Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 23, 2020

Τα όνειρα δεν αλλάζουν

Η πολιτική δολοφονία του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι | Αγώνας της ΚρήτηςΑγώνας  της ΚρήτηςΒλαδίμηρος Μαγιακόφσκι - Ποιήματα

Владимир Владимирович Маяковский (1893-1930):Ρώσος ποιητὴς καὶ
θεατρικὸς συγγραφέας



Σύννεφο με παντελόνια



Την  σκέψη

στο πλαδαρό μυαλό σας που ονειρεύεται,

σαν υπηρέτης λαίμαργος σε καναπὲ λιγδιάρικο

μe την καρδιὰ κουρέλι ματωμένο θα ερεθίσω·

χορταστικὰ χλευαστικός, ξεδιάντροπος και καυστικός.

Ούτε μια γκρίζα τρίχα δεν έχω στην ψυχή,

μήτε των γηρατειών την στοργή!

Μέγας ο κόσμος με της φωνής τη δύναμη

έρχομ᾿ όμορφος,

στα εικοσιδυό μου χρόνια.

Τρυφεροί μου!

Αφήστε τον έρωτα στα βιολιά.

Είναι βάρβαρο στα τύμπανα νὰ μένει.

Και δεν μπορείτε να φέρετε τα πάνω κάτω όπως εγώ,

ώστε να μείνουν μόνο τα χείλη.

Ελάτε νὰ μάθετε -

απ᾿ τὸ βελούδινο σαλόνι

του τάγματος των αρχαγγέλων το πρωτόκολλο

που ήρεμα τὰ χείλη ξεφυλλίζει

όπως η μαγείρισσα το βιβλίο των συνταγών.

Πηγαίνετε -

Η  σάρκα πάει να με τρελάνει

-κι όπως αλλάζει χρώμα ο ουρανός-

Πηγαίνετε -

θὰ είμαι άψογα τρυφερός,

δεν είμαι άντρας εγώ, είμαι ένα σύννεφο με παντελόνια!

Πως η ολάνθιστη Νίκαια υπάρχει δεν πιστεύω!

Και πάλι θὰ υμνήσω

τους αραχτοὺς σα νοσοκομεία ἄντρες

και τις παλιὲς σαν παροιμίες γυναίκες.



Ποίημα απὸ τὴ συλλογὴ «Σύννεφο με παντελόνια»,



Εισ.-μτφρ.: Δημήτρης Τριανταφυλλίδης, ἐκδόσεις Ἁρμός, 2008


gif beautiful landscape dream nature fantasy waterfall animated gif celtic  viking fairy land •



Ονειρεύεται" -Τι κάνει;
-Ονειρεύεται.
-Ακόμα;
-Ναι, γυρίζουν τα μάτια του, κάτω από τα κλειστά του βλέφαρα. Σίγουρα ονειρεύεται ακόμα.
-Απόλυσέ τον.
-Μάλιστα, κύριε.
-Τώρα τι κάνει;
-Ονειρεύεται πάλι.
-Σίγουρα;
-Μάλιστα, κύριε.
-Πάρ' του το σπίτι.
-Μάλιστα.
-Τώρα τι κάνει;
-Ονειρεύεται ακόμα, κύριε.
-Μα πώς είναι δυνατόν;
-Δεν ξέρω, κύριε.
-Άσ' τον νηστικό.
-Μάλιστα, κύριε.
-Τι κάνει;
-Πάλι ονειρεύεται, κύριε...
-Βγάλ' του τα μάτια!
-Του τα 'βγαλα, κύριε. Ακόμα ονειρεύεται.
-Μπες μέσα στ' όνειρό του.
-Μάλιστα, κύριε.
-Τι βλέπει;
-Θάλασσες, ποτάμια, βουνά... Ταξιδεύει...
-Πούλα τα.
-Τα πούλησα κύριε.
-Τώρα;
-Ονειρεύεται. Αγκαλιές, φιλιά, φίλους, αγαπημένους.
-Απομόνωσέ τον.
-Μάλιστα.
-Τι κάνει;
-Τραγουδάει κύριε, τραγουδάει.
-Κόψ' του τη γλώσσα.
-Χτυπάει στα χέρια ένα ρυθμό κι ονειρεύεται πάλι.
-Κόψ' του τα χέρια.
-Χορεύει, κύριε. Χορεύει και ονειρεύεται ακόμα.
-Κόψ' του τα πόδια.
-Το αίμα του έγινε ποτάμι, κύριε. Κυλάει με ορμή. Και μέσα βούτηξαν γυμνοί κι άλλοι με βάρκες, κρατώντας τύμπανα, νταούλια και γκρανκάσες, και τούμπες και τρομπόνια και κορνέτες. Φωνές κι αλαλαγμοί. Τραγουδούν. Έρχονται κατά 'δω.
-Τι θέλουν;
-Εσάς, κύριε. Εσάς γυρεύουν.
-Σώσε με. Σώσε με, πιστέ μου λακέ.
-Δεν μπορώ, κύριε, ακούω το τραγούδι τους...

Κείμενο-μουσική
Δ.Μ
Αθήνα 2020






Μπορεί να είσαι ακροδεξιός και να χρησιμοποιείς "αριστερό-προοδευτικό" λόγο; Μπορείς, αν είσαι εθνικοσοσιαλιστής ή φασίστας!

 


Ακροδεξιά προπαγάνδα με «κλεμμένη» φρασεολογία

Μάριος Διονέλλης

Ακροδεξιά προπαγάνδα με «κλεμμένη» φρασεολογία

Από την πορεία κατά των μασκών και των περιοριστικών μέτρων που έγινε στα Χανιά (21/09/2020).


Με κείμενα που μιλούν για δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα ακροδεξιές ομάδες ψαρεύουν στα θολά νερά της αγανάκτησης για τα μέτρα ενάντια στον κορονοϊό ● «Μπροστάρης» των κινητοποιήσεων στα Χανιά ο πατέρας που κουτούλησε εκπαιδευτικό την ημέρα του αγιασμού και καταδικάστηκε σε 14 μήνες φυλάκιση.

Kαμπανάκι για τη χειραγώγηση του κοινωνικού σώματος από την Ακροδεξιά χτυπούν οι όλο και πυκνότερες εκδηλώσεις κατά της μάσκας και των υπόλοιπων περιοριστικών μέτρων. Το απόγευμα της Δευτέρας στα Χανιά, που μετρούν πια 30 ημέρες σε καθεστώς τοπικού lockdown, πραγματοποιήθηκε ακόμα μία συγκέντρωση εναντίον των περιοριστικών μέτρων από πολίτες που δηλώνουν αρνητές της μάσκας και αμφισβητούν ακόμα και την ύπαρξη της ίδιας της πανδημίας.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι μπροστάρης στην κινητοποίηση ήταν ο πατέρας που την ημέρα του αγιασμού χτύπησε με κουτουλιά στο κεφάλι έναν καθηγητή όταν εκείνος απαγόρευσε την είσοδο του παιδιού του στο σχολείο χωρίς μάσκα. Το δικαστήριο των Χανίων τού επέβαλε ποινή φυλάκισης 14 μηνών με τριετή αναστολή, αλλά οι περίπου 150 Χανιώτες που συμμετείχαν στην πορεία τον έθεσαν επικεφαλής, με μια τεράστια ελληνική σημαία στο χέρι.

Σε όλη την Ελλάδα, πάνω στη δικαιολογημένη αγανάκτηση για τα μέτρα και για την ορατή έλλειψη σχεδίου από την κυβέρνηση, ψαρεύουν για ακροατήριο τα απομεινάρια της Ακροδεξιάς. Στην Αττική ο υπόδικος χρυσαυγίτης Γ. Λαγός κάνει εκστρατεία κατά της μάσκας στα σχολεία. Στη Μακεδονία οι αρνητές της μάσκας είναι οι ίδιοι που φορούσαν τις περικεφαλαίες για τη Συμφωνία των Πρεσπών και στην Κρήτη οι «αγανακτισμένοι» γονείς είναι οι ίδιοι που συμμετείχαν στο πογκρόμ κατά των μεταναστών στο Τυμπάκι, για το οποίο συνελήφθη ως διοργανωτής δημοτικός σύμβουλος που συνεργάζεται ανοιχτά με το κόμμα του Κασιδιάρη.

Το δόλωμα

Για το ψάρεμα στα θολά νερά της κοινωνικής αγανάκτησης χρησιμοποιείται δόλωμα από τον λόγο των κινημάτων και της Αριστεράς. Στα καλέσματα των διαμαρτυρόμενων διαβάζουμε φράσεις που μοιάζουν να έχουν βγει από τις προκηρύξεις μαζικότατων αντιφασιστικών κινημάτων της παγκόσμιας Ιστορίας. Οι συντάκτες των κειμένων πατάνε πάνω στη δικαιολογημένη οργή των απλών ανθρώπων και των επαγγελματιών που βλέπουν την κυβέρνηση να επιβάλλει κατασταλτικά-περιοριστικά μέτρα σε αυτούς ενώ αντιμετωπίζει με χαλαρότητα τους εφοπλιστές, τις αεροπορικές εταιρείες, τις μαζικές συναθροίσεις των εκλεκτών της, αδιαφορεί για τον συνωστισμό στα μέσα μεταφοράς και αφήνει τα δημόσια νοσοκομεία να στενάζουν. Ένα συνονθύλευμα συνθημάτων που κάνουν επίκληση στη δημοκρατία και στον αγώνα κατά του... φασισμού γίνεται προπαγανδιστικό εργαλείο της Ακροδεξιάς.

Στα καλέσματα των διαμαρτυρόμενων διαβάζουμε φράσεις που μοιάζουν να έχουν βγει από τις προκηρύξεις μαζικότατων αντιφασιστικών κινημάτων της παγκόσμιας Ιστορίας: «Λαέ των Χανίων! Δημοκρατικοί συμπολίτες [...] Η τρομοκρατία και η φασιστικοποίηση δεν θα περάσουν! Ολοι και όλες βάζουμε τη Δημοκρατία, τις λαϊκές ελευθερίες, τους ανθρώπους πάνω από πολιτικές ίντριγκες και συμφέροντα των πολυεθνικών των φαρμάκων».

Για παράδειγμα, από την προκήρυξη για την τελευταία συνάθροιση των Χανίων, που ξεκινά με την προσφώνηση «Λαέ των Χανίων! Δημοκρατικοί συμπολίτες», αλιεύουμε τα παρακάτω αποσπάσματα:

«Η τρομοκρατία και η φασιστικοποίηση δεν θα περάσουν!!! Ολοι και όλες βάζουμε τη Δημοκρατία, τις λαϊκές ελευθερίες, τους ανθρώπους πάνω από πολιτικές ίντριγκες και συμφέροντα των πολυεθνικών των φαρμάκων. Οχι!!! Δεν θα αφήσουμε τους εμπόρους των Λαών, με πρόσχημα σήμερα τον κόβιντ, αύριο άλλον ιό, μεθαύριο οποιαδήποτε άλλη τρομοκρατική τους αφορμή, να μετατρέψουν την πατρίδα μας, τα Χανιά, την Κρήτη, την Ελλάδα, τον κόσμο όλο σε μιαν απέραντη νέα Σπιναλόγκα μιας γενιάς απόλυτα ελεγχόμενων, απόλυτα ανελεύθερων ρομποτοποιημένων μετανθρώπων οργουελικού τύπου!». Αν μη τι άλλο, όποιος τα έγραψε αυτά ήξερε τι ήθελε να ακούσει το ακροατήριο μέσα στην απόγνωσή του.

Για τα διαρκώς παρατεινόμενα lockdowns γράφουν: «Τα επιβάλλουν με ωμότατα φασιστική διαδικασία και νοοτροπία. Με καμία παράθεση -έστω για το θεαθήναι- στοιχείων νοσούντων και συγκριτικών με άλλες περιοχές δεδομένων, μόνο με την κατάπτυστη, αναφερόμενη αόριστα σαν πρόφαση, χωρίς κανένα απολύτως στοιχείο της, εισήγηση της εθνικής επιτροπής δημόσιας υγείας έναντι του Covid-19!!!». Και εδώ το υπαρκτό πρόβλημα της απόκρυψης των στοιχείων, που καιρό τώρα έχει τονιστεί (και με ρεπορτάζ της «Εφ.Συν.»), χρησιμοποιείται έντεχνα για να φτάσουν στο συμπέρασμα «αφού δεν έχουμε στοιχεία, ας μην έχουμε και μέτρα». Θέσεις εύπεπτες για το κοινό, που οδηγούν σε πιο ακραίες καταστάσεις και εν τέλει εξυπηρετούν την κυβέρνηση αφού κρύβουν οποιαδήποτε άλλη φωνή σοβαρής αμφισβήτησης.

Στη θέση της Αριστεράς

Και η προκήρυξη καταλήγει: «Απαντούμε με υπεράσπιση, όπως το Σύνταγμα επιτάσσει, των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων κι ελευθεριών. Απαντούμε με ελεύθερη κριτική σκέψη, επίγνωση, λαϊκή αφύπνιση και με Αγώνες!». Θα μπορούσε να έχει βγει αυτούσιο από τα κείμενα των «αγανακτισμένων» επί Σαμαρά - Βενιζέλου.

Όλα αυτά στην αρχή έμοιαζαν γραφικά. Ωστόσο, το «ψάρεμα» φαίνεται να αποδίδει, όσο η κοινωνική αγανάκτηση μεγαλώνει και όσο δεν υπάρχει στο προσκήνιο αντίθετος πόλος να οργανώσει και να εμπνεύσει λαϊκές κινητοποιήσεις. Εν μέσω μιας πρωτοφανούς υγειονομικής και οικονομικής κρίσης, η Ακροδεξιά παίρνει εντέχνως στους δρόμους τη θέση της Αριστεράς την ώρα που εκείνη (τουλάχιστον εκείνη που κυβέρνησε) χαριεντίζεται με τη Σοσιαλδημοκρατία και φτιάχνει λογότυπα.

H ΓΥΜΝΗ ΑΘΗΝΑ ΤΟΥ ΠΟΡΤΛΑΝΤ


Τι συνέβη στο Πόρτλαντ; Τι ήθελε η γυμνή Αθηνά;



Γυμνή Αθηνά

1.

Στην Αθήνα, στην αρχαιότητα, κάτω από τον καυτόν ήλιο, σηκώθηκε σαν ατμός ιδέας μέσα από τα κεφάλια των Ελλήνων και πήγε και χώθηκε, σαν ένας δυνατός πονοκέφαλος, στο κεφάλι του Δία, και από κει ξεπρόβαλε ντυμένη με μανδύα, με χρυσή περικεφαλαία, οπλισμένη, η θεά Αθηνά, στημένη στην Ακρόπολη, άγαλμα.

2.

Στο βροχερό Πόρτλαντ της Αμερικής, σήμερα, μια γυμνή νεαρή γυναίκα βγαίνει μέσα από τη νύχτα, λιτό, ψηλό, στητό κορμί που δρασκελίζει σιγά σιγά και απαλά την λευκή γραμμή καταμεσής της μαύρης ασφάλτου, το σγουρό της εφηβαίο, όπως θα έλεγε ο ποιητής, ευγενικά γραμμένο στο σώμα της, και από τα μικρά βυζιά δυο όμορφες ρώγες ροζ, με κατεύθυνση τον ουρανό, μηνύουν ορμή.  Γυμνή Αθηνά, κάποιος θα την βαφτίσει.

3.

Περπατάει μόνη μέχρι το σταυροδρόμι.  Απέναντι της τον δρόμο φράζουν μια σειρά από πλάσματα θωρακισμένα με αδιαπέραστα υλικά και υφάσματα, χρώματα μαύρα και καμουφλάζ, κι εκεί που ήταν παλιά τα κεφάλια τώρα τους έχουν βιδώσει κάτι εξαρτήματα, αναπνέουν με πλαστικό σωλήνα, κοιτάνε με μάτια κρυμμένα πίσω από ενισχυμένα διαφανή πλαστικά, όντως, αγέλη από πλάσματα εξωγήινα!

4.

Φτάνει ως εκεί όπου η μια οδός τέμνει την άλλη.  Σκύβει και με μια κίνηση του χεριού πλατιά χαράζει στον αέρα τη νοερή γραμμή που τους χωρίζει, και επανειλημμένως τους την δείχνει.  Έτσι παρατεταγμένοι, κοιτάνε αποχαυνωμένοι τη γυμνή ομορφιά της κοπέλας.  Αν λειτουργούσαν ανθρώπινα, θα θέριευαν και στα δικά τους σώματα βλαστάρια όρεξης.  Η σάρκα τους όμως έχει σμίξει με τα τεχνητά τα υλικά που τους έχουν ντύσει.  Δεν υπάρχουν περιθώρια.  Σηκώνουν μόνο με κίνηση ρομποτική, σε απόσταση μπροστά τους, τα σιδερένια όπλα και τα ραβδιά τους.

5.

Βαδίζει αργά κατά μήκος της παράταξης τους, παραλλήλως.  Και όλο κάτι τους υπενθυμίζει με τη φωνή της και με τις χορευτικές της κινήσεις.  Ένα είδος μολών λαβέ.  Κάποιος ανόητα δραματικός νεαρός, από το πλήθος το βουβό σε απόσταση πίσω της,  προσπαθεί, ακολουθώντας κάθε της βηματισμό σκυφτός, να την καλύψει με μια ασπίδα πρόχειρη.  Σεμνότης για τη γύμνια της ή μήπως ονειρεύεται εαυτόν ιππότη;  Τον αγνοεί αυτή με στυλ και συνεχίζει αυτό που έχει αρχίσει με σκοπό να σταματήσει την επέλαση τού κρυφού αυτού στρατού απέναντι της.

Όταν κάτι που εκτοξεύουν αυτοί στο πόδι την χτυπήσει, πίσω από τη μάσκα και το εφαρμοστό πλεκτό σκουφί της κρύβει την αντίδραση της, και αυτό που τους δείχνει είναι μια όμορφη χορευτική πόζα με τα πόδια, όπου η πατούσα του δεξιού με χάρη σηκώνεται και ακουμπάει πάνω στο γόνατο του αριστερού που πατάει στέρεα στην άσφαλτο: ένα τρίγωνο των κάτω άκρων σε στάση μπαλέτου, και το σφίξιμο των γλουτών στέρεο σαν γλυπτό.

6.

Από της νύχτας το βάθος, πίσω από τον στρατό, πλησιάζει το μηχανοκίνητο σαν ούφο, σε ένα αναβόσβημα ζωηρών κόκκινων και μπλε φωτισμών στον σκοτεινό ουρανό.  Σπάζουν της γραμμής τους τη συνοχή για να περάσει μπροστά η μηχανή.  Σταματάει.  Αμηχανία.  Κατόπιν τα φώτα σβήνουν.  Μηχανές και μορφές γυρίζουν την πλάτη και αρχίζουν να μπαίνουν πάλι στο σκοτάδι.  Γυρνάει τότε κι αυτή, βγαίνει απ’ της οθόνης τη σκηνή και γίνεται πάλι ανύπαρκτη.

7.

Τις ημέρες που ακολουθούν, η Γυμνή Αθηνά τού Πόρτλαντ θα θελήσει να αφήσει νύξεις, στις εφημερίδες, για τη μυθολογία της.

Στη ζωή μου, είμαι διαβόητα γυμνή…

Αυτοί οι κρυφοί στρατοί που εμφανίστηκαν στην πόλη μας ουρανοκατέβατοι, αυτές οι φοβερές στολές που ποζάρουν σαν να είναι πολεμιστές, που δεν είναι…

με προκάλεσαν, μου άναψαν τα αίματα…φούντωσε μέσα μου ένας θυμός και είπα θέλω να ξεγυμνωθώ, να τους αντιμετωπίσω.

 Μια εργάτρια τού σεξ είμαι.  Η γύμνια μου είναι η πολιτική μου, και ο τρόπος  έκφρασής μου.

Τι συνέβη στο Πόρτλαντ;

Το Πόρτλαντ είναι μια σχετικά μικρή πόλη, για τα μέτρα της Αμερικής, στη Δυτική Ακτή της χώρας ανάμεσα στο Σηάτλ και στο Σαν Φραντσίσκο.  Όπως οι δυο αυτές πόλεις, έτσι και το Πόρτλαντ έχει στην πλειοψηφία έναν πολιτικώς προοδευτικό πληθυσμό.  Επίσης η πόλη έχει μια μεγάλη πλειοψηφία λευκών, που απαρτίζουν το 80% περίπου του πληθυσμού της, ενώ το ποσοστό των μαύρων είναι μόλις 6%.  Σε αυτή την ‘λευκή’ πόλη, λοιπόν, από την απαρχή των διαδηλώσεων στην Αμερική στα τέλη του Μάη, καθημερινώς και για μήνες τώρα, λαβαίνουν χώρα πολυπληθείς διαδηλώσεις προς υποστήριξη του κινήματος «Οι Ζωές των Μαύρων Μετρούν» (Black Lives Matter) και άλλα παρεμφερή αιτήματα όπως το «Defund the Police» (Αποχρηματοδοτήστε την Αστυνομία).

Το παράξενο για το Πόρτλαντ δεν ήταν πως οι διαμαρτυρίες υπέρ των δικαιωμάτων των μαύρων γίνονταν από μεγάλα πλήθη λευκών.  Ούτε πως διαρκούσαν εβδομάδες τώρα, και πως φορές κατέληγαν σε συχνές εμπλοκές με την αστυνομία.  Όλα αυτά, από τα τέλη του Μάη, παρατηρούνταν σε πλήθος πόλεων της Αμερικής, μικρών και μεγάλων, που είχαν εξεγερθεί, εν μέσω της πανδημίας, μετά την μακρόσυρτη δολοφονία του νεαρού μαύρου Φλόιντ από αστυνομικό στη Μινεάπολη, που είχε βιντεοσκοπηθεί και είχε μεταδοθεί απανταχού.  Τα παράξενα είχαν ξεκινήσει αλλού, στην πρωτεύουσα της χώρας, στα μυαλά του Προέδρου και της αυλής του.  Και στο Πόρτλαντ βρήκαν την πραγμάτωση τους.

Το 1971, ο μαύρος τζαζ-ποιητής Γκιλ Σκοτ Χέρον, ακολουθώντας το στυλ του γκρουπ Οι Τελευταίοι Ποιητές (The Last Poets) και δείχνοντας τον δρόμο στους νέους της χίπ-χόπ, επαναλάμβανε σε ένα μακρύ του ποίημα που είχε ηχογραφήσει: the revolution will not be televised…” (η επανάσταση δεν θα τηλεμεταδοθεί – ή, πιο ελευθέρα, την επανάσταση δεν θα την δείξει η τηλεόραση.)  Αυτή τη φορά όμως, η τηλεόραση και κατά πολύ μεγαλύτερο βαθμό το διαδίκτυο, όχι μόνο μεταδίδει ανελλιπώς την εξέγερση σε όλη τη χώρα αλλά μετέδωσε αμέσως, και αναπαράγει συνεχώς, τον ίδιο τον σπόρο της επανάστασης, την αποτρόπαια δολοφονία του μαύρου Γ. Φλόιντ στη Μινεάπολη.  Και ίσως γι αυτό, το ξέσπασμα του λαού είχε το μένος που είχε, ειδικά μέσα στης πανδημίας τις συνθήκες.  Γιατί  όπως είχαμε αναλογιστεί κάποτε τον Απρίλη,

 Σε μια πόλη κλειδωμένη

στο εσωτερικό σπιτιών.

 (…τη μέρα εκείνη που ο πετεινός

ζωηρά θα λαλήσει μια νέα ανατολή,

πόσα από δαύτα θα έχουν ανοίξει

σαν μια πληγή που έχει αφορμίσει;)

 Κάπως έτσι αφορμισμένοι έδειχναν οι δρόμοι της Αμερικής κατά τα τέλη του Μάη και μέσα βαθιά στο καλοκαίρι.

Και, φυσικά, ήρθε ο λαός και έζωσε την έδρα της εξουσίας.  Και ο Πρόεδρος φαίνεται να φοβήθηκε.  Οι διαδηλωτές σήκωναν φωνές δυνατές μπροστά στον Λευκό Οίκο, και ο Πρόεδρος, που είχε δει τις προηγούμενες μέρες τις φωτιές και τις σπασμένες τζαμαρίες στη Νέα Υόρκη και σε άλλες πόλεις, θέλησε να σηκώσει τη δική του φωνή για Νόμο και Τάξη, και αμέσως να διατάξει τον στρατό να έρθει να τον προφυλάξει από το μαινόμενο πλήθος.  Και έκαναν την εμφάνιση τους κάθε είδους ένστολων και ένοπλων, μονάδες του στρατού και της εθνοφρουράς, της φρουράς των συνόρων κι ένα σωρό άλλα σώματα που συμπεριλαμβάνονται στο υπουργείο μαμούθ για την Ασφάλεια της Χώρας.  Και επειδή είχε προσφάτως πει ότι η εξουσία του Προέδρου είναι «ολική»  («total” είπε και όχι “absolute”, απόλυτη) θέλησε να το δοκιμάσει…Και έστειλε δυνάμεις να διώξουν δια της βίας τον λαό από την πλατεία απέναντι από τον Λευκό Οίκο, και για να δείξει ισχύ έκανε και μια βόλτα με όλη του την αυλή για μια φωτογραφία μπροστά στην απέναντι εκκλησία.  Πλην όμως, ο αρχηγός του Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων, που ήταν εν στολή εκστρατείας, μυρίστηκε φαίνεται ότι είχε παρασυρθεί σε κάποια παγίδα και εξαφανίστηκε πριν ποζάρει με τον Πρόεδρο και την ακολουθία του.  Μια δυο μέρες μετά, αφού είχαν ξεσηκωθεί όλοι οι απόστρατοι στρατηγοί για την απρέπεια αυτή, ο εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσών στρατηγός έβγαλε έγγραφο μήνυμα προς τους στρατευμένους, μήνυμα μετάνοιας και υπενθύμισης πως η υποχρέωση του στρατού δεν είναι η αστυνόμευση του κοινού, στις πόλεις ή αλλού, παρά μόνο η υπεράσπιση του, όπως απαιτεί το σύνταγμα.

Έτσι, ο Πρόεδρος έλαβε το μήνυμα ότι ο στρατός της χώρας δεν θα ήταν του χεριού του για να εξασκήσει την «ολική» εξουσία του όταν χρειαστεί, και σοφίστηκε κάτι άλλο εν τω μεταξύ.  Υπέγραψε, νομίμως, ένα προεδρικό διάταγμα (executive order) σύμφωνα με την οποία θα μπορούσε να κινητοποιήσει ομοσπονδιακές δυνάμεις, αστυνομικού τύπου, για να προστατεύσει ανά την χώρα, υποτίθεται, αγάλματα και άλλα μνημεία που είχαν αρχίσει να τα καταστρέφουν οι διαδηλωτές. (Προφανώς τα κατέστρεφαν επειδή δόξαζαν την ιστορία διάφορων πολιτικών και στρατιωτικών που είχαν πολεμήσει, κατά τον εμφύλιο πόλεμο, υπέρ της απόσχισης του Νότου από τις Ηνωμένες Πολιτείες με σκοπό να συνεχιστεί η σκλαβιά του μαύρου πληθυσμού.)

Λίγο αργότερα, από το πουθενά, εμφανίστηκαν στο Πόρτλαντ, όπου οι διαδηλωτές είχαν ραντεβού στους δρόμους καθημερινά, κάποιες περίεργες μονάδες, δυο τρείς εκατοντάδες άτομα, υβρίδια στρατού και αστυνομίας, οπλισμένοι με όπλα και με χημικά, με μάσκες αερίου ώστε να μη διακρίνεις τα πρόσωπα, με στολές άγνωρες χωρίς ένσημα διακριτικά,  που άρχισαν να εμπλέκονται βίαια με τους διαδηλωτές πολίτες του Πόρτλαντ για να προστατεύσουν, τάχα, την ομοσπονδιακή περιουσία (ένα δικαστήριο), σύμφωνα με το πρόσφατο προεδρικό διάταγμα. Αυτοί έριξαν  λάδι στη φωτιά, γιατί πέρα από τη βία άρχισαν να συλλαμβάνουν κόσμο στα κρυφά και να τους μεταφέρουν με οχήματα ιδιωτικά σε ακαθόριστα κτίρια, και χωρίς να τους αποδίδουν καμιά κατηγορία να τους αφήνουν ελεύθερους αργότερα, κινήσεις  τόσο αλλόκοτες που το όλο πράγμα άρχισε να μοιάζει μάλλον με πρόβα για κάτι μελλοντικό.

Και αγρίεψαν ακόμα πιο πολύ τα πράγματα, και τώρα άρχισαν να πηγαίνουν στις διαδηλώσεις του Πόρτλαντ μπροστά – μπροστά σειρές από «μάνες» για να προστατεύσουν τα νέα παιδιά από αυτούς τους μυστήριους απαγωγείς, και επίσης εμφανίστηκαν πλήθη από απόστρατους πρόσφατων πολέμων της Αμερικής, που ήταν εκεί για να προστατεύσουν το σύνταγμα και τη δημοκρατία της χώρας, όπως έλεγαν οι ίδιοι.  Κι αγρίεψε και ο δήμαρχος της πόλης καθώς και η κυβερνήτρια της πολιτείας, και ζήτησαν να αποσυρθούν αυτά τα ομοσπονδιακά στρατεύματα αφού δεν επιτρεπόταν να είναι εκεί χωρίς την πρόσκληση ή την άδεια του δήμου και της πολιτείας.  Και ο πρόεδρος απειλούσε ότι θα στείλει παρόμοιες μονάδες για την επιβολή της τάξης και σε άλλες πόλεις, όπως το Σικάγο και το Σηάτλ, και το Κάνσας Σίτυ, όπου ελάμβαναν χώρα παρόμοια γεγονότα, και αμέσως τότε οι δήμαρχοι και οι κυβερνήτες από τα μέρη αυτά του έτριξαν προκαταβολικά τα δόντια.  Και κάποτε συμφώνησαν, και ανέχωρησαν οι εισβολείς από το Πόρτλαντ.  Και αλλού να πάνε δεν τόλμησαν.

Επέτυχε το πείραμα;  Γιατί για πείραμα επρόκειτο κατά τα φαινόμενα.  Πώς;  Να, ο Πρόεδρος μέχρι πρότινος πίστευε ότι το αποτέλεσμα των επερχόμενων εκλογών θα ήταν νικηφόρο για τον ίδιον.  Με τέτοια οικονομική ευμάρεια στη χώρα δεν γινόταν αλλιώς.  Ώσπου ήρθε η πανδημία και φανέρωσε όλη του την ανικανότητα να διαχειριστεί ένα περίπλοκο πρόβλημα που απαιτούσε οργάνωση και μεθόδευση της επιστημονικής/τεχνικής γνώσης και των κρατικών μηχανισμών, και την ταχεία μετάδοση σωστών οδηγιών στον πληθυσμό της χώρας.  Με αποτέλεσμα, αυτή η χώρα των Νομπέλ της επιστήμης, και η γενέτειρα της τεχνικής της διοίκησης (management) καθώς και του διαδικτύου και των κοινωνικών μέσων επικοινωνίας, να αποτύχει παταγωδώς στην αντιμετώπιση της πανδημίας, με κοντά διακόσιες χιλιάδες νεκρούς και με μια αποδεκατισμένη οικονομία.  Και όλα αυτά σε ένα διάστημα έξη μηνών.  Κι έτσι ο Πρόεδρος, που έχει επιχρυσώσει τον Λευκό Οίκο εσωτερικά γιατί ίσως ονειρεύεται εαυτόν σαν ανώτατο άρχοντα, άλλαξε τακτική για να εξασφαλίσει την παραμονή του εκεί για μια ακόμα τετραετία.  Συγκεκριμένα, άρχισε να σπέρνει στη δημόσια συζήτηση φήμες και υποψίες για το αν θα είναι δυνατόν να γίνουν εκλογές υπό τις συνθήκες της πανδημίας ή, ακόμα και αν γίνουν οι εκλογές (ως επί το πλείστον δια ταχυδρομικής ψήφου, όπως ήδη γίνεται σε αρκετές πολιτείες), αν θα μπορούσε να αποδεχτεί αυτός το αποτέλεσμα, μιας και δεν έχει καμιά εμπιστοσύνη στης χώρας τα ταχυδρομεία…

Φαίνεται λοιπόν ότι ο Πρόεδρος, ανήσυχος για το αποτέλεσμα των εκλογών, προετοιμάζεται να δημιουργήσει μια παρατεταμένη περίοδο χάους και αμφιβολίας πριν, κατά, και μετά τις εκλογές, το φθινόπωρο, με σκοπό να παραμείνει επ’ αόριστον (μέχρι να ξεδιαλύνουν τα πράγματα…) στην εξουσία.  Καταστάσεις δηλαδή ανήκουστες για τη χώρα αυτή.  Σίγουρα, αν κάτι τέτοιο συμβεί, ο λαός θα ξεχυθεί εξαγριωμένος στους δρόμους και, κατά τον πρόεδρο που λίγους μήνες πριν αυτοβαφτίστηκε «πρόεδρος του νόμου και της τάξης», θα πρέπει να παταχθεί.  Μάλλον αυτό ήταν το πείραμα στο Πόρτλαντ.  Δηλαδή η περίπτωση όπου με προεδρικό διάταγμα κινητοποιούνται διάφορες ομοσπονδιακές, ημι-στρατιωτικές μονάδες, όχι από τις Ένοπλες Δυνάμεις αλλά από σώματα περιπολίας των συνόρων, της μεταναστευτικής αστυνομίας, και ό,τι άλλο κρυφό περιέχει το περίεργο και τεράστιο Υπουργείο για την Ασφάλεια της Χώρας (Department of Homeland Security).  Τι συμπεράσματα έβγαλε ο Πρόεδρος από την έκβαση του πειράματος αυτού δεν ξέρουμε.  Και ούτε θα μπορούσαμε να βασιστούμε στη λογική ενός μη ορθολογικώς σκεπτόμενου ανθρώπου για να το μαντέψουμε.   Έχει δικό του τρόπο ο πρόεδρος αυτός να σκέφτεται.  Θα μάθουμε όμως σε λίγο, από του προσεχούς φθινοπώρου τα γεγονότα, τι ακριβώς συνέβη το καλοκαίρι αυτό στο Πότρλαντ…

Ένα βιολί στην άμμο

Ένα βιολί στην άμμο 

Khatia Buniatishvili , 

Nemanja Radulovic,

  Vannina Santoni 

FILM 2019 FRANCE TV

ΜΑΣΚΑΡΑΔΕΣ ΔΙΧΩΣ ΜΑΣΚΑ

 


 https://www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/horizontal_rectangle_mob/public/2020-09/koumotsakos-psixiko-1_0.jpg?itok=6cMVq_5y

"ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ  ΑΠΟ ΜΕΝΑ , ΓΙΑ ΤΟ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΖΕΙΣ ΤΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ " https://cdn.cnngreece.gr/media/news/2020/09/22/235405/figure/119983448_763785487810207_1057767681979100932_n.jpg


Στη χώρα με τα χίλια προβλήματα όπου οι Πετσωμένοι παπαγάλοι των Μίντια κρώζουν ΟΛΑ ΚΑΛΑ!

 


Έντονη αποστροφή του κόσμου προς τα συστημικά ΜΜΕ


Η ενημέρωση και η δημοσιογραφία στη χώρα μας ζουν πραγματικά πρωτόγνωρες στιγμές. Η μεγάλη πλειοψηφία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης λειτουργούν – μετά και τη επιδότηση που έλαβαν με τη λίστα Πέτσα (από την οποία υπενθυμίζουμε απουσίαζε το altsantiri.gr) – περισσότερο ως «σωματοφύλακες» της κυβέρνησης παρά ως μέσα μετάδοσης είδησης.

Δεν κάνουν πραγματικό ρεπορτάζ, αποσιωπούν τις αντικυβερνητικές φωνές, δεν ασκούν κριτική στα κακώς κείμενα και γενικώς δεν παρουσιάζουν τι ακριβώς συμβαίνει στο βωμό της ωραιοποίησης της πραγματικότητας που επιθυμεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι συνεργάτες του.

Εν ολίγοις, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας τα κάνει όλα καλά.

Αλλά αφού τα κάνει όλα καλά γιατί τα αποτελέσματα σε όλους, στην κυριολεξία, τους τομείς δεν τη δικαιώνουν;

Φανταστείτε δηλαδή να μην τα έκανε και όλα καλά αυτή η κυβέρνηση τι θα γινόταν.

Ο κόσμος, όμως, έχει αρχίσει και καταλαβαίνει για τα καλά τι ακριβώς συμβαίνει με τα ΜΜΕ από την 7η Ιουλίου 2019 και μετά και πλέον έχει αρχίσει κι αντιδρά. Αυτό φαίνεται καθημερινά στα social media και κυρίως στο twitter, όπου οι χρήστες βάζουν καθημερινά στο «στόχαστρό» τους τα ΜΜΕ και τους δημοσιογράφους.

Όταν αυτό το φαινόμενο της αντίδρασης και της αγανάκτησης του κόσμου προς τα συστημικά ΜΜΕ γιγαντώσει, γιατί θα γιγαντώσει, κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί…

Ποιος ευθύνεται που η Θεσσαλονίκη δεν έχει Μετρό; Όλη η αλήθεια για το Σταθμό της Βενιζέλου και τις αρχαιότητες που κρύβει στα σπλάχνα του

Κόντρα ΝΔ-Μυλόπουλου για «καπέλο» 9 εκατ. ευρώ σε αγορά ακινήτου του ΑΠΘ |  mononews

Γιάννης Μυλόπουλος, Καθηγητής Πανεπιστημίου  Πρώην Πρόεδρος της Αττικό Μετρό

Μετρό Θεσσαλονίκης: Απάντηση στην υπουργό Πολιτισμού για την αποκατάσταση της αλήθειας



Η υπουργός Πολιτισμού κα Λίνα Μενδώνη, κατά την απάντησή της στη Βουλή σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΜέΡΑ25 Κρίτωνα Αρσένη σχετικά με την απόσπαση του σημαντικού αρχαιολογικού συμπλέγματος της «Μέσης Οδού» που αποκαλύφθηκε κατά τις ανασκαφές στο σταθμό Βενιζέλου του Μετρό Θεσσαλονίκης, προφανώς λάθος πληροφορημένη, χρησιμοποίησε σειρά ανακριβών στοιχείων όσον αφορά στην έγκριση της μελέτης της κατασκευής του συγκεκριμένου σταθμού με τα αρχαιολογικά ευρήματα κατά χώρα.ΣΕΑ: Αντιδράσεις για την τύχη των αρχαιοτήτων στο Μετρό της Θεσσαλονίκης

Τις ίδιες ακριβώς ανακρίβειες χρησιμοποίησε προσχηματικά για να υποστηρίξει την επιλογή της λύσης της απόσπασης των αρχαιοτήτων από το σταθμό ως μονόδρομο και ο σημερινός πρόεδρος της Αττικό Μετρό ΑΕ Νίκος Ταχιάος, σε δημόσια παρέμβασή του στο Φόρουμ της HELEXPO για τις Υποδομές και τις Μεταφορές, στις 20/9 στη Θεσσαλονίκη, παρουσία του υπουργού Υποδομών και Μεταφορών Κώστα Καραμανλή.

Ως πρόεδρος της Αττικό Μετρό ΑΕ από τον Μάρτιο 2016 έως τον Σεπτέμβριο 2019, καθ’ όλο δηλαδή το διάστημα κατά το οποίο εκτελέστηκαν οι μελέτες και τα έργα στο Μετρό της Θεσσαλονίκης στα οποία αναφέρονται οι ανακρίβειες των κυβερνητικών στελεχών και προς αποκατάσταση της αλήθειας, θα ήθελα να κάνω γνωστά τα εξής:


  1. Τον Οκτώβριο του 2015 ο υπουργός Πολιτισμού Αλ. Μπαλτάς εξέδωσε υπουργική απόφαση που προέβλεπε την κατασκευή του σταθμού Βενιζέλου με κατά χώρα παραμονή και ανάδειξη των αρχαιοτήτων.
  2. Σε υλοποίηση αυτής της υπουργικής απόφασης η διοίκηση της Αττικό Μετρό ΑΕ που τοποθετήθηκε τον Μάρτιο 2016 ξεκίνησε προσπάθειες εύρεσης τεχνικής λύσης για την κατασκευή του σταθμού με τα αρχαία αμετακίνητα στη θέση τους. Μέχρι τότε υπενθυμίζεται ότι στο σταθμό Βενιζέλου δεν είχε εκτελεστεί η παραμικρή κατασκευαστική εργασία.
  3. Η τεχνική λύση που μελετήθηκε από στελέχη της Αττικό Μετρό ΑΕ και του μελετητή του αναδόχου, του μελετητικού γραφείου ΟΤΜ του Δρα. Πολιτικού Μηχανικού Παν. Βέττα, κατατέθηκε τον Δεκέμβριο του 2016 στους εκπροσώπους του υπουργείου Πολιτισμού, του Δήμου Θεσσαλονίκης, της Εφορίας Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης και του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, οι οποίοι και την ενέκριναν.
  4. Στη συνέχεια, τον Ιανουάριο 2017, η μελέτη του σταθμού Βενιζέλου με τα αρχαία αμετακίνητα, σε επίπεδο προκαταρκτικής μελέτης, που εκπονήθηκε μετά από επεξεργασία της τεχνικής λύσης από στελέχη της Αττικό Μετρό ΑΕ και του μελετητή του αναδόχου, κατατέθηκε για γνωμοδότηση στο ΚΑΣ, το οποίο μετά από ενδελεχή συζήτηση γνωμοδότησε θετικά υπέρ της μελέτης.
  5. Τον Φεβρουάριο 2017 εκδόθηκε η υπουργική απόφαση της υπουργού Πολιτισμού Λυδίας Κονιόρδου, σύμφωνα με την οποία εγκρίθηκε η μελέτη του σταθμού Βενιζέλου και άνοιξε ο δρόμος για την εκπόνηση των λεπτομερών μελετών και την έναρξη των εργασιών κατασκευής του σταθμού.
  6. Μέχρι το καλοκαίρι του 2018 είχαν υποβληθεί από τον ανάδοχο, είχαν εγκριθεί και είχαν πληρωθεί όλες οι μελέτες σε στάδιο ΟΜ1, σε στάδιο προμελέτης δηλαδή, για το σταθμό Βενιζέλου με τα αρχαία κατά χώρα.
  7. Το φθινόπωρο του 2018 και αφού ολοκληρώθηκε η έγκριση των οριστικών μελετών σε στάδιο ΟΜ2, σε στάδιο οριστικής δηλαδή μελέτης, του επιπέδου -1 του σταθμού, όπου βρίσκονται τα αρχαιολογικά ευρήματα, ξεκίνησαν οι εργασίες κατασκευής του σταθμού με τα αρχαία κατά χώρα. Συγκεκριμένα ξεκίνησαν οι εργασίες κατασκευής των διαφραγματικών τοίχων του σταθμού, κατασκευής των δύο φρεάτων εξαερισμού μέχρι τον πυθμένα των -30 μέτρων στην αποβάθρα του σταθμού, κατασκευής της πλάκας οροφής του σταθμού, προστατευτικής κατάχωσης των αρχαιοτήτων με σάκους άμμου, καθώς και οριοθέτησης, προετοιμασίας και μετακίνησης των δικτύων ΟΚΩ του πεδίου της νότιας πρόσβασης του σταθμού, στην πλατεία Καπνεργάτη, προκειμένου να ξεκινήσουν εκεί οι αρχαιολογικές ανασκαφές.
  8. Μέχρι την αλλαγή σχεδιασμού του έργου, η οποία επιβλήθηκε από την κυβέρνηση της ΝΔ δια στόματος πρωθυπουργού το Σεπτέμβριο του 2019 στη ΔΕΘ, προκειμένου να εφαρμοστεί η λύση της απόσπασης των αρχαιοτήτων, στο σταθμό Βενιζέλου, σε υλοποίηση των μελετών που είχαν ήδη εγκριθεί και πληρωθεί, είχαν εκτελεστεί έργα συνολικού κόστους περίπου 5 εκατομμυρίων Ευρώ.
  9. Απόδειξη της εκτέλεσης των ως άνω έργων είναι ότι η σημερινή διοίκηση της Αττικό Μετρό, επί ένα χρόνο από τότε που ανέλαβε, αναλώθηκε στην αποκαθήλωση των έργων που είχαν εκτελεστεί στη Βενιζέλου κατά το διάστημα 2018 – 2019.
  10. Τον Ιούλιο 2019 κατατέθηκε στην Αττικό Μετρό ΑΕ η τελευταία οριστική μελέτη, που αφορούσε στην κατασκευή του υπόγειου τμήματος του σταθμού. Η μελέτη αυτή, μετά από έλεγχο των υπηρεσιών της Αττικό Μετρό, κατά τη συνήθη πρακτική, επιστράφηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 2019 στον ανάδοχο με παρατηρήσεις, προκειμένου να γίνουν οι διορθώσεις και διευκρινίσεις και αυτή να επανυποβληθεί. Στην κατάσταση έγκρισης μάλιστα που αναγράφεται στις πρώτες σελίδες του εγγράφου της Αττικό Μετρό ΑΕ, αναφέρεται ρητά ότι η έγκριση θα ολοκληρωθεί μετά την «Αναθεώρηση και επανυποβολή» της μελέτης.
  11. Τόσο ο κ. Ταχιάος, ως νέος πρόεδρος της εταιρείας και προφανώς μη γνωρίζοντας καλά τις διαδικασίες της Αττικό Μετρό ΑΕ, όσο και η κα Μενδώνη, πληροφορημένη λάθος από τον πρόεδρο της Αττικό Μετρό ΑΕ, τη συνήθη σε περιπτώσεις έγκρισης μελετών πρακτική της επιστροφής της μελέτης προς αναθεώρηση και επανυποβολή, την αποκάλεσαν ανακριβώς «απόρριψη της μελέτης από την προηγούμενη διοίκηση».
  12. Η σημερινή διοίκηση της Αττικό Μετρό ΑΕ, τον Οκτώβριο 2019 και μετά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού για την αλλαγή του σχεδιασμού των έργων του Μετρό προκειμένου να γίνει εφικτή η εφαρμογή της λύσης της απόσπασης των αρχαιοτήτων, με πολιτική της απόφαση, απέστειλε επιστολή προς τον ανάδοχο, με την οποία του ανακοίνωνε την διακοπή της εκπόνησης της μελέτης.
  13. Ο μελετητής του έργου Δρ. Πολιτικός Μηχανικός Παν. Βέττας, σε δημόσια εκδήλωση ενώπιον καθηγητών και φοιτητών που οργάνωσε το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ τον Φεβρουάριο του 2020, επιβεβαίωσε και την ύπαρξη τεχνικής λύσης και την κατάθεση της οριστικής μελέτης του υπόγειου σταθμού. Ακόμη έκανε δημόσια γνωστό ότι η μελέτη αναθεωρήθηκε σύμφωνα με τις υποδείξεις και παρατηρήσεις της Αττικό Μετρό και επανυποβλήθηκε, αλλά εντωμεταξύ η διοίκηση της εταιρείας είχε αποφασίσει την διακοπή της για πολιτικούς λόγους, όπως ανέφερε.
  14. Την εφικτότητα και πληρότητα της μελέτης επιβεβαιώνει σε τεχνική του έκθεση και ειδικός πραγματογνώμονας, καθηγητής Πολυτεχνείου στο επιστημονικό αντικείμενο των υπογείων έργων.
  15. Όσον αφορά στο χρονοδιάγραμμα του έργου με τα αρχαία της Βενιζέλου αμετακίνητα, αυτό εγκρίθηκε από την Αττικό Μετρό ΑΕ και από τον ανάδοχο του έργου το 2018 και προέβλεπε την ολοκλήρωση και λειτουργία των 12 από τους 13 σταθμούς του έργου στο τέλος του 2020. Όπως μάλιστα διαβεβαίωσε ο διευθύνων σύμβουλος της ΑΚΤΩΡ κ. Εξάρχου, τον Φεβρουάριο του 2019, λίγους μήνες πριν την κυβερνητική αλλαγή, το έργο ήταν απολύτως εντός χρονοδιαγράμματος και θα παραδίδονταν στο τέλος του 2020.
  16. Σχετικά με τις όποιες αμφισβητήσεις του γεγονότος ότι οι 12 στους 13 σταθμούς του Μετρό Θεσσαλονίκης θα παραδίδονταν σε λειτουργία στο τέλος του 2020, η σύμβαση προέβλεπε να υπάρξουν ρήτρες σε περίπτωση που ο ανάδοχος δεν θα τηρούσε τους συμβατικούς χρόνους παράδοσης του χρονοδιαγράμματος.
  17. Μέχρι και σήμερα, το ισχύον χρονοδιάγραμμα είναι αυτό που εγκρίθηκε το 2018 και προέβλεπε την παράδοση του έργου στο τέλος του 2020, καθώς δεν υπάρχουν ακόμη εγκεκριμένες μελέτες της νέας λύσης της απόσπασης των αρχαιοτήτων στη Βενιζέλου από όπου να προκύπτει η αλληλουχία των εργασιών και η διάρκειά τους και κατά μείζονα λόγο δεν υπάρχει και χρονοδιάγραμμα.
  18. Όλα τα ανωτέρω, με την δέουσα τεκμηρίωση και με στοιχεία, έχουν κατατεθεί, όπως ενημερώνομαι και συμπεριλαμβάνονται στις προσφυγές που υποβλήθηκαν στο ΣτΕ εναντίον της απόσπασης των αρχαιοτήτων της Βενιζέλου και θα εκδικαστούν στις 6 Νοεμβρίου.
  19. Γίνεται λοιπόν φανερό ότι οι κυβερνητικοί παράγοντες, στην απέλπιδα προσπάθειά τους να πείσουν ότι η λύση της απόσπασης των αρχαιοτήτων είναι μονόδρομος, χρησιμοποιούν ηθελημένα ή αθέλητα, απολύτως ανυπόστατα και ανακριβή επιχειρήματα, τα οποία είναι εύκολο να καταρριφθούν από τα πραγματικά περιστατικά και γεγονότα, όπως αυτά καταγράφηκαν σε καταθέσεις, μαρτυρίες, καταγραφές και τεκμηριωμένα στοιχεία.
  20. Όσον αφορά τέλος στην αποδοχή από τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης της λύσης της απόσπασης των αρχαιοτήτων της Βενιζέλου, η πρόσφατη δημοσκόπηση της ALCO ήταν κόλαφος για την κυβέρνηση. Αφού το 56% του πληθυσμού διαφωνεί με την απόσπαση, ενώ μόλις το 29% συμφωνεί με αυτήν…

Στο ΣτΕ, όπου έχουν κατατεθεί οι προσφυγές εναντίον της λύσης της απόσπασης των αρχαιοτήτων, όλα τα ανωτέρω στοιχεία και η σχετική τεκμηρίωση θα είναι στη διάθεση των δικαστών, προκειμένου να λάμψει η αλήθεια και να απονεμηθεί δίκαιο σε μια υπόθεση που καθυστερεί ένα μεγάλο συγκοινωνιακό έργο πνοής που συνεχίζει να ταλαιπωρεί ακόμη και σήμερα την πόλη της Θεσσαλονίκης, επιβαρύνοντας συγχρόνως σοβαρά τα δημόσια ταμεία.

Δεκαπέντε ώρες από τη ζωή ενός ζευγαριού, μια νύχτα αποκαλύψεων και μια ταινία που άλλαξε για πάντα το αμερικανικό σινεμά.

undefinedΠρόσωπα - Faces 1968



 Η ταινία που παρά τον ελάχιστο προϋπολογισμό της έσκασε σαν βόμβα στο αμερικάνικο σινεμά, σκηνοθετημένη από τον ελληνοαμερικανό Τζον Κασσαβέτη, μια από τις μεγαλύτερες μορφές του ανεξάρτητου αμερικάνικου κινηματογράφου.

 Μετά δεκατέσσερα χρόνια γάμου, ο Ρίτσαρντ αποφασίζει να απατήσει τη γυναίκα του με μια πόρνη πολυτελείας. Η σύζυγός του, Μαρία, επιχειρεί κι εκείνη να τον απατήσει, χωρίς όμως πραγματικά να το θέλει.

Δεκαπέντε ώρες από τη ζωή ενός ζευγαριού, μια νύχτα αποκαλύψεων και μια ταινία που άλλαξε για πάντα το αμερικανικό σινεμά. Αυτή η πρωτοφανής ενέργεια που ξεχύνεται πάνω στην οθόνη, με την σεναριακή αυστηρότητα αλλά και τον ερμηνευτικό αυτοσχεδιασμό καθώς και την ιδιαίτερη, αντισυμβατική πλανοθεσία, αποτέλεσε ότι πιο άμεσο, ειλικρινές και διεισδυτικό είχε αντικρίσει το αμερικάνικο σινεμά πάνω στο ερωτικό αδιέξοδο, τη χρεωκοπία της οικογένειας και την συναισθηματική αποξένωση.


Τζον Κασσαβέτης: "Έγινα αναγκαστικά επαγγελματίας. Θα προτιμούσα να ήμουν  ερασιτέχνης". Πώς ο ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτης έγινε εκπρόσωπος του  ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου - ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥΤζον Κασσαβέτης (1929-1989) - Βικιπαίδεια

John Cassavetes:

Μια μεγάλη μορφή του "ανεξάρτητου αμερικάνικου κινηματογράφου".

 Αρνούμενος να συμβιβαστεί με το κυρίαρχο σύστημα του Χόλιγουντ, διορατικός και διεισδυτικός όσο κανείς άλλος Αμερικανός της εποχής του, γυρίζει από το 1958 μέχρι το 1980 έντεκα συνολικά ταινίες.

 Με την κάμερα σε αδιάκοπη συνεχή κίνηση να καλπάζει και να καδράρει κατακερματισμένα πρόσωπα, ταυτίζει σχεδόν τον αφηγηματικό (αυτόν που διαρκεί μια ταινία) με τον φιλμικό χρόνο (σε αυτόν που αναφέρεται μια ταινία), και επιτρέπει στους ηθοποιούς να αυτοσχεδιάζουν φέρνοντας στην επιφάνεια μ᾽ ένα συγκλονιστικό, σπαραξικάρδιο τρόπο τα μύχια της ψυχής.

Ανατινάζει τους μύθους της ευτυχισμένης οικογένειας και της καταξίωσης, φανερώνοντας το χάος της μεσοαστικής τάξης, ενώ στοχάζεται βαθιά – όσο λίγοι – στο θέμα των σχέσεων, διαλύοντας κάθε ψευδαίσθηση ρομαντισμού.


Faces (Πρόσωπα, 1968)

υπότιτλοι)

Ένα αριστερό σχέδιο για την οικονομία θα έχει αιχμές, δεν μπορεί να αρέσει σ’ όλους

 


Ένα αριστερό σχέδιο για την οικονομία θα έχει αιχμές, δεν μπορεί να αρέσει σ’ όλους


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥΣ, ΑΝΤΩΝΗ ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ, ΧΡΗΣΤΟ ΤΣΙΤΣΙΚΑ, ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΜΕΡΤΑ

Τη συνέντευξη πήρε
ο Παύλος Κλαυδιανός

Με τα έως τώρα δεδομένα πώς βλέπετε να διαμορφώνεται η ύφεση του ΑΕΠ το 2020, τα ελλείμματα, η ανεργία;
Τα δεδομένα δεν είναι ενθαρρυντικά και οι προβλέψεις είναι εξαιρετικά δυσοίωνες. Η ύφεση για το 2020 αναμένεται να κινηθεί κοντά σε διψήφιο νούμερο, το έλλειμμα η κυβέρνηση το υπολογίζει στο 6% του ΑΕΠ, δηλαδή 10 σχεδόν ποσοστιαίες μονάδες κάτω από το στόχο (ο στόχος ήταν πλεόνασμα 3,5%) και ο συνδυασμός των δύο αυτών μεγεθών οδηγεί μαθηματικά σε μια εκτόξευση του λόγου χρέους/ΑΕΠ. Ταυτόχρονα, οι κακές συνθήκες στην οικονομία, αλλά -κυρίως- η ταξική επιλογή της κυβέρνησης να μην διασφαλίσει με κανέναν τρόπο τον κόσμο της εργασίας, οδηγεί σε μία έκρηξη της ανεργίας, τόσο της εμφανιζόμενης στα στοιχεία, όσο όμως και της πραγματικής. Υπενθυμίζουμε ότι οι εργαζόμενοι που βρίσκονται σε αναστολή δεν εμφανίζονται ως άνεργοι, πράγμα παραπλανητικό για την πραγματική τους κατάσταση. Το βασικό ζήτημα, όμως, δεν είναι αν θα είναι βαθιά η ύφεση. Θα είναι, κανείς δεν αμφιβάλει. Το ζήτημα είναι αν θα είναι παρατεταμένη. Και δυστυχώς όλα δείχνουν ότι η επιστροφή στα προ κρίσης επίπεδα θα αργήσει πολύ.

Πώς καταλήγετε σε αυτό το συμπέρασμα;
Τα δεδομένα: Το δεύτερο τρίμηνο είχαμε μια ύφεση της τάξης του 15,2%, αριθμός άνευ προηγουμένου, ενώ ταυτόχρονα η χώρα εμφανίζει έντονα αποπληθωριστικές τάσεις. Ταυτόχρονα, το τρίτο τρίμηνο, που είναι πάντα το καλύτερο για τη χώρα, πήγε πάρα πολύ άσχημα λόγω τουρισμού, ενώ ένα δεύτερο κύμα της πανδημίας, εντονότερο από το πρώτο, έχει κάνει την εμφάνισή του και όλοι οι ειδικοί συμφωνούν ότι θα ενταθεί το επόμενο διάστημα. Τι σημαίνουν όλα αυτά για την οικονομία; Ο κόσμος ένιωσε μια μεγάλη οικονομική πίεση την περίοδο του lock down, πράγμα αναμενόμενο αν και το μέγεθος της θα μπορούσε να έχει μειωθεί σημαντικά αν είχε επιλεγεί η λογική των εμπροσθοβαρών μέτρων. Αυτό οδήγησε σε σημαντική μείωση της ζήτησης, άρα και των τιμών (αποπληθωρισμός). Αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε μια επιβάρυνση των ανθρώπων που έχουν χρέη, καθώς όταν πέφτει το γενικό επίπεδο τιμών, τα πραγματικά χρέη (το βάρος που δημιουργούν τα χρέη όταν λάβεις υπόψιν και το επίπεδο τιμών) αυξάνονται. Άρα, επί της ουσίας οι άνθρωποι αυτοί γίνονται φτωχότεροι. Όμως, οι άνθρωποι που έχουν χρέη, είναι ήδη στα χαμηλότερα εισοδηματικά κλιμάκια και άρα είναι εκείνοι που ξοδεύουν μεγαλύτερο μέρος τους εισοδήματός τους. Αυτό σημαίνει ότι αν μειωθεί το εισόδημά τους, θα υπάρξει πολύ μεγάλη μείωση στη ζήτηση και άρα μεγάλο πλήγμα στην οικονομική δραστηριότητα. Με τον αποπληθωρισμό, όμως, και οι επενδυτές αναβάλουν τις αποφάσεις τους, με αποτέλεσμα η οικονομία να πιέζεται ακόμη περισσότερο. Το πλήγμα αυτό θα ενταθεί από το απογοητευτικό τρίτο τρίμηνο, αλλά και από το γεγονός ότι οι αποσπασματικές αποφάσεις της κυβέρνησης στο υγειονομικό πεδίο οδηγούν σε αναζωπύρωση της πανδημίας και άρα σε ένα κακό τέταρτο τρίμηνο και κατά πάσα πιθανότητα και σε ένα κακό πρώτο (τουλάχιστον) τρίμηνο του 2021. Όλα αυτά συνεπάγονται υπερσυσσώρευση χρεών, λουκέτα, απώλεια παραγωγικών πόρων. Αν αυτό συνδυαστεί και με μία δημοσιονομική συρρίκνωση, δηλαδή λιτότητα το 2021 και μετά (απ’ ό,τι φαίνεται η κυβέρνηση από 6% έλλειμμα φέτος, θα έχει στόχο 0% το 2021) καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να εισέλθουμε σε μια παρατεταμένη περίοδο ύφεσης ακολουθούμενη από μια ασθενική και ανεπαρκή ανάπτυξη.

Μπορούμε να κάνουμε, με βάση και τα τωρινά δεδομένα, μια εκτίμηση για το πώς θα διαμορφώνονταν οι εξελίξεις στην οικονομία αν γίνονταν αποδεκτά τα εμπροσθοβαρή μέτρα που πρότεινε η αξιωματική αντιπολίτευση;
Γενικά δεν είναι σωστό να απαντάμε σε τέτοια υποθετικά ερωτήματα, καθώς έχουμε τη δυνατότητα να δώσουμε εξαιρετικά αυθαίρετες απαντήσεις. Όμως νομίζουμε ότι πλέον κανείς δεν αμφιβάλει ότι αν είχε στηριχθεί έγκαιρα η οικονομία (δυνατότητα που υπήρχε χάρη στο μαξιλάρι που άφησε ο ΣΥΡΙΖΑ), δεν θα είχαμε εισέλθει σε αυτόν τον φαύλο κύκλο, θα είχε στηριχθεί η εργασία, θα είχε στηριχθεί η ζήτηση. Θα ήμασταν, με άλλα λόγια, σε πολύ καλύτερο σημείο. Το ότι η κυβέρνηση δεν εκμεταλλεύτηκε αυτή τη δυνατότητα, θα καταγραφεί ως μια απόλυτα λανθασμένη πολιτική επιλογή με συγκεκριμένες συνέπειες.

Ένοχη η οικονομική πολιτική, όχι η πανδημία

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η ύφεση είναι συνέπεια της πανδημίας, όχι της πολιτικής της. Επικαλείται, μάλιστα, και την ύφεση στις χώρες της ΕΕ, που είναι ως και υψηλότερη. Τι απαντάτε;
Υπάρχουν τέσσερα ζητήματα. Πρώτον, οι πολιτικές της κυβέρνησης επιβάρυναν την ελληνική οικονομία πριν τον Covid. Οι λογικές οριζόντιων φοροελαφρύνσεων και αδιαφορίας για τις ολοένα αυξανόμενες ανισότητες επιδρά αρνητικά στα οικονομικά μεγέθη παγκοσμίως και η ΝΔ επιτάχυνε, αντί να ανακόψει αυτές τις εξελίξεις. Δεύτερον, η Ελλάδα έχει μια πολύ έντονη εποχικότητα στα οικονομικά της μεγέθη. Σε αντίθεση, λοιπόν, με άλλες χώρες, το βασικό πλήγμα εμείς θα το δούμε στο τρίτο τρίμηνο. Τρίτον, η επιδημία ήρθε στην Ελλάδα σχετικά αργά σε σχέση με άλλες χώρες. Άρα, το πρώτο τρίμηνο του έτους είχαμε προφανώς καλύτερα μεγέθη από άλλες χώρες. Τέταρτον, η Ελλάδα ούσα θωρακισμένη από την προηγούμενη κυβέρνηση, όσο και αν φαίνεται περίεργο, είχε δυνατότητες που άλλες χώρες δεν είχαν. Το ότι η κυβέρνηση δεν τις αξιοποίησε, ήταν πολιτική επιλογή. Μην ξεχνάμε ότι η κυβέρνηση εκτός από την ύπαρξη του μαξιλαριού, στάθηκε ιδιαίτερα τυχερή καθώς ευνοήθηκε και από τη στάση της ΕΚΤ, αλλά και από τη χαλάρωση του συμφώνου σταθερότητας και την ανακοίνωση του ευρωπαϊκού πακέτου.

Ο κ. Σταϊκούρας, ή η ΝΔ ως κόμμα, δεν ξεχνούν το 2019 και αναζητούν ευθύνες, κάποτε και για ό,τι συμβαίνει τώρα, στη διαχείριση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Πώς το σχολιάζετε;
Οι άνθρωποι που χρεοκόπησαν τη χώρα, την οδήγησαν στη μεγαλύτερη ύφεση της ιστορίας της, εκτόξευσαν την ανεργία, αφήσαν άδεια ταμεία, κατηγορούν εκείνους που ρύθμισαν το χρέος, μείωσαν την ανεργία, επανέφεραν τη χώρα σε ρυθμούς ανάπτυξης (το 2,8% το δεύτερο τρίμηνο του 2019 ήταν από τις υψηλές επιδόσεις στην ΕΕ) και αφήσαν γεμάτα ταμεία. Ουδέν σχόλιο.

Όποιος παρακολουθήσει τη στάση της ΝΔ διαχρονικά έναντι των ταμειακών διαθεσίμων, του λεγόμενου μαξιλαριού, δύσκολα μπορεί να βγάλει συμπέρασμα: αμφισβήτηση, θετική αξιολόγηση, μη αξιοποίησή του. Πώς εξηγείται αυτή η στάση;
Οικονομικά είναι δύσκολο να εξηγηθεί. Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι κρατάνε εφεδρείες, αλλά δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε ότι δεν βλέπουν τα αρνητικά αποτελέσματα αυτής της επιλογής, ότι όσο καθυστερούν, τόσο περισσότεροι πόροι θα χρειαστούν για την ανάκαμψη. Πολιτικά, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι μια βίαιη αναδιάρθρωση της αγοράς υπέρ των μεγάλων παικτών σε συνδυασμό με μια επιδείνωση της θέσης του κόσμου της εργασίας δεν είναι ένα τόσο απεχθές σχέδιο στην κυβέρνηση.

Μνημόνιο είτε de facto, είτε de jure

Ο προϋπολογισμός για το 2021 είναι Γολγοθάς για την κυβέρνηση, έχουν ξεχάσει τα V. Κρατώ, όμως, από μια πρόσφατη δήλωση του Ευκλείδη Τσακαλώτου το εξής: “με τη ΝΔ ή θα έχουμε μνημόνιο de facto –μνημονιακές πολιτικές χωρίς επίσημο μνημόνιο– ή μνημόνιο de jure –με τη βούλα”. Από πού συνάγεται αυτό το βαρύ συμπέρασμα;
Από το γεγονός ότι το σχέδιο της ΝΔ φαίνεται να είναι η λήψη μνημονιακών μέτρων είτε ανεπίσημα, όπως αυτά περιγράφονται στο σχέδιο Πισσαρίδη, είτε κανονικά και με το νόμο, αν η οικονομία βρεθεί σε αυτό το σημείο εξ αιτίας των πολιτικών της ΝΔ. Σε κάθε περίπτωση, κοινός παρονομαστής των δύο θα είναι η περιστολή εργασιακών δικαιωμάτων, η όξυνση των ανισοτήτων, η συρρίκνωση του μεγέθους και της παρέμβασης του δημοσίου τομέα, η αποδιάρθρωση του κοινωνικού κράτους.

Εξαγγελίες πρωθυπουργού στη ΔΕΘ

* Λιγότερους φόρους στους πλουσιότερους
* Λιγότερες παροχές του κράτους που αφορούν όλους

Πώς αξιολογείτε τα μέτρα της κυβέρνησης, όπως τα εξήγγειλε στη ΔΕΘ ο κ. πρωθυπουργός;
Πρώτα από όλα να ξεκαθαρίσουμε ότι τα νέα μέτρα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός στη ΔΕΘ είναι πολύ περιορισμένα. Από τα 6,8 δισ. μόνο τα 2 είναι μέτρα που αφορούν εφαρμογή νέων πολιτικών. Από τα υπόλοιπα 4,8 δισ., τα 3 είναι επέκταση/παράταση βραχυπρόθεσμων πολιτικών που εφαρμόζονται για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της υγειονομικής κρίσης. Τέλος έχουμε και 1,86 δισ. που είναι η καταβολή αναδρομικών. Ας εκκινήσουμε αντίστροφα. Η καταβολή αναδρομικών για συμμόρφωση σε δικαστική απόφαση δεν είναι αναπτυξιακό μέτρο. Είναι υποχρέωση της κυβέρνησης. Προφανώς πρέπει η κυβέρνηση να τα δώσει και θα δώσει κάποια βραχυπρόθεσμη αναπτυξιακή ώθηση, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να την προσεγγίζουμε σαν μόνιμο αναπτυξιακό μέτρο. Τα μέτρα αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης που επεκτείνονται, και αυτά θα έχουν κάποια θετική επίδραση, αλλά η κριτική εδώ είναι διαφορετική. Πρώτον, δεν αποτελούν ένδειξη ύπαρξης ενός συνεκτικού αναπτυξιακού σχεδίου και δεύτερον, στην πλειοψηφία τους, δημιουργούν χρέη. Άρα δίνουν προσωρινή ανάσα στις επιχειρήσεις, δημιουργώντας τους μεσοπρόθεσμα βάρη. Τέλος, τα μόνα νέα μέτρα είναι η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, η επιδότηση για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, οι υπεραποσβέσεις στις ψηφιακές και πράσινες επενδύσεις και η κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης για τα εισοδήματα του ιδιωτικού τομέα. Όλα αναδεικνύουν τις νεοφιλελεύθερες εμμονές της ΝΔ. Από τη μια, έχουμε το αφήγημα ότι το βάρος της κρίσης το σηκώνει αποκλειστικά ο ιδιωτικός τομέας και επομένως αυτός πρέπει να ελαφρυνθεί μέσω της μείωσης της εισφοράς αλληλεγγύης. Από την άλλη, έχουμε το δόγμα ότι το μόνο εργαλείο που έχει το κράτος για την τόνωση της ανάπτυξης είναι η μείωση των φόρων. Το έχουμε δει και σε άλλες ρυθμίσεις που έχει εφαρμόσει, και πριν, αλλά και κατά τη διάρκεια της κρίσης. Και εδώ η κριτική είναι διττή. Πρώτον, το κράτος προφανώς και έχει πολλά άλλα εργαλεία, πέρα από τη μείωση των φόρων, για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Δεύτερον, οι φόροι είναι ένα εργαλείο που χρηματοδοτεί όλες τις δράσεις και πολιτικές του κράτους. Η μείωση των φόρων σημαίνει και απώλεια πόρων για κάποια άλλη δράση. Και στο τελευταίο έρχεται η ανησυχία που προκύπτει από το γεγονός ότι η κυβέρνηση μέχρι στιγμής έχει αποφύγει επιμελώς να μας πει αν έχει αναπτυξιακό σχέδιο που να είναι κάτι παραπάνω από μειώσεις φόρων και ποιο είναι. Το μόνο που δείχνει τις προθέσεις της, μέχρι στιγμής, είναι το πόρισμα της επιτροπής Πισαρίδη, το οποίο όμως δεν φαίνεται να προτείνει νέες λύσεις στα σύγχρονα προβλήματα, αλλά μάλλον αναπαράγει παλιές συνταγές, πολλές από τις οποίες οδήγησαν στην κρίση.

Μια εναλλακτική πρόταση αυτή τη στιγμή, με βάση και τις επιβαρύνσεις από την ασκούμενη πολιτική της ΝΔ και με ορίζοντα το 2021 τι μέτρα θα περιλάμβανε;
Θα περιελάμβανε μέτρα για την ισχυροποίηση των πολιτειακών θεσμών και του δημοσίου τομέα, που σημαίνει ενίσχυση του δημοσίου συστήματος υγείας, αλλά και του εκπαιδευτικού συστήματος. Μέτρα για την άμβλυνση των ανισοτήτων, σε μείωση της φτώχειας και άρα δυνατότητα σε μια κοινωνία να ανταπεξέρχεται σε κρίσεις, όπως αυτή που διανύουμε. Μέτρα για τη δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών, προκειμένου να μπορέσουμε να οικοδομήσουμε όλα τα παραπάνω. Η συνταγή της ΝΔ έως τώρα είναι λιγότεροι φόροι στους πλουσιότερους, λιγότερες παροχές από το κράτος που αφορούν όλους. Η δική μας πολιτική θα δίνει ευκαιρίες σε όλους τους πολίτες χωρίς διακρίσεις, χτίζοντας ουσιαστικά τις βάσεις για την ενίσχυση των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων, που αφορούν και την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών. Και σε αντίθεση με όσα διατείνεται το νεοφιλελεύθερο δόγμα, οι πολιτικές αυτές είναι που θα φέρουν την πραγματική ανάπτυξη και όχι η προσέλευση επενδύσεων με κίνητρο το φθηνό εργατικό δυναμικό, που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της αναπτυξιακής πολιτικής της ΝΔ.

Το κλίμα αρχίζει να γίνεται πολύ βαρύ στην αγορά: αθετήσεις πληρωμών, διαμαρτυρήσεις, αποστράγγιση ρευστότητας, δραστική μείωση διαθεσίμου εισοδήματος, απολύσεις, λουκέτα κτλ. Ποια στοιχεία μπορεί να περιλαμβάνει μία άμεση παρέμβαση;
Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της πολιτικής που έχει εφαρμόσει μέχρι στιγμής η ΝΔ είναι ότι στηρίζεται σε εργαλεία που δεν παρέχουν ζεστό χρήμα στην αγορά, αλλά δημιουργούν δάνεια και υποχρεώσεις. Οι αναστολές φόρων και εισφορών προς τα ασφαλιστικά ταμεία, η επιστρεπτέα προκαταβολή, αλλά και άλλα, είναι χρήματα που θα ζητηθούν πίσω από τις επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες. Δημιουργούνται έτσι μία νέα γενιά χρεών σε επιχειρήσεις που μόλις είχαν αρχίσει να ανακάμπτουν από την χρηματοπιστωτική κρίση και τα χρόνια των μνημονίων και πλέον αντιμετωπίζουν δυσχέρειες λόγο της τρέχουσας οικονομικής κρίσης. Παράλληλα, από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση κάνει ελάχιστα πράγματα για να στηρίξει το εισόδημα των εργαζομένων, αλλά και τις θέσεις εργασίας. Δημιουργείται έτσι ένα περιβάλλον όπου, από τη μια πλευρά, έχουμε αυτά που περιγράψατε παραπάνω και, από την άλλη, το διαθέσιμο εισόδημα μειώνεται. Άρα, υπονομεύονται οι προοπτικές ανάκαμψης και εντείνονται οι υφεσιακές πιέσεις. Προφανώς μια πολιτική που θα ανακόψει αυτές τις τάσεις στην αγορά, θα πρέπει να έχει σαν κύριο χαρακτηριστικό την στήριξη των επιχειρήσεων χωρίς να δημιουργεί νέα χρέη, άρα χρήματα που δεν θα έχουν μορφή δανεικών. Παράλληλα, στήριξη του εισοδήματος των εργαζομένων, αναλαμβάνοντας το κράτος το κόστος, αλλά και προστασία των θέσεων εργασίας.

Στοιχεία ενός αριστερού – εναλλακτικού σχεδίου

Συγκροτούνται ήδη οι προτάσεις της κυβέρνησης, στη βάση της έκθεσης Πισσαρίδη, που θα υποβάλει στις Βρυξέλλες για αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης. Μπορεί να υπάρξει εναλλακτική πρόταση, της αριστεράς και της οικολογίας, στο έδαφος των πόρων του Ταμείου, αλλά όχι μόνο;
Δεν μπορεί απλά. Πρέπει. Η αριστερά αν θέλει να είναι κοινωνικά χρήσιμη, οφείλει να καταθέσει μια εναλλακτική πρόταση, η οποία θα λαμβάνει υπόψιν ότι ο κόσμος δεν θα είναι ίδιος μετά την επιδημία. Που θα ενσωματώνει προτάσεις για την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου και την τάχιστη αναστροφή της κλιματικής κρίσης, αλλά δεν θα θεωρεί ότι ένα new green deal και η ψηφιοποίηση της οικονομίας αρκούν για την αντιστροφή της κρίσης. Ένα σχέδιο που θα έχει συγκεκριμένα μέτρα για τη μείωση των ανισοτήτων όλων των ειδών, εισοδήματος, πλούτου, κλπ. Και ένα τέτοιο σχέδιο έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό: Πρέπει να έχει αιχμές, δεν μπορεί να αρέσει σε όλους. Ένα τέτοιο σχέδιο πρέπει να θέτει σαφείς προτεραιότητες, να μιλάει για παράδειγμα και για το φορολογικό σύστημα που θέλουμε. Και η αριστερή απάντηση στην κρίση δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να είναι οι οριζόντιες φοροελαφρύνσεις ή ότι θα πληρώνει φόρους μόνο το πλουσιότερο 1%. Η αριστερή απάντηση στην κρίση δεν μπορεί παρά να προτάσσει το ότι η κοινωνική δικαιοσύνη δεν είναι εμπόδιο στην ανάπτυξη, αλλά προϋπόθεσή της. Αυτό όμως σημαίνει ότι ένα τέτοιο σχέδιο οφείλει, τη στιγμή που θα καταρτίζεται, να γίνεται και ηγεμονικό στην κοινωνία, γιατί αλλιώς θα είναι ανεφάρμοστο. Και αυτό απαιτεί πολύ σκληρή δουλεία. Η αριστερά πρέπει να μελετήσει ποια κομμάτια του αφηγήματός της είναι αντιδημοφιλή, όχι για να τα αποσιωπήσει, αλλά αντιθέτως για να τα ζυμώσει στον κόσμο, να τα καταστήσει ηγεμονικά. Με το λόγο της, την πρακτική της, με αντιπαραδείγματα. Έτσι θα μπορέσει να μια τέτοια πρόταση όχι απλά να καταρτιστεί, αλλά και να εφαρμοστεί.

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 22, 2020

Τα "χρυσά" Κυπριακά πασαπόρτια για τα "μαύρα" φαγοπότια


"Κυρίες , κύριοι , η Κύπρος δεν "ξεπλένει μαύρο χρήμα" , όπως λένε οι κακοήθεις Τουρκόφιλοι αλλά υποδέχεται με ανοιχτές αγκάλες τους χρυσούς φίλους της ...

Τα Cyprus Papers* φανέρωσαν τη δημοσιογραφική γύμνια στην Κύπρο

 avgi.gr


Τα Cyprus Papers κεραυνό εν αιθρία δεν τα λες. Μια βόλτα στη Λεμεσό
είναι αρκετή για να φανερώσει το πολλαπλό έγκλημα που διενεργείται τα
τελευταία χρόνια

Με εξαίρεση τις liberal εφημερίδες
[Πολίτης και Καθημερινή Κύπρου] και ορισμένες διάσπαρτες περιπτώσεις
δημοσιογράφων σε άλλα ΜΜΕ, η πλειονότητα της κυπριακής δημοσιογραφίας
εστίασε πρώτα στον εξωτερικό εχθρό [Τουρκία μέσω Κατάρ], ενώ στη
συνέχεια στοχοποίησαν ως περίπου προδότες όσους στο εσωτερικό έβρισκαν
βάση στην έρευνα του Al Jazeera. Με την ουσία των Cyprus Papers
ελάχιστοι ασχολήθηκαν. Σε αυτό το πλαίσιο, το τεράστιο κενό ενημέρωσης
που υπάρχει στο νησί και η τρομοκρατία των κανίβαλων στα ΜΜΕ και τα μέσα
κοινωνικής δικτύωσης που προσπαθούν να επιβάλουν το «εθνικά πρέπον»
διογκώνουν το δημοκρατικό έλλειμμα.


Τα Cyprus Papers κεραυνό
εν αιθρία δεν τα λες. Μια βόλτα στη Λεμεσό είναι αρκετή για να φανερώσει
το πολλαπλό έγκλημα που διενεργείται τα τελευταία χρόνια σε βάρος της
κοινωνίας και του περιβάλλοντος στο νησί υπέρ μιας χούφτας
μεγαλοεπιχειρηματιών ανάπτυξης γης και δικηγορικών και λογιστικών
γραφείων με ισχυρές πολιτικές διασυνδέσεις, μεταξύ των οποίων και αυτό
που είχε ιδρύσει ο Κύπριος Πρόεδρος [Νίκος Χρ. Αναστασιάδης και
Συνεταίροι].

Η γελοία πρόφαση της Λευκωσίας ότι δέχεται υβριδικό πόλεμο από την Τουρκία μέσω Κατάρ, όπου εδρεύει το Al Jazeera,
το οποίο δημοσίευσε τα Cyprus Papers, βρήκε ευήκωα ώτα στο κυπριακό
συντηρητικό κοινό, αφού ο αντιτουρκισμός είναι εύπεπτος για μεγάλη
μερίδα των Ελληνοκυπρίων. Η παρουσία της Qatar Petroleum στην κυπριακή
ΑΟΖ [οικόπεδο 10 με την αμερικανική ExxonMobil], βέβαια, ουδέποτε
ενόχλησε ως προς τον «φιλοτουρκισμό» του αραβικού Εμιράτου. Αντιθέτως, η
Qatar Petroleum παρουσιαζόταν [ορθά] ως μεγάλος εξαγωγέας υγροποιημένου
φυσικού αερίου και το Εμιράτο ως ένας νέος ισχυρός σύμμαχος της Κύπρου.

Για
να βρει όμως ευήκοα ώτα αυτή η γελοία πρόφαση («utterrubbish» την
χαρακτήρισε η πολύπειρη συνάδελφος Deborah Davies, που ηγήθηκε της
έρευνας του Al Jazeera) έπρεπε να υπάρξουν και πρόθυμοι
αναμεταδότες. Οι οποίοι βρέθηκαν πολύ πριν έρθει απάντηση από την
επίσημη κυβερνητική πλευρά. Όταν ο Al Jazeera δημοσίευσε το
πρώτο ρεπορτάζ από την έρευνά του (23/8), οι πρώτοι που απάντησαν περί
τουρκοκαταρινής συνωμοσίας ήταν Κύπριοι δημοσιογράφοι [;] στα κοινωνικά
δίκτυα, κατόπιν τηλεφωνημάτων από το Προεδρικό. Ο δε κυβερνητικός
εκπρόσωπος Κυριάκος Κούσιος επιβεβαίωσε ότι ο ΠτΔ επικοινώνησε με τον
Εμίρη του Κατάρ για την έρευνα του Al Jazeera, χωρίς να διαψεύδει πως ο Αναστασιάδης ζήτησε να μη δημοσιευτούν τα Cyprus Papers.

Η
κίνηση αυτή του Αναστασιάδη είναι ενδεικτική της νοοτροπίας της
κυπριακής κυβέρνησης απέναντι στα εγχώρια ΜΜΕ. Και πιθανότατα αποτελεί
και προϊόν συνήθειας με δεδομένο το ιδιοκτησιακό καθεστώς πολλών
συγκροτημάτων στην Κύπρο. Με εξαίρεση τις liberal εφημερίδες [Πολίτης και Καθημερινή Κύπρου]
και ορισμένες διάσπαρτες περιπτώσεις δημοσιογράφων σε άλλα ΜΜΕ, η
πλειονότητα της κυπριακής δημοσιογραφίας εστίασε πρώτα στον εξωτερικό
εχθρό [Τουρκία μέσω Κατάρ], ενώ στη συνέχεια στοχοποίησαν ως περίπου
προδότες όσους στο εσωτερικό έβρισκαν βάση στην έρευνα του Al Jazeera. Με την ουσία των Cyprus Papers ελάχιστοι ασχολήθηκαν.

Χαρακτηριστική η ανάρτηση τηλεπαρουσιάστριας του Δία,
η οποία αντιδρώντας στις επικρίσεις για την κάλυψη των Cyprus Papers
από το συγκρότημα στο οποίο εργάζεται, κατηγόρησε «τα παντός είδους
αναρχοάπλυτα τσογλάνια της λεγόμενης κυπριακής ακροΑριστεράς, της
λεγόμενης ακτιβιστικής πτέρυγας, της επανενωτικής πλατφόρμας και της
έξωθεν καθοδηγούμενης μικροκομματικής πολιτικής νομενκλατούρας», ότι
«επιχειρούν με τους προσφιλείς τους τρόπους και τα κατώμεσα χτυπήματα να
διαβάλουν το Συγκρότημα, να του αποδώσουν κακοβουλία και σκοπιμότητες
ως προς την υπόθεση των χρυσών διαβατηρίων». Πρόσθεσε δε πως «αμφιβόλου
σοβαρότητας περσόνες της ίδιας κάστας, θέτουν -μάλιστα- και υπό
αμφισβήτηση τη σοβαρότητα μας».

Η εν λόγω κυρία μάλλον δεν
χρειάζεται βοήθεια στην αποδόμηση της σοβαρότητάς της. Η δε
εμφυλιοπολεμικού ύφους αντίδρασή της καταδεικνύει την επιδίωξη να
καλλιεργηθεί πόλωση ΚΑΙ για αυτό το ζήτημα (ο Δίας πρωτοστατεί
και στην ρατσιστική επίθεση κατά των αιτούντων ασύλο στο νησί), το οποίο
σε οποιαδήποτε ώριμη κοινωνία θα ήταν αυτονόητο και οι ευθύνες θα
αναζητούνταν σε όσους εκμεταλλεύτηκαν το ξεχειλωμένο αυτό «επενδυτικό»
πρόγραμμα και όχι σε κυνήγι μαγισσών για διαρροή «εμπιστευτικών»
εγγράφων [οι αιτούντες υπηκοότητα δημοσιεύουν βάσει νόμου τα στοιχεία
τους σε ημερήσιες εφημερίδες για τυχόν ενστάσεις].

Η δημοσιογραφία στην Κύπρο, λοιπόν, νοσεί. Η καλή κατάταξη του νησιού στην αξιολόγηση των Ρεπόρτερ Χωρίς Σύνορα για την ελευθερία του Τύπου [27η παγκόσμια]
είναι εμφανώς πλασματική. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς των εφημερίδων
παραμένει θολό, καθώς μόνο τα τηλεοπτικά κανάλια υποχρεούνται διά νόμου
να είναι διαφανή στο ζήτημα. Η οικονομική κρίση της ευρωζώνης έπληξε
καίρια ήδη από το 2008 τα εξαρτώμενα από τη διαφημιστική δαπάνη ΜΜΕ, με
συνέπεια να αρχίσει έκτοτε ένας φαύλος κύκλος περικοπών και απολύσεων.
Το κτύπημα έγινε ακόμα σκληρότερο με το κούρεμα και το μνημόνιο το 2013.

Έκτοτε,
φαίνεται να έλαβαν χώρα παρασκηνιακές συμφωνίες χρηματοδότησης από
μεγάλα δικηγορικά γραφεία προς μία σειρά μεγάλων συγκροτημάτων. Η μόνη
εφημερίδα που βγήκε δημόσια να ανακοινώσει αλλαγή ιδιοκτησίας ήταν η
αγγλόφωνη Cyprus Mail, που κατέληξε στα χέρια του
μεγαλοδικηγόρου Ανδρέα Νεοκλέους, του οποίου το γραφείο είχε
καταδικαστεί για δωροδοκία στην «υπόθεση Providencia» [ο γιος του
Παναγιώτης μαζί με τον παυθέντα βοηθό γενικό εισαγγελέα Ρίκκο
Ερωτοκρίτου κατέληξαν στη φυλακή το 2017]. Ο Νεοκλέους, φίλος του
Αναστασιάδη και υπουργός της πραξικοπηματικής κυβέρνησης Σαμψών το ’74,
και το γραφείο του βρίσκονται ανάμεσα στα άτομα και τις εταιρείες που
επωφελούνται αδρά από τα «χρυσά διαβατήρια». Αναμενόμενα, λοιπόν, η Cyprus Mail και όποιο ΜΜΕ έχει πίσω του τους κάθε λογής Νεοκλέους «ξεπλένουν» αντί να διερευνούν το θέμα ως οφείλουν εκ της αποστολής τους.

Απευθυνόμενο
σε διεθνή ακροατήρια, το Al Jazeera έχει ολοκληρώσει την έρευνά του,
λογικά εστιάζοντας σε πρόσωπα που φέρουν καταδίκες ή είναι πολιτικά
εκτεθειμένα στο εξωτερικό. Στην Κύπρο, όμως, εκείνο που μένει αναπάντητο
είναι πόσο θησαυρίζουν όσοι εκμεταλλεύονται το πρόγραμμα
πολιτογραφήσεων.

Οι συνέπειες του προγράμματος είναι πάντως ήδη
ορατές στην κοινωνία και το περιβάλλον: κατακόρυφη αύξηση των αστέγων,
απλησίαστα ενοίκια λόγω της νέας φούσκας στα ακίνητα [ειδικά στη
Λεμεσό], αδυναμία απόκτησης στέγης για νέους/νέες. Και το περιβάλλον να
θυσιάζεται για άλλη μια φορά [κτίρια εκτός σχεδίου, περισσότερο
τσιμέντο, πιέσεις σε κυκλοφοριακό-αποχετευτικό, κ.λπ.] στο βωμό του
εύκολου κέρδους, για τα ίδια παράσιτα που προκάλεσαν την προηγούμενη
φούσκα, η οποία έσκασε με το κούρεμα.

Σε αυτό το πλαίσιο, το
τεράστιο κενό ενημέρωσης που υπάρχει στο νησί και η τρομοκρατία των
κανίβαλων στα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που προσπαθούν να
επιβάλουν το «εθνικά πρέπον» διογκώνουν το δημοκρατικό έλλειμμα.

H
στρεβλή αυτή πραγματικότητα επιτρέπει στη διαφθορά και τη διαπλοκή των
κυβερνώντων με τα μεγάλα συμφέροντα να μένει στο απυρόβλητο. Πολύ
φοβάμαι ότι αν αυτό το κενό στην ενημέρωση δεν καλυφτεί σύντομα, τα
χειρότερα έπονται...

* Ο συντάκτης του κειμένου υπέγραψε με ψευδώνυμο για ευνόητους λόγους

Cypriot passport sale is a risk to EU security' | Cyprus News - The  WhitePostAbout THE CYPRUS PAPERS

A satirical look at the dubious characters and state officials who
buy Cypriot nationality following an investigation by Al Jazeera’s
Investigative Unit after it obtained a leak of documents called The
Cyprus Papers.





The leak reveals 2,500 people who paid to become new citizens of
Cyprus with the added perk of be able to live and work anywhere in
Europe, from Milan to Monte Carlo.





So who’s on the list? Among the names in The Cyprus Papers are
convicted criminals, men on the run and political figures regarded as a
high-risk for dirty money.





Find out more about The Cyprus Papers and the strange trade in nationality in our investigative data-story.

Intellasia East Asia News - Cyprus Papers: secret migration of China's  rich, led by Asia's richest woman, revealed in leaked documentsThe Cyprus Papers - Al Jazeera English

Exclusive: Cyprus sold passports to criminals and fugitives | Cyprus News |  Al JazeeraThe Cyprus Papers: These individuals paid $2.5m for ...

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ 

Οι καθηγητές Αντώνης Λιάκος -Γιάννης Κυριόπουλος μιλούν Στο Κόκκινο, 105,5 για τη Μόρια και την Πανδημία

https://widget.sndcdn.com/assets/images/logo-200x120-a1591e.png 

Δύο  ενδιαφέροντα  podcasts (ψηφιακά αρχεία) του  Ρ/Σ 105,5 Στο Κόκκινο

Τα όνειρα δεν αλλάζουν

Βλαδίμηρος Μαγιακόφσκι - Ποιήματα Владимир Владимирович Маяковский (1893-1930):Ρώσος ποιητὴς καὶ θεατρικὸς συγγραφέας Σύννεφο με παντελόν...