Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 26, 2016

ΠΕΡΙ ΗΡΩΟΣ: ΔΥΟ ΕΚΔΟΧΕΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για hero"Ξέρω καλά πως ο θάνατος δε νικιέται· μα η αξία του ανθρώπου δεν είναι η νίκη, παρά ο αγώνας για τη Νίκη. Και ξέρω ακόμα ετούτο, το δυσκολότερο: δεν είναι ούτε ο αγώνας για τη Νίκη· η αξία του ανθρώπου είναι μια μονάχα, ετούτη: να ζει και να πεθαίνει παλικαρίσια και να μην καταδέχεται αμοιβή. Κι ακόμα ετούτο, το τρίτο, ακόμα πιο δύσκολο: η βεβαιότητα, πως δεν υπάρχει αμοιβή, να μη σου κόβει τα ήπατα παρά να σε γεμίζει χαρά, υπερηφάνεια κι αντρεία"

Αποτέλεσμα εικόνας για Νίκος ΚαζαντζάκηςΝίκος Καζαντζάκης (1883-1957), Αναφορά στον Γκρέκο, 1961. Εκδόσεις Ελένης Καζαντζάκη, 1981. 477.


*********
 Working class hero

As soon as you're born they make you feel small
By giving you no time instead of it all
Till the pain is so big you feel nothing at all

A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

They hurt you at home and they hit you at school
They hate you if you're clever and they despise a fool
Till you're so fucking crazy you can't follow their rules

A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

When they've tortured and scared you for twenty odd years
Then they expect you to pick a career
When you can't really function you're so full of fear

A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

Keep you doped with religion and sex and TV
And you think you're so clever and class less and free
But you're still fucking peasants as far as I can see

A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

There's room at the top they are telling you still
But first you must learn how to smile as you kill
If you want to be like the folks on the hill

A working class hero is something to be
A working class hero is something to be

If you want to be a hero well just follow me
If you want to be a hero well just follow me

Για δες πώς καταντήσαμε, ρε φίλε μου καμπούρη, που κάποτε αγοράζαμε δυο φράγκα το κουλούρι!

Για δες πώς καταντήσαμε, ρε φίλε μου καμπούρη, που κάποτε αγοράζαμε δυο φράγκα το κουλούρι. Δώσε, σου λεν συνέχεια, δώσε και ξαναδώσε το αίμα, την ανάσα σου και την Ελλάδα σώσε.
[Ε. Σπαθάρης]:
Κι εγώ που πάντα τα 'λεγα
μ' ένα δικό μου τρόπο,
κρυμμένος πίσω απ' τον μπερντέ
να κλαίω γι' αυτόν τον τόπο.
Να το πιστέψω δεν μπορώ
πώς γίναμε μπουρλότο,
κι ακόμα ν' αγωνίζομαι
"Για την Ελλάδα, ρε γαμώ το!"


[Γλυκερία]:
Στην πρώτη θέση βρίσκονται
το ψέμα κι η κομπίνα,
και τα καμένα δάση μας
η εθνική βιτρίνα.
Στις πλάτες μας ξενόφερτοι
σηκώνουνε παντιέρα,
το νέφος και το άδικο
μας πνίγουν κάθε μέρα.

[Ε. Σπαθάρης]:
Κι εγώ που πάντα τα 'λεγα...

[Γλυκερία]:
Για λίγους είναι τα πολλά
και για πολλούς τα λίγα,
το βλέπω να γυρίζουμε
στα χρόνια του κολίγα.
Αυτοί ξοδεύουν άσκοπα
κι εμείς πάντα λιτότης.
Έτσι, σου λένε, φέρεται
ο κάθε πατριώτης.


[Ε. Σπαθάρης και χορωδία]:
Κι εγώ που πάντα τα 'λεγα...
--------------------------------------------
Στίχοι: Πάνος Φαλάρας
Μουσική: Στέλιος Φωτιάδης
Πρώτη εκτέλεση: Γλυκερία & Ευγένιος Σπαθάρης

Αποτέλεσμα εικόνας για Μουσείο Βυζαντινού ΠολιτισμούΝύχτα Τέχνης στο Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού

Ημερομηνία Έναρξης:  27/09/2016
Ημερομηνία Λήξης:  27/09/2016
Χώρος:  Αίθουσα πολλαπλών χρήσεων "Ευτυχία Κουρκουτίδου-Νικολαΐδου"
Λίγες μέρες πριν τα 51α Δημήτρια, η Δημοτική Πινακοθήκη διοργανώνει τη Νύχτα Τέχνης, μια προφεστιβαλική εκδήλωση, με επίκεντρο την εικαστική Θεσσαλονίκη. Την Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2016 μουσεία, πολιτιστικοί οργανισμοί και γκαλερί θα αργήσουν να κλείσουν τις πόρτες τους, προσφέροντας δωρεάν είσοδο στους επισκέπτες. Κριτικοί τέχνης, επιμελητές και καλλιτέχνες αναλαμβάνουν ρόλο ξεναγού στο σύγχρονο εικαστικό τοπίο.
Το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού συμμετέχει στη Νύχτα Τέχνης παρατείνοντας τις ώρες λειτουργίας του έως τις 23:00. Επιπλέον, στις 19:30 θα πραγματοποιηθεί οργανωμένη ξενάγηση στην περιοδική έκθεση του Μουσείου «Στο περιθώριο του πολέμου: Η Θεσσαλονίκη της Κατοχής μέσα από τη φωτογραφική συλλογή Βύρωνα Μήτου» από τον επιμελητή της έκθεσης αρχαιολόγο-μουσειολόγο Ι. Μότσιανο (αίθουσα πολλαπλών χρήσεων «Ευτυχία Κουρκουτίδου-Νικολαίδου»).
Πρόσκληση ενδιαφέροντος για το 25ο Συμπόσιο της Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών

Το 25ο Συμπόσιο της Εταιρείας Νεοελληνικών Σπουδών (Modern Greek Studies Association, MGSA) πρόκειται να διεξαχθεί στις 2-5 Νοεμβρίου 2017, στο Παν/μιο Stockton (Galloway, New Jersey).
Σημαντικές ημερομηνίες:
15/1/17 ‐ Προθεσμία υποβολής περιλήψεων Individual Abstract Submission Deadline.
31/1/17 ‐ Προθεσμία υποβολής εισήγησης
31/1/17 ‐ Προθεσμία υποβολής προτάσεων για εργαστήρια, συζητήσεις στρογγυλής τράπεζας κ.ά.
Οι ενδιαφερόμενοι θα ειδοποιηθούν για την αποδοχή ή μη της εισήγησής τους στις 15/3/17.
Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. http://mgsasymposium.org/cfp.html

Πανελλήνιο Συνέδριο: «Λογοτεχνική ανάγνωση στο σχολείο και στην κοινωνία» (20-22/10/2017)


Στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης διοργανώνεται στις 20-22 Οκτωβρίου 2017 Πανελλήνιο Συνέδριο με θέμα: «Λογοτεχνική ανάγνωση στο σχολείο και στην κοινωνία». Το Συνέδριο διοργανώνεται με τη συνεργασία τεσσάρων Τμημάτων του ΑΠΘ:
Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης
Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής και Εκπαίδευσης
Τμήμα Φιλολογίας, Τομέας Μεσαιωνικών και Νέων Ελληνικών Σπουδών
Τμήμα Φιλοσοφίας & Παιδαγωγικής
Το Συνέδριο θα εξετάσει πτυχές της λογοτεχνικής εκπαίδευσης, της διδασκαλίας δηλαδή της λογοτεχνίας στην εκπαίδευση σε όλες της τις παραμέτρους (δημιουργία σχετικών προγραμμάτων διδασκαλίας, περιεχόμενο και διδακτικές μέθοδοι, αξιολόγηση της ανταπόκρισης των μαθητών στην ανάγνωση των λογοτεχνικών κειμένων) αλλά και τους τρόπους με τους οποίους δημιουργούνται −στη δημόσια σφαίρα και σε μη εκπαιδευτικούς θεσμούς− παραστάσεις, εικόνες και αντιλήψεις για τη λογοτεχνία, τη σχέση των ανθρώπων με το βιβλίο και την ανάγνωση, τη διάδοση των λογοτεχνικών κανόνων, καθώς και τις πρακτικές προώθησης της ανάγνωσης στο δημόσιο χώρο.
Οι ανακοινώσεις θα πρέπει να είναι πρωτότυπες, να περιέχουν σαφή ερευνητικά ερωτήματα, θεωρητική υποστήριξη και ερευνητική μέθοδο. Οι ενδιαφερόμενοι καλούνται να υποβάλουν τον τίτλο και την περίληψη (μέχρι 400 λέξεις) των ανακοινώσεών τους. Στην περίληψη θα πρέπει να είναι σαφές σε ποια θεματική του Συνεδρίου εντάσσεται η ανακοίνωση. Στο ίδιο αρχείο θα πρέπει να περιλαμβάνεται σύντομο (μέχρι 200 λέξεις) βιογραφικό σημείωμα. Επιλογή από τις ανακοινώσεις του Συνεδρίου θα εκδοθούν σε συλλογικό τόμο από τις εκδόσεις Gutenberg.
Οι περιλήψεις θα σταλούν μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2016 ηλεκτρονικά στη διεύθυνση: litauth2017@gmail.com
Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. συνημμένο αρχείο

Συνημμένα

(msword, 736KB)

Πανελλήνιο Συνέδριο: Έρευνα των προγραμμάτων σπουδών και των σχολικών βιβλίων (17-19/3/17)


Το Κέντρο Έρευνας και Αξιολόγησης Σχολικών Βιβλίων και Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του Τομέα Παιδαγωγικής του Τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. οργανώνει Πανελλήνιο Συνέδριο με τίτλο «Έρευνα των προγραμμάτων σπουδών και των σχολικών βιβλίων», το οποίο πρόκειται να πραγματοποιηθεί στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (κτήριο ΚΕ.Δ.Ε.Α) στις 17-19 Μαρτίου 2017.
Σκοπός του Συνεδρίου είναι η ανάπτυξη διαλόγου αναφορικά με τα επιστημολογικά, παιδαγωγικά, ιδεολογικά και πολιτικά ζητήματα, τα ερευνητικο-μεθοδολογικά εργαλεία και τα δεδομένα της έρευνας και αξιολόγησης των προγραμμάτων σπουδών και των σχολικών βιβλίων στην Ελλάδα.
Όσοι και όσες ενδιαφέρονται μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή έως τις 15.10.2016, αποστέλλοντας συμπληρωμένες τις συνημμένες φόρμες με τα στοιχεία τους και την περίληψη της εισήγησής τους στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση: keasvep@yahoo.com
Για την αποδοχή των εργασιών θα ενημερωθείτε, αμέσως μετά την κρίση των περιλήψεων από τριμελή επιστημονική επιτροπή, έως τις 31.11.2016
Για περισσότερες πληροφορίες και τις φόρμες συμμετοχής, βλ. συνημμένο

Συνημμένα

(msword, 354KB)

Διεθνές Συνέδριο: Η Νέα Ελληνική Γλώσσα στον Παρευξείνιο Χώρο και στα Βαλκάνια (30/9-2/10/16)



Τα Τμήματα Γλώσσας, Φιλολογίας & Πολιτισμού Παρευξεινίων Χωρών, Ελληνικής Φιλολογίας και
Ιστορίας & Εθνολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου, σε συνεργασία με τα Πανεπιστήμια Ιωαννίνων, Δυτικής Μακεδονίας και Α.Π.Θ., διοργανώνουν Διεθνές Συνέδριο με θέμα "Η Νέα Ελληνική Γλώσσα στον Παρευξείνιο Χώρο και στα Βαλκάνια", στις 30 Σεπτεμβρίου έως 2 Οκτωβρίου 2016, στην Κομοτηνή.
Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. http://dddpms.bscc.duth.gr/conference/index.php

Διεθνές Συμπόσιο: Παιδική Ηλικία και Μετανάστευση - Προκλήσεις για την Παιδαγωγική της Ετερογένειας (8/10/16


Το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων διοργανώνει Διεθνές Συμπόσιο με θέμα "Παιδική Ηλικία και Μετανάστευση - Προκλήσεις για την Παιδαγωγική της Ετερογένειας". Το Συμπόσιο θα γίνει το Σάββατο 8 Οκτωβρίου 2016, στο ξενοδοχείο Grand Serai (Δωδώνης 33, Ιωάννινα).
Στο Συμπόσιο θα παρουσιαστούν οι νέες προκλήσεις για τα πεδία της Παιδικής Ηλικίας και της Μετανάστευσης αλλά και συναφών πεδίων των Κοινωνικών, Οικονομικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών.
Για περισσότερες πληροφορίες και το πρόγραμμα, βλ. http://www.pedagogy.gr/index.php/sunedria/neo-simposio

2ο Επιστημονικό Συνέδριο: Ο Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης μετά τη Συνθήκη Ανταλλαγής Πληθυσμών (1923­-2016) (30/9-2/10/16)


Το Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού διοργανώνει το 2ο Επιστημονικό του συνέδριο με θέμα: «Ο Ελληνισμός της Κωνσταντινούπολης μετά τη Συνθήκη Ανταλλαγής Πληθυσμών (1923­2016)». Το συνέδριο θα γίνει σε συνεργασία με τον Δήμο Καλαμαριάς και το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος από την Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου έως και την Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2016, στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς «Μελίνα Μερκούρη». Έναρξη: 30 /9, 5.00 μ.μ.
Για το περισσότερες πληροφορίες, βλ. συνημμένο

Συνημμένα

(msword, 44KB)

2ο Πανελλήνιο Συνέδριο για την Προώθηση της Εκπαιδευτικής Καινοτομίας (21-23/10/16)



Το 2ο Πανελλήνιο Συνέδριο για την Προώθηση της Εκπαιδευτικής Καινοτομίας διοργανώνεται από την Επιστημονική Ένωση για την Προώθηση της Εκπαιδευτικής Καινοτομίας (Ε.Ε.Π.Ε.Κ.) σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας (Παιδαγωγικά Τμήματα Δημοτικής εκπαίδευσης, Προσχολικής Εκπαίδευσης και Ειδικής Αγωγής) και το Τ.Ε.Ι. Θεσσαλίας (Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας) και με την υποστήριξη του Συλλόγου καθηγητών Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας Ν. Λάρισας.Το Συνέδριο θα γίνει στη Λάρισα, στις 21-23 Οκτωβρίου 2016.
Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. τον δικτυακό τόπο του Συνεδρίου: http://synedrio.eepek.gr/index.php

Αναγγελία Συνεδρίου: "Η Εκπαίδευση Ενηλίκων ως δίοδος για προσωπική και κοινωνική αλλαγή" (18-19/11/2016)



Η Ένωση Επιστημόνων Δυτικής Μακεδονίας (ΕΕΔΜ) Νικόλαος Κασομούλης, υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, καλεί τα μέλη, τους φίλους της και κάθε ενδιαφερόμενο να συμμετάσχουν με εισήγηση τους στο 5ο Πανελλήνιο Συνέδριο με θέμα: "Η Εκπαίδευση Ενηλίκων ως δίοδος για προσωπική και κοινωνική αλλαγή", το οποίο θα διεξαχθεί στην Κοζάνη το διήμερο 18-19 Νοεμβρίου 2016.
Οι ειδικότεροι θεματικοί άξονες γύρω από τους οποίους θα αναπτυχθεί ο επιστημονικός λόγος είναι:
- Η παιδαγωγική διάσταση: Την τελευταία εικοσαετία του 20ου αιώνα έγινε συνείδηση σε όλους τους εμπλεκόμενους με την Εκπαίδευση Ενηλίκων ότι η συγκεκριμένη μορφή εκπαίδευσης σχετίζεται με την κοινωνία και ότι αυτή αντικατοπτρίζει.
- Η κοινωνική- ιστορική διάσταση: Ένας επιπλέον προβληματισμός που αφορά στην σχέση κοινωνίας και Εκπαίδευσης Ενηλίκων είναι το αν και κατά πόσο η αλλαγή της κοινωνίας επιφέρει και αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν την εκπαίδευση οι ενήλικες.
- Η ψυχολογική διάσταση: Η εκπαίδευση ενηλίκων εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από την ποιότητα της συναναστροφής µε τους άλλους, την ποιότητα της εξωτερίκευσης τού ατόμου και αποτελεί απεικόνιση έκφρασης σκέψεων, βιωµάτων και συναισθημάτων.
- Η πολιτισμική διάσταση : η Εκπαίδευση Ενηλίκων ως προϊόν πολιτισμού και κοινωνικών κατακτήσεων.
Καλούνται τα μέλη, οι φίλοι της Ένωσης Επιστημόνων Δυτικής Μακεδονίας Νικόλαος Κασομούλης και οι ενδιαφερόμενοι/ες επιστήμονες που θα ήθελαν να παρουσιάσουν σχετική εισήγησή τους στο συνέδριο, να το δηλώσουν έως τις 30 Οκτωβρίου, καταθέτοντας ταυτόχρονα τίτλο της εισήγησης τους και σύντομη περίληψη. Τα πρακτικά του Συνεδρίου θα δημοσιευτούν σε ειδική Έκδοση της Ένωσης Επιστημόνων Δυτικής Μακεδονίας "Νικόλαος Κασομούλης".
Δηλώσεις συμμετοχής στο mail: kasomoulisnikolaos@yahoo.com

Ημερίδα μνήμης για τον καθηγητή Ζήση Παπαδημητρίου (30/09/16)


«Ευρώπη Quo Vadis?» Η Ευρώπη στο σταυροδρόμι κρίσιμων αποφάσεων είναι το θέμα ημερίδας που διοργανώνεται υπό την αιγίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης στις 30 Σεπτεμβρίου, στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης, για να τιμηθεί η μνήμη του καθηγητή Ζήση Παπαδημητρίου, που έφυγε πέρυσι αρχές Οκτωβρίου από τη ζωή.
Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. συνημμένα αρχεία με το δελτίο τύπου και το πρόγραμμα της ημερίδας

Συνημμένα

(msword, 30KB)

.Αποτέλεσμα εικόνας για Ζήση Παπαδημητρίου:BiblioNet : Παπαδημητρίου, Ζήσης Δ., 1939-2015

Νέα έκδοση: Ζητήματα σύγκρισης γλωσσών. Η ανάδυση του οριστικού άρθρου στην ελληνική και την ιταλική


Νέα έκδοση
"Ζητήματα σύγκρισης γλωσσών. Η ανάδυση του οριστικού άρθρου στην ελληνική και την ιταλική"
Συγγραφέας: Γιαννουλοπούλου Γιαννούλα
Στο βιβλίο εξετάζονται συγκριτικά τα οριστικά άρθρα της ελληνικής και της ιταλικής. Η ελληνική εμφανίζει αρθρικές λειτουργίες ήδη από τα καταγεγραμμένα ομηρικά
κείμενα (8ος αιώνας π.Χ.), ενώ η ιταλική περίπου από τον 8ο αιώνα μ.Χ. στο έργο Laparodia della ‘lex salica’. Πηγή του οριστικού άρθρου και στις δύο γλώσσες υπήρξαν οι δεικτικές αντωνυμίες. Περιγράφονται συστηματικά οι διαφορές διαχρονικής εξέλιξης και συγχρονικής κατανομής που εμφανίζει το οριστικό άρθρο στις δύο γλώσσες και στη συνέχεια αυτές οι διαφορές
ερμηνεύονται εντός της «θεωρίας της γραμματικοποίησης». Αφετηρία της ανάλυσης είναι ότι η συγχρονική κατανομή του άρθρου σε κάθε γλώσσα απαιτεί διαχρονική και πραγματολογική ερμηνεία.
Η μελέτη του οριστικού άρθρου δείχνει ότι η Γραμματική των
φυσικών-ιστορικών γλωσσών δεν είναι μια a priori ολοκληρωμένη γνωστική ολότητα, αλλά συγκροτείται από τις πραγματολογικές και σημασιολογικές πιέσεις των συμφραζομένων. Αυτές ωθούν ορισμένα στοιχεία να γίνουν «αυτόματα» και «υποχρεωτικά», δηλαδή να ενταχθούν στη Γραμματική. Υπό αυτήν την έννοια, το οριστικό άρθρο συζητείται ως πρωτοτυπική περίπτωση «ανάδυσης» γραμματικής κατηγορίας.
Η Γιαννούλα Γιαννουλοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών (1988) και διδάκτωρ Γλωσσολογίας του Τμήματος Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1999). Έχει διδάξει μαθήματα Γλωσσολογίας στα Πανεπιστήμια Πατρών και Θεσσαλονίκης, ενώ από το 2008 διδάσκει στο Τμήμα Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου είναι αναπληρώτρια καθηγήτρια. Επίσης, έχει εργαστεί ως ερευνήτρια στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας επί σειρά ετών.
Για τα περιεχόμενα του βιβλίου, βλ. http://www.grigorisbooks.gr/datafiles//Pages%20from%20%CE%93%CE%...(%CE%A4%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%9A%CE%9F).pdf

Παρουσίαση βιβλίου (29/9/16)



Το Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών και ο Φιλοπρόοδος Όμιλος Υμηττού σας καλούν στην παρουσίαση της έκδοσης "Σμύρνη: η ανάπτυξη μιας μητρόπολης της ανατολικής Μεσογείου (17ος αι. – 1922). Πρακτικά Διεθνούς Επιστημονικού Συνεδρίου" (Δημοσιεύματα του Κέντρου Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας αρ. 32, Αθήνα 2016), την Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου, ώρα 19.00, στην Ανατολική Αίθουσα του Μεγάρου της Ακαδημίας Αθηνών (Πανεπιστημίου 28).
Πληροφορίες για το πρόγραμμα της εκδήλωσης και για την έκδοση στην δικτυακή πύλη του Κέντρου Λαογραφίας (http://www.kentrolaografias.gr/)

Οι εκδόσεις Παπαζήση και ο ΙΑΝΟS παρουσιάζουν το δίτομο έργο της Γεωργίας Λαδογιάννη, "Σκοτεινή Ρίζα. Ανθολογία Λυρισμού. 1900-1940 & 1940-2000". Η εκδήλωση θα γίνει την Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2016 και ώρα 18.00, στο βιβλιοπωλείο IANOS (Σταδίου 24, Αθήνα).
Θα μιλήσουν οι:
- Λαοκράτης Βάσσης, φιλόλογος-συγγραφέας
- Δημήτρης Καργιώτης, αναπληρωτής καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
- Ερατοσθένης Καψωμένος, ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
- Αναστάσιος Στέφος, διδάκτωρ Φιλολογίας-πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων (Π.Ε.Φ)
Την εκδήλωση θα συντονίσει η διδάκτωρ Φιλολογίας- Γ.Γ. Πανελλήνιας Ένωσης Φιλολόγων (Π.Ε.Φ), Γεωργία Χαριτίδου.

ΤΟ ΒΑΘΥ ΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΡΑΣΟΦΟΡΩΝ

Η κατοχή, η δικτατορία και ο αρχιεπίσκοπος

Παπαδόπουλος, Παττακός και Μακαρέζος με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και τους στενούς συνεργάτες του Ανθιμο (Ρούσσα) και Χριστόδουλο (Παρασκευαΐδη)
Δεν θα ’πρεπε να μας ξαφνιάσει το γεγονός ότι ο αρχιεπίσκοπος αποφάσισε να κηρύξει προσωπικό πόλεμο στον υπουργό Παιδείας. Ο κ. Ιερώνυμος ακολουθεί πιστά τη γνωστή τακτική των προκατόχων του, σύμφωνα με την οποία, όταν οι κυβερνήσεις έθιγαν τον σκληρό πυρήνα της εκκλησιαστικής εξουσίας σε οικονομικά ή πολιτικά ζητήματα, η Ιεραρχία ξεσηκωνόταν και μετέθετε το ζήτημα στον χώρο της «πίστης» ή της «παράδοσης». Μιλά πλέον ο «Θεός» απ’ τη μια μεριά και ο «Σατανάς» από την άλλη.
Μόνο που έτσι ο δρόμος στρώνεται για τους φονταμενταλιστές, με τους οποίους μέχρι τώρα απέφευγε να ταυτιστεί οαρχιεπίσκοπος. Πρώτος τον Μάιο ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος ζητούσε να «σαπίσει και να ξεραθεί» το χέρι του κ. Φίλη, ενώ η καθηγήτρια Μαντουβάλου ευχόταν προχτές «να τον τρελάνει ο Θεός», από τη ραδιοσυχνότητα που διαθέτει ακόμα ο άλλος πιστός χριστιανός, ο Γιώργος Καρατζαφέρης.
Ο κ. Ιερώνυμος πιάστηκε από μια φράση του υπουργού Παιδείας, ο οποίος τόλμησε να ξεστομίσει το αυτονόητο, ότι δηλαδή δεν τιμά την Εκκλησία ο ρόλος επιφανών στελεχών της σε δυο σκοτεινές περιόδους της ελληνικής Ιστορίας, την κατοχή και τη δικτατορία. Φρονίμως ποιών, ο κ. Ιερώνυμος απέφυγε στην πρώτη του επιστολή κάθε αναφορά στη δικτατορία, εφόσον είναι ακόμα νωπές οι μνήμες από αυτή την περίοδο.

Δωσιλογισμός και Εκκλησία

Χωρίς τους δύο ΕΑΜίτες μητροπολίτες, η συνεισφορά της Εκκλησίας στην αντίσταση περιορίζεται στον κατώτερο κλήρο, με πιο εμβληματική την περίπτωση του αρχιμανδρίτη Γερμανού Δημάκου, συμπολεμιστή του Αρη Βελουχιώτη με το ψευδώνυμο παπα-Ανυπόμονος. Αντίθετα, για τους μητροπολίτες χρειάστηκε ακόμη και ειδικός αναγκαστικός νόμος για να μην το σκάσουν από τις επαρχίες τους, όταν άρχισε να διαφαίνεται η ήττα.
Υπάρχει βέβαια ο Αρχιεπίσκοπος Χρύσανθος, ο οποίος αρνήθηκε να μετάσχει στην παράδοση της Αθήνας στους κατακτητές και να ορκίσει την πρώτη δωσιλογική κυβέρνηση του Γεωργίου Τσολάκογλου. Αλλά αυτός απομακρύνθηκε αμέσως και τοποθετήθηκε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο ο εκλεκτός των Γερμανών Δαμασκηνός. Η εκλογή του ενθουσίασε τόσο τους γερμανόφιλους, ώστε τηλεγράφησαν την επιτυχία τους στον ίδιο τον Χίτλερ.
Οσο για τους λοιπούς μητροπολίτες, περισσεύουν οι εκδηλώσεις νομιμοφροσύνης προς τους κατακτητές. Ο μητροπολίτης Πατάρων Μελέτιος, ως επίτιμος πρόεδρος μιας «Κεντρικής Επιτροπής Λαού Αλεξανδρουπόλεως», έσπευσε ήδη από τις 10/4/1941 να απευθύνει «προς την Αυτού Εξοχότητα τον Φύρερ του Γερμανικού Ράιχ, Κύριον Κύριον Αδόλφον Χίτλερ, τας ολοψύχους ευχαριστίας και την εις το διηνεκές αναλλοίωτον ευγνωμοσύνην» του ποιμνίου του «διά την άκραν ευγένειαν και τον ιπποτισμόν τον οποίον επεδείξαντο απέναντί του τα ηρωικά στρατεύματα της κατοχής». Εχουν διασωθεί και οι ομιλίες τεσσάρων ιεραρχών της Βόρειας Ελλάδας κατά την περιφορά της προπαγανδιστικής έκθεσης των ναζί «ο σοβιετικός παράδεισος».
Ολοι οι μητροπολίτες είχαν ένα καλό λόγο για τους χουντικούς.
* Ολόκληρο το αφιέρωμα στην «Εφημερίδα των Συντακτών» που κυκλοφορεί σήμερα.

Μαροκινή αηδόνα

Αποτέλεσμα εικόνας
Η Ουμ είναι πολύ γνωστή και αγαπητή στο Μαρόκο. Γεννήθηκε στην Κασαμπλάνκα και μεγάλωσε το Μαρακές. Σπούδασε αρχιτεκτονική, όμως την κέρδισε ο κόσμος της μουσικής.
Ερμηνεύει τραγούδια της Αρίθα Φράνκλιν, της Νταιάνα Ρος και της Έλα Φιτζέραλντ.
«Η χώρα μου έχει μεγάλη πολιτιστική παράδοση και τόσο σημαντικούς μουσικούς.
Στα τραγούδια και στους ήχους μου συνυπάρχουν η Αφρικανική και η Αραβική ταυτότητα, μια αραβική ταυτότητα. Η Ανατολή είναι κομμάτι της πολιτιστικής μας και της μουσικής μας ταυτότητας. Οπότε εγώ δεν βαδίζω σε έναν μουσικό μονόδρομο, αλλά σε ένα μονοπάτι γεμάτο χρώματα» δήλωσε η Ουμ Ελ Τσαιτ Μπενεσαχραούι
Η Ουμ μόλις κυκλοφόρησε το νέο της άλμπουμ με τον τίτλο «η ψυχή του Μαρόκο» (2013). Στο μουσικό φεστιβάλ Γκανούα ερμήνευσε τα νέα της τραγούδια και ενθουσίασε το κοινό.
«Ως συνθέτης σε αυτό τον δίσκο, αποστολή μου ήταν να δέσω τους ρυθμούς της Βόρειας Αφρικής, είτε πρόκειται για το Μαρόκο ή την Αλγερία με την Jazz. Προσπαθήσαμε να δώσουμε μια νέα διάσταση στην Jazz μουσική» δήλωσε ο Καρίμ Ζιάντ.
http://gr.euronews.com

Όχι! τα ρόδα τα κλειστά δεν είναι ρόδα ακόμα


Αποτέλεσμα εικόνας για τριανταφυλλα  κλειστάΌχι! τα ρόδα τα κλειστά δεν είναι ρόδα ακόμα·
Είναι άνθος δίχως όνομα και δίχως ευωδιά,
Μοιάζουν αθώο, αφίλητο και παιδιακίσιο στόμα,
Που δεν το πότισε καϋμούς αγάπης η καρδιά.
Αποτέλεσμα εικόνας για τριανταφυλλα  ανοιχτα
Θέλω τα ρόδα, ολόδροσα κι ευωδιαστά ανθισμένα,
Την ευλογία της ομορφιάς στον κόσμο να σκορπούν:
Χείλη ανοιχτά απ’ τους στεναγμούς κι απ’ τα φιλιά καμένα,
Χείλη, που κι αν σωπαίνουνε ― το λεν πως αγαπούν.


Αποτέλεσμα εικόνας για Γεώργιος ΔροσίνηςΓεώργιος Δροσίνης (1859-1951), «Όχι! τα ρόδα τα κλειστά». Φωτερά σκοτάδια. Ι.Ν. Σιδέρης, 1915.

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 25, 2016

Ένας κλόουν για κλάματα

Clown 

Désolé ce soir je n'ai pas le sourire
Je fais mine d'être sur la piste malgré la routine
J'ai le maquillage qui coule, mes larmes font de la lessive
Sur mon visage de clown (mon visage de clown)
Je sais bien que vous n'en avez rien à faire
De mes problèmes quotidiens, de mes poubelles, de mes colères
Je suis là pour vous faire oublier, vous voulez qu'ça bouge
Ce soir je suis payé, je remet mon nez rouge

Lalalalala lalala lala
Lalalalala lalala lala
Lalalalala lalala lala
Lalalalala lalala lala

Désolé les enfants si ce soir je n'suis pas drôle
Mais ce costume coloré me rend ridicule et me colle
J'me cache derrière ce sourire angélique depuis longtemps
Je ne sais plus m'en défaire, mais qui suis-je vraiment ?
J'ai perdu mon chemin, avez-vous vu ma détresse ?
J'ai l'impression d'être un chien qui essaie de ronger sa laisse

Eξερευνώντας την "όμορφη και τη βρόμικη" πλευρά του ηδονισμού

MarilynMinter_Serpent
 

 ΜΕΡΙΛΙΝ ΜΙΝΤΕΡ

Η λαμπερή αλλά και η απατηλή γοητεία των σωματικών ηδονών

“The power of Minter’s work is that it always resonates on two levels: surface and depth. She is keenly aware of the power of the image to entice and titillate, but she never lets us stop with just those reactions,” states OCMA Director and CEO Todd Smith. “She always makes us dig deeper into the social and personal underpinnings of why we experience the luscious imagery the way we do.”
MarilynMinter_Strut
From the beginning of her career, Minter has been embroiled in controversies over the relationship of her art to feminism, fashion, and celebrity. As an artist interested in these vexed cultural intersections has grown, her work has risked looking as effortless as a mirror held up to the most supercilious aspects of today’s “bling” lifestyle. Yet Minter’s work is not merely a mirror of our culture. This exhibition provides, for the first time, a critical evaluation of her practice as an astute interpretation of our deepest impulses, compulsions, and fantasies.

Marilyn Minter: Pretty/Dirty includes the artist’s earliest artworks, a startling photo series titled Coral Ridge Towers. While still in school, the young Minter shot one roll of film of her mother, a drug addled, darkly glamorous woman who was “mom” to the artist. Completed in 1969 when Minter was 21, the works were not shown until decades later by Linda Yablonsky, a lifelong friend of Minter’s who used them as background images for a reading program. The series’ clear relationship to the artist’s later themes of degraded beauty has made these photographs into classics of the Diane Arbus-like genre. In Pretty/Dirty they are put back into their proper historical sequence as her earliest extant work.

“These works, like the others from this period, fused a feminist critique of the construction of gender and femininity with other postmodernist hallmarks of the 1980s, including the appropriation of mass-media imagery translated in a cool, detached, style of painting,” says Elissa Auther, co-curator of the exhibition.

In every decade, Minter offers a smart woman’s critical look at issues that are otherwise presented by men for female consumption. The fashion world is full of male fashion house owners, designers, and photographers who fabricate images of femininity. Rather than a blatantly naive critique of fashion, Minter shows the dual nature and slight imperfections of herself and her fellow women, finding that true allure comes from the sensuality of imperfections. In one of her best-known paintings, Blue Poles (2007), Minter takes what is clearly a beautiful face and reveals flaws: a pimple, errant eyebrow hairs, and freckles. In real life these so called flaws make us human, attractive, and loveable, but in the beauty industry these imperfections are eradicated. In the age of Photoshop, where things such as freckles disappear from fashion and entertainment magazines, this painting can be understood as marking a final celebration of the attractiveness of the un-retouched human face.
artnet Auctions
Minter’s recurring investigation of how the fashion industry expertly creates and manipulates desire led her to depict in many of her paintings an image of gorgeous accessories looking less than glamorous. In Dirty Heel (2008), viewers are treated to a close up of a woman’s dirty heel accessorized by an expensive looking pink-lined high-heeled shoe. In her 2014 video Smash, large female feet in bejeweled high-heeled shoes appear to be having a hell of a time—dancing, sliding across the floor, and smashing glass—all in Minter’s signature silver liquid. As we become aware of the subject’s tattooed swollen feet, which seem to convey a wealth of experience, viewers might at first feel a wave of aversion, but the joy of her smashing time is impossible to resist.

The exhibition explores in detail the myriad image choices Minter has made as a painter and photographer, the evolution of her style and technique, and her mode of production, including her organization of an unusual studio of assistants trained to create hyper-real, sometimes dizzyingly painted surfaces. Pretty/Dirty illustrates Minter’s progress from a curious youth looking critically at the domestic landscape before her to the media-savvy cultural producer whose images simultaneously define and critique our times.

For more info on Eric Minh Swenson visit his website at thuvanarts.com. His art films can be seen at
thuvanarts.com/take1

Eric Minh Swenson also covers the international art scene and his writings and photo essays can be seen at Huffington Post Arts : http://m.huffpost.com/us/author/eric-...

 

Marilyn Minter - Wikipedia, the free encyclopedia

*149 Πίνακες της  Marilyn Minter

Εκόμισαν εις την Τέχνη

 Εκόμισα εις την Τέχνη

Κάθομαι και ρεμβάζω.   Επιθυμίες κ’ αισθήσεις
εκόμισα εις την Τέχνην—   κάτι μισοειδωμένα,
πρόσωπα ή γραμμές·   ερώτων ατελών
κάτι αβέβαιες μνήμες.   Aς αφεθώ σ’ αυτήν.
Ξέρει να σχηματίσει   Μορφήν της Καλλονής·
σχεδόν ανεπαισθήτως   τον βίον συμπληρούσα,
συνδυάζουσα εντυπώσεις,   συνδυάζουσα τες μέρες.


Κ. Π. Καβάφης ,  Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

Αποτέλεσμα εικόνας για Biber:

Χάινριχ Ίγκνατς Μπίμπερ - Βικιπαίδεια

Άννα-Σαπφώ Μαλασπίνα: «Είμαστε όλοι μετανάστες από την Αφρική»!


Είμαστε όλοι απόγονοι ενός ανθρώπινου πληθυσμού που έχει τις ρίζες του στην Αφρική, γι' αυτό πρέπει να χαρακτηριστούμε ως "μετανάστες" προερχόμενοι από την μαύρη ήπειρο, λέει σε συνέντευξή της στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η 'Αννα-Σαπφώ Μαλασπίνα, επίκουρη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου της Βέρνης της Ελβετίας. Όπως επισημαίνει πάντως, προς το παρόν η επιστήμη δεν μπορεί να δώσει μια σίγουρη απάντηση για το πότε έγινε η «έξοδος» από την Αφρική. 
Η Ελληνίδα επιστήμων της διασποράς ήταν επικεφαλής διεθνούς γενετικής έρευνας, που δημοσιεύθηκε προ ημερών στο περιοδικό "Nature" και αποκάλυψε ότι οι πρώτοι ιθαγενείς πληθυσμοί της Αυστραλίας, οι Αβορίγινες, κατάγονται από τους ίδιους πληθυσμούς της Αφρικής, που εγκατέλειψαν την «μαύρη ήπειρο» πριν από περίπου 72.000 χρόνια για να εξαπλωθούν σε όλη την Ευρώπη και στην Ασία. Η συνεχής παρουσία αυτών των πρώτων τολμηρών εξερευνητών στην Αυστραλία, όπου έφθασαν πριν περίπου 50.000 χρόνια διασχίζοντας τον ωκεανό, τους καθιστά τον αρχαιότερο πολιτισμό του πλανήτη.
Στη συνέντευξή της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η ελληνικής καταγωγής βιολόγος τονίζει ότι η νέα αυτή έρευνα ενδέχεται να έχει πολιτικοκοινωνικές επιπτώσεις στην Αυστραλία, καθώς επιβεβαιώνει ότι στην πραγματικότητα οι Αβορίγινες είναι οι πρώτοι «ιδιοκτήτες» της αυστραλιανής γης, όπως άλλωστε ισχυρίζονται και οι ίδιοι. Η Μαλασπίνα γεννήθηκε από Έλληνες γονείς στη Γενεύη, σπούδασε φυσική και βιολογία στο πανεπιστήμιο της ελβετικής πόλης και πήρε το διδακτορικό της στη βιολογία από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια-Μπέρκλεϊ το 2011. Σήμερα, εκτός από επίκουρη καθηγήτρια του Ινστιτούτου Οικολογίας & Εξέλιξης του Πανεπιστημίου της Βέρνης και του Ελβετικού Ινστιτούτου Βιοπληροφορικής, είναι επίσης επισκέπτρια καθηγήτρια στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης. Φέτος τον Αύγουστο η έρευνά της επιλέχθηκε για χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας (ERC Starting Grant 2016-2021).Υπογραμμίζει ότι, παρόλο που ζει στο εξωτερικό, «στην Ελλάδα ανήκει η καρδιά της», ενώ ονειρεύεται ότι ίσως μια μέρα θα μπορέσει να εργαστεί ερευνητικά και να συνεισφέρει στη επιστήμη της Γενετικής μέσω μελετών που θα εστιάζονται στις ρίζες και στην καταγωγή των Ελλήνων.
      Ακολουθεί η συνέντευξη:
ΕΡ: Τελικά σήμερα είμαστε όλοι απόγονοι μεταναστών από την Αφρική;
ΑΠ: Είμαστε όλοι απόγονοι ενός ανθρώπινου πληθυσμού που έχει τις ρίζες του στην Αφρική. Αυτό διαφαίνεται από τα αποτελέσματα γενετικών μελετών και επιβεβαιώνεται από έρευνες στο πλαίσιο άλλων επιστημονικών πεδίων, όπως η Παλαιοανθρωπολογία.
ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΕΔΩ=>

Άννα-Σαπφώ Μαλασπίνα: "Είμαστε όλοι μετανάστες από την Αφρική"

ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΑ ΦΟΥΣΚΑ ή ΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟΣ ΑΠΟΓΕΙΩΣΗ;

  ΔΥΟ ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

1. Οι «Ορνιθες» απογειώθηκαν!

 Ornithes_@Kiki Papadopoulou_IMG_6922

 Στο τέλος της παράστασης πέταξε στον ουρανό της Επιδαύρου ένα κατάφωτο μπαλόνι, ένα αντικείμενο αυτοαναφορικής θεατρικότητας, ένα θέατρο που δοξάζει τον εαυτό του. | Kiki 
Αφού όλοι αυτό σκεπτόμαστε κατά βάθος, ας ξεκινήσω με αυτό: Λοιπόν, το πιο τρομακτικό για μένα με τους «Ορνιθες» του Κουν (και μιλώ για την παράσταση του '59) υπήρξε η αντίδραση της πρώτης κριτικής, που της έτυχε ο λαχνός να παρακολουθήσει την παράσταση του Τέχνης στην αμήχανη, θεοπάλαβη, απίθανα διαφορετική, ετερόκλητη, πολυσυλλεκτική και ταυτόχρονα μονοπρόσωπη εκδοχή του πιο ονειρικού και ονειρευόμενου Αριστοφάνη που είδε ποτέ το Ηρώδειο.
Το σκάνδαλο που ακολούθησε είναι γνωστό, δεν είναι όμως αυτό που με νοιάζει προς τα παρόν: με νοιάζει η ευθύνη μιας μερίδας θεατών που θα όφειλαν να δουν πίσω από όλα τα περαστικά κι ασήμαντα, τα πολιτικά και πολιτικάντικα, πως μπροστά τους υψωνόταν ένα θαύμα, θαύμα όχι του αρχαίου αλλά του σύγχρονου θεάτρου, θαύμα του σύγχρονου ελληνικού βλέμματος.
Το είδαν όλοι; Σιγά μην το είδαν. Πολλές από τις κριτικές ήταν αυτό που λέμε αμφίσημες, μουδιασμένες, μερικές μάλιστα ήταν και αρνητικές. Δεν πειράζει - στη θέση τους φέρνω στο μυαλό μου μία ανάμεσά τους: έγραφε εν ολίγοις και ευθαρσώς ότι αυτό που έβλεπε -πέρα από τα προβλήματα- ήταν ένας Αριστοφάνης προορισμένος να παραδοθεί στην Ιστορία.
Ηταν γραμμένη από τον Μάριο Πλωρίτη κι αν την ανακαλώ τώρα είναι γιατί, όπως εκείνος, υποψιάζομαι πως μια πρόταση προτού γίνει «ιστορική» πρέπει πρώτα να ιδωθεί και σαν τέτοια.
Και επειδή έχω μαζί και την άλλη υποψία ότι φέτος, το 2016, η σχέση μας με τον Αριστοφάνη γνωρίζει ένα «άλμα»: άλμα στους κανόνες υποδοχής και απόδοσης, ερμηνείας και αισθητικής του.
Επίδαυρος, Ορνιθες
Η Επίδαυρος φέτος νομοθέτησε και αυτή θα μας καθορίσει το επόμενο διάστημα. Και αυτό όχι γιατί τέλος πάντων ανέβηκε στο θέατρό της μια διαφορετική Λυσιστράτη ή ένας αλλιώτικος Πεισθέτερος, αλλά γιατί, όπως φάνηκε, η καινούργια τους όψη, γλώσσα, φωνή και νοοτροπία αντιμετωπίστηκαν με τόση σοβαρότητα, σύνεση, αποδοχή και θερμό χειροκρότημα.
Αυτός ο νέος Αριστοφάνης έχει για αρετές του ορισμένες από τις παλιότερες ενστάσεις. Εχει ελευθερία, ευελιξία, τόλμη και -όπως πιστεύω- έχει για πειθώ τη σύγχρονη ιθαγένεια. Με άλλα λόγια, έχει για μια ακόμη φορά πολλά από τα στοιχεία που έφεραν κάποτε οι «Ορνιθες» το '59 για λογαριασμό τους.
Αυτό που στο τέλος της παράστασης των «Ορνίθων» πέταξε στον ουρανό της Επιδαύρου ήταν ένα κατάφωτο μπαλόνι, ένα αντικείμενο αυτοαναφορικής θεατρικότητας, ένα θέατρο που δοξάζει τον εαυτό του. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να δούμε τον Αριστοφάνη του Νίκου Καραθάνου.
Η προηγούμενη «Λυσιστράτη» του Μαρμαρινού μοιάζει σχεδόν εγκεφαλική μπροστά σε αυτό το κέρασμα ποιητικής αυθορμησίας, βιωματικού και σχεδόν αυτοματικού θεάτρου, ονείρου, ενθουσιασμού, επιπολαιότητας, ακόμη και σκηνικής ανισομέρειας.
Είναι ένα θέατρο-παιχνίδι που δεν διστάζει να χρησιμοποιήσει το οτιδήποτε μπορεί να δώσει έρεισμα στο όνειρό του. Αν αυτό που στο τέλος προκύπτει ανήκει στο είδος της ρεβύ -κάτι σαν φαντασμαγορική επιθεώρηση-, στην πράξη η σκηνοθεσία του Καραθάνου συντίθεται από πλήθος ετερώνυμων κωμικών στοιχείων.
Οι περισσότεροι είδαν ας πούμε στην πρώτη είσοδο του κωμικού διδύμου στην ορχήστρα, μπροστά στο δέντρο του σκηνικού, τον Βλαδίμηρο και τον Εστραγκόν να καταφτάνουν με την αγωνία πως «κάποιος πρέπει να τους έχει δει». Λιγότεροι όμως -και φαντάζομαι όσοι έχουν μικρά παιδιά- διέκριναν και κάτι άλλο.
Στο ίδιο σκηνικό, στο ίδιο κατασκεύασμα, είδαν επίσης το γνωστό «Ρίο» της Ντίσνεϊ! Ο κόσμος της σκηνογράφου Ελλης Παπαγεωργακοπούλου θυμίζει την ψηφιακή ζούγκλα, την εδεμική, όλο τραγούδι και χορό, χρώματα, ξεγνοιασιά βραζιλιάνικη ευωχία!
Μεταμοντέρνα Νεφελοκοκκυγία
Μη μας ενοχλεί αυτό το σκηνικό πολυκαταστήματος. Αυτή άλλωστε είναι η δική μας περισσότερο κοντινή αντίληψη για τον συλλογικό νόστο ενός άλλου, κρυφού και απόκοσμου κόσμου. Καλώς ήρθαμε στην πρώτη μεταμοντέρνα Νεφελοκοκκυγία του θεάτρου μας.
Κι ας είναι κι αυτή το ίδιο γεμάτη αρχικά με το αδιέξοδο των πόλεων και της φυγής. Κτίζεται και αυτή πάνω στο παλιό ψέμα, σαν παρηγοριά στην πόλη των ανθρώπων που φυλακίζει τα πουλιά και τα πουλάει στην αγορά. Το μεγάλο θέμα όμως είναι από πού ξεκινάει ο δρόμος της εξόδου.
Στην πρόταση του Καραθάνου ξεκινάει από κάτι ακαθόριστο και βαθύ, από μια έλλειψη νοήματος στην τεχνοκρατική ζωή. Κι όταν ο δικός του Πεισθέτερος λέει στον Εποπα πως αναζητεί μια ζωή απλή και γεμάτη, ποιος ανάμεσά μας μένει ασυγκίνητος; Ας ξαναδούμε την περίφημη σκηνή με τον Τηρέα.
Ο τελευταίος δεν είναι πουλί ούτε άνθρωπος, είναι ένας τέρας. Μια μετάλλαξη που έμεινε στο ενδιάμεσο, στο αμετάβατο της ποίησης, μεταξύ εκδίκησης και κάθαρσης. Και δύσκολα τον περιγράφει κανείς: τσεμπέρι, με πέτσινο, φούστα και κιλότα, άνδρας και γυναίκα, ένα τίποτα, ένας γελοίος κλόουν.
Αυτός όμως είναι ο πρώτος που ακούει τον πόθο του ανθρώπου - και κοιτάξτε τι γίνεται! Ενώ είχε κατεβάσει το βρακί του, έτοιμος προφανώς για ακόμη μια αριστοφανική μπαλαφάρα, όλο «γέλιο και χάζι», τώρα ξαφνικά αλλάζει. Σοβαρός θα σηκώσει το βρακί του και αυτό το τέρας που δεν πατάει πουθενά θα δεχτεί να γίνει η γέφυρα, ο Κένταυρος που θα περάσει τους ανθρώπους απέναντι.
Αυτός θα καλέσει τα πουλιά στη συγκλονιστική ερμηνεία του Χρήστου Λούλη, σε μια αρχιτεκτονική των λέξεων και των ονομάτων, σε επίκληση που οδηγεί στο παραλήρημα, ώσπου να σπάσει το κέλυφος των λέξεων σαν αυγό. Τέτοιον ποιητή έχουμε.
Και θα τον θυμηθούμε ακόμα μια φορά, αργότερα, όταν πάλι ο Τρυποκάρυδος του Μιχάλη Σαράντου (άλλη σπουδαία ερμηνεία) θα χτίσει με λέξεις ένα ολόκληρο φρούριο πάνω από τα κεφάλια μιας. Και καθώς το κάστρο αυτό θα χτίζεται, ολοένα και θα ψηλώνει ο νους μας, την ώρα που η συνοδευτική, σχολιαστική μουσική του Αγγελου Τριανταφύλλου θα διασκευάζει σε ανατολίτικο ηχόχρωμα τους Pink Floyd!
Ιστορική στιγμή
Ψέμα;… Θα σταθώ αμέσως σε ακόμα μια κεντρική σκηνή της παράστασης, στη σκηνή όπου ο Πεισθέτερος μεταδίδει στα πουλιά το σχέδιό του. Πρόκειται για την περίφημη ορνιθοκοσμολογία, υπνωτιστική, γλυκιά και παραπειστική σαν παραμύθι.
Και δίνεται σε μικρά παιδιά (ή μήπως πουλιά;) με λιγοστό φως (από τον Σίμο Σαρκετζή) από έναν μεγάλο παραμυθά, ο οποίος τώρα καταλαβαίνουμε ότι θέλει πρώτα να φτιάξει τη δική του χώρα των θαυμάτων και ύστερα να πέσει στο πηγάδι. Δεν είναι όμως από τα συνηθισμένα ψέματα. Είναι ένας κόσμος άλλος, που συγκρούεται με τον κόσμο της φθοράς και του κυνισμού.
Ο Πεισθέτερος και ο Ευελπίδης (το πειραχτήρι του Αρη Σερβετάλη κουβαλά στο σώμα του την κωμωδία) δεν ανακάλυψαν τη Νεφελοκοκκυγία. Την πίστεψαν. Τα φτερά είναι εσωτερικά. Και η πρώτη πτήση είναι «εσωτερικού», ξεκινάει από μέσα μας.
Αυτή η παράσταση του Αριστοφάνη φέρνει σε εμάς τη συγκίνηση της εσωτερικής πτήσης. Η σύγκρουση που προτείνει είναι η μάχη για να επιβληθεί στους ανθρώπους το δικαίωμα να διεκδικούν και να φορούν φτερά. Στην περίπτωση πάντως των δύο Αθηναίων, αυτό γίνεται με μια μορφή καθαρμού σε παραδεισένια λίμνη. Και όταν τελειώνει δεν έχουν αποκτήσει φτερά, αλλά μια καθαρή, ελευθερωμένη, σωματική όψη.
Με αυτήν δεν φοβούνται πλέον: Να παρουσιαστούν γυμνοί ως άνθρωποι. Να προβοκάρουν ως ηθοποιοί το κοινό, πυροβολώντας το με παιδικά πιστόλια. Να το μουτζώσουν ή ακόμα και απλά να το σοκάρουν με την αλήθεια τους.
Να ακούσουν τη σιωπή. Να υποδυθούν ρόλους που μέχρι τώρα ήταν για αυτούς «απαγορευμένοι»: μια παχουλή Αφροδίτη (Φωτεινή Μπαξεβάνη), μια νάνος Αηδόνα (Βασιλική Δρίβα), ένας ολύμπιος παραολυμπιονίκης Δίας (Γιάννης Σεβδικαλής), ένα Κούκος παρενδυσίας και σιωπηλός διαπραγματευτής (Αγγελος Παπαδημητρίου), μια Ιρις της σάμπα και μια αοιδός «αταίριαστη» (Νατάσα Μποφίλιου).
Και να το θαύμα! Η ίδια αντίφαση, που θα ήταν άλλοτε ταμάμ για το άθλιο γέλιο της μάντρας (θυμηθείτε λίγο πώς χρησιμοποιούνται οι νάνοι αλλού), εδώ γεννάει συγκίνηση, ελευθερία και ανθρωπιά. Και απέναντί του το κοινό της Επιδαύρου να στέκεται και πάλι υπέροχο, ψηλό και σοβαρό, φτιάχνοντας στο κοίλον μια ανθρώπινη ράμπα απογείωσης.
Αυτά για τους «Ορνιθες». Είναι ένας Αριστοφάνης που μας αξίζει και μας ταιριάζει. Συμμετέχει σε μια στροφή του Αριστοφάνη στο θέατρό μας. Κι αν απέχει πολύ από το πρωτότυπο (κατά σημεία η διασκευή του Νίκου Καραθάνου και του Γιάννη Αστερή εμπίπτει πια στο είδος της παράστασης που «εμπνέεται» από το αρχαίο κείμενο), είναι μια πρόταση που ταιριάζει σε αυτό που θέλουμε και θα θέλουμε στο θέατρό μας.
Ναι, είναι από αυτή την άποψη μια ιστορική στιγμή για το θέατρό μας. Με μια παρότρυνση: πρέπει να την ξαναδουλέψει ο σκηνοθέτης, κρατώντας τον βασικό σκελετό και επανεξετάζοντας τα επιμέρους στοιχεία. Ετσι άλλωστε έκανε κι ο Κουν κάποτε. Και θριάμβευσε.
*********************************

Αποτέλεσμα εικόνας για «Όρνιθες» του Αριστοφάνη ΚΑΡΑΘΑΝΟς

2. Όρνιθες Καραθάνου: Φούστα μπλούζα και… σλιπάκι Ατθίς!

karathanos-3


 του Δημήτρη Καλαντζή*
postmodern.gr



Ο Λούλης με μαύρο καλτσόν και από πάνω λευκό σλιπάκι Ατθίς, ο Παπαδημητρίου με φούστα – μπλούζα και μαύρο γυαλί, η ορχήστρα με χαβανέζικα πουκάμισα, τέσσερις από τις ηθοποιούς με… τίποτα (από τη μέση και πάνω), η βασίλισσα της Αγγλίας να περιφέρεται χωρίς λόγο, οι ηθοποιοί να παίζουν τουρτοπόλεμο και ενίοτε να φασκελώνουν το κοινό, μία τραγουδίστρια να τραγουδά χωρίς αιτία, η θεά Ίριδα να εμφανίζεται με καρναβαλικό κοστούμι από το Ρίο, το σκηνικό να καταβρέχει τους πρωταγωνιστές, μία νάνος και ένας αθλητής με τεχνητά μέλη να δίνουν τα «κοινωνικά μηνύματα» του έργου και πολλοί από τους θεατές του (κατάμεστου) θεάτρου της Επιδαύρου να συλλογίζονταν επί 2 ώρες και 15 λεπτά, εάν η πρόταση του Νίκου Καραθάνου για τους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη πρέπει να καταχωρηθεί στην κατηγορία «ενδιαφέρουσα μεταμοντερνική σύνθεση» ή να απαξιωθεί ως «γκροτέσκ τσίρκο». Το βράδυ της Παρασκευής αποδείχθηκε εξαιρετικά ενδιαφέρον για όσους παρακολούθησαν την τελευταία φεστιβαλική παράσταση του φετινού καλοκαιριού και την πρώτη της «Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών» στην Επίδαυρο…Αποτέλεσμα εικόνας για «Όρνιθες» του Αριστοφάνη ΚΑΡΑΘΑΝΟς

Η παράσταση θα αντιμετωπιζόταν με περισσότερη συμπάθεια, αν τις προηγούμενες μέρες συντελεστές της, δεν είχαν αναφερθεί σχεδόν απαξιωτικά στην ιστορική παράσταση του Καρόλου Κουν με την μουσική του Μάνου Χατζηδάκι και τα κοστούμια του Γιάννη Τσαρούχη, μία εκδοχή για τους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη που έμεινε ιστορική και έχει επαναληφθεί αρκετές φορές, ώστε να χαραχθεί στο συλλογικό υποσυνείδητο του θεατρόφιλου κοινού ως «παράσταση αναφοράς». Θέλουμε συνέχεια να βλέπουμε αναβιώσεις της παράστασης του Θεάτρου Τέχνης; Ασφαλώς όχι. Η τέχνη πρέπει να προχωρά. Αλλά γιατί να προχωρά με μόνο ζητούμενο το «πως δεν θα μοιάζει με εκείνη του Κουν»;Αποτέλεσμα εικόνας για «Όρνιθες» του Αριστοφάνη ΚΑΡΑΘΑΝΟς
Η παράσταση του Νίκου Καραθάνου δεν θα μείνει στην ιστορία. Ήταν μία πολύ ιδιαίτερη «ανάγνωση» του έργου, βαρυφορτωμένη με παράταιρα στοιχεία, πάρα πολύ «προσωπική» και γι αυτό απίθανο να συγκινήσει το μεγάλο κοινό. Ο Καραθάνος έβαλε τον Πεισθέταιρο και τον Ευελπίδη να παρουσιάζουν σκηνές από θέατρο του παραλόγου, τον Τηρέα ως γριά που καπνίζει και μετά απογυμνώνεται για να μας αποκαλύψει το καλτσόν της, το σλιπάκι της και το ψεύτικο στήθος της, κατάφερε να έχει καλή κινησιολογία πουλιών (εξαιρετικός ο Μιχάλης Σαράντης) αλλά όχι σε όλη τη διάρκεια της παράστασης, υπήρχαν δυνατά ξεσπάσματα του χορού (ξεχώρισε η δυναμική Μαρία Διακοπαναγιώτου), πέτυχε στιγμές θεατρικής μαγείας (ο γύρος της ορχήστρας από τον Γιάννη Σεβδικαλή, τον αθλητή με τα τεχνητά μέλη, ήταν ονειρικόςΑποτέλεσμα εικόνας για Γιάννη Σεβδικαλή και το φινάλε, με το εύρημα της φωτεινής σφαίρας να ίπταται πάνω από τα κεφάλια των ηθοποιών υπό τους ήχους ψυχεδελικής μουσικής, ήταν απογειωτικό), δεν πέτυχε όμως να προκαλέσει αυθόρμητο γέλιο παρά μόνο σε ελάχιστες στιγμές πέραν των βωμολοχιών («φέρτε μου αυτό το αρχίδι τον Δία», «καριόλα» κλπ), η μουσική ήταν ανερμάτιστη και τόνιζε την έλλειψη του κεντρικού καμβά της πρότασης, ενώ το σκηνικό (πλαστικό δάσος-ντουζιέρα) ήταν σίγουρα μία πρωτότυπη Νεφελοκοκκυγία αλλά παράταιρο για το χώρο του Αρχαίου Θεάτρου.Επίδαυρος: Χαμός για τους αμφιλεγόμενους Όρνιθες με τα σουτιέν και τις ζαρτιέρες
Η πολυδιαφημισμένη συμμετοχή της Νατάσσας Μποφίλιου πέρασε απαρατήρητη, καθώς ήταν τοποθετημένη κάπου στο βάθος της ορχήστρας και τραγουδούσε ηλεκτρικά (η σύγκριση με το α καπέλα τραγούδι της Νάντιας Κοντογιώργη στους «Επτά επί Θήβας» του Γκραουζίνις ήταν συντριπτική υπέρ της Κοντογιώργη), ποτέ δεν έγινε κατανοητή η περιφορά του Άγγελου Παπαδημητρίου με φούστα μπλούζα γύρω γύρω από την ορχήστρα και κύρια ατάκα: «να σας ζήσει!» (όταν παρέδωσε μία τούρτα για τη «βάφτιση» της Νεφελοκοκκυγίας), η Φωτεινή Μπαξεβάνη χρησιμοποιήθηκε περισσότερο ως βουβό πρόσωπο (πότε περιφερόμενη ως ογκώδης κότα και πότε ως ευτραφής Αφροδίτη), ενώ η επιλογή του ίδιου του Νίκου Καραθάνου να εμφανίζεται στο μεγαλύτερο μέρος της παράστασης με ένα μαγιό – σλιπ βρεγμένο που αποκάλυπτε την ανατομία του, μπορεί για τον ίδιο να ήταν απελευθερωτική αλλά δεν ήταν ανάλογα ευχάριστη για πολλούς από τους θεατές.
Μία παράσταση κρίνεται ανάλογα με τις προθέσεις της. Ο Ν. Καραθάνος μας είχε προϊδεάσει για τις προθέσεις του, περιγράφοντας του Όρνιθές του ως εξής: «Φαντασία και πραγματικότητα, άνθρωποι, θεοί και ζώα μπλέκονται μοναδικά σε έναν κόσμο που έχει τη σοβαρότητα του παιχνιδιού, τη ρευστότητα του ονείρου και τη γλυκιά μελαγχολία της ζωής. Μια παράσταση που δοκιμάζει να δει τον Αριστοφάνη με καθαρό βλέμμα, με στόχο να ακουστεί και να αγαπηθεί από την αρχή ο λόγος του κορυφαίου Αττικού κωμωδού. Ένας θίασος «που θέλει να πετάξει πέφτοντας», που αναζητά, τολμά και αναμετριέται με «μια ευτυχία άπιαστη, τόσο μεγάλη που δεν μπορείς να την πεις και δεν μπορείς να την πιστέψεις»».
Πέτυχε το «παιχνίδι» με τα σκηνοθετικά ευρήματά, τα σκηνικά και τα κοστούμια του αλλά είναι αμφίβολο ότι κατάφερε να δει το λόγο του Αριστοφάνη με «καθαρό βλέμμα» και εξαιρετικά απίθανο η παράστασή του να γίνει αφορμή για «να αγαπηθεί από την αρχή ο λόγος του κορυφαίου Αττικού κωμωδού», όπως είχε γίνει με την παράσταση του Κουν. Η πρόταση του Νίκου Καραθάνου είναι 90% Καραθάνος και 10% Αριστοφάνης.
Αν θα πρότεινα να τη δείτε; Νομίζω πως αξίζει. Αρκεί να γνωρίζετε το έργο του Αριστοφάνη και να έχετε στο μυαλό σας ότι δεν πρόκειται να παρακολουθήσετε μία παράσταση που θα μείνει στη «θεατρική ιστορία» αλλά μία ιδιαίτερη, προσωπική πρόταση, που ενδεχομένως να σας αρέσει και… ενδεχομένως, όχι.

 

*Δημήτρης Καλαντζής


Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στο κέντρο της Αθήνας. Σπούδασε δημοσιογραφία στο «Εργαστήρι» και Ελληνικό Πολιτισμό στο ΕΑΠ. Έχει δουλέψει σε εφημερίδες, ραδιοφωνικούς & τηλεοπτικούς σταθμούς και τώρα διερευνά τους κώδικες του διαδικτύου. Αγαπά τις ανθρώπινες ιστορίες και τις γάτες.
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
 

Live: ΟΡΝΙΘΕΣ / ΣΤΕΓΗ ΣΤΕΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ  - SGT.gr

https://encrypted-tbn2.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTGlfoUc5w62vwbcTb0lsyHRyQnW47TxSdvFkz6hH-yPKjHe8yC

Κατάλογος  50 φρούτων και λαχανικών , που βρέθηκαν από το τμήμα γεωργίας των ΗΠΑ με  υπολείμματα  φυτοφαρμάκων

Η ασφάλεια των τροφίμων είναι ένα θέμα που απασχολεί ολοένα και περισσότερο τους καταναλωτές λόγω της εκτεταμένης χρήσης φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων. Δια γυμνού οφθαλμού είναι σχεδόν απίθανο να καταλάβει κάποιος αν τα φρούτα και τα λαχανικά που αγοράζει έχουν υπολείμματα φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων.
Το Environmental Working Group ανακοίνωσε πρόσφατα τη λίστα με τα πιο επιβαρυμένα από χημικά τρόφιμα για το 2016. Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκέντρωσε, από τα 6.953 δείγματα τροφίμων που εξετάστηκαν από το αρμόδιο τμήμα γεωργίας των ΗΠΑ το 2014, τα 3/4 περιείχαν υπολείμματα από φυτοφάρμακα.

Summary | EWG's 2016 Shopper's Guide to Pesticides in Produce

Μετά τη φετινή έρευνα του EWG, εντοπίστηκαν 146 διαφορετικά χημικά σε φρούτα και λαχανικά, που επέμειναν και μετά το καλό πλύσιμο ή ακόμα και το ξεφλούδισμα φρούτων και λαχανικών.
Τα ευρήματα της μελέτης σε φρούτα και λαχανικά δείχνει πως παρά την απαίτηση των καταναλωτών να παράγονται λιγότερα αλλά πιο καθαρά τρόφιμα, οι εταιρίες επιμένουν να ρίχνουν στην αγορά ψεκασμένα φρούτα και λαχανικά.
Οι καταναλωτές πάντως, δείχνουν μια τάση, να στρέφονται σε φρούτα και λαχανικά που ξέρουν πως έχουν βρεθεί με τα λιγότερα δυνατά χημικά, ειδικά όταν δεν μπορούν να ακολουθούν μια 100% καθαρά οργανική διατροφή.

*ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ=>Πώς πλένονται φρούτα και λαχανικά για να φύγουν τα φυτοφάρμακα ...

www.iatropedia.gr

Η κατάταξη των φρούτων και λαχανικών  ανά βαθμό επιβάρυνσης

1 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Φράουλες


2 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Μήλα


3 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Νεκταρίνια


4 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Ροδάκινα


5 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Σέλερι


6 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Σταφύλια


7 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Κεράσια


8 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Spinach


9 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Τομάτες


10 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Κόκκινες πιπεριές


11 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Τομάτες τσέρι


12 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Αγγούρι


13 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Μπιζέλια εισαγωγής


14 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Μπλούμπερι ντόπια


15 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Πατάτες


16 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Καυτερές πιπεριές


17 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Πράσινο λάχανο


18 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Μαρούλι


 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists 
19. Μπλούμπερι εισαγωγής
20 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Φασολάκια


21 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Δαμάσκηνα


22 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Αχλάδια


23 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Σμέουρα


24 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Καρότα


25 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Κολοκύθα


26 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Μανταρίνια


27 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Κολοκυθάκια


28 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Μπιζέλια ντόπια


29 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Κρεμμυδάκια


30 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Μπανάνες


31 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Πορτοκάλια


32 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Καρπούζι


33 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Μπρόκολο


34 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Γλυκοπατάτες


35 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Μανιτάρια


36 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Κουνουπίδι


37 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Πεπόνι αργείτικο


38 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Γκρέιπφρουτ


39 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Πεπόνι


40 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Μελιτζάνα


41 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Ακτινίδιο


42 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Παπάγια


43 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Μάνγκο


44 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Σπαράγγια


45 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Κρεμμύδια


46 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Μοσχομπίζελα κατεψυγμένα


47 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Λάχανο


48 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Ανανάς


49 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Καλαμπόκι


50 EWG's Dirty Dozen Plus and Clean Fifteen Lists

Αβοκάντο