Τετάρτη, Δεκεμβρίου 02, 2020

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ: "ΜΟΥΓΚΑ ΣΤΗ ΣΤΡΟΥΓΚΑ"

https://im1.7job.gr/sites/default/files/imagecache/1200x675/article/2020/49/330091-ellada_opos_ouggaria....jpgΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΔΕΡΜΕΝΤΖΟΓΛΟΥ , ΣΤΟ  TVXS.GR

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ/ ΗΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ

 

Οι Κορυδαλλοί της πλατείας Αμερικής: Πρεμιέρα για το Radio Plays με το διήγημα του Φίλιππου Φιλίππου

Το θέατρο ραδιοφώνου του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, «Radio Plays», εγκαινιάζεται, την Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2020, με το διήγημα του Φίλιππου Φιλίππου «Οι Κορυδαλλοί της πλατείας Αμερικής», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καταλειφού.Radio Plays στο Φεστιβάλ Αθηνών: Πώς ακούμε αστυνομικά μυθιστορήματα γεμάτα  δολοφονίες και εκβιασμούς | ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ | iefimerida.gr



Radio Plays | Μια νέα πρωτοβουλία του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου στο πλαίσιο της πλατφόρμας Open Plan


Ραδιοφωνικό θέατρο, αστυνομική λογοτεχνία και τζαζ μουσική. Τον ερχόμενο Δεκέμβριο το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου παρουσιάζει τα Radio Plays, στα οποία συμμετέχουν πάνω από 60 εξαιρετικοί *ες Έλληνες *ίδες καλλιτέχνες και καλλιτέχνιδες. Μια δημιουργική ομάδα που αποτελείται από σκηνοθέτες *ιδες, ηθοποιούς, μουσικούς και συγγραφείς.

Πέντε ξεχωριστοί *ές σκηνοθέτες *ιδες συναντούν πέντε συγγραφείς αστυνομικών διηγημάτων: Ο Γιάννης Χουβαρδάς απογειώνει ένα αστυνομικό διήγημα του Βασίλη Δανέλλη, ο Δημήτρης Καταλειφός μάς παραδίδει έναν ραδιοφωνικό Φίλιππο Φιλίππου, ενώ ο Αργύρης Ξάφης αναμετριέται με τα μυστήρια του Νεοκλή Γαλανόπουλου. Η Μαρία Μαγκανάρη μεταφέρει για το ραδιόφωνο ένα διήγημα της Αθηνάς Κακούρη και ο Γιώργος Κουτλής μας βυθίζει στο εγκληματικό σύμπαν της Αμάντας Μιχαλοπούλου, η οποία μας αποκαλύπτει την αστυνομική της πένα.

Τα Radio Plays μάς ταξιδεύουν στον κόσμο του εγκλήματος, με τη συμμετοχή αγαπημένων ηθοποιών από όλες τις γενιές τους Θεάτρου μας. Νίκος Ψαρράς, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Θανάσης Παπαγεωργίου, Εύη Σαουλίδου, Δημήτρης Ήμελλος, Μαρία Καλλιμάνη, Νίκος Χατζόπουλος, Χάρης Φραγκούλης, Ακύλλας Καραζήσης, Άλκης Παναγιωτίδης, Κόρα Καρβούνη, Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Γιάννης Νταλιάνης, Άλκηστις Πουλοπούλου, Ασπασία Κράλλη, Ανθή Ευστρατιάδου, Δημήτρης Παπανικολάου, Κώστας Μπερικόπουλος και πολλοί ακόμα ηθοποιοί ζωντανεύουν με τις φωνές τους αστυνομικές ιστορίες, που ντύνουν πρωτότυπες τζαζ συνθέσεις από εξαιρετικούς μουσικούς, προσδίδοντας στα έργα μια νουάρ ατμόσφαιρα μυστηρίου.

Το πρόγραμμα πραγματοποιείται με την ευγενική υποστήριξη των Εκδόσεων Καστανιώτη.https://www.lifo.gr/icache/870/512/1/1681756_radio-plays-festival-athinwn2.jpg

ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΕ ΚΟΜΜΕΝΗ ΤΗΝ ΑΝΑΣΑ

Το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου με αυτό το νέο εγχείρημα συνδυάζει το ραδιοφωνικό θέατρο με την αστυνομική λογοτεχνία και την τζαζ μουσική, δημιουργώντας νέα ακουστικά έργα. Ανεξιχνίαστες δολοφονίες, ερωτικά πάθη και επαγγελματικές αντιζηλίες, εκβιασμοί και οικονομικές δολοπλοκίες, ιδιόρρυθμοι ντετέκτιβ και  ψυχολογικά ασταθείς ήρωες, γοητευτικές περσόνες που κρύβουν αθέατες, σκοτεινές πλευρές.

Μετεξελίσσοντας την παράδοση του ραδιοφωνικού θεάτρου, επιλέξαμε να δημιουργήσουμε έναν κύκλο έργων που στηρίζονται στην αστυνομική λογοτεχνία υπό τους ήχους της τζαζ. Είναι μυστήριο αλλά αγάπησα την αστυνομική λογοτεχνία από παιδί. Η πρόωρη αυτή έλξη ξεκίνησε με παιδικά αστυνομικά μυθιστορήματα, και πολύ γρήγορα, προχώρησε στην Άγκαθα Κρίστι, ενώ στη συνέχεια το ενδιαφέρον μου μετατοπίστηκε στους σύγχρονους ευρωπαίους κυρίωςσυγγραφείς αστυνομικής λογοτεχνίας. Ταυτόχρονα, η μαγεία του ακουστικού θεάτρου, από το ραδιόφωνο μέχρι τους δίσκους βινυλίου, έδινε χώρο στη φαντασία μου να πετάξει σε ένα σύμπαν ελευθερίας, με αφηγήσεις και πρόσωπα που χαράχτηκαν στη μνήμη μου. Μέσα σε αυτή την δύσκολη συγκυρία, αποφασίσαμε να ζωντανέψουμε έργα που μπορούν να φτάσουν σε κάθε σπίτι, να διεγείρουν τη φαντασία και να ερεθίσουν το ενδιαφέρον του κοινού, μετακινώντας το επίκεντρο από την εικόνα στον ήχο. Λόγος και ζωντανή, πρωτότυπη μουσική, ειδικά γραμμένη για τα έργα αυτά, ενεργοποιούν μια πλειάδα καλλιτεχνών για τη δημιουργία ολοκληρωμένων ακουστικών έργων που ελπίζουμε ότι θα απολαύσετε”.

Κατερίνα Ευαγγελάτου

Το ραδιοφωνικό θέατρο είναι ένα είδος μαγικό, με το οποίο γαλουχήθηκαν μεταπολεμικά γενιές και γενιές. Μέσα από το ραδιόφωνο, γνωρίσαμε τους μεγαλύτερους δραματουργούς του 20ού αιώνα, με όχημα εμβληματικές φωνές ηθοποιών υπό την μπαγκέτα σημαντικών σκηνοθετών του Ελληνικού Θεάτρου. Παντρεύοντας τη σκηνική πράξη με τη μοναχική ακρόαση, και τον θεατρικό λόγο με τη φωνή, το θέατρο στο ραδιόφωνο έχει την αρετή να υπερβαίνει περιορισμούς τόπου και χρόνου.

Σε μια συγκυρία κατά την οποία η θεατρική πράξη αντιμετωπίζει συνεχιζόμενους περιορισμούς και ανυπέρβλητα εμπόδια, το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου δίνει νέα πνοή στο ραδιοφωνικό θέατρο.

Τα Radio Plays θα κάνουν ταυτόχρονη πρεμιέρα στα podcast της Lifo και στο greekfestival.gr, με δωρεάν ακρόαση για όλους.

Αναλυτικά τα έργα και οι διανομές

Ο ξένος της Αθηνάς Κακούρη

Σκηνοθεσία Μαρία Μαγκανάρη

Ο αγαπημένος ήρωας της Κακούρη, Αστυνόμος Γεράκης, προσπαθεί εδώ να διαλευκάνει τον θάνατο ενός μετανάστη, που βρίσκεται νεκρός κάτω από έναν υδατόπυργο σ’ ένα αγρόκτημα στην ελληνική επαρχία. Πρωταγωνιστές στην έρευνα του αστυνόμου είναι η δυναμική και αντιπαθής ιδιοκτήτρια του αγροκτήματος, Θεανώ Πετρομανώλη, και η, ψυχολογικά ασταθής κόρη της, Νεφέλη. Θα μπορέσει ο Γεράκης να ανακαλύψει αν ο Ξένος δολοφονήθηκε ή αν η πτώση του ήταν απλά «ένα ατύχημα»;

Με τους Ανθή Ευστρατιάδου, Σύρμω Κεκέ, Ασπασία Κράλλη, Δημήτρη Ντάσκα, Εύη Σαουλίδου, Νίκο Ψαρρά

Μουσική σύνθεση Δημήτρης Τσάκας

Παίζουν οι μουσικοί Κώστας Κωνσταντίνου (κοντραμπάσο), Κωστής Χριστοδούλου (πιάνο), Ιάσονας Wastor (ντραμς), Δημήτρης Τσάκας (σαξόφωνο)

*

Οι κορυδαλλοί της πλατείας Αμερικής του Φίλιππου Φιλίππου

Σκηνοθεσία Δημήτρης Καταλειφός

Στους Κορυδαλλούς της πλατείας Αμερικής πρωταγωνιστεί ο δημοσιογράφος Τηλέμαχος Λεοντάρης, κεντρικός ήρωας σε πολλά μυθιστορήματα του συγγραφέα (Η κόρη του εφοπλιστή, Το χαμόγελο της Τζοκόντας, Αντίο, Θεσσαλονίκη, Ο άντρας που αγαπούσαν οι γυναίκες). Ο Λεοντάρης ξυπνάει ένα πρωί μαθαίνοντας πως η γειτόνισσά του, Μάρθα Λύτρα, έχει βρεθεί δολοφονημένη στο διαμέρισμά της. Σπρωγμένος από το ανεκπλήρωτο ερωτικό του ενδιαφέρον για τη Μάρθα και από το δημοσιογραφικό του δαιμόνιο, αποφασίζει να διαλευκάνει τον φόνο της γειτόνισσάς του. Στην αναζήτησή του συνεισφέρουν οι γείτονες της πολυκατοικίας που, με κάθε πληροφορία, συμπληρώνουν το ψηφιδωτό του εγκλήματος, όπως και διάφοροι ύποπτοι από το ευρύτερο περιβάλλον του θύματος. Φαίνεται, όμως, πως είναι πολλοί εκείνη που αναζητούν την αλήθεια. Κι όταν τελικά αυτή αποκαλυφθεί, θα επαναφέρει το κελάηδισμα των κορυδαλλών στην πλατεία του κέντρου της Αθήνας.

Με τους Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Δημήτρη Ήμελλο, Μαρία Καλλιμάνη, Στέλλα Κρούσκα, Γιάννη Νταλιάνη, Γιάννη Τσορτέκη

Μουσική σύνθεση Δημήτρης Τσάκας

Παίζουν οι μουσικοί Δημήτρης Βερδίνογλου (πιάνο), Κίμωνας Καρούτζος (κοντραμπάσο), Παναγιώτης Κωστόπουλος (ντραμς), Δημήτρης Τσάκας (σαξόφωνο)

*

Καλωσόρισες στην Κόλαση, γλυκιά μου του Βασίλη Δανέλλη

Σκηνοθεσία Γιάννης Χουβαρδάς

Στο διήγημα του Βασίλη Δανέλλη που δημοσιεύτηκε με τον τίτλο Εις το επανιδείν, γλυκιά μου, ο αναγνώστης αφήνεται να παρασυρθεί στο σκοτεινό περιβάλλον του τζαζ κλαμπ «Blue Hell». Η ακαταμάχητη Αλεξάνδρα, που εργάζεται στην υποδοχή του μαγαζιού, ακροβατεί ανάμεσα στο φλερτ του επιχειρηματία Δημήτρη Σίμογλου και του συνεσταλμένου νεαρού Μάριου. Αφού η Αλεξάνδρα υποκύψει στο φλερτ του Σίμογλου, αποκαλύπτονται και τα πραγματικά της κίνητρα. Η συμπαθής, κατά τα άλλα, ηρωίδα δεν είναι παρά μια συστηματική και αδίστακτη εκβιάστρια. Πολύ γρήγορα, όμως, φαίνεται πως έχει υπερεκτιμήσει τις δυνάμεις της και οδηγείται σε μια παγίδα που παλεύει αγωνιωδώς να αποφύγει.

Με τους Στέλλα Βογιατζάκη, Πολύδωρο Βογιατζή, Aκύλλα Καραζήση, Δημήτρη Μπίτο, Άλκηστη Πουλοπούλου, Άντα Πουράνη, Χάρη Φραγκούλη

Μουσική σύνθεση Θοδωρής Οικονόμου
Παίζουν οι μουσικοί Κίμωνας Καρούντζος (κοντραμπάσο), Θοδωρής Κότσιφας (κιθάρα), Aλέξανδρος-Δράκος Κτιστάκης (ντραμς), Θοδωρής Οικονόμου (πιάνο), Ανδρέας Πολυζωγόπουλος (τρομπέτα)
Φωνητικά Αλεξάνδρα Λέρτα

*

Το μέλλον της ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας του Νεοκλή Γαλανόπουλου

Σκηνοθεσία Αργύρης Ξάφης

Το μέλλον της ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας ξεκινά από το ραντεβού μεταξύ δύο συγγραφέων του είδους. Ο νεόκοπος Ντίνος Πρωτονάριος, που ακόμα δεν έχει εκδώσει κάποιο έργο του, καταφέρνει να συναντήσει το ίνδαλμά του: τον πατριάρχη της αστυνομικής λογοτεχνίας, Περικλή Δημούλη. Ξεπερνώντας το τρακ του, τού παρουσιάζει δύο αποσπάσματα διηγημάτων, για να ζητήσει την άποψή του. Παρακολουθούμε, μαζί με τον Δημούλη, δύο ξεχωριστές περιπέτειες: εκείνη του εγκληματία που εξαφανίστηκε από ένα κλειδωμένο διαμέρισμα κι εκείνη του δολοφόνου που δραπέτευσε από ένα επτασφράγιστο κελάρι. Θα καταφέρει ο Δημούλης, κι εμείς ως ακροατές, να βρούμε τη λύση των μυστηρίων; Και κυρίως, θα καταφέρουν οι ιστορίες του νεαρού συγγραφέα να εντυπωσιάσουν τον καταξιωμένο συνάδελφό του;

Με τους Κωνσταντίνο Ασπιώτη, Αντώνη Γκρίτση, Χρήστο Κοντογιώργη, Δέσποινα Κούρτη, Κώστα Μπερικόπουλο, Δημήτρη Παπανικολάου, Νίκο Χατζόπουλο

Mουσική σύνθεση Aλέξανδρος-Δράκος Κτιστάκης
Παίζουν οι μουσικοί Κίμωνας Καρούντζος (κοντραμπάσο), Γιάννης Παπαδόπουλος (πιάνο), Γιώτης Σαμαράς (κιθάρα), Δημήτρης Τσάκας (σαξόφωνο), Ιάσονας Wastor (ντραμς)
Φωνητικά Αλεξάνδρα Λέρτα, Ιώβη Φραγκάτου

*

Ανθρώπινη συμπύκνωση της Αμάντας Μιχαλοπούλου

Σκηνοθεσία Γιώργος Κουτλής

Ο «διαπλεκόμενος» εκδότης και διευθυντής εφημερίδας Σταύρος Παναγιωτόπουλος βρίσκεται νεκρός στο γραφείο του την ώρα του πρωινού καφέ. Η έρευνα για το ποιος μπορεί να τον σκότωσε, αφήνοντας το πτώμα με γυρισμένη την πλάτη να κοιτάζει το χιόνι που πέφτει από το παράθυρο, έχει να αντιμετωπίσει πολλά εμπόδια. Η ελκυστική και έμπειρη αστυνόμος που αναλαμβάνει να διαλευκάνει την υπόθεση τυχαίνει να έχει μεγαλώσει μέσα στην εφημερίδα, ως κόρη ενός παλαίμαχου, απολυμένου από τον νεκρό, αστυνομικού συντάκτη. Μέσα από το διεισδυτικό της βλέμμα, παρακολουθούμε το γαϊτανάκι των σχέσεων εξουσίας γύρω από την καρέκλα του διευθυντή, τα προσωπικά συμφέροντα, τις μυστικές συμμαχίες, τον αναβρασμό φιλοδοξιών και ματαιώσεων στο υπέδαφος του εργασιακού περιβάλλοντος. Όμως, απ’ όλους όσοι έχουν αδικηθεί από τον Παναγιωτόπουλο, ποιος είναι αυτός που τόλμησε να τον σκοτώσει;

Με τους Κόρα Καρβούνη, Ελένη Κουτσιούμπα, Βασίλη Μαγουλιώτη, Άλκη Παναγιωτίδη, Θανάση Παπαγεωργίου, Αλέξανδρο Σιάτρα, Κωνσταντία Τάκαλου

Μουσική σύνθεση Αλέξανδρος-Δράκος Κτιστάκης
Παίζουν οι μουσικοί Δημήτρης Βερδίνογλου (πιάνο), Ανδρέας Πολυζωγόπουλος (τρομπέτα), Πέτρος Κλαμπάνης (μπάσο), Κώστας Τζέκος (κλαρινέτο)

*

Η σειρά «Ελληνικά εγκλήματα» από τις Εκδόσεις Καστανιώτη

Το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου πραγματοποιεί τα Radio Plays σε συνεργασία με τις Εκδόσεις Καστανιώτη. Τα διηγήματα που επελέγησαν προέρχονται από τη σειρά «Ελληνικά εγκλήματα» που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα βιβλιοπωλεία τον Μάιο του 2007. Ο πρώτος τόμος διαβάστηκε από χιλιάδες αναγνώστες, όπως και οι υπόλοιποι τέσσερις που ακολούθησαν τα επόμενα χρόνια.

Τα «Ελληνικά εγκλήματα» απευθύνονται στους λάτρεις της περίτεχνης αστυνομικής αφήγησης και, κυρίως, στους αναγνώστες που αναζητούν αμφιβολίες και ερωτήματα πίσω από κάθε εδραιωμένη βεβαιότητα: Ποιοι είναι ένοχοι και ποιοι αθώοι; Ποια η τιμωρία και ποιο το έγκλημα; Ποιος είναι ο θύτης και ποιος το θύμα; Τα «Ελληνικά εγκλήματα» βασίστηκαν σε μια ιδέα του Ανταίου Χρυσοστομίδη, ύστερα από τη μεγάλη επιτυχία του τόμου Εγκλήματα, με αστυνομικές ιστορίες γραμμένες από σημαντικούς Ιταλούς συγγραφείς.  Κατ’ αναλογία, λοιπόν, προσκάλεσε κορυφαίους και νεότερους αξιόλογους Έλληνες συγγραφείς όχι μόνο του συγκεκριμένου είδους, αλλά της λογοτεχνίας γενικότερα, και επιμελήθηκε τους τέσσερις πρώτους τόμους της σειράς (2007, 2008, 2009 και 2011). Από τον πέμπτο τόμο (2019), την ευθύνη της σειράς «Ελληνικά εγκλήματα» ανέλαβε ο Δημήτρης Ποσάντζης, υπεύθυνος της Ελληνικής Λογοτεχνίας στις Εκδόσεις Καστανιώτη.

«Ζουν αλλιώς. Ζουν αλλού»

«Ζουν αλλιώς. Ζουν αλλού»: Βίντεο ΣΥΡΙΖΑ για Μπάντεν Μπάντεν και Μητσοτάκη – Μαρέβα στην Πάρνηθα

«Κανένας Πρωθυπουργός δεν πήρξε ποτέ τόσο αδιάφορος προς τους πολίτες» υποστηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ σε βίντεο που ανήρτησε, στο οποίο συνδέει τη «νοσταλγία» του Αντιδημάρχου του δήμου Αθηναίων, Νικόλαου Μακρόπουλου, με τις βόλτες του πρωθυπουργικού ζεύγους στην Πάρνηθα. «Ζουν αλλιώς, ζουν αλλού, είναι στον κόσμο τους» τονίζει η αξιωματική αντιπολίτευση.

<iframe width="760" height="415" src="https://www.youtube.com/embed/XF5xxEV-puc" frameborder="0" allow="accelerometer; autoplay; clipboard-write; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture" allowfullscreen></iframe>

ΡΟΖΑ ΜΠΟΝΕΡ , ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΦΕΜΙΝΙΣΤΡΙΑ ΚΑΙ ΖΩΓΡΑΦΟΣ

Rosa Bonheur: Το έργο της σπουδαίας ζωγράφου έρχεται ξανά στο φως

Η Γαλλίδα ζωγράφος Rosa Bonheur υπήρξε, ίσως, η πιο επιτυχημένη καλλιτέχνιδα του 19ου αιώνα, όμως, η ιστορία την «ξέχασε». Σχεδόν 120 χρόνια από τον θάνατό της, μια άλλη γυναίκα δείχνει αποφασισμένη να την «βγάλει» από την αφάνεια.

Πορτραίτο της ζωγράφου Rose Bonheur από τον Édouard Dubufe | Φωτογραφία: Claudine Doury
Πορτραίτο της ζωγράφου Rose Bonheur από τον Édouard Dubufe | Φωτογραφία: Claudine Doury
 
 
Πηγή: Monopoli Team
A

Μια 58χρονή σύμβουλος επικοινωνίας, η Katherine Brault, στα χέρια της οποίας βρίσκεται από το 2017 το château της Γαλλίδας ζωγράφου και γλύπτριας Rosa Bonheur, αφιερώνει τη ζωή της στη διάσωση και διάδοση της κληρονομιάς της σπουδαίας, αλλά πλέον λησμονημένης, καλλιτέχνιδας του 19ου αιώνα.

Μια αντισυμβατική προσωπικότητα

Η Marie-Rosalie Bonheur υπήρξε η πλουσιότερη και διασημότερη γυναίκα καλλιτέχνις, στην Γαλλία, του 19ου αιώνα. Για περισσότερα από σαράντα χρόνια ζούσε και εργαζόταν στο μικρό Château de By, πάνω από την πόλη του Thomery στις όχθες του Σηκουάνα.

Αν και υπήρχαν και άλλες γυναίκες ζωγράφοι στην εποχή της, ωστόσο, καμία δεν θα μπορούσε να συγκριθεί με την Bonheur. Η καλλιτέχνις αμφισβήτησε τις καθιερωμένες συμβάσεις όσον αφορά τη «γυναικεία» ζωγραφική, ζωγραφίζοντας ζώα με εκπληκτική ακρίβεια στη λεπτομέρεια, σαν να βρίσκονταν εν ζωή, όσο μεγάλα ή άγρια επιθυμούσε και μελετώντας τα στο φυσικό τους, συχνά λασπώδες και δυσώδες, περιβάλλον.

Επιπλέον, η Rosa Bonheur ήταν μια γυναίκα με χάρισμα στην αυτο-προβολή, γεγονός που, όπως και η προσωπική της ζωή, συνέδραμε στη φήμη της με ποικίλους τρόπους, τόσο θετικά όσο και αρνητικά. Για την εποχή της θεωρούταν εκκεντρική, όμως, στην πραγματικότητα, ήταν μια ασυμβίβαστη, πρωτοπόρος γυναίκα, η οποία φορούσε ανδρική ενδυμασία, δεν σύναψε ποτέ γάμο και προασπίστηκε την ισότητα των φύλων, αν και όχι για όλες τις γυναίκες ως φεμινίστρια, αλλά για την ίδια και την τέχνη της.

Rose Bonheur

«Sheep by the Sea» (1865): Για λογαριασμό της αυτοκράτειρας Ευγενίας.

Η πρώτη γυναίκα που τιμήθηκε με το μετάλλιο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής

Οι πίνακες της απέφεραν στην ίδια κολοσσιαία φήμη και περιουσία κατά τη διάρκεια της ζωής της, έχοντας μεγάλη ζήτηση ανάμεσα σε μέλη βασιλικών οικογενειών, επιφανών πολιτικών και άλλων διάσημων προσωπικοτήτων. Μάλιστα, η αυτοκράτειρα Ευγενία, σύζυγος του Ναπολέοντα Γ, όντας ενθουσιασμένη με τη δουλεία της Bonheur, την τίμησε με το μετάλλιο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής. Η πρώτη γυναίκα που έλαβε αυτή τη διάκριση για τα κατορθώματά της στις τέχνες.[.................]

ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ




Rosa Bonheur: Το έργο της σπουδαίας ζωγράφου έρχεται ξανά στο φως ...

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2020 ΣΤΟ NOESIS ...ΑΠΟ ΑΠΟΣΤΑΣΗ


Noesis - Thessaloniki Science Center and Technology Museum
 
Μπορεί οι φετινές γιορτές να είναι διαφορετικές και να κρατάμε αποστάσεις, το ΝΟΗΣΙΣ ωστόσο για τους μικρούς και μεγάλους φίλους του που αγαπούν την επιστήμη, τα πειράματα και τις κατασκευές, έχει ετοιμάσει διάφορες διαδικτυακές δραστηριότητες με δημιουργικότητα και μέσα στο πνεύμα των Χριστουγέννων.
 
Τόσο στο website του φορέα www.noesis.edu.gr, όσο και στους λογαριασμούς του στα social media, Facebook και Instagram, θα αναρτηθούν τις αντίστοιχες μέρες και ώρες videos ή/και σύνδεσμοι με τις παρακάτω δραστηριότητες:
  
WEBSITE
Παρασκευή 18/12, στις 12.00
Τα Χριστούγεννα του επιστήμονα… από απόσταση!
Για μικρούς και μεγάλους φίλους της επιστήμης
 
Κυριακή 20/12, στις 12.00
Χριστούγεννα με τους Peiramatistas
Από 7 μέχρι 10 ετών
 
Δευτέρα 21/12, στις 12.00
Oh… Chemistree! - LIVE
Από 6 μέχρι 16 ετών
 
Τρίτη 22/12, στις 12.00
Αστέρια Παντού
Για όλες τις ηλικίες - για παιδιά ως 6 ετών καλό είναι να βοηθά κάποιος μεγαλύτερος
 
Πέμπτη 24/12, στις 12.00
Στολίζουμε επιστημονικά και ψηφιακά!
Από 5 μέχρι 12 ετών
 
SOCIAL MEDIA
Τετάρτη 16/12 – Κυριακή 3/1, αναρτήσεις στο Instagram
DIY - ΝΟΗΣΙΣ είσαι…!
Για μικρούς και μεγάλους φίλους της επιστήμης
 
Σάββατο 19/12 και 26/12 - Κυριακή 20/12 και 27/12, αναρτήσεις στο Facebook
Χιονονιφάδες
Για όλες τις ηλικίες
 
Κυριακή 27/12, στις 20.00, στο Facebook
NOESIS Quiz – Christmas edition - LIVE
Για μικρούς και μεγάλους φίλους της επιστήμης

Δείτε περισσότερες πληροφορίες για την κάθε δραστηριότητα πατώντας εδώ.


Μείνετε συντονισμένοι και ελάτε να γιορτάσουμε παρέα... από απόσταση!

Καλά Χριστούγεννα
Ευτυχισμένο και Δημιουργικό το 2021!

 

Εσθήρ Κοέν (1924 – 2020): Ιn memoriam

 

Έφυγε από τη ζωή στα 96 της η Εσθήρ Κοέν, η γηραιότερη Ελληνίδα επιζήσασα του κολαστήριου του Άουσβιτς

“Δε μας αγάπησε κανείς, το καταλαβαίνετε αυτό; Πεθαίνοντας εμείς, πρέπει ο κόσμος να μάθει ότι ο άνθρωπος δεν πρέπει να είναι απάνθρωπος.”

Εσθήρ Κοέν 1924 – 2020: Ιn memoriam

Φωτ. Αλέξανδρος Αβραμίδης

«Με το που στάθηκε μπροστά μου σηκώθηκα και σε στάση προσοχής του συστήθηκα: “Ζιίμπεν Ζίμπτσιχ τάουζεν χούντερτ  τσβάι”, του είπα στα γερμανικά, δηλαδή αριθμός 77.102. Τη στιγμή εκείνη δεν είχα εικόνα ούτε του εαυτού μου, ούτε των γύρω μου. Νόμιζα ότι βρισκόμουν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης…».

Η Εσθήρ Κοέν συστήθηκε με το ανεξίτηλο νούμερο του χεριού της με το οποίο ήταν υποχρεωμένη να αναφέρεται στα «άπελ», στα καθημερινά προσκλητήρια, πρωί-απόγευμα, στο Άουσβιτς, επι δώδεκα μήνες.

Με τη διαφορά ότι τώρα δεν είχε απέναντί της κάποιον capo ή δήμιο Ες Ες, αλλά τον πρόεδρο της Γερμανίας Γιόακιμ Γκάουκ, πάστορα πριν πάρει τον δρόμο της πολιτικής, στη Συναγωγή των Ιωαννίνων.

«Εντσουλντιγκουνγκ (συγγνώμη), μου είπε και με αγκάλιασε δακρυσμένος».

«Αισθανθήκατε κάποια ανακούφιση με την συγγνώμη;», την ρωτάμε.

«Αχ, παιδί μου, το κακό που μας έκαναν δεν αναπληρώνεται. Παρακάλεσα τις διερμηνείς του να του πουν ότι το ελάχιστο που πρέπει να κάνουν είναι να δώσουν λεφτά να γραφτούν βιβλία για να διαβάζουν και να μαθαίνουν τα μικρά παιδιά ώστε να μην επαναληφθούν τέτοια εγκλήματα, γιατί δυστυχώς η ιστορία δείχνει να επαναλαμβάνεται».

Η εικόνα, στην οποία ο πρώτος πολίτης της Γερμανίας ασπάζεται ένα από τα θύματα του Ολοκαυτώματος ζητώντας για λογαριασμό της χώρας του επισήμως συγγνώμη για τα-πολλά- εγκλήματα που διέπραξαν τα ναζιστικά στρατεύματα στην Ελλάδα, έκανε τον γύρο του κόσμου, με τα γερμανικά ΜΜΕ να την αναδεικνύουν προκαλώντας αίσθηση στους συμπατριώτες τους.

Η ιστορία της Εσθήρ Κοέν όμως, όπως μου την αφηγήθηκε για την «Κ» είναι (και) για μας τους Έλληνες μια γερή γροθιά στο στομάχι. Όχι μόνο για την φρίκη που έζησε στο Άουσβιτς, και που λίγο πολύ δεν διαφέρει από τα όσα βίωσαν όσοι από καθαρή τύχη γλίτωσαν τα κρεματόρια. Αλλά για τα όσα προηγήθηκαν της σύλληψης και κυρίως για τα δεινά που την περίμεναν όταν επέστρεψε στη λατρεμένη πόλη της, τα Γιάννενα.

«Κανένας δεν πόνεσε, ούτε ένα δάκρυ. Τι τους κάναμε; Δεν τράβηξε κανείς γείτονας το κουρτινάκι να δει να μας σέρνουν στους δρόμους», λέει περιγράφοντας την ημέρα της σύλληψης και μεταφοράς των Ρωμανιωτών Εβράιων των Ιωαννίνων στο Άουσβιτς και ο λόγος της ξεχύνεται χείμαρρος ορμητικός.

Ήταν ξημερώματα 25ης Μαρτίου του 1944, όταν Έλληνες χωροφύλακες κατ’ εντολή της Γκεστάπο περικύκλωσαν τις εβραϊκές συνοικίες γύρω από το Κάστρο και στην ευρύτερη παραλίμνια περιοχή. «Φτωχοί άνθρωποι ήμασταν, κύριε, στη μεγάλη πλειοψηφία, νοικοκυραίοι, δεν είχαμε πειράξει κανέναν, αιώνες ολόκληρους ζούσαμε στα Γιάννενα. Δεν μας αγάπησε κανείς…», λέει.

Μέχρι τότε οι κατοχικές δυνάμεις δεν είχαν πειράξει τους Γιαννιώτες εβραίους, που αριθμούσαν γύρω στις δυο χιλιάδες ψυχές. Τα Γιάννενα ήταν στην ιταλική ζώνη, αλλά όταν η Ιταλία συνθηκολόγησε και πέρασε στο πλευρό των συμμάχων, τα πράγματα άλλαξαν δραματικά.

Τα μηνύματα, εξάλλου, για την τύχη των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, που είχαν μεταφερθεί νωρίτερα στη Γερμανία, έφταναν ανησυχητικά, όμως οι άνθρωποι στα Γιάννενα ήλπιζαν ότι δεν θα τους συμβεί το ίδιο.

Κάποιοι που «άκουγαν την μυστική βουή των πλησιαζόντων γεγονότων», πρόλαβαν και έφυγαν στους αντάρτες στα γύρω βουνά και σώθηκαν. Οι άλλοι, χίλιοι εφτακόσιοι είκοσι πέντε, άντρες γυναίκες, παιδιά, νήπια, βρέφη, θα πάρουν τον δρόμο χωρίς επιστροφή με προορισμό το Άουσβιτς.
«Όρμησαν στα σοκάκια ουρλιάζοντας και πυροβολώντας, χτυπώντας πόρτες και σπάζοντας τζάμια…».

Η Εσθήρ ήταν τότε μόλις δέκα εφτά χρονών. «Πάρτε από έναν μπόγο και σε μια ώρα να είστε όλοι στην πλατεία. Τι να πρώτο κάνουμε σε μια ώρα; Ήμασταν εφτά αδέρφια και οι γονείς μου. Η νύφη μου ήταν έγκυος στον όγδοο μήνα, ήταν μία τρέλα. Η μητέρα μου δεν μπορούσε να καταλάβει πως ήταν δυνατόν, να μην πάει ημέρα Σάββατο να προσκυνήσει στην συναγωγή. Φέρε παιδί μου τα παπούτσια να πάω να προσκυνήσω. Μαμά, το καταλαβαίνεις πρέπει να φύγουμε, μας πιάνουν. Εγώ θα προσκυνήσω τον θεό και θα γυρίσω. Τραβώντας την σέρνουμε και την πάμε στην πλατεία του Μαβί. Ο ένας πίσω από τον άλλον, άλλος με παντόφλες, άλλος ξυπόλυτος, άλλος με πυτζάμες, τα μωρά να σκούζουν. Μια κουρτίνα κύριε, καταλαβαίνετε, να την τραβήξουν, να δω ένα δάκρυ, κανένας δεν πόνεσε, λυπούμαι που το λέω. Υποφέρω πιο πολύ, που πήγα στη Γερμανία από αυτούς. Γιατί παρακαλέσαμε πολλούς να μείνουμε κάπου εκτός των εβραϊκών συνοικιών μέχρι να περάσει η μπόρα αλλά δεν μας δέχτηκαν. Θα είχαμε γλιτώσει…».

Οι Γερμανοί και οι Έλληνες χωροφύλακες θα τους τσουβαλιάσουν στις καρότσες φορτηγών αυτοκινήτων χωρίς αντίσκηνα και διασχίζοντας τον ορεινό και κακοτράχαλο όγκο της χιονισμένης Κατάρας θα τους μεταφέρουν στην Λάρισα, όπου επί έντεκα μέρες θα τους κλείσουν σ’ ένα χάνι, χωρίς στεγη και παράθυρα.

«Πέθαναν μωρά και μεγάλοι στο χάνι. Δεν είχαμε τίποτα. Τρεις φορές την ημέρα με τα όπλα στα χέρια στην γραμμή όλοι να μας κάνουν έρευνα. Καθένας κάτι είχε κρύψει για μια δύσκολη ώρα. Στα κοφίνια για τα καρπούζια έβαζαν οι Γερμανοί και οι χωροφύλακες τα χρυσαφικά. Αυτοί που ερχόντουσαν και καθάριζαν του καμπινέδες πρέπει να έγιναν βαθύπλουτοι. Γιατί από πείσμα ρίχναμε τα χρήματα και τα χρυσαφικά στον καμπινέ να τα βρουν οι Έλληνες και να μην τα πάρουν οι Γερμανοί. Μας βαλαν στα τρένα. Εκεί που χωρούσαν δυο άλογα, έβαλαν εβδομήντα πέντε άτομα. Χωρίς φως στο βαγόνι, χωρίς νερό, γέροι, νέοι. Έντεκα μέρες ταξίδι χωρίς φαγητό, νερό, στα παγωμένα βαγόνια».

Μια νύχτα με το χιόνι να πέφτει πυκνό και το κρυο να περονιάζει το τρένο φτάνει στο Άουσβιτς και πιάνει στη ράμπα του κοντινού Μπίρκεναου.
Εκεί θα δει για τα τελευταία φορά τους γονείς και τα αδέρφια της.

«Τους έβαλαν σε μεγάλα αυτοκίνητα, όσα παιδιά πρόλαβαν και σκαρφάλωσαν τα φόρτωσαν και εκείνα. Κοριτσάκι εγώ, μικρό, πως μπορούσα ν ανέβω; Εκείνη την ώρα είδα την μητέρα μου όρθια στο αυτοκίνητο… Καθώς απομακρυνόταν μας φωνάζει: “προσέξτε, είστε κορίτσια, την τιμή σας”.
Μείναμε άφωνες, δεν έβγαινε φωνή, είχε κολλήσει η γλώσσα, δεν ήξερες τι να πεις. Μας βάλανε στην γραμμή και εκεί μας έκαναν το τατουαζ στο χέρι. Να εδώ είναι το νουμερο: 77102. Το είχα μάθει και γερμανικά και το φώναζα σε κάθε προσκλητήριο. Δεν ήμουν πλέον ένας άνθρωπος, ήμουν ένα νούμερο. Δεν είχα όνομα, δεν με είχε γεννήσει μάνα, δεν είχα οικογένεια πλέον. Τελείωσε. Από εκεί μας πήγαν να μας κόψουν τα μαλλιά.
Εκεί ήταν πολλές θεσσαλονικιές όμηροι, που είχαν πάει γρηγορότερα. Κομμώτριες, δήλωσαν..
Σε παρακαλώ,  είπα σε μια κοπέλα που με κούρευε, που μπορεί να πήγαν τους γονείς μου;
Θέλεις τόσο γρήγορα να μάθεις; μου είπε.
Ναι θέλω, σε παρακαλώ, της απάντησα και μου δείχνει απέναντι.
Βλέπεις αυτή τη φλόγα;
Βλέπω.
Εκεί καίνε την μάνα σου και την οικογένειά σου. Λιποθύμησα. Με συνέφεραν, κακήν κακώς με τράβηξαν και ξημέρωσα σ ένα μπλοκ που ήτανε σαν το κοτέτσι.
Και το πρωί σηκωνόμασταν η ώρα τέσσερις και κάναμε  προσκλητήριο και καταμέτρηση στην βροχή.
Φώναζαν τα νούμερα. Έβρεχε, χιόνιζε, εσύ ήσουν “Απελ”, όλα τα μπλοκ.
Μας έβαναν στην δουλειά. Τι κάναμε; Σπάζαμε πέτρες, τις φορτώναμε σ ένα βαγονάκι. Γεμάτο το βαγονάκι και εμείς κάναμε την μηχανή…
Πέντε κορίτσια αφού το γεμίζαμε το σπρώχναμε να το πάμε ένα χιλιόμετρο και τι να το κάνουμε; Να το αδειάσουμε.
Αυτή που μας διηύθυνε ήταν πολιτική κρατούμενη αλλά είχε δίπλα της άλλη Γερμανίδα “Φραω Οφζερ’ την αποκαλούσαν, με το γκλόμπ στο χέρι, πιστόλι, στολές σαν και αυτές που φορούν αυτά τα καθάρματα που βλέπω τώρα εδώ στην πατρίδα μας». Εννοούσε τα «τάγματα εφόδου» της Χρυσής Αυγής.

Καθώς ανασύρει στη μνήμη της την γυναίκα με την στολή των Eς Ες ξεσπάει. «Δεν ξέρετε τι μου θυμίζουν κύριε αυτοί που βλέπω στην τηλεόραση.
Πως μπορούμε και ανεχόμαστε σ αυτήν την έρμη την Ελλάδα που τόσοι ποιητές, τόσοι μεγάλοι άνθρωποι, την ύμνησαν την τραγούδησαν;
Που είναι η Φιλική Εταιρία, που είναι εκείνοι οι ευεργέτες που έφυγαν από τα Γιάννενα και αλλού ξυπόλητοι για την έρμη την Ελλάδα; γιατί την παρατήσαμε έτσι, τι μας έφταιξε; Καταλαβαίνετε τι κάνουμε; σκοτώνουμε τον ίδιο μας το εαυτό. Εγώ θα φύγω με πολύ πίκρα, κύριε. Εγώ είμαι Εβραία αλλά είμαι Ελληνίδα. Εγώ δεν έχω σπορά από πουθενά, Ελληνίδα είμαι».

Η Εσθήρ θα επιζήσει χάρη στην ανθρωπιά μιας Γερμανίδας Εβραίας γιατρού και κάποιων ομόθρησκών της νοσηλευτριών που την έκρυψαν, όταν οι Eς Ες ζήτησαν από τον νοσοκομείο «έναν ολόκληρο θάλαμο για το κρεματόριο» και θα επιστρέψει στην Ελλάδα, αφού αναρρώσει για ένα διάστημα στην θαλπωρή της εβραίκής κοινότητας στις Βρυξέλλες.

Είχαν επιζήσει αυτή και η αδερφή της από την εφταμελή οικογένεια. Δύο σκελετωμένες νεαρές κοπέλες, χωρίς γονείς πνιγμένες σ’ ένα φοβερό εφιάλτη, καλούνται να ανέβουν έναν νέο Γολγοθά, ελπίζοντας στην περιουσία που είχαν αφήσει φεύγοντας.

Το πρώτο χτύπημα για την Εσθήρ, ήταν τρομακτικό. Φτάνοντας στα Γιάννενα θα πάει κατ ευθείαν στο σπίτι τους στην οδό Γενναδίου 1.
«Όταν έκανα να μπω μέσα εμφανίστηκε στο πρώτο σκαλοπάτι ένας άγνωστος και μου είπε που πας; Στο σπίτι μου, του απάντησα.
Μου λέει, μην προχωρείς, θα σου πω κάτι. Λέω ορίστε. Ξέρεις αν η μαμά σου είχε φούρνο στην κουζίνα;
Όλο χαρά εγώ, απάντησα: βέβαια ψήναμε το ψωμί, δεν ξέρω το σπίτι μου;
Ε, αφού δεν σ έκαψαν οι Γερμανοί θα σε κάψω εγώ αν τολμήσεις μπεις μέσα, μου είπε.
Τι ήταν αυτό;
Έλληνας, να με κάψει; αυτός εμένα; Θεέ μου…».

Η Εσθήρ έφυγε διωγμένη από το σπίτι της και όπως λέει δεν ξαναπήγε ποτέ, ούτε ξαναείδε τον άγνωστο. Προφανώς ήταν ένας από αυτούς που οι αρχές είχαν εγκαταστήσει στα εβραϊκά σπίτια, μετά την μεταφορά στο Αουσβιτς των ιδιοκτητών τους. Ήταν ανταρτόπληκτοι από τα ορεινά χωριά της Ηπείρου, που είχαν καταφύγει στην πόλη των Ιωαννίνων για να γλιτώσουν καθώς οι συγκρούσεις μεταξύ του ΕΑΜ και του ΕΔΕΣ μαίνονταν.

Δεν ήταν όμως μόνο οι «προσωρινοί ιδιοκτήτες», που βρήκαν στα σπίτια τους οι ελάχιστοι επιζησαντες. Τα υπόγεια ήταν σκαμμένα σε βάθος δυο μέτρων, από συνεργάτες των Γερμανών στην αρχή και «δικούς μας», στη συνέχεια που έψαχναν να βρουν λίρες και κοσμήματα τα οποία πίστευαν ότι είχαν θάψει φεύγοντας οι Εβραίοι. «Κάποια πανάκριβα κοσμήματα εθεάθησαν σε χέρια και λαιμούς γνωστών κυριών της πόλης και μερικά πανάκριβα χαλιά σε γραφεία κρατικών υπηρεσιών», μας λέει παράγοντας της εβραϊκής κοινότητας Ιωαννίνων.  

Καθώς έπρεπε να ζήσει, η Εσθήρ, άρχισε να ψάχνει για τα περιουσιακά στοιχεία των γονέων της.

Όπως λέει το κρασοπωλείο του πατέρα της το είχε οικειοποιηθεί μια χριστιανή συγγενής της «που εμφάνισε δήθεν πωλητήριο της μητέρας μου η οποία όμως είχε καεί στα κρεματόρια», όταν πήγε στην τράπεζα να αναζητήσει τις καταθέσεις, της είπαν ότι τις πήραν οι Γερμανοί και αναζητώντας τις δυο singer μηχανές για να ράβει και να βγάζει ένα μεροκάματο έμαθε ότι είχαν καταλήξει στα «χέρια» της μητρόπολης.

«Πήγα στον μητροπολίτη και εκείνος με παρέπεμψε στη νομαρχία. Εκεί μου είπαν πως δεν ξέουν τι απέγιναν οι μηχανές και πως για να τις βρουν έπρεπε να τους δώσουν τους αριθμούς τους. Που να ξέρω εγώ αριθμούς; Σήκωσα το μανίκι και τους έδειξα τον αριθμό του Αουσβιτς. Αυτόν μόνο θυμάμαι τους είπα και έφυγα…».

Η καλή της τύχη θα της στείλει στον δρόμο της τον Σαμουήλ, το γειτονόπουλο που είχε διαφύγει στα βουνά, τον οποίο και θα παντρευτεί. Μαζί θα ξεκινήσουν το σκληρό ταξίδι της επιβίωσης.

Η αδερφή της Ευτυχία, θα παντρευτεί ένα Εβραιόπουλο από τα Γιάννενα που είχε συλληφθεί από τους Γερμανούς εκείνη την ημέρα αλλά στην διαδρομή προς την Λάρισα δραπέτευσε, έφυγε στα βουνά και εκεί εντάχθηκε στο ΕΑΜ.

Όταν επέστρεψε θέλησε να ανοίξει ένα καφεκοπτείο, το οποίο ονόμασε ο «Δραπέτης», για να θυμίζει την παράτολμη ενέργεια που του έσωσε την ζωή. «Για την επιγραφή αυτή τον έστειλαν εξορία στην Μακρόνησο ως κομμουνιστή, ενώ δεν ήταν!», λέει για τον γαμπρό της η Εσθηρ.

Με τον Σαμουήλ, που μάζευε παλιοσίδερα και έφτιαχνε κούνιες, απέκτησε ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Η μοίρα όμως θα συνεχίσει τα χτυπήματά της στην Εσθηρ. Ο γιος της θα πεθάνει σε ηλικία τριάντα τεσσάρων χρόνων, και η κόρη της θα φύγει στα τέλη της δεκαετίας του 60 για το Ισραήλ, αηδιασμένη, όπως λέει, από την στάση ενός καθηγητή στο Γυμνάσιο ο οποίος την αποκάλεσε «παλιοεβραία..».

Εκεί θα αποκτήσει έναν γιο ο οποίος θα σκοτωθεί στα είκοσι του χρόνια πολεμώντας ως κληρωτός με τον ισραηλινό στρατό εναντίον της Χεζμπολάχ στον Λίβανο.

Στην μικρή πολυκατοικία στην διασταύρωση των οδών Αννης Κομνηνού και Γιοσεφ Ελιγα, όπου της παραχώρησε ένα διαμερισματάκι, η Εβραϊκή Κοινότητα, η Εσθηρ Κοεν, έχοντας στο πλευρό της τον Σαμουήλ, διανύει τα βαθειά γηρατειά της.

«Θα φύγω με ένα μεγάλο γιατί. Γιατί μας τα έκαναν όλα αυτά; Γιατί μας συμπεριφέρθηκαν οι δικοί μας άνθρωποι μ αυτόν τον τρόπο; γιατί δεν θα έχω κανέναν να με πλύνει και να με συνοδέψει μέχρι νεκροταφείο;…»    

Η Εσθήρ Κοέν, έφυγε από τη ζωή, τελικά, σήμερα, σε ηλικία ενενήντα έξι χρονών, παίρνοντας μαζί της το «μεγάλο γιατί». Την είχα συναντήσει στο σπίτι της στα Γιάννενα τον Μάρτιο του 2014 στο πλαίσιο ρεπορτάζ για την επίσκεψη του προέδρου της Γερμανίας Γκάουκ με αφορμή το ολοκαύτωμα από τους Γερμανούς του χωριού Λιγγιάδες, ο οποίος και είχε ζητήσει να την συναντήσει. Μαζί με μια άλλη ομόθρησκή της η Εσθήρ ήταν οι τελευταίες εν ζωή από τους Εβραίους των Ιωαννίνων που επέζησαν του Ολοκαυτώματος.

Ιn memoriam και για το «ποτέ πια», επαναφέρω την συνέντευξη-ποταμό που μου έδωσε τότε και δημοσιεύτηκε στην «Κ».

Υπογραμμίζω το αίτημά της στον Γερμανό πρόεδρο: «Παρακάλεσα τις διερμηνείς του να του πουν ότι το ελάχιστο που πρέπει να κάνουν είναι να δώσουν λεφτά να γραφτούν βιβλία για να διαβάζουν και να μαθαίνουν τα μικρά παιδιά ώστε να μην επαναληφθούν τέτοια εγκλήματα, γιατί δυστυχώς η ιστορία δείχνει να επαναλαμβάνεται».

esthir-koen-1924-2020-in-memoriam0

ΡΟΔΑ-ΠΑΡΝΗΘΑ -ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ

 Ο Ζαραλίκος δε μασάει τσουρέκια ούτε είναι  mountain  biker. Όμως σατιρίζει  απολαυστικά  τα στραβά και τα παράλογα της επιτελικής ηγεσίας μας , που έχει βαλθεί τελευταία να μας τρελάνει...

Ο καλός μας ακροδεξιός γείτονας

ARLINGTON ROAD - Ο ΥΠΟΠΤΟΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΑΡΛΙΝΓΚΤΟΝ (BLU-RAY) | HD-shop.grΟ ύποπτος της οδού Άρλινγκτον (1999) 

 

Σκηνοθεσία: Mark Pellington Σενάριο: Ehren Kruger
Ηθοποιοί: Jeff Bridges, Tim Robbins, Joan Cusack 

 

Ο καθηγητής πανεπιστημίου Μάικλ Φάραντεϊ ασχολείται  ψυχωτικά με την ιστορία του δεξιού εξτρεμισμού στις ΗΠΑ ύστερα από την εν ψυχρώ  δολοφονία της  γυναίκας του  από δεξιούς εξτρεμιστές. 

Ο Μάικλ αρχίζει να πιστεύει ότι  οι φαινομενικά υποδειγματικοί Αμερικανοί νέοι γείτονές του αρχίζουν να συμπεριφέρονται ύποπτα. 

Η αρχική υποψία του γίνεται βεβαιότητα , όταν ανακαλύπτει τα ψέματα που του είπε ο γείτονάς του για το παρελθόν του , αλλά ούτε  η ερωμένη του ούτε  ο επικεφαλής του FBI τον πιστεύουν .

Η ατμόσφαιρα μυστηρίου μετατρέπεται  σε ζόφο όσο το κουβάρι ξετυλίγεται  και οδηγεί σε μια μια πελώρια συνωμοσία , της οποίας η κατάληξη θα είναι τραγική.

 

Ο σκηνοθέτης Μαρκ Πέλινγκτον χειρίζεται άψογα το υλικό του,  κλιμακώνοντας αργά αλλά σταθερά την ένταση, με συνέπεια ο θεατής να βυθίζεται στην κατάσταση παράνοιας και φόβου που βιώνει προοδευτικά ο καθηγητής. Το καλοστημένο πολιτικό του θρίλερ που φτιάχνει θυμίζει Χίτσκοκ  , η σκηνοθεσία του δε σ΄αφήνει να πλήξεις, οι ερμηνείες πειστικές , ιδιαίτερα του  διαβολικού  Τιμ Ρόμπινς  με το "παιδικό πρόσωπο" .

 Το πιο  ενδιαφέρον στοιχείο της ταινίας είναι ότι ο  εχθρός εδώ δεν είναι κάποιος μουσουλμάνος τζιχαντιστής,  αλλά ένας "καθαρόαιμος" λευκός Αμερικανός , ένας  ιδεόληπτος ακροδεξιός που επικαλείται  τις  αξίες της λευκής φυλής έναντι ενός ομοσπονδιακού κράτους που την καταπιέζει στο όνομα της δημοκρατικοποίησης της κοινωνίας . Όλα τα δεδομένα  της ταινίας   φωτογραφίζουν τον ακροδεξιό Τίμοθι Μακβέι* που ανατίναξε το εμπορικό κέντρο της Οκλαχόμα Σίτι το 1995, προκαλώντας 168 θανάτους και 800 τραυματίες, και εκτελέστηκε το 2001. 

Η θυελλώδης εικοσαετία που ακολούθησε στις ΗΠΑ την εκατόμβη θυμάτων  στη πόλη Οκλαχόμα Σίτι, με τη γιγάντωση του κινήματος για την υπεροχή  της λευκής φυλής , που έφερε στην εξουσία έναν ακροδεξιό πρόεδρο , όπως ο Τραμπ, αλλά και τη ριζοσπαστικοποίηση προς την άκρα δεξιά  των παγκοσποιημένων κοινωνιών,    έδειξε ότι η ταινία Μαρκ Πέλινγκτον είχε σχεδόν προφητικό χαρακτήρα.

 


Συλλήψεις λόγω τύχης ή ερασιτεχνισμού | Άρθρα | ΕλευθεροτυπίαΤίμοθι ΜακΒέι (1968-2001) - Βικιπαίδεια

  

30 MOST ROMANTIC PIECES LOVE & ROMANCE (1)

CLASSICAL MUSIC 30 MOST ROMANTIC PIECES LOVE & ROMANCE A collection of slow, emotional pieces of classical music with a romantic vein. The perfect soundtrack for a moment of relax with that special person :) a tender, passionate selection of classical music pieces inspired by the most powerful feeling in the world. Romantic instrumental music & love songs from the big screen – “if music be the food of love, play on!” 01 PUCCINI - Tosca: Vissi d’Arte (instrumental) 00:00 02 LISZT – Liebesträume: No. 3 02:37 03 PIAZZOLLA – Oblivion 08:23 04 BEETHOVEN – Piano Concerto No. 3 Op. 37: II. Largo 11:59 05 SCHUMANN – Kinderszenen, Op. 15: No. 7, Traumerei 21:51 06 CHOPIN – Etude Op. 25 No. 1 “Aeolian Harp” 25:09 07 PROKOFIEV – Romeo and Juliet: Pater Lorenzo 27:37 08 MOZART – Flute and Harp Concerto K. 299: II. Andantino 29:47 09 TCHAIKOVSKY – The Nutcracker: Valzer dei Fiori 37:56 10 STRAUSS II – An der Schonen Blauen Donau (On the Beautiful Blue Danube) 45:00 11 STRAUSS II – Rosen aus dem Süden (Roses from the South) 56:25 12 STRAUSS II – Liebeslieder (Love Songs) 1:06:08 13 TCHAIKOVSKY – Serenade for Strings Op. 48: II. Valse 1:15:42 14 ROTA – Il Gattopardo: Valzer del Commiato 1:19:37 15 SIBELIUS – Andante Festivo 1:22:47 16 EINAUDI – Le Onde 1:26:55 17 BEETHOVEN – Bagatelle No. 25 “Fur Elise” 1:30:03 18 DEBUSSY – Arabesque No. 1 1:33:53 19 DEBUSSY – La Fille aux Cheveux de Lin (The Girl with Flaxen Hair) 1:38:45 20 CHOPIN – Nocturne Op. 9 No. 2 1:41:44 21 DEBUSSY – Suite Bergamasque: III. Clair de Lune 1:47:15 22 BEETHOVEN – Moonlight Sonata: I. Adagio sostenuto 1:53:06 23 PIAZZOLLA – Libertango (live recording) 1:59:46 24 MORRICONE – The Legend of 1900: Playing Love 2:02:39 25 DVORAK – Serenade for Strings Op. 22: I. Moderato 2:06:12 26 VERDI – Il Trovatore: Tacea la Notte Placida 2:10:31 27 GOUNOD – Romeo et Juliette: Je Veux Vivre (instrumental) 2:15:43 28 VERDI – Rigoletto: Caro Nome (instrumental) 2:19:17 29 MOZART – Le Nozze di Figaro: Voi che Sapete (instrumental) 2:25:54 30 VERDI – Il Trovatore: Il Balen del Suo Sorriso (instrumental) 2:28:09

«Δεν είναι να πιστεύεις τον Μπογδάνο ακόμα κι αν σου πει καλημέρα· σίγουρα τριγύρω θα επικρατεί βαθύ σκότος, μαύρα μεσάνυχτα.» Δημήτρης Νανούρης

 Κουκουλοφόρος χωρίς κουκούλα | Η Εφημερίδα των Συντακτών

Εξώδικο Κ. Μπογδάνου στην Εφ.Συν. και η απάντησή μας

Λάβαμε στις 23-11-2020 από τον κ. Κωνσταντίνο Μπογδάνο, βουλευτή στην Α’ Αθηνών, Εξώδικη Οχληση/Διαμαρτυρία/Πρόσκληση για δύο κείμενα που είχαν πριν από πολύ καιρό δημοσιευθεί στην ιστοσελίδα μας, το πρώτο στις 16-7-2020 με συντάκτη τον Τάσο Τσακίρογλου (και όχι τον φωτογράφο Σωτ. Δημητρόπουλο, όπως εσφαλμένα αναφέρεται στο εξώδικο) και τίτλο «Σοβαρά κ. Πέτσα, δεν τρέχει τίποτα με τον συγχρωτισμό Μπογδάνου-Κασιδιάρη;» και το δεύτερο στις 13-10-2019 με συντάκτη τον Δημήτρη Νανούρη και τίτλο «Κουκουλοφόρος χωρίς κουκούλα».

Αναφέρει ο κ. Μπογδάνος στο εξώδικό του, μετά την παράθεση μέρους του άρθρου του Τ. Τσακίρογλου

“ Δεν είναι μάλιστα η πρώτη φορά που η ιστοσελίδα ιδιοκτησίας σας καταφέρεται εναντίον μου κατ’ αυτόν τον τρόπο, καθώς το προαναφερθέν δημοσίευμα υπήρξε αφορμή να ανακαλύψω παλαιότερο δημοσίευμα της ιστοσελίδας σας στο οποίο κατ’ ουσίαν, το ως άνω άρθρο παραπέμπει. Πρόκειται για άρθρο αναρτηθέν στην ιστοσελίδα σας την 13η-10-2019 με συντάκτη τον Δημήτρη Νανούρη υπό τον τίτλο «Κουκουλοφόρος χωρίς κουκούλα». Το άρθρο δε αυτό – το οποίο και είναι σημαντικά εκτενέστερο από το πρώτο άρθρο που προαναφέρθηκε- παραμένει έως σήμερα δημοσιευμένο στην ιστοσελίδα σας, συνοδευόμενο μάλιστα από φωτογραφία μου, στον ηλεκτρονικό σύνδεσμο «https:www.efsyn.gr/stilesσ/meteoros/214567_koykoyloforos-horis-koykoyla ..”

και συνεχίζει σε σχέση με το εκείνο της προηγούμενης χρονιάς του Δημήτρη Νανούρη

“ Στο σύνολό του το ως άνω δημοσιευθέν άρθρο αποτελεί μια προαποφασισμένη και σκόπιμη προσπάθεια ακραίας σπίλωσης και προσβολής της προσωπικότητας και του ονόματος μου, καθόσον εκφεύγει πλήρως από τα ανεκτά όρια της δημοσιογραφικής κριτικής και δεοντολογίας και επιδίδεται σε μια άνευ προηγουμένου επιχείρηση συκοφάντησής μου. Συνολικά από την αρχή μέχρι και το τέλος του, διαχέεται από μια συνεχή ειρωνική, υβριστική και διαστρεβλωτική της αλήθειας διάθεση, με τη χρήση συκοφαντικών εκφράσεων.

Ενδεικτικά και μόνο ορισμένες εκ των φράσεων που θίγουν κατάφωρα την τιμή και την υπόληψη μου, για τον λόγο που κάθε φορά αναφέρεται, είναι οι εξής:

- «Δεν είναι να πιστεύεις τον Μπογδάνο ακόμα κι αν σου πει καλημέρα· σίγουρα τριγύρω θα επικρατεί βαθύ σκότος, μαύρα μεσάνυχτα», καθώς με παρουσιάζει ως ψεύτη,

- «τράβηξε την προσοχή μου ένας φαλάκρας απέξω κι από μέσα», καθώς με παρουσιάζει ως πρόσωπο κενού περιεχομένου,

- «που ωρυόταν σαν αρσενική κυρία Λουκά. Να με συγχωρεί η κατά τα’ άλλα συμπαθέστατη Ελένη για την άστοχη παρομοίωση, καθότι ο τύπος επέρδετο κυριολεκτικά απ’ το στόμα, αραδιάζοντας αδιανόητες ασυναρτησίες με ταχύτητα μυδραλιοβόλου», καθώς με παρουσιάζουν ως πρόσωπο οργισμένο, που εκστομίζει πλήθος ηλιθιοτήτων και ασυναρτησιών,

- «Πάσχιζε να ομιλεί στην καθαρεύουσα, αλλά τα σόλοικα ελληνικά του αποκάλυπταν γλωσσική ημιμάθεια και πνευματική πενία», καθώς με παρουσιάζει ως πρόσωπο εν γένει αμόρφωτο, που δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει επαρκώς την ελληνική γλώσσα,

- «Ακροδεξιός ως τα μπούνια, συνοδοιπόρος του ναζιστικού μορφώματος- η μοναδική σχέση του με τη μόρφωση-, υπερασπιζόταν με μένος τους υπόδικους χρυσαυγίτες», καθώς με παρουσιάζει ως βαθύτατα ακροδεξιό, ναζί και υπερασπιστή προσώπων με τέτοιες απόψεις, ως αμόρφωτο, και με στοχοποιεί , ιδίως με τη χρήση της λέξης «ακροδεξιός»,

- «Μεθοριακή προσωπικότητα, δίχως άλλο, με συμπλεγματική προβολή μεγαλείου», καθώς με παρουσιάζει ως πρόσωπο που αποκλίνει με αρνητικό τρόπο του μέσου όρου και ψυχικά διαταραγμένο,

- «Φιλονικούσε διαρκώς με την κοινή λογική εκτοξεύοντας εμέσματα», καθώς με παρουσιάζει ως πρόσωπο που αγαπάει τις φιλονικίες, που είναι παράλογο και προβαίνει σε παράλογες δηλώσεις,

- «Εξοργίζοντας συστηματικά το δημοκρατικό κοινό, κέρδιζε απείρως περισσότερη δημοσιότητα απ’ όση του αναλογούσε», καθώς με παρουσιάζει ως πρόσωπο που εκφράζει αντιδημοκρατικές απόψεις και ανάξιο να έχει τη δημοσιότητα που απολαμβάνει,

- «Τούτο το συνειδητό ψεύδος δημιουργούσε, λοιπόν, κάποια σύγχυση κι έτσι έπαιρνε η μπάλα και τα δικά μας χωριά. Αν ήμουν δικομανής, έπρεπε να υποβάλω μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση και σίγουρα θα τον καταδίκαζα σε πρώτο και δεύτερο βαθμό, ως και τον Άρειο Πάγο, αν χρειαζόταν», καθώς με παρουσιάζουν ως ψεύτη και ως πρόσωπο που διαπράττει συκοφαντικές δυσφημίσεις.

- «Αργότερα ζήτησε από τα προσφιλή του τανκς να εκκενώσουν την ΕΡΤ», καθώς με παρουσιάζει ως πρόσωπο που εκφράζει φιλοδικτατορικές απόψεις,

- «Τον ανταμείβει τώρα αποκαλώντας επί κυπριακού εδάφους προδοτικό το ΑΚΕΛ και αναλαμβάνοντας αυτοβούλως χρέη ρουφιάνου», καθώς με παρουσιάζει ως πρόσωπο που καταδίδει και με στοχοποιεί, ιδίως με την χρήση της λέξης «ρουφιάνος»,

- «Κουκουλοφόρος δίχως κουκούλα, δήθεν και τσάμπα μάγκας», καθώς με παρουσιάζει ως δωσίλογο της κατοχής κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ψευτοπαλικαρά.

Από την ανάγνωση και μόνο των ως άνω εκφράσεων, είναι απολύτως κατανοητό ότι το συγκεκριμένο άρθρο εξυπηρετεί μια και μόνο σκοπιμότητα: την άνευ ορίων εξύβριση και συκοφάντησή μου. Συνεπώς, στο σύνολο του το ως άνω άρθρο είναι άκρως προσβλητικό για τη προσωπικότητά μου, καθώς εμπεριέχει ευθείες ύβρεις, και , εν γένει, κάθε παράγραφός του επιδιώκει τη συκοφάντησή μου .

Επιπροσθέτως, με μια εκ παραλλήλου ανάγνωση και των δύο ανωτέρω αναφερθέντων δημοσιευμάτων καθίσταται σαφές όχι μόνον ότι κάνουν χρήση παρόμοιας φρασεολογίας, αλλά επιπλέον ότι επιδίδονται από κοινού σε προσπάθεια να με παρουσιάσουν ψευδώς και παραπλανητικώς ως άτομο με ακραίες «ρατσιστικές» και «φασιστικές» αντιλήψεις, το οποίο δε – όπως αναφέρουν- δήθεν επικροτεί εγκληματικές ενέργειες προσώπων με ακραία φασιστικά φρονήματα.

Για όλους τους άνω αναφερόμενους λόγους η ανωτέρω αρθρογραφία και ιδίως το άρθρο υπό τίτλο «Κουκουλοφόρος χωρίς κουκούλα», που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα σας «www.efsyn.gr», καθ’ όλο το περιεχόμενό του και όχι μόνο κατά ορισμένες φράσεις, θίγει βάναυσα την τιμή και την υπόληψή μου, που προστατεύονται ως στοιχεία της προσωπικότητάς μου. Κάθε φυσικό πρόσωπο έχει το δικαίωμα, δυνάμει των άρθρων 57 ΑΚ και 59 ΑΚ, απόκρουσης της παράνομης προσβολής της προσωπικότητάς του, η οποία περιλαμβάνει κάθε αγαθό το οποίο συνδέεται στενά με το πρόσωπο, ως ύπαρξη φυσική, ηθική, κοινωνική και πνευματική, όπως είναι η τιμή και η υπόληψη. Τα αγαθά αυτά δεν αποτελούν αυτοτελή δικαιώματα αλλ’ επιμέρους εκφάνσεις (εκδηλώσεις) του ενιαίου δικαιώματος επί της ίδιας προσωπικότητας, με αποτέλεσμα οποιαδήποτε προσβολή αυτών να σημαίνει και προσβολή της συνολικής έννοιας «προσωπικότητα». ”

Η απάντηση της εφημερίδας μας:

Ο κ. Μπογδάνος δεν αμφισβητεί κατ’ ουσίαν τα αναφερόμενα περιστατικά στα δύο κείμενα. Πως θα μπορούσε άλλωστε. Εγκαλεί την ιστοσελίδα μας και τους συντάκτες μας για οξύ λόγο και κρίσεις που τάχα τον προσβάλλουν. Όμως, είναι τουλάχιστον αντιφατικό ένας πρώην δημοσιογράφος και νυν βουλευτής, δηλαδή ένα δημόσιο πρόσωπο, που το ίδιο χρησιμοποιεί ιδιαίτερα συγκρουσιακό και συχνά ακραίο λόγο, να διαμαρτύρεται διότι, για δημόσιες δράσεις και τοποθετήσεις του, του ασκήθηκε οξεία κριτική. Θα περιμέναμε από έναν πολιτικό και μάλιστα πρώην δημοσιογράφο, να αναγνωρίζει στον Τύπο τουλάχιστον τον θεσμικό του ρόλο : το δικαίωμα να παρουσιάζει θέματα του δημόσιου βίου και να τοποθετείται κριτικά απέναντι σ’ αυτά.

https://eretikos.gr/wp-content/uploads/2019/09/bogdanos_YT2.jpg


Κουκουλοφόρος χωρίς κουκούλα

Δημήτρης Νανούρης

Κουκουλοφόρος χωρίς κουκούλα

Δεν είναι να πιστεύεις τον Μπογδάνο ακόμα κι αν σου πει καλημέρα· σίγουρα τριγύρω θα επικρατεί βαθύ σκότος, μαύρα μεσάνυχτα. Έχω ιδίαν και πικράν πείρα. Εκμυστηρεύτηκα και άλλοτε ότι σπανίως παρακολουθώ τηλεόραση. Βλέπω κάνα ματσάκι κλεφτά στην εφημερίδα, παίρνοντας ανάσα απ’ την «ύλη», ενώ στο σπίτι το χαζοκούτι παραμένει μονίμως κλειστό. Δεν είναι της παρούσης να αναπτύξω τα οφέλη τούτης της ευεργετικής επιλογής. Αγνοούσα παντελώς την ύπαρξη της εκρηκτικής όσο και αμφιλεγόμενης τηλεπερσόνας, ώσπου διάφοροι καλοθελητές, οίτινες γνωρίζουν πως έλκω την καταγωγή μου απ’ την Απείρανθο Νάξου, άρχισαν να με ρωτούν αν είμαι απ’ το χωριό τού εν λόγω.

Ηταν απερίγραπτη η έκπληξή μου, αφού συνήθως ταυτίζουν τ’ Απεράθου με τον Μανώλη Γλέζο, τον «κόκκινο ίλαρχο» της δικτατορίας Μιχάλη Βαρδάνη, την ποιήτρια Διαλεχτή Ζευγώλη-Γλέζου και αρκετές εξέχουσες μορφές των γραμμάτων και των τεχνών που ανέδειξε κατά καιρούς. Οι λιγότερο μυημένοι αναφέρονται στον Νικηφόρο Μανδηλαρά, που τυγχάνει απλώς κοντοχωριανός. Φάνταζε ανήκουστο να ’μαι απ’ τον ίδιο μαχαλά μ’ έναν άγνωστο για τον επιπρόσθετο λόγο ότι τόσο βαρβαρόηχα επώνυμα δεν απαντούν στους πέριξ οικισμούς και απ’ ό,τι ξέρω σ’ ολόκληρο το νησί. Ακου Μπογδάνος!

Θα ’χα ρεπό, θυμάμαι, και μου χαλούσε την απογευματινή ραστώνη η παραφωνία της ξεχασμένης στη διαπασών τιβί στο σαλόνι. Κατευθυνόμενος προς το μέρος της να την κλείσω, τράβηξε την προσοχή μου ένας φαλάκρας απέξω κι από μέσα, που ωρυόταν σαν αρσενική κυρία Λουκά. Να με συγχωρεί η κατά τ’ άλλα συμπεθέστατη Ελένη για την άστοχη παρομοίωση, καθότι ο τύπος επέρδετο κυριολεκτικά απ’ το στόμα, αραδιάζοντας αδιανόητες ασυναρτησίες με ταχύτητα μυδραλιοβόλου. Πάσχιζε να ομιλεί στην καθαρεύουσα, αλλά τα σόλοικα ελληνικά του αποκάλυπταν γλωσσική ημιμάθεια και πνευματική πενία. Ακροδεξιός ώς τα μπούνια, συνοδοιπόρος του ναζιστικού μορφώματος –η μοναδική σχέση του με τη μόρφωση–, υπερασπιζόταν με μένος τους υπόδικους χρυσαυγίτες. Μεθοριακή προσωπικότητα, δίχως άλλο, με συμπλεγματική προβολή μεγαλείου, χρησιμοποιούσε τη δύναμη του μέσου από την κερκόπορτα. Φιλονικούσε διαρκώς με την κοινή λογική εκτοξεύοντας εμέσματα.

Εξοργίζοντας συστηματικά το δημοκρατικό κοινό, κέρδιζε απείρως περισσότερη δημοσιότητα απ’ όση του αναλογούσε. Διατεινόταν, μεταξύ άλλων, ότι κατάγεται από την ορεινή Νάξο. Την κώμη της μάνας του, το Σαγκρί, δεν θα τη χαρακτήριζαν ορεινή ούτε οι ανιάτως πάσχοντες από υψοφοβία. Πρόκειται για πανέμορφο τόπο στο κέντρο της νήσου μας, μόνο που βλέπει τα βουνά με τα κιάλια. Τούτο το συνειδητό ψεύδος δημιουργούσε, λοιπόν, κάποια σύγχυση κι έτσι έπαιρνε η μπάλα και τα δικά μας χωριά. Αν ήμουν δικομανής, έπρεπε να υποβάλω μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση και σίγουρα θα τον καταδίκαζα σε πρώτο και δεύτερο βαθμό, ώς και τον Αρειο Πάγο, αν χρειαζόταν.

Ντελαπάρισε στο ίσιωμα κατόπιν. Πώς αλλιώς να εξηγήσεις την απομάκρυνσή του από τον «Σκάι» επειδή –άκουσον, άκουσον– καταφέρθηκε εναντίον του Τσίπρα. Ισχυρίστηκε, εν ολίγοις, το εξωφρενικό ότι ο τέως πρωθυπουργός και οι φίλοι του ευθύνονται για την απόπειρα κατά της ζωής του Λουκά Παπαδήμου. Αργότερα ζήτησε από τα προσφιλή του τανκς να εκκενώσουν την ΕΡΤ – τον ρόλο ανέλαβε εσχάτως στη ζούλα ο Ζούλας. Γοητεύτηκε από τη μιντιακή του ακτινοβολία ο Κούλης και τον έχρισε υποψήφιο βουλευτή. Τον ανταμείβει τώρα αποκαλώντας επί κυπριακού εδάφους προδοτικό το ΑΚΕΛ και αναλαμβάνοντας αυτοβούλως χρέη ρουφιάνου. Κουκολοφόρος δίχως κουκούλα, δήθεν και τσάμπα μάγκας με την ασφάλεια πως δεν το πιάνει ο σχετικός νόμος.

Τρίτη, Δεκεμβρίου 01, 2020

Jordi Savall - Dix ans après (Tous Les Matins Du Monde / Όλα τα πρωινά του κόσμου)

Όλα τα πρωινά του κόσμου - Βικιπαίδεια

Dix ans après (Tous Les Matins Du Monde, 2001) 

 - Entree (Jean-Baptiste Lully) 

- Chaconne des Scaramouches (Jean-Baptiste Lully)

 - Fantasie en Rondeau (Sainte Colombe le fils)

 - Couplets des Folies d'Espagne (Marin Marais)

 - Prelude in Mi mineur (Sainte Colombe le fils)

 - Les Voix Humaines (Marin Marais) 

- La Du Vaucel (Jean-Baptiste Antoine Forqueray)

 - L'Entree des Scaramouches (Jean-Baptiste Lully)

 - Marche pour la Ceremonie Turque (Jean-Baptiste Lully)

Ιστορίες από το facebook

 

1. Ακρίτα: Ο Μητσοτάκης τους έχει χρυσώσει με τα δικά μας λεφτά για να την "βγάζει λάδι"!

Μια «απλή» και «λογική» απάντηση δίνει η Έλενα Ακρίτα στις πράξεις και παραλείψεις της πρωθυπουργικής οικογένειας, ή αν προτιμάται στην αναλγησία της όπως φαίνεται για μία ακόμη φορά μετά τις αποκαλύψεις του documentonews.gr.

Η Έλενα Ακρίτα απαντά στο απλό ερώτημα, γιατί ο Μητσοτάκης φωτογραφίζεται έτσι, χωρίς μάσκα και αποστάσεις, παραβιάζοντας όλες τις απαγορεύσεις που ο ίδιος ανακοίνωσε…

Και δίνει την απάντησή της χωρίς να παραλείψει να αναφερθεί στα Μέσα Ενημέρωσης που τον στηρίζουν με το... αζημίωτο! 

Διαβάστε την ανάρτησή της στο facebook:

«Ξέρετε γιατί ο Μητσοτάκης φωτογραφίζεται έτσι; Χωρίς μάσκα και χωρίς αποστάσεις, παραβιάζοντας όλες τις απαγορεύσεις που ο ίδιος ανακοίνωσε;

Ξέρετε γιατί;

Γιατί έτσι.

Γιατί μπορεί.

Γιατί γουστάρει.

Γιατί σχεδόν κανένα Μέσον δεν θα τον κράξει.

Γιατί τους έχει χρυσώσει με τα δικά μας λεφτά για να την βγάζει λάδι.

Γιατί οι εισαγγελικές παρεμβάσεις για την μη τήρηση των μέτρων γίνονται μόνο για τον Τσίπρα, τον Κουτσούμπα και τον Βαρουφάκη. Ποτέ γι’αυτόν. Που όλως τυχαίως είναι ο πρωθυπουργός της χώρας. Και θα έπρεπε να δίνει πρώτος το καλό παράδειγμα.

Δεν το δίνει.

Γιατί μπορεί.

Γιατί έτσι.»

 Διαβάστε επίσης: Και βίντεο από την Πάρνηθα - Μαρέβα και Μητσοτάκης κάνουν motocross την ώρα του θανατικού

***********************

 


Με ανάρτησή του στο facebook ο Παύλος Πολάκης καυτηριάζει την επιλεκτική δημοσιογραφία των ΜΜΕ.

Αναφέρεται στις «δραστηριότητες» του πρωθυπουργού και της συζύγου του, κατά παράβαση όλων των μέτρων κατά του κορονοϊού και της καραντίνας σε συνδυασμό με τη σιγή που ακολουθούν τα περισσότερα Μέσα Ενημέρωσης.

Αναφέρει ο Π. Πολάκης:

Προς διευθυντές ειδησεογραφικών σάιτ, εφημερίδων και τηλεοπτικών σταθμών.
Όταν εγω έφαγα σε ένα φιλικό σπίτι στα Χανια (που όλα τα εστιατόρια λόγω λοκ νταουν ήταν κλειστά) μετά απο δυο χειρουργεία και τεστ αρνητικό, η φωτογραφία έπαιξε σε όλα τα σαιτ, τις εφημερίδες και σε όλα τα δελτία ειδήσεων.
Μάλιστα η κα Μάρα Ζαχαρέα διέκοψε τη συνέντευξη στον Πρόεδρο του Συριζα για να του προβάλει την εικόνα και να του ζητήσει σχόλιο.
Κλήθηκα να δώσω εξηγήσεις από το κόμμα μου, γιατί εγώ εκεί λογοδοτώ και όχι σε εσάς, και παραδέχτηκα ότι η ανάρτηση αυτή αξιοποιήθηκε από τη Νέα Δημοκρατία για μετατοπίσει τη συζήτηση από την αποκλειστική ευθύνη της για την καταστροφική διαχείριση της πανδημιας.
Από χθες το πρωί κυκλοφορεί μια αντίστοιχη φωτογραφία του κου Μητσοτάκη να αγκαλιάζεται χωρίς μάσκα με έξι αγνώστους σε αυτόν ανθρώπους, στη Πάρνηθα.
Σήμερα μάλιστα κυκλοφορεί και βίντεο που δείχνει τη σύζυγό του να δανείζεται μια μοτοσικλέτα ενός εκ των περαστικών και να κάνει μοτοκρος, ενώ η παρέα φαίνεται να το διασκεδάζει.
Μέχρι στιγμής κανένα σάιτ, καμία εφημερίδα και κανένας τηλεοπτικός σταθμός δεν έχει προβάλει αυτές τις εικόνες.
Και φυσικά μέχρις στιγμής ο κος Μητσοτάκης όχι μόνο δεν έχει παραδεχθεί το λάθος του, αλλά στέλνει από πάνω και τον Πέτσα που φτιάχνει τις λίστες που ταΐζουν τα σάιτ και τα κανάλια σας, στο φιλικό του ΣΚΑΙ όχι για να μας πει π.χ. ότι ο ο κος Μητσοτάκης έκανε λάθος, αλλά πόσο απλός και ανθρώπινος είναι που έρχεται σε επαφή διχως μάσκα ακόμη και με αγνώστους ανθρώπους.
Θα περιμένω να δω πόσο πολύ θα ξεφτιλιστείτε σήμερα και ποιοι από σας θα τηρήσετε έστω στο ελάχιστο τη στοιχειώδη δημοσιογραφική δεοντολογία.
Αν σας έχει μείνει τελικά έστω κάποιο ίχνος δεοντολογίας αλλά και ντροπής …https://m.tribune.gr/wp-content/uploads/2020/12/polakis-1.jpg



ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ: "ΜΟΥΓΚΑ ΣΤΗ ΣΤΡΟΥΓΚΑ"

ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΔΕΡΜΕΝΤΖΟΓΛΟΥ , ΣΤΟ  TVXS.GR