοκρατία, από τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ιράκ και στη Συρία κάθε οικουμενισμός κατέληξε σε παγκόσμια αυτοκρατορία, κάθε κανονιστικός κοσμοπολιτισμός σε μηδενιστική παγκοσμιότητα.
Τέτοια είναι σήμερα η παγκοσμιοποίηση της πανδημίας, δηλαδή το παγκόσμιο ως απουσία του κόσμου. Κάθε εξουσία, κάθε Λεβιάθαν αποζητά ηθική νομιμοποίηση και αυτός είναι σήμερα ο ρόλος των κατεστημένων διανοουμένων, αυτός είναι ο ρόλος που καταγγέλλει ο Τσουκαλάς με τη ζωή και το έργο του.
Στην οντολογία της αλληλεγγύης του Τσουκαλά που σήμερα ξετυλίγεται, κάθε άνθρωπος είναι ένας κόσμος, το σημείο όπου διαπλέκονται και συμπυκνώνονται γεγονότα και ιστορίες του παρελθόντος, άνθρωποι και συναντήσεις, φαντασιώσεις, επιθυμίες και όνειρα, ένα σύμπαν μοναδικών νοημάτων και αξιών.
Κάθε κόσμος είναι ένα σημείο έκστασης, ανοίγματος και απομάκρυνσης, ένα σημείο όπου βρισκόμαστε έξω από τον εαυτό μας, μέσα στην έκθεση και το μοίρασμα με τους άλλους, αθάνατοι στη θνητότητά μας, συμβολικά πεπερασμένοι αλλά φαντασιακά άπειροι. Η ύπαρξη, μόνη μας ουσία. Ο άλλος ως μοναδική, απαράμιλλη πεπερασμένη ύπαρξη με φέρνει σε επαφή με την άπειρη ετερότητα. Σε αυτή την οντολογία, κόσμος είναι η μεταξύ μας συνύπαρξη, ο εαυτός μας ως άλλος, το να γινόμαστε ο εαυτός μας μέσα από την ετερότητα.
Οπως μας μαθαίνει ο άγνωστος φίλος, βιολογική και πνευματική αλληλεγγύη σημαίνει ενσυναίσθηση, σχέση, απεύθυνση, μετάδοση, δωρεά, παρουσίαση κάθε οντότητας ή ύπαρξης προς τις άλλες. Σημαίνει -έχει νόημα δηλαδή ως- συνένωση πολλαπλών και μοναδικών κόσμων, που ο καθένας εκτίθεται στους άλλους καθώς μοιράζονται τον κόσμο, τις επιθυμίες, τις στεναχώριες, τις ελπίδες.
* Καθηγητής του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και πρόεδρος του Ινστιτούτου «Νίκος Πουλαντζάς»


«Η ενότητα είναι δύναμη ! Η ζωή των μαύρων μετράει!»

Ανατριχίλα: Η Λίβερπουλ γονατίζει για τον Τζορτζ Φλόιντ - Media

  Η Λίβερπουλ γονατίζει για τον Τζορτζ Φλόιντ 


Σε μια ξεχωριστή κίνηση ενάντια στον ρατσισμό προχώρησαν οι παίκτες και το τεχνικό επιτελείο της Λίβερπουλ, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα για την δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ στις ΗΠΑ.
Οι «ρεντς» παρατάχθηκαν σε κύκλο στο κέντρο του Άνφιλντ και γονάτισαν στον αγωνιστικό χώρο του γηπέδου, τιμώντας την μνήμη του δολοφονηθέντος Φλόιντ.
Η Λίβερπουλ δείχνει για μιαν ακόμα φορά τον τρόπο με τον οποίο μπορούν να κάνουν την διαφορά οι ομάδες και η συγκρεκριμένη κίνηση των κόκκινων είναι ένα ισχυρό μήνυμα ενάντια σε κάθε μορφή ρατσισμού.
Την φωτογραφία δημοσιοποίησε ο Τζέιμς Μίλνερ στα social media και τη συνόδευσε με τη φράση «Η ενότητα είναι δύναμη» και με το hashtag «Η ζωή των μαύρων μετράει».
Liverpool stars took a knee around the Anfield centre-circle on Monday in a show of solidarity with the Black Lives Matter movement.
Senior players including Virgil van Dijk, James Milner, Joe Gomez, Andy Robertson and Trent Alexander-Arnold tweeted the same photograph of the squad along with the words 'Unity is strength'.
Ανατριχίλα: Η Λίβερπουλ γονατίζει για τον Τζορτζ Φλόιντ - Media

Δευτέρα, Ιουνίου 01, 2020

Η νύχτα της μουσικής

Η νύχτα της μουσικής. Μικρά αριστουργήματα  από την Κρατική Ακαδημαϊκή Φιλαρμονική της Μόσχας.

Timecode:4:10 M. Glinka Overture to the opera "Ruslan and Lyudmila" 10:50 E. Grieg Dance of Anitra "Peer Gynt"16:18 L. Beethoven "Turkish March" from the music "Athenian Ruins" 20:00 A. Glazunov "Spanish dance" from the ballet "Raymond"23:00 R. Schumann "Dreams" from the cycle "Children's Scenes"27:20 G. Berlioz Waltz from the Fantastic Symphony35:45 J. Bizet Carmen Intermission to act III and IV42:10 J. Brahms Hungarian dance № 1 in G minor46:35 P. Tchaikovsky Scene and dance of the little swans from the ballet Swan Lake53:36 A. Khachaturian Waltz from the music for the drama "Masquerade"1:01:05 W. A. Mozart "Turkish March"1:06:20  F. Mendelssohn "A Midsummer Night's Dream" Overture

Η ΑΠΟΓΝΩΣΗ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥΣ


Με απόφαση της κυβέρνησης χιλιάδες πρόσφυγες από σήμερα... άστεγοι


Σε μια εγκληματική κίνηση προχωρά η κυβέρνηση, μετά την απόφασή της να οδηγήσει από σήμερα χιλιάδες αναγνωρισμένους πρόσφυγες στο δρόμο.
  Η απόφαση, ένα ακόμη δείγμα ιδεοληπτικής και καταστροφικής διαχείρισης, έχει προκαλέσει αντιδράσεις από οργανώσεις και αντιπολίτευση. Την ίδια ώρα, ο αρμόδιος υπουργός Νότης Μηταράκης επιχειρεί με ανυπόστατες εξαγγελίες να ανατρέψει την πραγματικότητα, την ώρα που ο ίδιος προσωπικά είναι εκτεθειμένος μετά τις αποκαλύψεις για έγγραφο διεθνούς οργανισμού που του προσάπτει ατασθαλίες με ευρωπαϊκά κονδύλια, κακοδιαχείριση, αλλά και έλλειψη σχεδιασμού και ανεδαφικές εξαγγελίες.
  Την ίδια στιγμή, οι πραγματικές συνέπειες μιας τέτοιας κίνησης θεωρούνται από πολλές πλευρές απρόβλεπτες.
Διαβάστε επίσης:
Έντονη ανησυχία από οργανώσεις

«Δεν είναι δυνατό να επιτραπεί να μείνουν άστεγοι και χωρίς άμεση έμπρακτη υποστήριξη επίσημα αναγνωρισμένοι πρόσφυγες» υπογραμμίζουν χαρακτηριστικά σε κοινή τους ανακοίνωση οκτώ οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ανθρωπιστικής βοήθειας (Διοτίμα, ΕλΕΔΑ, ΕΣΠ, Ελληνικό Φόρουμ Προσφύγων, Help Refugees / Choose Love, HumanRights360, Κέντρο Ημέρας Βαβέλ, Terre des hommes Hellas).
Η ανακοίνωση των οργανώσεων έχει ως εξής:
«Με πήραν τηλέφωνο πριν από 15 ημέρες και με ρώτησαν αν έχω φύγει από το σπίτι. Τους είπα ότι δεν έχω που να πάω. Αν μας διώξουν, το μόνο που σκέφτομαι είναι ότι θα πάρω ένα σχοινί και θα κάτσω στη πόρτα του σπιτιού. Δεν έχω τίποτα! Πώς θα ταΐσω την οικογένειά μου; Είμαι άρρωστος, δε μπορώ να δουλέψω.»
Πατέρας τριών παιδιών, αναγνωρισμένος πρόσφυγας από τη Συρία
«Άρχισα να βγαίνω στους δρόμους και να ψάχνω [σπίτι]. Έχω πάρει τηλέφωνα παντού. Κάποιοι, όταν τους έλεγα από που είμαι, μου έλεγαν συγγνώμη, δεν μπορούμε να δώσουμε το διαμέρισμα. Την Δευτέρα πρέπει να φύγω και την ίδια μέρα τα παιδιά ξαναξεκινάνε το σχολείο. Τι θα κάνω; Πού θα τα βάλω να κοιμηθούν;»
Μητέρα δυο παιδιών, αναγνωρισμένη πρόσφυγας από το Αφγανιστάν
«Ενημερωθήκαμε ότι στις 30/05 πρέπει να βγούμε. Δεν έχω ούτε δουλειά, ούτε λεφτά για να ταΐσω την οικογένειά μου. Πώς θα βρω δουλειά; Που να ψάξω για δουλειά; Μας πετάνε έξω χωρίς τίποτα».
Πατέρας δυο παιδιών, αναγνωρισμένοι πρόσφυγες από τη Συρία
Τέλος διαδρομής για χιλιάδες αναγνωρισμένους πρόσφυγες/ προσφύγισσες και δικαιούχους επικουρικής προστασίας, που σε λίγες ημέρες θα βρεθούν στο δρόμο άστεγοι/άστεγες, στερούμενοι μέχρι και το οικονομικό βοήθημα, που έως τώρα λάμβαναν με ευρωπαϊκούς πόρους.
Συγκεκριμένα, τη Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2020, κατόπιν παράτασης 2 μηνών, λόγω των μέτρων πρόληψης της εξάπλωσης της πανδημίας, έρχεται η ώρα της εφαρμογής των προβλεπόμενων ρυθμίσεων για την διακοπή των παροχών προς όσες και όσους αναγνωρίζονται ως δικαιούχοι διεθνούς προστασίας στην Ελλάδα.
Καλούνται, πλέον, να ενταχθούν, να βρουν δουλειά και σπίτι, να μάθουν ελληνικά, να πάνε στο σχολείο, να ανακτήσουν την αυτόνομη ζωή που εγκατέλειψαν στις φλόγες του πολέμου και των διώξεων. Αλλά μπορούν;
Πολλοί είναι ευάλωτοι, σωματικά και ψυχικά και χρήζουν υποστήριξης για να προσπελάσουν τα γλωσσικά, γραφειοκρατικά και άλλα προσκόμματα, που διαχρονικά τους στερούν την πρόσβαση σε απαραίτητες υπηρεσίες και αγαθά. Πολλές είναι γυναίκες με μικρά παιδιά, ακόμη και μηνών. Πώς θα ψάξουν για δουλειά, όταν δε θα έχουν καν μια στέγη για να προστατεύσουν το παιδί τους; Πώς θα συνεχίσουν τα παιδιά το σχολείο; Πολλές γυναίκες είναι επιζώσες ενδοοικογενειακής, έμφυλης βίας ή/και trafficking. Πώς θα υποστηριχθούν αν μείνουν άστεγες και εκτεθειμένες σε πολλαπλούς κινδύνους; »
Η διαδικασία της ένταξης, η προετοιμασία για τη μετάβαση στη «βιοπάλη», ξεκινάει από τη στιγμή της υποδοχής, και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί η έξωση να θεωρηθεί σημείο εκκίνησης για μια εν δυνάμει και χωρίς καμία απολύτως υποστήριξη διαδικασία ένταξης.
Προϋποθέτει την κατάρτιση και υλοποίηση μιας μακροπρόθεσμης ενταξιακής πολιτικής, με ολιστικά προγράμματα υποστήριξης των προσφύγων, ώστε να έχουν ισότιμη πρόσβαση στην αγορά εργασίας, στην ελληνομάθεια και στην εύρεση στέγης. Η ισονομία των αναγνωρισμένων προσφύγων με τους Έλληνες πολίτες, τουλάχιστον σε τυπικό/ θεσμικό επίπεδο χωρίς την απαιτούμενη ενταξιακή πολιτική, ακυρώνει στην πράξη την ισονομία και παράγει ανισότητες, διακρίσεις ως προς μια σειρά θεμελιώδη δικαιώματα όπως είναι η στέγη, η ασφάλεια, η υγεία, κ.λπ.
Δεν είναι δυνατόν η πολιτεία, οι θεσμοί, η κοινωνία των πολιτών και κάθε δημοκρατικός πολίτης αυτής της χώρας να επιτρέψει να μείνουν άστεγοι και χωρίς άμεση έμπρακτη υποστήριξη άνθρωποι που είναι επίσημα αναγνωρισμένοι πρόσφυγες».
  Ανάλογη ανησυχία εξέφρασε με επιστολή που απέστειλε στο Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου και η οργάνωσή ΑΡΣΙΣ, στην οποία επεσήμαινε:
  «[...] Με την παρούσα επιστολή μας θέλουμε να εκφράσουμε την αυξανόμενη ανησυχία μας ότι από τη Δευτέρα 1/6/2020 θα βρεθούμε όλες και όλοι αντιμέτωποι με μία νέα επείγουσα κατάσταση που πρέπει να αποφύγουμε συντεταγμένα και ομόψυχα.
Η συντριπτική πλειοψηφία των ατόμων που θα υποχρεωθούν να εγκαταλείψουν τα διαμερίσματα του προγράμματος «ESTIA II» είναι εξαιρετικά ευάλωτοι πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο, άτομα με δυσίατες ή ανίατες ασθένειες, άτομα με σημαντικά προβλήματα ψυχικής υγείας, άτομα με σοβαρότατες ευαλωτότητες, καθώς και πυρηνικές ή και μονογονεϊκές οικογένειες με μικρά παιδιά. Οι άνθρωποι αυτοί θα αναγκαστούν στη μεγάλη τους πλειοψηφία να μείνουν άστεγοι σε μεγάλα αστικά κέντρα όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, χωρίς υποστηρικτικό περιβάλλον και χωρίς χρήματα, αφού με την έξοδό τους από τα διαμερίσματα διακόπτεται και η οικονομική τους ενίσχυση από το πρόγραμμα.
Ταυτόχρονα, εκατοντάδες παιδιά θα υποχρεωθούν να διακόψουν τη φοίτησή τους στα σχολεία τους, με ανυπολόγιστες συνέπειες για το ψυχισμό τους.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ από τις 30/4/2020 έχουμε αποστείλει εξειδικευμένες και τεκμηριωμένες κοινωνικές εκθέσεις στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες αναφορικά με πρόσφυγες που πρέπει να εξαιρεθούν των εξόδων, οι οποίες έχουν περιέλθει σε γνώση του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, μέχρι σήμερα ουδέν γνωρίζουμε για την αποδοχή ή την απόρριψή τους.
Η συμμετοχή στο πρόγραμμα «ESTIA II» αναγνωρίζουμε ότι είναι αδύνατον να έχει διάρκεια φιλοξενίας επ' αόριστον, εν τούτοις, η χρονική περίοδος φιλοξενίας χρειάζεται να στοχεύει και να ολοκληρώνεται όταν επιτυγχάνεται η πρόσβαση και συμμετοχή στην κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα της χώρας, σε μια ομαλή κοινωνική ένταξη.
Αξιότιμε κύριε Υπουργέ, είναι χρέος της Ελληνικής Πολιτείας να διασφαλίσει ότι η έξοδος των ωφελουμένων από το πρόγραμμα και από τα διαμερίσματα που έγιναν «τα σπίτια τους» για πολλούς μήνες θα γίνει με ασφάλεια και θα τους οδηγήσει στο επόμενο βήμα τους, στην ανεξαρτησία και την ένταξή τους στην ελληνική κοινωνία με τα ίδια δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απολαμβάνουν οι Έλληνες πολίτες.
Προς το σκοπό αυτό επιβάλλεται από τις τρέχουσες συνθήκες η παράταση της παραμονής των αιτούντων άσυλο και προσφύγων που πρέπει να εξέλθουν από τα διαμερίσματα για χρονικό διάστημα ικανό ώστε η Κυβέρνησή σας να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα που θα καταστήσουν ασφαλή και επιτυχημένη την έξοδο των συγκεκριμένων ανθρώπων από το πρόγραμμα και θα αποκαταστήσουν την άμεση πρόσβασή τους σε στοιχειώδη δικαιώματα στέγασης, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, εργασίας και εκπαίδευσης.
Θα πρέπει να συνεκτιμηθεί το γεγονός ότι η χώρα μας προσπαθεί να εξέλθει από μία τρίμηνη περίοδο καραντίνας λόγω της πανδημίας του κορωναϊού, κατά την οποία ήταν αδύνατη η αναζήτηση νέων διαμερισμάτων για τη διαμονή των ανθρώπων που ολοκληρώνεται η φιλοξενία τους στο πρόγραμμα «ESTIA II». Ταυτόχρονα, γραφειοκρατικές αγκυλώσεις κατέστησαν αδύνατη τη χορήγηση ΑΦΜ ή το άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών για μερίδα των προσφύγων.
Πιστεύουμε ότι είναι η ώρα η ελληνική πολιτεία με αποφασιστικότητα να τροποποιήσει προηγούμενες αποφάσεις της και να δώσει το δικαίωμα στους πρόσφυγες που εξέρχονται του προγράμματος «ESTIA II»:
  • Να καταστούν δικαιούχοι του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης
  • Να αποκτήσουν πρόσβαση σε σειρά επιδομάτων (παιδικής προστασίας, ψυχικής υγείας)
  • Να ενεργοποιηθεί το πρόγραμμα «Στέγαση και επανένταξη» στο οποίο θα μπορούν να συμμετάσχουν οι συγκεκριμένοι πληθυσμοί ώστε να επιτευχθεί η ουσιαστική ένταξή τους στην ελληνική κοινωνία.
  • Να δοθούν οι κατάλληλες ευκαιρίες πιστοποιημένης εκπαίδευσης, που θα τους δώσουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν πρόσβαση στην αγορά εργασίας ώστε να μπορέσουν σε σύντομο χρονικό διάστημα να αυτονομηθούν πλήρως, καθώς και ευκαιρίες επαγγελματικής κατάρτισης.
  • Να υλοποιηθεί το πρόγραμμα επιδοτούμενης εργασίας αναγνωρισμένων προσφύγων που είχε εξαγγελθεί από το Υπουργείο το 2019 και μέχρι σήμερα δεν έχει υλοποιηθεί.
  • Να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες ώστε οι άνθρωποι αυτοί να έχουν λάβουν όλα τα απαραίτητα έγγραφα (άδεια παραμονής, ταξιδιωτικά έγγραφα), πριν την έξοδο τους από το πρόγραμμα.
  • Να δοθεί στους αναγνωρισμένους πρόσφυγες οι οποίοι αποχωρούν οικειοθελώς από το πρόγραμμα κατά τη λήξη της ορισθείσας περιόδου φιλοξενίας συγκεντρωτικά η χρηματική βοήθεια (cash Assistance) 3 μηνών, όπως συνέβαινε το προηγούμενο έτος, προκειμένου οι άνθρωποι αυτοί στη συνέχεια να ενταχθούν στο πρόγραμμα ΗΛΙΟΣ, το οποίο έχει ως σκοπό να ενισχυθούν οι προοπτικές ανεξαρτησίας και αυτονομίας των ωφελούμενων καθιστώντας τους ενεργά μέλη της ελληνικής κοινωνίας και να αποτελέσει ένα εκ περιτροπής μηχανισμό στέγασης στο ήδη υπάρχον προσωρινό σύστημα στέγασης της Ελλάδας.
  •  
Θεωρούμε ότι είναι κοινός τόπος η διαπίστωσή μας ότι χωρίς τις ανωτέρω πρόνοιες οι συγκεκριμένοι πληθυσμοί που θα αναγκαστούν (για μία ακόμη φορά) να εγκαταλείψουν τις οικίες του θα βρεθούν αντιμέτωποι με την αστεγία, την περαιτέρω φτωχοποίησή τους, την εκμετάλλευση, την αδήλωτη εργασία και την εν γένει παραβατικότητα. Κατανοείτε ότι μία τέτοια κατάσταση θα έχει άμεσο κοινωνικό αντίκτυπο στη ζωή των μεγάλων αστικών κέντρων που μοιραία θα φιλοξενήσουν τους εξερχόμενους και τις εξερχόμενες του προγράμματος «ESTIA II».
Είναι χρέος όλων μας να δράσουμε άμεσα ώστε να προστατέψουμε αποτελεσματικά και καίρια τους αδύναμους αυτούς πληθυσμούς από το φάσμα της κοινωνικής αφάνειας και εξαθλίωσης που τους επιφυλάσσει η 1/6/2020. Ταυτόχρονα, οφείλουμε να περιφρουρήσουμε όσα έχουμε καταφέρει 4 και πλέον χρόνια οπότε και υλοποιείται το πρόγραμμα «ESTIA». Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει δαπανήσει εκατομμύρια για τη στέγαση και υποστήριξη των αιτούντων άσυλο και προσφύγων στην Ελλάδα. Χιλιάδες Έλληνες και μετανάστες έχουν εργαστεί στο πλαίσιο του συγκεκριμένου προγράμματος και είναι αδήριτη η ανάγκη να καταδείξουμε ότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα ήταν και είναι εξαιρετικά επιτυχημένο και μέσω εθνικών αυτή τη φορά πολιτικών και εργαλείων, μπορεί να οδηγήσει τους ωφελούμενους του που παραμένουν στη χώρα μας σε εξίσου επιτυχημένη ένταξη και ενσωμάτωσή τους στην ελληνική κοινωνία.
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω αναμένουμε από την Ελληνική Πολιτεία τις δέουσες ενέργειες, που διασφαλίζουν για τους πρόσφυγες και δικαιούχους διεθνούς προστασίας το επόμενο στάδιο της ζωής τους με σεβασμό στα ανθρώπινα  δικαιώματα και στις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας».
 ΣΥΡΙΖΑ: Οι ιδεοληψίες δεν είναι μόνο απάνθρωπες, βλάπτουν σοβαρά την υγεία και την οικονομία
Από τη δική του μεριά το το τμήμα Προσφυγικής και Μεταναστευτικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ σε δική του ανακοίνωση σημειώνει:
«Σύμφωνα με το τελευταίο νομοθέτημα της κυβέρνησης, οι αναγνωρισμένοι πρόσφυγες υποχρεούνται από την 1η Ιούνη να εγκαταλείψουν τις δομές φιλοξενίας οδηγούμενοι στην αστεγία. Το μέτρο αυτό αποτελεί συνέχεια της ιδεοληπτικής βαθειά ρατσιστικής και ανακόλουθης κυβερνητικής πολιτικής στο μεταναστευτικό – προσφυγικό που εκφράστηκε με την αρχική κατάργηση του υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής, το «σπρώξιμο» των αρμοδιοτήτων από υπουργείο σε υπουργείο και τέλος την επανασύσταση υπουργείου με τελείως διαφορετική οπτική και κατεύθυνση. Εθελοτυφλώντας απέναντι στην  πραγματική ανάγκη των ανθρώπων να ξεφύγουν από τις εμπόλεμες ζώνες και την αθλιότητα, θεώρησαν ότι η επιδείνωση όλων των συνθηκών ζωής, απονομής ασύλου, κράτησης κλπ. των αιτούντων άσυλο θα λειτουργούσε αποτρεπτικά, ότι έτσι θα πάψει να είναι η Ελλάδα πέρασμα προς την Ευρώπη.
 Άφησαν στον αυτόματο πιλότο όλα τα προγράμματα για την στέγαση και την ένταξη στην εκπαίδευση και την εργασία που είχε σχεδιάσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και οδήγησαν σταδιακά στην λήξη, στην μη ανανέωση και στην μη διεκδίκηση νέων προγραμμάτων και κονδυλίων από την ΕΕ.
Τραγική συνέπεια των παραπάνω είναι ότι το αμέσως επόμενο διάστημα θα βρεθούν χιλιάδες άνθρωποι κυριολεκτικά στο δρόμο. Στο όνομα της επιβεβλημένης (και καθυστερημένης) αποσυμφόρησης των νησιών, στερούν την στέγη από πρόσφυγες που έχουν πάρει άσυλο και μένουν σε ξενοδοχεία ή διαμερίσματα.
Εν μέσω πανδημίας η κυβέρνηση αντί να διεκδικήσει λόγω εκτάκτων συνθηκών περισσότερα κονδύλια από την ΕΕ για την συνέχιση παραμονής αυτών των ανθρώπων σε ασφαλείς συνθήκες, προτιμά να γεμίσουν οι πλατείες άστεγες οικογένειες προσφύγων. Με ότι αυτό θα συνεπάγεται για την εκ νέου εξαθλίωσή τους αλλά και τους κινδύνους εξάπλωσης του κορονοϊού. Έτσι θα υποκινήσουν νέο κύμα ξενοφοβίας ακριβώς με την απειλή της πανδημίας.
Ταυτόχρονα αντί με τα χρήματα που έχουν ήδη δοθεί από την ΕΕ να διευρυνθούν και να συνεχιστούν τα ενταξιακά προγράμματα όπως το Ήλιος, καταγγέλλεται από διεθνή οργανισμό η «κακοδιαχείριση και διασπάθιση των κονδυλίων» από μηχανισμούς μετακλητών του κ. Μηταράκη.
Και όλα αυτά εν μέσω της τεράστιας κρίσης του τουρισμού και της ανάγκης ενίσχυσης των ανά την χώρα καταλυμάτων που βλέπουν στην στέγαση των προσφύγων, με άμεσα καταβλητέα ευρωπαϊκά κονδύλια, μια λύση για την επιβίωση των επιχειρήσεων τους και την διατήρηση των θέσεων εργασίας.
Οι ιδεοληψίες δεν είναι μόνο απάνθρωπες, βλάπτουν σοβαρά την υγεία και την οικονομία. Ελπίζουμε να μην τολμήσουν να βγάλουν στο δρόμο χιλιάδες ανθρώπους. Ο κ. Μηταράκης και ο κ. Χαρδαλιάς πρέπει όμως να ξέρουν ότι αν χρειαστεί, η ανθρωπιά και η αλληλεγγύη δεν θα μείνουν σπίτι. Το ραντεβού μας θα είναι στις πλατείες».

Αυτό το ξέρατε;


Οι φαρμακοβιομηχανίες απέρριψαν προτάσεις για ταχύτερη παρασκευή εμβολίων!

31/05/2020


Οι μεγαλύτερες φαρμακευτικές βιομηχανίες του πλανήτη απέρριψαν προ τριών χρόνων πρόταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εργαστούν για την ταχύτερη παρασκευή εμβολίων για παθογόνα όπως ο κορονοϊός, κάτι που θα επέτρεπε την ανάπτυξή τους πριν από μία έξαρση, όπως αποκαλύπτει ο Guardian.
Το σχέδιο για την επιτάχυνση της ανάπτυξης και της έγκρισης των εμβολίων προτάθηκε το 2017 από εκπροσώπους της Κομισιόν που συμμετέχουν στην Πρωτοβουλία Καινοτόμων Φαρμάκων (Innovative Medicines Initiative – IMI) — μία σύμπραξη δημοσίου-ιδιωτών που έχει ως στόχο τη στήριξη καινοτόμου έρευνας στην Ευρώπη — αλλά απορρίφτηκε από τους εκπροσώπους της βιομηχανίας φαρμάκου.
Το επιχείρημα της Κομισιόν ήταν πως η έρευνα θα μπορούσε να «διευκολύνει την ανάπτυξη και την έγκριση εμβολίων ενάντια σε παθογόνα προτεραιότητας, στο μέτρο του δυνατού πριν συμβεί μία έξαρση».
Η αποκάλυψη εμπεριέχεται σε έκθεση που δημοσιεύτηκε από το Παρατηρητήριο της Ευρώπης των Πολυεθνικών (Corporate Europe Observatory – CΕΟ), ένα κέντρο ερευνών που βασίζεται στις Βρυξέλλες και ερευνά τις αποφάσεις του IMI.
Το διοικητικό συμβούλιο του ΙΜΙ αποτελείται από αξιωματούχους της Κομισιόν και εκπροσώπους της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Φαρμακευτικών Βιομηχανιών (European Federation of Pharmaceutical Industries – EFPIA), στην οποία συμμετέχουν κάποια από τα μεγαλύτερα ονόματα του χώρου, όπως οι GlaxoSmithKline, Novartis, Pfizer, Lilly και Johnson & Johnson.
Η παγκόσμια έλλειψη ετοιμότητας για την πανδημία του κορονοϊού έχει ήδη οδηγήσει σε κατηγορίες πως η φαρμακευτική βιομηχανία έχει αποτύχει να θέσει ως προτεραιότητά της τη θεραπεία μολυσματικών ασθενειών, διότι είναι λιγότερο προσοδοφόρα από τη θεραπεία χρόνιων παθήσεων όπως ο καρκίνος.
Σύμφωνα με την έκθεση του CEΟ, η επιρροή των φαρμακευτικών εταιρειών στην ατζέντα του IMI έχει οδηγήσει στην κυριαρχία των προτεραιοτήτων της βιομηχανίας, παραγκωνίζοντας ασθένειες σχετιζόμενες με τη φτώχεια, που συμπεριλαμβάνουν τους κορονοϊούς.
Επισημαίνεται επίσης πως αυτή η κυριαρχία έχει οδηγήσει σε σημαντικές ελλείψεις χρηματοδότησης για την έρευνα σε ασθένειες που ο ΠΟΥ έχει υποδείξει ως σημαίνουσες για τη δημόσια υγεία, για τις οποίες η φαρμακευτική αντιμετώπιση είναι είτε μη υπάρχουσα είτε ανεπαρκής, όπως οι παθήσεις των νεογνών και η επιλόχειος αιμορραγία.
Σε αντίθεση, 17 από τα προγράμματα του ΙΜΙ σχετίζονται με τη νόσο του Αλτζχάιμερ, 12 με τον διαβήτη και 10 με τον καρκίνο. Όσο σημαντικές και αν είναι αυτές οι παθήσεις, δεν υπάρχει έλλειψη ευρύτερου ενδιαφέροντος για την παροχή θεραπειών για αυτές, κάτι που οδηγεί σε ερωτηματικά για την ορθή χρήση των Ευρωπαϊκών πόρων.
Όταν η ελληνική Βουλή αρνήθηκε να παραλάβει τον περίφημο θησαυρό ...

Όταν η ελληνική Βουλή αρνήθηκε να παραλάβει τον περίφημο θησαυρό της Τροίας που μας χάριζε ο Σλήμαν


Πώς θα σας φαινόταν εάν ερχόταν κάποιος και χάριζε στο ελληνικό κράτος ένα σεντούκι με πολύτιμους θησαυρούς, χρυσά δαχτυλίδια, αρχαίες ασπίδες, πολύτιμα αγγεία και σπάνια σκουλαρίκια, αλλά ο πρωθυπουργός του απάνταγε «ευχαριστούμε, αλλά δεν θα πάρουμε» και μάλιστα αντίστοιχη άποψη να είχε και η Βουλή - έστω και με οριακή πλειοψηφία; Κι όμως κάτι τέτοιο συνέβη πριν από 147 χρόνια στον τόπο μας.
Ας δούμε όμως πως φθάσαμε μέχρι εκεί.

Η ανασκαφή

Ο λόφος Χισαρλίκ της Τουρκίας που πραγματοποίησε τις ανασκαφές ο Σλήμαν
Στις 31 Μαΐου 1873 ο γνωστός Γερμανός ερασιτέχνης αρχαιολόγος, Ερρίκος Σλήμαν, πραγματοποιεί με το επιτελείο του ανασκαφές στο ύψωμα Χισαρλίκ της σημερινής Τουρκίας (τότε τμήμα της οθωμανικής αυτοκρατορίας). Εκτιμά ότι εκεί βρισκόταν η πόλη της Τροίας βάσει των ομηρικών αναφορών που έχει διαβάσει από μικρός και του ενστίκτου του. Ψάχνει εναγωνίως για τον θησαυρό του μυθικού βασιλιά Πρίαμου. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν εκπληρωθεί οι προσδοκίες του και όπου να 'ναι ετοιμάζεται να σταματήσει τις εργασίες.
Για καλή του τύχη όμως, η σκαπάνη χτυπάει πάνω σε ένα κουτί. Το ανοίγει και μένει έκπληκτος. Μέσα υπήρχαν 8.833 μικρά αντικείμενα, εκ των οποίων τα 8.750 είναι χρυσά δαχτυλίδια και κουμπιά. Υπήρχαν επίσης 56 χρυσά σκουλαρίκια και διαδήματα που άστραφταν στον ήλιο. Παράλληλα ανακαλύπτει μια ορειχάλκινη ασπίδα, δύο χρυσά κύπελλα και ένα μικρότερο από ήλεκτρο, χύτρες, αργυρά αγγεία
αλλά και όπλα άλλων εποχών.
Χρυσό σκουλαρίκι (αριστερά), μεγάλο χρυσό διάδημα που χρονολογείται μεταξύ του 2600 και του 2300 π.Χ. (κέντρο) και χρυσή καρφίτσα (δεξιά) από τον θησαυρό που βρήκε ο Σλήμαν
«Φαίνεται ότι κάποιο μέλος της οικογένειας του Πριάμου έκλεισε βιαστικά τον θησαυρό μέσα σ' αυτό το κιβώτιο και το πήρε μαζί του χωρίς να προφθάσει να βγάλει το κλειδί από την κλειδαριά. Καθώς όμως έφθανε στο κυκλικό τείχος, τον πρόλαβε ο εχθρός ή η φωτιά και αναγκάστηκε να αφήσει το κιβώτιο, που αμέσως σκεπάστηκε από ένα στρώμα πέντε - έξι πόντους παχύ, κόκκινη στάχτη και τα ερείπια του διπλανού βασιλικού παλατιού...», έγραψε ο αρχαιοδίφης στο ημερολόγιό του.

Συμφωνία 50-50 με τους Τούρκους

Ο ερασιτέχνης αρχαιολόγος Ερρίκος Σλήμαν
Ο 51χρονος τότε Σλήμαν είχε συνάψει συμφωνία με τις τουρκικές Αρχές βάσει τις οποίας ό,τι έβρισκε θα το μοιραζόταν 50-50. Εκτός από αρχαιολόγος όμως, ήταν και τυχοδιώκτης. Δεν ήθελε να δώσει τον μισό θησαυρό στο κράτος. Κρύβει το ευχάριστο νέο και φροντίζει να διασκορπίσει τα κομμάτια σε έμπιστους φίλους του (κυρίως στον Φρεντ Καλβέρτ, πρόξενο των Ηνωμένων Πολιτειών στα Δαρδανέλλια - άλλωστε και ο ίδιος ο ανασκαφέας ήταν επισήμως Αμερικανός πολίτης). Ακολούθως τον βοηθούν να τα φυγαδεύσει στην κοντινότερη χώρα που είναι βέβαια η Ελλάδα. Ο θησαυρός καταχωνιάστηκε μέσα σε κοφίνια και με καΐκι τα πέρασε στην Ερμούπολη της Σύρου.

Η φυγάδευση

Τμήμα από τον θησαυρό του Πριάμου
Αμέσως μετά, τα πηγαίνει στην Αθήνα. Οι Οθωμανοί που έχουν καταλάβει τι συνέβη, απολύουν τον αξιωματούχο Αμίν Εφέντη που είχε την επίβλεψη της ανασκαφής και κυνηγάνε τον Σλήμαν δικαστικά.[.....................................................]
ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ

ΣΤΗΝ ΑΠΟΙΚΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ "Ο ΚΑΛΟΣ ΠΟΙΜΗΝ"

https://hexenwaldranch.com/assets/asset-1491107218334.png?v=0.33109862588559236
 ΣΤΗΝ ΑΠΟΙΚΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΣ "Ο ΚΑΛΟΣ ΠΟΙΜΗΝ"

Αμνοί είναι. Άσπιλοι , αναμάρτητοι , αθώοι . Δεν έχουν παρελθόν, γιατί το έχουν εξαφανίσει επιμελώς.  Τέρμα η παλιά μολυσμένη κοπριά τους  και τα ράμματα στη γούνα τους! Όλοι συνέβαλαν σ΄αυτό, τα Μίντια, η Εκκλησία, οι φιλοζωικές οργανώσεις των αριστοκρατικών ζώων, οι καθαρόαιμοι διανοούμενοι κατηγορίας Vrotagon, Hafta  News , Chafies  Review of Books  , Biriliberal, First Liar  και Daily Aristocrat  .
Η ράτσα τους εκλεκτή , OΝΝΕΔ-ΚINAΛ , μια σπάνια διασταύρωση  ντόπιου γαλαζοαίματου γόνου με  ένα είδος πράσινου προβάτου που τείνει προς εξαφάνιση.
Ζουν καλά προφυλαγμένοι, έχουν εξασφαλισμένο και το ακαταδίωκτο . Είναι σχεδόν αποκλεισμένοι από τον άλλο κόσμο.Κάστρο απόρθητο ο βιότοπός τους. Μη μιλήσει κανείς για "μαντρί". Αγρόκτημα είναι , ένας Παράδεισος με δίμετρη πρασινάδα και γάργαρα τρεχούμενα νερά, και όλα τα κομφόρ στη διάθεσή τους: άφθονη τροφή  και salon de beaute με  καθημερινά αφρόλουτρα από  Chanel No 5 και πάνω, κομμωτήριο,  μανικιούρ , πεντικιούρ, ευλογημένη ζωή , τους βλέπουν όλα τα άλλα ζώα και ζηλεύουν. Κανένας λύκος δεν μπορεί να τους φάει. Τα μαντρόσκυλα που τους φυλάνε είναι ράτσας Chrysocho, εκπαιδευμένα  στην καταστολή διαμαρτυρόμενων ζώων για την καλοπέραση  των αρίστων αμνών, την κακοποίηση των υποσιτισμένων κατσικιών, την καταστροφή των αρχαίων μονοπατιών από ανεμογεννήτριες  και πολλά άλλα δεινά που συμβαίνουν πέριξ του αγροκτήματος , αλλά ουδέποτε απασχολούν τα μέσα ενημέρωσης , που δείχνουν μόνο τη θετική όψη της ζωής   .

Γενικώς όλοι περνάνε καλά στο αγρόκτημα των αμνών , αυτό δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις που παραγγέλνουν τα κανάλια τους στους μαγειροδημοσκόπους. Ζωή χαρισάμενη τα μπεεμπέκια  , ακόμα και τα μαντρόσκυλα που τα φυλάνε περνάνε μπέικα, αφού   τρέφονται  με  FERRANO PROSCUITTO Υφαντής, όχι με τίποτε παρακατιανές noname  πάριζες.
Ο ιδιοκτήτης του εκτροφείου των οικόσιτων ζώων Ο ΚΑΛΟΣ ΠΟΙΜΗΝ , ο πορφυρογέννητος Μπούλης , ο επονομαζόμενος και Μωυσής, είναι δημοφιλέστατος . Σε όλα τα γκάλοπ παίρνει 150% και πάνω και όλοι ομνύουν στο όνομά του , δοξολογώντας τον τρεις φορές την ημέρα με τη φράση ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ  ΠΟΙΜΕΝΑ ΜΑΣ ΤΟΝ ΜΠΟΥΛΗ ΚΑΙ ΑΣ ΤΡΩΜΕ ΜΟΝΟ ΠΑΡΑΠΟΥΛΙ ΚΑΙ ΜΑΡΟΥΛΙ!
 Φυσικά ,  όλο το υπαλληλικό προσωπικό , στις πάμπολλες δομές του αγροκτήματος,  είναι προσοντούχο και κάνει τα πάντα για την εξυπηρέτηση των αμνών, αυτοί δηλαδή να περνάνε καλά και όλα τα άλλα ζώα ας περνάνε χειρότερα.Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν η εντεταλμένη για τη συντήρηση  της αρχαίας καβαλίνας Πραλίνα Ραστώνη , ο επικεφαλής του γραφείου αμετροεπούς ανάπτυξης Απύλωτος Στόμας, ο εντεταλμένος για τον ζωικό  α(θ)λητισμό Ξεφτέρης Κουφιοκεφαλάκης.
ΣΑΜΠΑΝΙΑ ΜΕ  ΤΡΟΥΦΑ ΚΑΙ ΜΟΥΓΚΑ ΣΤΗ ΣΤΡΟΥΓΚΑ!  είναι το σύνθημα που κυριαρχεί σ΄αυτή την αποικία της χαράς , που μοιράζονται οι εκλεκτοί αμνοί. Αδιατάρακτος ο ρυθμός ζωής τους και λαμπρό το μέλλον τους, υπό τον όρο ότι θα τρώνε και θα πίνουνε και , άμα βλέπουν κάτι κακό από τη μεριά του προσωπικού,  δε θα μιλούν, θα καταπίνουν τη γλώσσα τους και θα αποστρέφουν το βλέμμα τους από αυτό.


  • Add to Phrasebook
    • No word lists for Greek -> Greek...
    • Create a new word list...
  • Copy

Η Παγκόσμια Νέα Τάξη του ΟΗΕ και η "Πανδημία"

Κλεάνθης Γρίβας

Του Κλεάνθη Γρίβα
31Μαΐου 2020

See: The United Nations New World Order Plan
https://unnwo.org/
  Από την Παγκόσμια Νέα Τάξη της «Κοινωνίας των Εθνών» (1918)
στην Παγκόσμια Νέα Τάξη του Ο.Η.Ε. (2008 και 2020)


ΑΠΟ ΤΗΝ (ΑΝΕΠΙΤΥΧΗ) ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ (ΚτΕ, 1918)

Η Κοινωνία των Εθνών (ΚτΕ) ιδρύθηκε το 1919 από τις στάχτες της Α’ Παγκόσμιας Ανθρωποσφαγής (1914-1918) με αμερικανική πρωτοβουλία, με την επιμονή του προέδρου των ΗΠΑ Woodrow Wilso(Γούντροου Ουΐλσον) στο Διάγγελμα των 14 σημείων που εκφώνησε στις 8 Ιανουαρίου 1918. Η ΚτΕ συγκροτήθηκε με βάση την Συνθήκη των Βερσαλλιών (1919) με την οποία τερματίστηκε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, με την υπόσχεση του αφοπλισμού, της πρόληψης του πολέμου, της ενίσχυσης της συλλογικής ασφάλειας μέσω διπλωματικών διαπραγματεύσεων και της βελτίωσης της ζωής σε παγκόσμια κλίμακα, ως φορέας και εγγυητής της διαρκούς ειρήνης, παρόλο που αδυνατούσε να παίξει αυτό το ρόλο γιατί δεν διέθετε δική της στρατιωτική δύναμη για να επιβάλει τις «αποφάσεις» της. Έτσι, μέσα από τις συνεχείς (ατιμώρητες) παραβιάσεις των καταστατικών αρχών της ΚτΕ από τα κράτη-μέλη της κατά την ταραγμένη δεκαετία του 1930 (Ιταλία, Γερμανία, κ.α.), οδηγήθηκε στον εξ’ ασιτίας θάνατο και η υπόσχεση της διαρκούς ειρήνης (υπό την επίδραση της οποίας, ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος χαρακτηρίστηκε αφελώς ως «ο πόλεμος που έθετε τέλος σε όλους τους πολέμους), μέσα σε 20 μόλις χρόνια κατέληξε σε μια δεύτερη –ακόμη βιαιότερη και ανθρωποκτόνα–  παγκόσμια ανθρωποσφαγή.
ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΤΟΥ Ο.Η.Ε (2008 και 2020)
Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) ιδρύθηκε το 1945 από τα ερείπια της Β’ Παγκόσμιας Ανθρωποσφαγής (1939-1945) με αμερικανική πρωτοβουλία, με την επιμονή του προέδρου των ΗΠΑ Franklin Delano Roosevelt (Φραγκλίνου Ρούζβελτ), με τις ίδιες υποσχέσεις και τις ίδιες αδυναμίες: Όλη η εξουσία ήταν συγκεντρωμένη στα 5 μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού που διέθεταν το δικαίωμα της αρνησικυρίας (βέτο), ενώ η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ που απαρτίζονταν από αντιπροσώπους όλων των κρατών-μελών διέθετε μόνο «εξουσία» ψηφισμάτων και όχι αποφάσεων, η εφαρμογή των οποίων εξαρτιόταν απολύτως από τα 5 μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Συνεπώς, η εξέλιξη του ΟΗΕ ήταν λίγο-πολύ προκαθορισμένη εξαρχής: Η Γενική Συνέλευση παρείχε δημοκρατική νομιμοφάνεια στη λειτουργία του Οργανισμού και τα 5 μόνιμα μέλη μονοπωλούσαν την εξουσία των αποφάσεις και των εκτελέσεών τους.
Το 2020, εν μέσω της νέκρωσης της οικονομίας και της κοινωνίας σε πλανητικό επίπεδο εξαιτίας της «πανδημίας», αποκαλύφθηκε ότι ήδη από το 2008 που εκδηλώθηκε η οικονομική κρίση, ο ΟΗΕ είχε επεξεργαστεί ένα πρόγραμμα αντίδρασης των κυρίαρχων ελίτ που τιτλοφορούνταν Πρόγραμμα της Παγκόσμιας Νέας Τάξης. Σύμφωνα με την σχετική ανάρτηση στην ιστοσελίδα του:
«Το Πρόγραμμα της Παγκόσμιας Νέας Τάξης του ΟΗΕ είναι μια παγκόσμια πρωτοβουλία υψηλού επιπέδου που θεσπίστηκε το 2008 για να προωθήσει ένα νέο οικονομικό μοντέλο, μια νέα πολιτική τάξη και, γενικότερα, μια παγκόσμια νέα τάξη για την ανθρωπότητα, η οποία επιτυγχάνει τους παγκόσμιους στόχους του ΟΗΕ για την αειφόρο ανάπτυξη έως το 2030, και την ευτυχία, την ευημερία και την ελευθερία όλης της ζωής στη Γη έως το 2050… Προώθηση ενός νέου οικονομικού προτύπου Happytalism από το 2008». [βλ.https://unnwo.org/]
Σ’ αυτή την ανάρτηση του ΟΗΕ, αποκαλύπτεται η ύπαρξη και η εφαρμογή ενός Προγράμματος μιας Παγκόσμιας Νέας Τάξης (στο οποίο συμμετέχουν όλοι οι οργανισμοί του ΟΗΕ, συμπεριλαμβανομένου και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας/Αρρώστιας) το οποίο υπόσχεται να μας κάνει όλους «ευτυχισμένους» από το έτος... 2050. (!!!)

Η Παγκόσμια Νέα Τάξη του ΟΗΕ και η "Πανδημία"

«Είμαι ένας άνθρωπος που κάθε μέρα υποφέρει.Και από μέσα και απ΄ έξω»


Η αφλογιστία της χαράς

Έλενα Μαρούτσου


Η αφλογιστία της χαράς
Η νουβέλα της Μαρίας Λαϊνά με τίτλο «Τι όμορφη που είναι η ζωή» είναι αφιερωμένη στον άνεμο. Άμορφο τέρας στο σκοτάδι | Fractal«O άνεμος έρχεται, ο άνεμος φεύγει» είναι η προμετωπίδα που προηγείται της εναρκτήριας σκηνής: σε μια ταβέρνα στην Παλαιά Πεντέλη η αφηγήτρια και η μητέρα της, μετά από σύντομη βόλτα στην εξοχή, τρώνε λιτά πάνω σε ασπροκόκκινο τραπεζομάντιλο. «Ανώδυνες κουβέντες. Μικρές παύσεις.
Δεν ακουμπάμε το παρελθόν ούτε το μέλλον. Ακουμπάμε λίγο το χέρι. Δεν το σφίγγουμε. Δε δείχνουμε αγωνία. Καμιά ανησυχία. Για τίποτα. Εκείνη όμως είχε πει αυτό που ήταν: Τι όμορφη που είναι η ζωή και να μη μπορώ να τη χαρώ». Ακολουθεί περιγραφή της μητέρας: «Γυναίκα με χιούμορ. Εξυπνη αρκετά. Ομορφη πολύ. Αδύνατη. Με όμορφα άκρα. Δεν έκλαιγε όταν πονούσε. Εκανε ό,τι της έλεγαν. Εκτός από τώρα.
Τώρα ήταν άρρωστη. Προλάβαινε τις επιθυμίες των άλλων και τις καταργούσε. Χωρίς πείσμα. Ετσι. Αυτό ήταν η μητέρα μου. Αυτό περίπου είμαι κι εγώ τώρα. Χρόνια μετά». Ετσι, με σύντομες, κοφτές προτάσεις, με μικρούς βηματισμούς οδηγούμαστε στο χείλος της χαράδρας. Εκεί που με ένα άλμα η αφηγήτρια από το παρελθόν προσγειώνεται στο παρόν, στη θέση της μητέρας της που δεν ζει πια, περαστική κι αυτή από τον κόσμο τούτο, όπως όλοι, όπως όλα, όπως ο άνεμος. Κι ενώ όλα περνούν, τίποτα δεν μοιάζει να αλλάζει: το σκηνικό είναι και πάλι το ίδιο. Ιδια ταβέρνα, ίδιο τραπεζομάντιλο, ίδια λιτά εδέσματα, ίδια η πρόθεση της φίλης που συνοδεύει την αφηγήτρια: να τη φροντίσει, να την κάνει λίγο να χαρεί.
Η μια σκηνή εφαρμοσμένη πάνω στην άλλη σαν διπλοτυπία φωτογραφίας δημιουργεί την εντύπωση ότι ο χρόνος έχει καταργηθεί, το παρόν έχει φορέσει το δηλητηριασμένο πουκάμισο του παρελθόντος και, αν επιχειρήσει να το απεκδυθεί, θα φύγουν και οι σάρκες του μαζί. «Επίμονα όσο ποτέ, και για μεγάλο χρονικό διάστημα, το παρελθόν οικειοποιείται τη θέση του παρόντος με το έτσι θέλω και με εκνευριστική ενάργεια, ναι, διεκδικεί και καταλαμβάνει τη θέση του παρόντος, απαιτεί και θρονιάζεται εκεί που καθόλου δεν το έχουν σπείρει, και δε σηκώνεται να πάει στα τσακίδια […] και στο τέλος το παρόν θα συρρικνωθεί και θα απαλειφθεί, θα πάψει να υπάρχει παρόν ενώ λέω και ξαναλέω αλλά δεν ωφελεί, πως μόνο παρόν υπάρχει (σιγά την πρωτοτυπία!) θα πάψει να υπάρχει παρόν γιατί στη θέση του θα θρονιαστεί το παρελθόν ενώ παρελθόν δεν υπάρχει, όχι, όχι όπως αντιλαμβανόμαστε έναν ζωντανό οργανισμό, έναν οργανισμό με σάρκα και αίμα, θα φύγει η σάρκα και το αίμα και θα μείνουν μόνο τα κόκκαλα, το ατέρμονο παρελθόν, το πολυπλόκαμο απύθμενο παρελθόν, το κακόβουλο, ναι, το κακόβουλο πολυπλόκαμο παρελθόν, που εκεί αποσκοπεί η γαγγραινώδης ύπαρξή του, ναι, εκεί αποσκοπεί, να προσεταιριστεί και να καταλάβει τη θέση, την εύθραυστη, ναι, την απολύτως εύθραυστη, αμφίβολη κι απορημένη θέση του παρόντος».
Οταν η αφηγήτρια στρέφεται προς τα έσω, ο λόγος χάνει τον συγκρατημένο βηματισμό του, γίνεται μακροπερίοδος, χειμαρρώδης, παραληρηματικός. Καθώς η θερμοκρασία της σκέψης ανεβαίνει, οι λέξεις αρχίζουν να κοχλάζουν, στην τρικυμισμένη τους επιφάνεια σκάνε μια μια οι φυσαλίδες των επαναλήψεων, περιδινίζεται ο εσωτερικός μονόλογος καθώς η αφηγήτρια ανακατεύει διαρκώς με την κουτάλα της τα υλικά: τη μνήμη, το θάνατο, τον χρόνο, τη διαταραχή, το νόημα, τον πόνο. «Είμαι ένας άνθρωπος που κάθε μέρα υποφέρει», διαβάζω σε μια συνέντευξη της διακεκριμένης ποιήτριας, πεζογράφου, θεατρικής συγγραφέως και μεταφράστριας. «Από τι; Από τον εαυτό του;» ρωτάει η δημοσιογράφος. «Και από το έξω και από το μέσα. Δεν μπορώ να το εξηγήσω». Θα μπορούσε να πει κανείς ότι με αυτή τη νουβέλα ψαύει αυτό ακριβώς: την εστία του πόνου. Την πληγή.
Αν εξετάζαμε το κείμενο σαν ζώντα οργανισμό, θα μπορούσαμε να διαγνώσουμε ίσως κατάθλιψη. Η βαριά κουβέρτα της απάθειας έχει καλύψει καθησυχαστικά τα αισθήματα που τα παρατηρούμε να σαλεύουν κάτω απ’ τα σκεπάσματα και κάποιες στιγμές να τα κλοτσούν για να αναπνεύσουν, να ακουστούν. Η αφηγήτρια τότε τα αναγνωρίζει: «Τη λυπάμαι», λέει για τη γυναίκα στο απέναντι μπαλκόνι και μονολογεί «Να ένα συναίσθημα». Μετά κρύβεται πίσω απ’ τις κουρτίνες «Ντρέπομαι. Να ένα συναίσθημα». Η κούραση, η απελπισία, η αγανάκτηση, διεκδικούν επίσης μερίδιο στην έκφραση, ενίοτε και στην έκρηξη, όμως η αφηγήτρια, σαν αυτές τις κούκλες με το βαρίδι στην κοιλιά, όσο κι αν ταλαντεύεται, επιστρέφει στην αδράνεια, στο αίσθημα ματαίου και αποξένωσης.
Είναι λοιπόν το θέμα της νουβέλας η «ανορεξία της ύπαρξης» (για να θυμηθούμε την εκλιπούσα Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ), η αφλογιστία της χαράς; Μα τα λογοτεχνικά κείμενα δεν είναι δοκίμια. Δεν έχουν κεντρική ιδέα και ούτε συνοψίζονται. Περισσότερο μοιάζουν -ιδιαιτέρως δε αυτά που συγγενεύουν με την ποίηση- με μουσικά κομμάτια. Στηρίζονται κι αυτά στον ρυθμό, τον επιτονισμό της φράσης, τα μοτίβα, τις παύσεις, τις εναλλαγές, τις κορυφώσεις. Μια τελευταία παρομοίωση: το κείμενο αυτό μοιάζει μικρό διαμάντι. Οχι τόσο επειδή λάμπει, μα επειδή κόβει.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Η Μαρία Λαϊνά διαβάζει ποιήματα και πεζά της στο Underground Εντευκτήριο

Η Μαρία Λαϊνά διαβάζει αποσπάσματα από το βιβλίο της «Το νόημα», που μόλις είχε κυκλοφορήσει, καθώς και παλαιότερα ποιήματα και πεζά, στη βραδιά που οργάνωσε προς τιμήν της το περιοδικό «Εντευκτήριο» στο «Underground Εντευκτήριο», Δεσπεραί 9, Θεσσαλονίκη – περιοχή Διεθνούς Εκθέσεως, στις 14 Δεκεμβρίου 2007. Παρεμβαίνει ο Δ. Ν. Μαρωνίτης.

Κι ο κλήρος έπεσε...

Οι νικητές των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας - PagasitikosNews

Η απονομή των κρατικών βραβείων λογοτεχνίας για το 2019

 Πρόκειται για την τρίτη ανακοίνωση απονομής Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων μέσα σε διάστημα μικρότερο των δύο ετών. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει τη διάθεση και τον ζήλο με τον οποίο εργάστηκαν τα μέλη της Επιτροπής, ώστε στο διάστημα της διετούς θητείας τους (η οποία και λήγει τον Ιούνιο του 2020) να κρίνουν και να γνωμοδοτήσουν για τα Βραβεία τριών ετών, προκειμένου να επανέλθει ο θεσμός στην κανονικότητα και να απονέμονται κάθε χρόνο τα Κρατικά Βραβεία που θα αφορούν στη βιβλιοπαραγωγή της αμέσως προηγούμενης χρονιάς.


Στη Μάρω Δούκα απονέμεται το μεγάλο βραβείο γραμμάτων για το 2019, σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις από το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Ανάμεσα στους μεγάλους νικητές και οι Γιώργος Παπαδάκης, Δημήτρης Κανελλόπουλος, Δήμητρα Κολλιάκου, Χάρης Βλαβιανός, Βαγγέλης Χατζηβασιλείους, Μαρία Καραγιάννη, Μ.Ζ. Κοπιδάκη και Νίκος Χρυσός. Τιμητική διάκριση απονέμεται στα περιοδικά Νησίδες και Συριανά Γράμματα.

Κρατικά βραβεία 2019 (για τις εκδόσεις 2018)

Ειδικότερα, τα Βραβεία έχουν ως ακολούθως:
Α. Το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το έτος 2019 απονέμεται στη Μάρω Δούκα για τη συνολική της προσφορά στα Γράμματα.Το ΥΠΠΟΑ ανακοίνωσε τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας 2019 (για τις ...
Β. Το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2019 για τις εκδόσεις του 2018 απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Γιώργο Παπαδάκη* για το έργο του Ο ταχυδρόμος, εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας.

Γ. Το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος - Νουβέλας 2019 για τις εκδόσεις του 2018 απονέμεται κατά πλειοψηφία εξ ημισείας στον Δημήτρη Κανελλόπουλο για το έργο του Ο θάνατος του αστρίτη και άλλες ιστορίες, εκδόσεις Κίχλη, και στη Δήμητρα Κολλιάκου για το έργο της Αλφαβητάρι εντόμων, εκδόσεις Πατάκη.
Δ. Το Κρατικό Βραβείο Ποίησης 2019 για τις εκδόσεις του 2018 απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Χάρη Βλαβιανό για το έργο του Αυτοπροσωπογραφία του λευκού, εκδόσεις Πατάκη.
Ε. Το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου - Κριτικής 2019 για τις εκδόσεις του 2018 απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Βαγγέλη Χατζηβασιλείου για το έργο του Η κίνηση του εκκρεμούς. Άτομο και κοινωνία στη νεότερη ελληνική πεζογραφία:1974-2017, εκδόσεις Πόλις.
ΣΤ. Το Κρατικό Βραβείο Μαρτυρίας - Bιογραφίας - Χρονικού - Ταξιδιωτικής Λογοτεχνίας 2019 για τις εκδόσεις του 2018 απονέμεται κατά πλειοψηφία στους Μαρία Καραγιάννη και Μ.Ζ. Κοπιδάκη για το έργο τους Ελευθέριος Βενιζέλος και Μαρία Ελευθερίου: Η αλληλογραφία (1889-1890), εκδόσεις Καστανιώτη.
Ζ. Το Ειδικό Βραβείο 2019 για βιβλίο εκδόσεως 2018 που προάγει σημαντικά τον διάλογο πάνω σε ευαίσθητα κοινωνικά ζητήματα, απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Νίκο Χρυσό για το έργο του Καινούργια μέρα, εκδόσεις Καστανιώτη.
Η. Ως προς το Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Συγγραφέα 2019 για τις εκδόσεις 2018, η Επιτροπή αποφάσισε κατά πλειοψηφία να μην απονεμηθεί.
Θ. Η Επιτροπή αποφάσισε ομοφώνως την απονομή τιμητικής διάκρισης στα περιοδικά Νησίδες και Συριανά Γράμματα.
O συγγραφέας Γιώργος Παπαδάκης στο στούντιο για το ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα του, «Ο ταχυδρόμος», (εκδόσεις βιβλιοπωλείο της ΕΣΤΙΑΣ).
14 Νοε 2019
  • Add to Phrasebook
    • No word lists for English -> Greek...
    • Create a new word list...
  • Copy