ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ, ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

• ΚΔ΄ Σεμινάριο Ομηρικής Φιλολογίας

  Η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων σε συνεργασία με το Κέντρο Οδυσσειακών Σπουδών και τον Δήμο Ιθάκης διοργανώνουν το ΚΔ΄ Σεμινάριο Ομηρικής Φιλολογίας που θα πραγματοποιηθεί στην Ιθάκη, από 14 έως 18 Σεπτεμβρίου 2009.

• Συνέδριο για τον Βυζαντινολόγο Ευαγγελινό Αποστολίδη

  Ο Δήμος Μουρεσίου σε συνεργασία με την Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία των Θεσσαλών και την ΕΠΙ-Τεχνών του ίδιου Δήμου οργάνωσαν και πραγματοποιούν στις 17-19 Ιουλίου 2009 Διεθνές Συνέδριο με θέμα: "Ο Ευαγγελινός Αποστολίδης, Sophocles( 1807-1883): Ένας πρωτοπόρος των βυζαντινών σπουδών στην Αμερική"

• 28ος Πανελλήνιος Λογοτεχνικός Διαγωνισμός της Π.Ε.Λ.

  Η Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών (Π.Ε.Λ.) προκηρύσσει τον 28ο Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό για το έτος 2009. Ο διαγωνισμός περιλαμβάνει τα κάτωθι είδη του λόγου: Ποίηση, Διήγημα, Νουβέλα, Μυθιστόρημα, Θεατρικό Έργο, Δοκίμιο, Παραμύθι. Λήξη συμμετοχών 30-9-2009.

• Πρώτο βραβείο λογοτεχνίας από την Ε.Ε.

  Σε δώδεκα συγγραφείς απένειμε το πρώτο βραβείο λογοτεχνίας η Ευρωπαϊκή Ένωση, σε μια προσπάθεια να προωθήσει την πνευματική ποικιλομορφία των 27 κρατών-μελών.

• Συνέδριο: Η Διδασκαλία της Ελληνικής Γλώσσας (ως πρώτης/μητρικής, δεύτερης/ξένης)

  Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του το Εργαστήριο Γλώσσας και Προγραμμάτων Γλωσσικής Διδασκαλίας του Τμήματος Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας διοργανώνει Πανελλήνιο Συνέδριο με διεθνή συμμετοχή με θέμα: "Η Διδασκαλία της Ελληνικής Γλώσσας (ως πρώτης/μητρικής, δεύτερης/ξένης)". Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στο Νυμφαίο Φλώρινας από 4 έως 6 Σεπτεμβρίου 2009.

• Ετήσια θερινή συνάντηση μεταπτυχιακών φοιτητών νεότερης και σύγχρονης ιστορίας

  Ο Τομέας Νεότερης Ιστορίας του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης διοργανώνει την ετήσια θερινή συνάντηση μεταπτυχιακών φοιτητών νεότερης και σύγχρονης ιστορίας στο Ρέθυμνο, από 17 έως 19 Ιουλίου 2009.

ΜΕ ΤΟ ΦΑΚΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ (2)

Η ΣΜΥΡΝΗ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ

1. Μερική άποψη της Σμύρνης , ψηλά από τα κοιμητήρια.
Το επιβλητικό κτήριο που διακρίνεται στο βάθος
είναι το Λαζαρέτο, όπου εγκλείονταν οι επιβάτες των πλοίων
σε περίοδο κάποιας μολυσματικής επιδημίας.
***

2. Η φωτογραφία φέρει την ένδειξη: " Η γέφυρα
των καραβανιών στη Σμύρνη".

[ Πηγή: Φωτογραφικό Αρχείο της Βιβλιοθήκης της Ουάσινγκτον.
Κάντε κλικ στις φωτογραφίες για αύξηση του μεγέθους τους.]

ΜΕ ΤΟ ΦΑΚΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

[Κάντε κλικ στη φωτογραφία για αύξηση του μεγέθους της]

ΚΥΠΡΟΣ 1873
[ Τρία χρόνια μετά την πώλησή της από τους Τούρκους στους Εγγλέζους]

Φωτογκραβούρα που απαθανάτισε τρεις ελληνοκύπριους .
Ο μοναχός ανήκε , σύμφωνα με τα επεξηγηματικά σχόλια,
στη Μονή Κύκκου, το δε ζευγάρι ήταν χριστιανοί
κάτοικοι της Αμμοχώστου.

[Πηγή: Φωτογραφικό Αρχείο της Βιβλιοθήκης της Ουάσινγκτον ]

MOYΣIKOI TOY KOΣMOY :DOUGIE MACLEAN

Dougie MacLean
(1954-)

Ο εικονιζόμενος κύριος είναι σκοτσέζος και Μουσικός με "Μ" κεφαλαίο!
Δεινός γνώστης πολλών οργάνων (μεταξύ των οποίων και το μπουζούκι),
παίζει με το συγκρότημά του ξεχασμένα παραδοσιακά τραγούδια
της πατρίδας του αλλά και συνθέτει γοητευτικές μουσικές
με φολκλορικό υπόστρωμα.
Στο βιντεάκι που αναρτούμε θα ακούσετε την αυθεντική δική του σύνθεση,
πάνω στην οποία "πάτησαν" οι δημιουργοί της θαυμάσιας μουσικής
για την ταινία του Mann "Ο τελευταίος των Μοϊκανών".

ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΟΦ : "Η ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΣΚΥΛΑΚΙ" 3/8

Άντον Πάβλοβιτς Τσέχοφ

( 1860 – 15 Ιουλίου 1904)

Μέγας διηγηματογράφος και θεατρικός συγγραφέας.
Σπούδασε γιατρός, αλλά πέθανε νεότατος υποκύπτοντας
στην ανίατη για την εποχή του φυματίωση.
Το συγγραφικό του ταλέντο μάς χάρισε αριστουργήματα,
στις σελίδες των οποίων ζωγραφίζεται με εξαιρετικό τρόπο
η ψυχολογία των μικροαστικών και φτωχών κοινωνικών
στρωμάτων.
Ανεπανάληπτοι είναι οι χαρακτήρες που παρελαύνουν
στα κυριότερα έργα του, που αποπνέουν άδολο ανθρωπισμό,
φινετσάτη ειρωνεία και τρυφερή μελαγχολία .
Από σήμερα αναρτούμε το δημοφιλέστατο έργο του
" Η κυρία με το σκυλάκι", στη θαυμάσια μεταφορά του
στην οθόνη, το 1960, από τον Ιωσήφ Χάιφιτς, με
πρωταγωνιστές τους σπουδαίους ηθοποιούς
Αλεξέι Μπατάλοφ και Ίγια Σάβινα.
Με φόντο τη ρομαντική Γιάλτα ένας σφοδρός έρωτας
γεννιέται ανάμεσα σε δύο παντρεμένους, ένα μοσχοβίτη
φιλόλογο και μιαν αριστοκράτισσα από την επαρχία.
Όταν όμως έρχεται η στιγμή των μεγάλων αποφάσεων,
ο μεγάλος έρωτας θα υποστεί το βάρος της πνιγηρής
μικροαστικής λογικής...

Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΙΑΤΡΟΦΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΙ

"Στροφή των καταναλωτών προς τα παραδοσιακά προϊόντα,
τα οποία όμως προμηθεύονται έως και 100% ακριβότερα
από τα τυποποιημένα. Ασύδοτοι αισχροκερδείς εκμεταλλεύονται
τη λαχτάρα των καταναλωτών για προϊόντα πιο φυσικά
και με λιγότερη επεξεργασία".

ΕΚ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ

- Σήμερα, Κούλα μου, το πρωί αποφάσισα να κάνω μια στροφή
στη ζωή μου. Πήγα για πρώτη φορά σε κατάστημα
με βιολογικά προϊόντα.
- Μπράβο , Μαίρη ! Πολύ σωστή η απόφασή σου.
Τι ψώνισες;
- Παράγγειλα γαλακτοκομικά από αγελάδες που βόσκουν σε
πιστοποιημένο αγνό παρθένο γρασίδι και μέλισσες που τρυγούν
αμόλυντα λουλουδάκια. Όμως , τελικά , δεν τα αγόρασα.
- Γιατί;
- Κόστιζαν μια περιουσία.
Έκανα, λοιπόν, αναστροφή,
βγήκα από το μαγαζί
και έκανα τη συνηθισμένη στροφή
για το σουπερμάρκετ της γειτονιάς μου.

ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕΙΣ: ΤΖΕΙΜΣ ΜΑΚΝΙΛ ΟΥΙΣΤΛΕΡ

James McNeill Whistler
(1834- 17 Ιουλίου 1903)

Εξαίρετος αμερικανός ζωγράφος, του οποίου
το έργο κινείται ανάμεσα στο ρεαλισμό και μιαν
ιδιότυπη πρόσληψη της αισθητικής αρχής "η τέχνη για την τέχνη".
Εγκατέλειψε στα 21 του τις ΗΠΑ και μοίρασε τη ζωή του κινούμενος
και δουλεύοντας στο Παρίσι και το Λονδίνο.
Εξαιρετικά ταλαντούχος αλλά και ιδιότυπος, αρνήθηκε πεισματικά
την προσχώρησή του σε οποιοδήποτε "κίνημα" , γεγονός που
του προσήψε τη φήμη του εγωκεντρικού και δυσκόλεψε πολύ
την αναγνώρισή του από τους μοντερνιστές κριτικούς.
Ο Ουίστλερ , εκτός από τους καμβάδες, ασχολήθηκε με τη διακόσμηση
των εσωτερικών ιδιωτικών χώρων και τη σχεδίαση επίπλων,
αφήνοντάς μας εκπληκτικές συνθέσεις όπως το περίφημο
"Peacock Room" (λεπτομέρεια του χώρου) .

ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ

ΤΟ ΑΚΡΟΝ ΑΩΤΟΝ ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ

Να διαμαρτύρεσαι εντόνως
για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ,
αλλά να διαθέτεις στη Χαλκιδική
εξοχικό με... ιδιωτική γεώτρηση.

ΤΟ ΧΑΛΙ-ΧΑΛΙ-ΧΑΛΙ

ΤΟ ΧΑΛΙ-ΧΑΛΙ-ΧΑΛΙ
[παιχνίδι για ενηλίκους]

Το Χάλι-Χάλι- Χάλι
με πιάνει παραζάλη,
που στις φυλακές
χορεύει πεντοζάλη
κάθε λογής ρεμάλι ,
Το Χάλι-Χάλι- Χάλι.

Ήρθε ο Χάρος,
πήρε τις εισπράξεις
μέσ’ από το κέντρο
που πέρναγε και μάζευε
ο Βρόμας το τσακάλι,
το Χάλι-Χάλι- Χάλι.


Ήρθε και ο Μπίχλας,
έφαγε το Χάρο
που πήρε τις εισπράξεις
μέσ’ από το κέντρο
που πέρναγε και μάζευε
ο Βρόμας το τσακάλι,
το Χάλι-Χάλι- Χάλι.

Ήρθε και ο Ρώσος
κι έπνιξε τον Μπίχλα
που έφαγε το Χάρο
που πήρε τις εισπράξεις
μέσ’ από το κέντρο
που πέρναγε και μάζευε
ο Βρόμας το τσακάλι,
το Χάλι-Χάλι- Χάλι.

Ήρθε και ο Τρόμπας
και τίναξε το Ρώσο
που έπνιξε τον Μπίχλα
που έφαγε το Χάρο
που πήρε τις εισπράξεις
μέσ’ από το κέντρο
που πέρναγε και μάζευε
ο Βρόμας το τσακάλι,
το Χάλι-Χάλι- Χάλι.

Ήρθε κι ο διευθυντής
κι υπέγραψε την άδεια
που βγήκε ο Σελέμης
που έφαγε τον Τρόμπα
που τίναξε το Ρώσο
που έπνιξε τον Μπίχλα
που έφαγε το Χάρο
που πήρε τις εισπράξεις
μέσ’ από το κέντρο
που πέρναγε και μάζευε
ο Βρόμας το τσακάλι,
το Χάλι-Χάλι- Χάλι.

Ήρθαν και οι άλλοι
που βούτηξαν τον εφοπλιστή
μαζί με το Σελέμη
που έφαγε τον Τρόμπα
που τίναξε το Ρώσο
που έπνιξε τον Μπίχλα
που έφαγε το Χάρο
που πήρε τις εισπράξεις
μέσ’ από το κέντρο
που πέρναγε και μάζευε
ο Βρόμας το τσακάλι,
το Χάλι-Χάλι- Χάλι.

Ήρθε και ο φύλακας,
που έφερε τα κινητά
που μίλαγε ο Βρόμας
που άκουγαν οι άλλοι
που βούτηξαν τον εφοπλιστή
μαζί με το Σελέμη
που έφαγε τον Τρόμπα
που τίναξε το Ρώσο
που έπνιξε τον Μπίχλα
που έφαγε το Χάρο
που πήρε τις εισπράξεις
μέσ’ από το κέντρο
που πέρναγε και μάζευε
ο Βρόμας το τσακάλι,
το Χάλι-Χάλι- Χάλι.

Ήρθε και η δικηγόρος
που λύσαξε για φόνο
δασκάλευε το Βρόμα
που μίλαγε στα κινητά
που έφερε ο φύλακας
που άκουγαν οι άλλοι
που βούτηξαν τον εφοπλιστή
μαζί με το Σελέμη
που έφαγε τον Τρόμπα
που τίναξε το Ρώσο
που έπνιξε τον Μπίχλα
που έφαγε το Χάρο
που πήρε τις εισπράξεις
μέσ’ από το κέντρο
που πέρναγε και μάζευε
ο Βρόμας το τσακάλι,
το Χάλι-Χάλι- Χάλι.

Να τος και ο ΕΥΠτσής
που τους μάζεψε όλους
σ' ένα βαθύ τσουβάλι,
αλλά αντί επαίνων
ο Απρόκοπος του πήρε το κεφάλι.


Το Χάλι-Χάλι- Χάλι
με πιάνει παραζάλη,
που στις φυλακές
χορεύει πεντοζάλη
κάθε λογής ρεμάλι ,
το Χάλι-Χάλι- Χάλι.

Η (ΘΑΛΑΣΣΙΝΗ) ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Θάλασσα πλατιά

Μουσική/Στίχοι: Μάνος Χατζιδάκις /Γιώργος Ρούσσος

Θάλασσα πλατιά, σ’ αγαπώ γιατί μου μοιάζεις,
θάλασσα βαθιά, μια στιγμή δεν ησυχάζεις,
λες κι έχεις καρδιά
την καρδιά μου τη μικρούλα τη φτωχιά.

Όνειρα τρελά που πετούν στο κύμα πάνω,
φτάνουν στην καρδιά και τα νιάτα μας ξυπνάνε,
όνειρα τρελά
και οι πόθοι φτερουγίζουν σαν πουλιά.

Έχω έναν καημό που με τρώει γλυκά και με λιώνει,
έχω έναν καημό, θα ’ρθω να στον πω
αδερφή μου εσύ θάλασσα που σ’ αγαπώ.

Κύματα πουλιά, στα ταξίδια σας που πάτε
τα αλαργινά, την πικρή μου λύπη πάρτε,
κι από κει μακριά
να μου φέρετε και μένα τη χαρά.

Η ΤΕΧΝΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ

ΠΩΣ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΑΝ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ
ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΖΙΚΗ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ

Η ηλίθια και εντιεπιστημονική θεωρία
ενοχοποίησης των Εβραίων για όλα τα δεινά
του κόσμου εδραιώθηκε στο μυαλό της κοινής
γνώμης χάρη στη συστηματική προπαγάνδα
με όλα τα μέσα, από τα οποία το πιο
αποτελεσματικό ήταν ο κινηματογράφος.
Προσέξτε πόσο αντιπαθή εμφανίζονται τα εβραϊκά
φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά, προκειμένου να
προκαλέσουν αποστροφή στους αφελείς Γερμανούς.

ΕΠΙΝΟΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΑΣ

Η συσκευή του παρκόμετρου επινοήθηκε από τον αμερικανό
δικηγόρο και εκδότη εφημερίδας Carl C. Magee,
ο οποίος την πατεντάρησε το 1935.
Στις 16 Ιουλίου 1936
εγκαταστάθηκαν στην πόλη της Οκλαχόμα
το πρώτα παρκόμετρα , προκαλώντας πλήθος
αντιδράσεων, θετικών και αρνητικών.
Πολύ γρήγορα το παρκόμετρο απέκτησε και το
παρατσούκλι του: "Tick, Tick, Tick" από τον
ξερό μεταλλικό ήχο που έβγαινε από
την περιστροφή του μπουτόν του.

ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΟΦ : "Η ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΣΚΥΛΑΚΙ" 2/8

Άντον Πάβλοβιτς Τσέχοφ

( 1860 – 15 Ιουλίου 1904)

Μέγας διηγηματογράφος και θεατρικός συγγραφέας.
Σπούδασε γιατρός, αλλά πέθανε νεότατος υποκύπτοντας
στην ανίατη για την εποχή του φυματίωση.
Το συγγραφικό του ταλέντο μάς χάρισε αριστουργήματα,
στις σελίδες των οποίων ζωγραφίζεται με εξαιρετικό τρόπο
η ψυχολογία των μικροαστικών και φτωχών κοινωνικών
στρωμάτων.
Ανεπανάληπτοι είναι οι χαρακτήρες που παρελαύνουν
στα κυριότερα έργα του, που αποπνέουν άδολο ανθρωπισμό,
φινετσάτη ειρωνεία και τρυφερή μελαγχολία .
Από σήμερα αναρτούμε το δημοφιλέστατο έργο του
" Η κυρία με το σκυλάκι", στη θαυμάσια μεταφορά του
στην οθόνη, το 1960, από τον Ιωσήφ Χάιφιτς, με
πρωταγωνιστές τους σπουδαίους ηθοποιούς
Αλεξέι Μπατάλοφ και Ίγια Σάβινα.
Με φόντο τη ρομαντική Γιάλτα ένας σφοδρός έρωτας
γεννιέται ανάμεσα σε δύο παντρεμένους, ένα μοσχοβίτη
φιλόλογο και μιαν αριστοκράτισσα από την επαρχία.
Όταν όμως έρχεται η στιγμή των μεγάλων αποφάσεων,
ο μεγάλος έρωτας θα υποστεί το βάρος της πνιγηρής
μικροαστικής λογικής...

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΟΛΙΓΩΝ ΛΕΠΤΩΝ!

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΟΛΙΓΩΝ ΛΕΠΤΩΝ!

Ξεμουδιάζουμε χορεύοντας το "Boulevard of Broken Dreams",
τη μεγάλη επιτυχία του συγκροτήματος "Green Day" (2004)

ΟΜΟΡΦΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΠΟΙΗΜΕΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΠΑΤΗΜΕΝΑ

- Κι αυτό το πισινάκι σε ποιον ανήκει;
- Βασικά είναι κοινοτικό, αλλά , αν θέλετε,
μπορούμε να σας το κάνουμε κανονική πισίνα
και να το δηλώσετε ως ημιπυπαίθριο χώρο του σπιτιού σας.
Όμορφα και περιποιημένα τακτοποιούμε και τα καταπατημένα.

ΣΙΓΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΣΕΙ ΝΑ ΣΚΑΣΕΙ...

Την κλήση σε ακρόαση του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου της ΕΡΤ, Χρ. Παναγόπουλου, ενώπιον της Επιτροπής ΔΕΚΟ της Βουλής, ζητούν με έγγραφό τους προς τον πρόεδρο της Βουλής, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, Απ. Κακλαμάνης, Αλ. Παπαδόπουλος, Φ. Πετσάλνικος και Δ. Ρέππας.

Οι βουλευτές σημειώνουν ότι «η ΕΡΤ έχει μετατραπεί σε φερέφωνο του κυβερνώντος κόμματος, όπως προκύπτει από τα δελτία ειδήσεων και τις άλλες ενημερωτικές εκπομπές» και κάνουν λόγο για «κομματικά και παρεοκρατικά κριτήρια εις βάρος της ποιότητας του προγράμματος και του προϋπολογισμού της επιχείρησης», καθώς επίσης «για πλήθος συμβούλων με ηγεμονικές αμοιβές, την ίδια ώρα που μπαίνουν στο "ψυγείο" έμπειρα στελέχη, ενώ αμείβονται χωρίς να παρέχουν έργο ημέτεροι και απολύονται ευσυνείδητοι επαγγελματίες».

Η είδηση από το TVXS.gr

Η ΑΙΣΧΡΗ ΔΙΑΒΟΛΗ

Όλα είναι ένα ψέμα, μία μπούρδα, μια αισχρή διαβολή,
που κατηγορούν το Χρήστο για δική τους προβολή!
Αυτός είναι real αδέσμευτος , έξω από κομματιλίκι,
η ΕΡΤ δεν είναι γαλάζιο φέουδο και μπλε αρματολίκι.

Γι' αυτό ο Χρήστος σιγά που θα κάτσει να σκάσει,
τι λέτε , καλέ, τι λέτε, καλέ, που ο Χρήστος θα πεθάνει
για μια κλήση σε ακρόαση κι αλλες διαμαρτυρίες,
ο Χρήστος είναι άσπιλος , ό,τι κι αν πουνε, είναι μαλακίες.

Κι όσοι ισχυρίζονται πως η ΕΡΤ είναι μια φάμπρικα
προσλήψεων ημετέρων, να παν να φάνε hot πάπρικα,
να τους τσουρουφλιστεί η γλώσσα , να κλαιν παραπονιάρικα,

ΦΕΣΙ ΣΤΟ ΦΕΣΙ Η ΚΡΙΣΗ ΟΛΟΥΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΛΕΣΕΙ

Αν θες οι δανειστές να σε σέβονται ,
να σου στέλνουν και πεσκέσι,
αν θες όλοι για σε να κόπτονται,
να κάμπτουν κεφαλή και μέση,
ε, τότε , γίνε έμπορος με φέσι!

ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕΙΣ: ΤΖΟΣΟΥΑ ΡΕΪΝΟΛΝΤΣ

Joshua Reynolds
(16 Ιουλίου 1723 - 1792)

Γιος κληρικού , γεννήθηκε κοντά στο Πλίμουθ
και σε ηλικία δεκαεπτά ετών ο πατέρας του, έχοντας
αντιληφθεί το ταλέντο του στη ζωγραφική, τον έστειλε
στο Λονδίνο, για να σπουδάσει την τέχνη.
Μαθήτευσε κοντά στο διάσημο
Τόμας Χάτσον, όμως ο Ουίλιαμ Χόγκαρτ και ο Άλ Ράμσι
ήταν εκείνοι που επηρέασαν αποφασιστικά
το προσωπικό του ύφος.
Στο διάστημα 1749-52 ο Ρέινολντς βρέθηκε στη Ρώμη ,
όπου μελέτησε τα αριστουργήματα των μεγάλων Ιταλών ζωγράφων .
Η επιστροφή του στην Αγγλία δεν άργησε να τον καθιερώσει
ως έναν από τους εξέχοντες πορτρετίστες της χώρας ,
γεγονός που φαίνεται και από την άνετη εκλογή του
ως πρώτου προέδρου της Βασιλικής Ακαδημίας
των Τεχνών(1768).
Το 1784 έγινε ο προσωπικός ζωγράφος
του βασιλιά Γεωργίου ΙΙΙ, θέση από την οποία
παραιτήθηκε το 1789 εξαιτίας των προβλημάτων
όρασης που αντιμετώπιζε.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΦΙΛΜΑΚΙ
ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ΠΙΝΑΚΕΣ ΤΟΥ ΡΕΪΝΟΛΝΤΣ
ΚΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ, ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ, ΤΟ ΘΑΥΜΑΣΙΟ
"VALSE TRISTE" ΤΟΥ ΣΙΜΠΕΛΙΟΥΣ

ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ

ΑΛΙ ΚΑΙ ΤΡΙΣΑΛΙ ΣΕ ΚΕΙΝΟ ΤΟ ΛΑΟ
ΠΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΑ ΝΑ ΔΡΟΥΝ ΤΑ ΔΥΟ ΑΚΡΑ.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΛΟΙΟ , ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΔΟ
ΚΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΑΕΙ ΤΣΑΡΚΑ ΜΕ ΣΑΠΙΑ ΒΑΡΚΑ.

Η (ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ) ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Το σύστημα το καουμπόικο

Μια μέρα εκεί στο ράντζο μας
που παίζαμε το πάντζο μας
το όμορφο το έργο μας
αρχίζει το πατριωτικό.
Πετύχαμε κάτι σκύλους ,
απαίσιους βρωμύλους
και αρπάξαμε το ματσούκι
το εθνικιστικό.

Ω ω ω ω ω ω ω ω ω!
μ’ αρέσει αυτό το σύστημα το φασιστικό.

Ολημερίς τους δέρνουμε
και δέκα σακατεύουμε,
φτύνουμε και διαπομπεύουμε
μ' εφόδους και παγανιές.
Και μέσα σ’ όλα τ’ άλλα μας
για τη μεγάλη πλάκα μας
πλατείες απολυμαίνουμε
με τρόπο μεσαιωνικό .

Ω ω ω ωωωωωωωω!
μ' αρέσει αυτό το σύστημα το ρατσιστικό.

Κουνώντας τις καδρόνες μας,
πετώντας τις κοτρώνες μας
μαθαίνουμε στους σκύλους
τι σημαίνει γη ελληνική.
Κι άμα λάχει σε κάθε εξόρμηση
τραβάμε στιλέτο από τη γάμπα μας
κι είναι γνωστό το έργο μας
το ναζιστικό.

Ω ω ω ωωωωωωωωωωωωωω!
Μ' αρέσει αυτό το σύστημα το καουμπόικο.

ΕΝΑΣ ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΜΟΝΑΞΙΑ

William Wordsworth
(1770-1850)

«Ασφόδελοι»
(1804)

I WANDER'D lonely as a cloud
Τριγύριζα μόνος σαν σύννεφο
That floats on high o'er vales and hills,
που πλανιέται πάνω από κοιλάδες και λόφους,
When all at once I saw a crowd,
όταν αίφνης είδα ένα πλήθος,
A host, of golden daffodils;
μια στρατιά από χρυσά ασφοδίλια
Beside the lake, beneath the trees,
δίπλα στη λίμνη, κάτω απ’ τα δέντρα,
Fluttering and dancing in the breeze.
να κυματίζουν και να χορεύουν στ’ αεράκι.


Continuous as the stars that shine
Το ΄να δίπλα στ'' άλλο σαν τ΄ άστρα που λάμπουν
And twinkle on the Milky Way,
και σπινθηρίζουν στο Γαλαξία,
They stretch'd in never-ending line
απλώνονταν σε μια ατέλειωτη σειρά
Along the margin of a bay:
κατά μήκος της ακτής ενός κόλπου:
Ten thousand saw I at a glance
Δέκα χιλιάδες διέκρινα με μια ματιά,
Tossing their heads in sprightly dance.
που τίναζαν τα κεφάλια τους σε ζωηρό χορό.
The waves beside them danced; but they
Δίπλα τους χόρευαν τα κύματα΄ μα αυτά
Out-did the sparkling waves in glee:
ξεπερνούσαν σε χαρά τ' αστραφτερά κύματα.

A poet could not but be gay,
Ένας ποιητής δε θα μπορούσε παρά να ήταν ευδιάθετος,
In such a jocund company:
με μια τόσο χαρούμενη συντροφιά:
I gazed -- and gazed -- but little thought
Κοίταζα , όλο κοίταζα, μα λίγο σκεφτόμουν
What wealth the show to me had brought:
τα πλούτη που μου είχαν προσφέρει:


For oft, when on my couch I lie
Διότι συχνά, όταν ξαπλώνω στο κρεβάτι
In vacant or in pensive mood,
με διάθεση ονειροπόλα ή σκεφτική,
They flash upon that inward eye
φωτίζουν την εσωτερική ζωή μου΄
Which is the bliss of solitude;
δείχνουν ποια είναι η ευδαιμονία της μοναξιάς.
And then my heart with pleasure fills,
Τότε η καρδιά μου γεμίζει μ’ ευχαρίστηση
And dances with the daffodils.
και χορεύει με τ' ασφοδίλια.

ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΝΙΣΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ

Όχι, όπως λεν, ότι δε ζουν οι τόσο αγαπημένες
οι αρχαίες οι Αττικές μορφές στ' ανάγλυφα εκεί πέρα
του λιόχαρου Κεραμεικού νιοί, γέροι, νιές παρθένες,
όλοι τους ζουν και χαίρονται το φως και τον αγέρα.

Το ξέρω η γη τους έλιωσε, πάνε καιροί και χρόνια
αλλά οι λευκές τους οι ψυχές κάτω απ' τον Άδη αγάλι
ξεφύγαν και στα πέτρινα κορμιά τους και τα αιώνια,
εδώ που ζούσαν, φώλιασαν και ζουν μαζί μας πάλι.

Ω ! ζούνε. Η κόρη με σκυφτά τα μάτια τα μεγάλα
κοιτάει τ' ανάλαφρο πουλί, που κάτου σε μια κόχη,
στη γούβα του μαρμάρου της, πήγε να πιει μια στάλα
απ' το νεράκι π' άφησεν εκεί το πρωτοβρόχι.

Πιο πέρα ο γέρος άρχοντας στο χέρι του έχει κλείσει
του γιου του, του μικρού του γιου τ' αγνό, τ' αθώο το χέρι
ειν' άνοιξη και ακούει κοντά τη λεύκα, που' χει αρχίσει
να τραγουδάει στ' ολόδροσο του Μάρτη μεσημέρι.

Κι ύστερ' ακόμα ο μορφονιός στο κυπαρίσσι πλάι
αυτός μέσα στ' ατέλειωτο το γαλανό του Απείρου,
για κοίτα ! ανέβη στ' άτι του και πάει κι όλο πάει
στο δρόμο τον αξένοιαστο της νιότης και του ονείρου.

Ζούνε , σας λέω, και χαίρονται το φως ευτυχισμένα,
τα πάθη μας κι οι πίκρες μας μονάχα εκεί δε ζούνε,
κι όταν περνούν καμιά φορά ζευγάρια ερωτεμένα,
όλοι τους: γέροι, νιοι και νιες κοπέλες, τα βλογούνε,

τα ευχαριστούνε που 'ρθανε μακριά στη μοναξιά τους,
που 'ρθαν εκεί στην άφωνη, παντοτινή γαλήνη,
να τους θυμίσουν απαλά την πιο τρελή χαρά τους,
την πιο γλυκιά: πως κάποτε αγάπησαν κι εκείνοι.

ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΟΡΦΥΡΑΣ (1879-1938), "Σκιές", 1920.

ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕΙΣ: ΑΝΤΟΝ ΤΣΕΧΟΦ

Άντον Πάβλοβιτς Τσέχοφ

( 1860 – 15 Ιουλίου 1904)

Μέγας διηγηματογράφος και θεατρικός συγγραφέας.
Σπούδασε γιατρός, αλλά πέθανε νεότατος υποκύπτοντας
στην ανίατη για την εποχή του φυματίωση.
Το συγγραφικό του ταλέντο μάς χάρισε αριστουργήματα,
στις σελίδες των οποίων ζωγραφίζεται με εξαιρετικό τρόπο
η ψυχολογία των μικροαστικών και φτωχών κοινωνικών
στρωμάτων.
Ανεπανάληπτοι είναι οι χαρακτήρες που παρελαύνουν
στα κυριότερα έργα του, που αποπνέουν άδολο ανθρωπισμό,
φινετσάτη ειρωνεία και τρυφερή μελαγχολία .
Από σήμερα αναρτούμε το δημοφιλέστατο έργο του
" Η κυρία με το σκυλάκι", στη θαυμάσια μεταφορά του
στην οθόνη, το 1960, από τον Ιωσήφ Χάιφιτς, με
πρωταγωνιστές τους σπουδαίους ηθοποιούς
Αλεξέι Μπατάλοφ και Ίγια Σάβινα.
Με φόντο τη ρομαντική Γιάλτα ένας σφοδρός έρωτας
γεννιέται ανάμεσα σε δύο παντρεμένους, ένα μοσχοβίτη
φιλόλογο και μιαν αριστοκράτισσα από την επαρχία.
Όταν όμως έρχεται η στιγμή των μεγάλων αποφάσεων,
όλα θα καταρρεύσουν κάτω από το βάρος της πνιγηρής
μικροαστικής λογικής.

ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΕΝΟΣ ΦΑΥΝΟΥ

Jean-Philippe Rameau
(1683~1764)

" Pièces de clavecin en concerts "
( 1741)
Concert n° 3 en La majeur
3. Tambourins I et II
*
ΠΑΙΖΕΙ ΤΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ
Il Giardino Armonico

Φλάουτο : Giovanni Antonini
Βιολί: Enrico Onofri
Βιόλα ντα Γκάμπα: Vittorio Ghielmi
Τσέμπαλο: Ottavio Dantone
*
ΧΟΡΕΥΟΥΝ
Η Natalie Gal και η Uta Gruber

15 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974

[...]
Aρώματα από σκίνο
πήραν να ξεκινήσουν στις παλιές πλαγιές της μνήμης
κόρφοι μέσα στα φύλλα, χείλια υγρά·
κι' όλα στεγνώσαν μονομιάς στην πλατωσιά του κάμπου 50
στης πέτρας την απόγνωση στη δύναμη τη φαγωμένη
στον άδειο τόπο με το λιγοστό χορτάρι και τ' αγκάθια
όπου γλιστρούσε ξέγνοιαστο ένα φίδι,
όπου ξοδεύουνε πολύ καιρό για να πεθάνουν.

Γιώργος Σεφέρης : "Έγκωμη" [απόσπασμα]

ΑΠΟΦΡΑΔΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974
Πραξικόπημα της ελληνικής Χούντας
εναντίον του εκλεγμένου
Προέδρου Μακαρίου.
Το φασιστοειδές ανδρείκελο Σαμψών θα εγκατασταθεί
στον προεδρικό θώκο, σπέρνοντας το θάνατο
στους δημοκρατικούς και ανάβοντας το
πράσινο φως για την εισβολή των Τούρκων.
Η εθνική τραγωδία θα ολοκληρωθεί σε λίγες μέρες με
την κατάληψη του 40% του κυπριακού εδάφους,
θα σημάνει όμως και το τέλος της επτάχρονης τυραννίας
του ελληνικού λαού από τους παρανοϊκούς συνταγματάρχες,
επιβεβαιώνοντας τον κανόνα:
ουδέν κακόν αμιγές καλού...

ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ

ΔΑΠΙΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΣΚΙΤΕΣ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝ' ΕΧΘΡΟΙ,
ΜΑ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΡΟΥΣΦΕΤΙ, ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΟΛΛΗΤΟΙ!

Η (ΦΑΛΛΟΚΡΑΤΙΚΗ) ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Όταν ο Διάολος ―λέει μια φυλλάδα―
τη Γυναίκα βουλήθηκε να πλάσει
στοχάσθηκε, για να ’χει πιο γλυκάδα,
με μέλι και με γάλα να τη φτιάσει.

Τα ζύμωσε λοιπόν κι ο Διάολος έκαμε
το πλάσμα Εκείνο που τον κόσμο εξέκαμε.
Για την κακή μας τύχη τη μεγάλη
ο Διάολος, π’ ο Διάολος να πάρει!
στα στήθη της καρδιά δεν είχε βάλει,
γιατί του ’λειψε ξάφνου το ζυμάρι·
κι επειδή δεν μπορούσε άλλο να φτιάσει,
σχεδόν απ’ τη χολή του πήγε να σκάσει.

Κι είδ’ ένα γούλο τότε εκεί σιμά του
που σαν καρδιά φαινότανε στ’ αλήθεια·
το σήκωσεν αμέσως από κάτου
και για καρδιά τής το ’βαλε στα στήθια·
κι έτσι οι Γυναίκες όλες μ’ όμοια μέτρα
έχουνε για καρδιά κομμάτι πέτρα.

Στυλιανός Χρυσομάλλης (1836-1918):
"Πώς επλάσθηκε η γυναίκα",στ. 31-42.
Βασική Βιβλιοθήκη,τόμος 23.

ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΑ ΝΙΑΤΑ ΚΑΙ ΣΑΠΙΑ ΩΡΙΜΟΤΗΤΑ

ΟΤΑΝ ΤΑ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΑ
ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΝΙΑΤΑ
ΣΥΝΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΑ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ ΤΗΒΕΝΟ,
ΑΠΟΚΛΕΙΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΞΙΟΙ
ΚΑΙ ΠΡΟΩΘΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΦΕΛΟΙ.

ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΠΩΣ
ΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΠΕΞΩ
ΛΑΜΠΡΟΙ ΝΕΟΙ,
ΠΟΥ ΔΙΨΟΥΝ ΓΙΑ ΜΑΘΗΣΗ.

ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΜΗΔΕΝΙΚΗ ΑΝΟΧΗ
ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΔΙΑΦΘΟΡΑ
ΜΑΣ ΜΙΛΑΝΕ
Ο ΓΙΟΡΙΚΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΩΣΤΙΚΑΣ;

ΦΤΑΙΝΕ ΛΟΙΠΟΝ ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΝΑΡΧΕΣ
ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΕΣ
ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΑΧΑΛΟ
ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ "ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ";

ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΣΥΜΜΟΡΙΩΝ ΑΥΤΩΝ
ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ
ΘΑ ΤΑ ΑΝΑΛΑΒΕΙ;
ΠΟΣΟΙ ΘΑ ΚΛΕΙΣΤΟΥΝ,
ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΣΜΟ,
ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ;

ΓΙΑΤΙ ΔΕ ΔΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ
ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ
ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΠΟΥ
ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ
ΤΩΝ ΜΗ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΩΝ ΝΕΩΝ ;


[ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΟ TVXS.gr]

Συστατική επιστολή από εκπρόσωπο φοιτητικής παράταξης πρέπει να έχει κάποιος για να φοιτήσει σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Σε ρεπορτάζ του Βήματος αποκαλύπτεται πως ο λόγος των παρατάξεων μετράει πιο πολύ ακόμα και από το ίδιο το πτυχίο. Τα εφόδια σπουδαία: «Δημοσιογράφος στην ΕΤ3 και στη ΝΕΤ στο δελτίο ειδήσεων και σε εκπομπές».
«Διετέλεσε ειδικός σύμβουλος του νομάρχη Θεσσαλονίκης το 2004».
«Προσωρινή γραμματέας υπουργού και γραμματέας της φοιτητικής παράταξης της ΠΑΣΠ (ΠαΣοΚ)». «Εκπρόσωπος του Συλλόγου φοιτητών, γιος βουλευτή της Β' Περιφέρειας Θεσσαλονίκης».
«Μέλος της φοιτητικής παράταξης ΔΑΠ (Νέα Δημοκρατία) και προσωπικός φίλος του καθηγητή Π...». Αυτά είναι τα αδιαφιλονίκητα προσόντα που αναφέρονται σε λίστα υποψηφίων για μεγάλο μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, η οποία βρίσκεται στη διάθεση του «Βήματος».

Τη λίστα συνέταξαν από κοινού φοιτητές και εκπρόσωποι των δύο μεγάλων- και αντίπαλων σε όλα τα άλλα- φοιτητικών παρατάξεων, της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ. Και την υπέβαλαν στον αρμόδιο καθηγητή για τη λειτουργία του μεταπτυχιακού προγράμματος, για να ξέρει ποιους πρέπει να επιλέξει! Θα προηγούνταν βέβαια, για τα μάτια του κόσμου, οι τυπικές διαδικασίες (εξετάσεις, προσωπική συνέντευξη κ.λπ.) για την επιλογή των μεταπτυχιακών φοιτητών του επόμενου έτους στο πανεπιστήμιο, αλλά όπως είναι σαφές τα αποτελέσματά τους δεν αποτελούν το πρώτο κριτήριο επιλογής για τον εκπρόσωπο του ιδρύματος.

Οι υποψήφιοι για τα «ακριβοθώρητα» μεταπτυχιακά προγράμματα, όπως προκύπτει από το έγγραφο που αποκαλύπτει «Το Βήμα», στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης- όπως άλλωστε και σε άλλα ιδρύματα της χώρας- δεν επιλέγονται με βάση τα προσόντα τους αλλά με βάση τις πολιτικές σχέσεις τους και την κοινωνική τους θέση. Το νέο σκάνδαλο πελατειακών σχέσεων σε πανεπιστημιακά ιδρύματα υποτίθεται κύρους, που όμως δεν επιλέγουν τους «καλύτερους» αλλά τους «χρησιμότερους», αποκαλύπτεται σε περίοδο όπου τα πανεπιστήμια- και πάλι υποτίθεται- ανασυντάσσονται αναζητώντας τον κοινωνικό και επιστημονικό τους ρόλο και το υπουργείο Παιδείας υπόσχεται εκσυγχρονισμό και διαφάνεια στην ανώτατη εκπαίδευση.

Η λίστα με τους υποψηφίους που «πρέπει» να επιλεγούν αφορά μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σε αυτή, για να μη γίνει κανένα λάθος, αναφέρεται ακόμη και το όνομα του «προτεινόμενου επόπτη» για τη λειτουργία του προγράμματος, που δεν είναι βέβαια άλλος από τον υπεύθυνο καθηγητή. Να σημειωθεί ότι στο πρόγραμμα αυτό, παρ΄ ότι ο «άγραφος κανόνας» αναφέρει ότι θα επιλέγονται λίγοι υποψήφιοι με υψηλή βαθμολογία, τελικά γίνεται δεκτός κάθε χρόνο μεγάλος αριθμός ατόμων, συνήθως με πολύ «ελαστικά» κριτήρια.

Στη λίστα που αποκαλύπτει «Το Βήμα» περιέχονται υποψήφιοι με βαθμολογία 5,85 όταν απαιτείται το λιγότερο 6, ή άλλοι που έχουν συμπληρώσει το 50ό έτος της ηλικίας τους! Υπάρχουν και υποψήφιοι για τους οποίους σημειώνεται ότι δεν έχει γίνει καν η ορκωμοσία τους και δεν έχουν λάβει ακόμη το πρώτο πτυχίο τους. (Αυτό νομικά επιτρέπεται μόνο στις περιπτώσεις αποφοίτων ξένων πανεπιστημίων οι οποίοι απλώς δεν έχουν προλάβει να ορκιστούν.) Στο κείμενο περιλαμβάνεται και υποκατηγορία με τους υποψηφίους που δεν υπάρχει λόγος, ούτε ενδιαφέρον, να επιλεγούν.

Στην κατηγορία αυτή δεν αναφέρονται καν οι βαθμολογίες ή τα προσόντα τους. Απλώς δίπλα στο όνομά τους σημειώνονται δύο λέξεις: «απλή αίτηση». Στο ίδιο ίδρυμα καθηγητές καταγγέλλουν σειρά αποφάσεων που «παρεκκλίνουν» των τυπικών διαδικασιών, όπως για παράδειγμα η σύγκληση επιτροπών σε περίοδο κατά την οποία δεν θα έπρεπε να λειτουργούν τα όργανα του πανεπιστημίου καθώς η πλειονότητα των καθηγητών απουσιάζει για επιστημονικούς λόγους, ή καλοκαιρινές εκκρεμότητες. Στις επιτροπές αυτές κρίνονται οι εξελίξεις μελών Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (ΔΕΠ) και λύνονται ακαδημαϊκά θέματα που έμειναν σε εκκρεμότητα τους προηγούμενους μήνες. Όλα αυτά ενώ τα πανεπιστήμια της χώρας έχουν αναλάβει την πρωτοβουλία να ζητήσουν από τον υπουργό Παιδείας κ. Α. Σπηλιωτόπουλο σειρά αλλαγών στον νέο νόμο-πλαίσιο για τη λειτουργία τους και την πλήρη οικονομική και ακαδημαϊκή αυτονομία τους. Ο υπουργός Παιδείας προανήγγειλε ήδη νέο χωροταξικό σχεδιασμό για την ανώτατη εκπαίδευση. Ο κ. Σπηλιωτόπουλος δεν απέκλεισε το κλείσιμο τμημάτων, μετονομασία ή αλλαγή του επιστημονικού τους αντικειμένου στις περιπτώσεις που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται. Ο υπουργός Παιδείας μίλησε κατά τη συνεδρίαση των αρμοδίων επιτροπών του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας για την ανάγκη αλλαγών και μεταρρυθμίσεων «χωρίς προκαταλήψεις και στενούς ορίζοντες, και χωρίς συντεχνιακά συμφέροντα και ξεπερασμένες θεωρίες». Και ζήτησε από τα πανεπιστήμια της χώρας να πάρουν τις αποφάσεις τους με «ακαδημαϊκά κριτήρια, να κατοχυρώσουν την αυτοτέλεια και την οικονομική στήριξη του συστήματος, αλλά και τους κανόνες διαφάνειας και λογοδοσίας των μονάδων του, να επαναπροσδιορίσουν τους κανόνες δεοντολογίας σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, ώστε να εγγυώνται την αξιοκρατία και την αποτελεσματικότητα, να εξασφαλίσουν την αποδεκτή ποιότητα για το σύνολο του συστήματος και τους κανόνες αξιολόγησης του επιτελούμενου έργου»...

Διαβατήριο «Το Βήμα» εξασφάλισε το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής και τον κατάλογο των φοιτητών που έγιναν τελικά αποδεκτοί στο περίφημο μεταπτυχιακό πρόγραμμα της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από τον κατάλογο προκύπτει ότι ο υπεύθυνος καθηγητής πήρε τελικά στο μεταπτυχιακό του πρόγραμμα όλους τους υποψηφίους που είχαν συμπεριλάβει στη λίστα τους οι εκπρόσωποι των φοιτητικών παρατάξεων. Ανάμεσά τους φυσικά οι δημοσιογράφοι, συγγενείς πολιτικών, γραμματείς τοπικών παραγόντων, φίλοι και μέλη των φοιτητικών παρατάξεων στο Ιδρυμα. Ένας από τους επιτυχόντες ο οποίος θα παρακολουθήσει το μεταπτυχιακό πρόγραμμα δεν έχει ακόμη πάρει το πτυχίο του, καθώς ανήκει στην κατηγορία «εκκρεμεί ορκωμοσία». Τόσο η μια λίστα όσο και η άλλη βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας.

ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΒΗΣΕΙ ΑΚΟΜΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ

Louis Ritman (1889-1963): "Ανάπαυση στον κήπο"

*
Εἰς ἀνώνυμόν τινα γυναῖκα

Οὔπω σου τὸ καλὸν χρόνος ἔσβεσεν͵ ἀλλ΄ ἔτι πολλὰ
λείψανα τῆς προτέρης σῴζεται ἡλικίης͵
καὶ χάριτες μίμνουσιν ἀγήραοι͵ οὐδὲ τὸ καλὸν
τῶν ἱλαρῶν μήλων ἢ ῥόδον ἐξέφυγεν.
ὢ πόσσους κατέφλεξε τὸ πρὶν θεοείκελον ἄνθος͵
[ἡνίκα πρωτοβόλων λάμπεν ἀπὸ βλεφάρων].

ΡΟΥΦΙΝΟΣ , [Παλατινή Ανθολογία], 5.62

***
Την ομορφιά σου δεν έχει σβήσει ακόμα ο χρόνος΄ πολλά
κατάλοιπα διατηρούνται από το προηγούμενό σου σφρίγος.
Οι χάρες σου παραμένουν ακμαίες κι η ωραιότης
δεν έχει αγκαταλείψει τα σκερτσόζα στήθη και το ροδανθό σου.
Αχ, σε πόσους δε θα έβαλε φωτιά το θεόμορφο λουλούδι σου,
< τότε που κεραυνούς παρθενικούς πετούσανε τα μάτια σου>.

ΚΥΡ ΑΣΤΥΝΟΜΕ...

"Προφυλακιστέοι κρίθηκαν μετά τις απολογίες τους ενώπιον του 20ου τακτικού ανακριτή πέντε από τους συνολικά 25 κατηγορούμενους για την υπόθεση του μεγάλου κυκλώματος σωματεμπορίας.

Μεταξύ των πέντε, που ανακριτής και εισαγγελέας έκριναν προσωρινά κρατούμενους, είναι ένας εν ενεργεία και ένας συνταξιούχος αστυνομικός στους οποίους αποδίδεται βασικός ρόλος στην λειτουργία και τις δραστηριότητες της ομάδας.

Οι κατηγορίες που έχουν απαγγελθεί για την υπόθεση αφορούν τα αδικήματα της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης και της μαστροπείας ενώ στο κύκλωμα εμπλέκονται αστυνομικοί, επιχειρηματίες και ιδιωτικοί υπάλληλοι."

ΚΥΡ ΑΣΤΥΝΟΜΕ

Κυρ αστυνόμε, πού το πας,
άλλοθι τώρα τι ζητάς;
Αν έκανες παρεκτροπές,
δεν έφταιγαν οι ρουφιανιές.

Κυρ αστυνόμε, κυρ αστυνόμε,
δέξου το: έκανες παράβαση,
της ηθικής μας μετρονόμε,
η ανάβαση έχει και κατάβαση.

Κυρ αστυνόμε, όσο κι αν ξεφυσάς,
ο Νόμος είναι κακός μπελάς,
ήθελες να πιάσεις την καλή,
είσελθε τώρα στο κελί.

Στάσου στην πατοκαζανιά,
που τ’ άρπαζες απ’ την πουτανιά,
στη γκλάβα έφαγες τη σκερπανιά,
μέγα "προστάτη" του ντουνιά!

ΜΗΠΩΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ;

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΙΤΣΑΣ

[νέος Γραμματέας της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΝ]


Ασφαλώς δεν κρατάει βίτσα για να νουθετήσει
κάποιους ασυμμάζευτους συντρόφους του .
Γενικώς θα επιδιώξει να είναι ένας "ειρηνόφιλος" Γραμματέας,
καθότι θα ελπίζει ότι με πνεύμα αμοιβαίας κατανόησης
και αλληλουποχωρήσεων όλα θα πάνε καλά.
Όμως εκεί που έχουν, φευ, φτάσει τα πράματα,
αμφιβάλλουμε ότι θα πετύχει στη δύσκολη αποστολή του.

Αναρωτιόμαστε μήπως θα ήταν καλύτερο να μετονομαζόταν,
για όσο διάστημα χρειαστεί, ώσπου να "χωρίσει δηλαδή
η ήρα από το σιτάρι", από συναινετικός Βίτσας
σε... ανένδοτος Φραγγέλιος...

ΜΠΙΓΚ ΜΠΑΝΓΚ

" Έρχεται η ώρα για το μπιγκ μπανγκ,
που θα γεννήσει ένα νέο πολιτικό σύμπαν."

ΑΝΝΑ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

-Πολύ σιβυλλική αυτή η Αννούλα!
Σε ποιο πολιτικό "μπιγκ μπανγκ" αναφέρεται;
- Νομίζω ότι εννοεί τη σίγουρη νίκη του Γιωργάκη
στις επόμενες εκλογές .
- Ω, τότε έπρεπε να πει "Λιτλ Τζορτζ Μπανγκ"!

ΝΑ ΒΡΙΖΕΤΕ

"Αναλγητικό ξέσπασμα.
Οι βρισιές μετριάζουν τον πόνο, συμβουλεύουν ψυχολόγοι.
Μη διστάσετε να ξεσπάσετε σε μια κρίση αθυροστομίας αν χτυπήσετε κάπου και πονάτε, συμβουλεύουν Βρετανοί ψυχολόγοι που εξέτασαν το φαινόμενο των αναλγητικών βρισιών."

In.gr

- Ακυβερνησία, αναρχία, ακρίβεια, φόροι, βία...
Γιατρέ μου καθημερινά νιώθω έναν αβάσταχτο πόνο μέσα μου.
Βοηθήστε με! Πέστε μου: τι να κάνω;
- Να βρίζετε, κύριε Παπαδόπουλε, να βρίζετε καθημερινά!
Όπου βρεθείτε κι όπου σταθείτε , να βρίζετε!
Εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο, τριακόσιες εξηντατέσσερις
μέρες το χρόνο, να βρίζετε. Κι όταν λέω "να βρίζετε",
εννοώ "ΝΑ ΒΡΙΖΕΤΕ"!

ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ

ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΣΥΡΟ ΤΡΑΒΗΞΑΝ,ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΜΥΤΙΛΗΝΗ

ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ ΛΕΦΤΑ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΑΣΠΙΡΙΝΗ.
ΑΛΛΟΙ ΧΛΑΠΑΚΩΝΟΥΝΕ ΤΙΣ ΑΣΤΑΚΟΜΑΚΑΡΟΝΑΔΕΣ
ΚΙ ΑΛΛΟΙ ΒΟΓΚΟΥΝ ΣΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ ΤΙΣ ΣΥΜΠΛΗΓΑΔΕΣ.

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Helen Nelson-Reed: "Divine Feminine Dancing to the Rhythm"

"Και η ωραία γυναίκα είναι για ένα τόπον ό,τι είναι η ωραία του φύσις, τα ωραία του αγάλματα, οι ωραίες του εικόνες, η μουσική του και τα έργα του λόγου. Ένας τόπος δικαιούται, δηλαδή, να είναι εξ ίσου υπερήφανος για την ωραιότητα των γυναικών του, όπως για κάθε του άλλην ωραιότητα. Επομένως· για να επανέλθωμεν στο συμπέρασμά μας, η γυναικεία ωραιότης δεν είναι ιδιωτική υπόθεσις. Είναι δημοσία υπόθεσις."

ΠΑΥΛΟΣ ΝΙΡΒΑΝΑΣ (1866-1937),
«Τα καλλιστεία», Βασική Βιβλιοθήκη,Τ. 34.

ΤΑ "ΕΣΠΑΣΑΝ" ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ...

"Ο Μπουτάρης είναι υπεύθυνος
για την καταστροφή της γέφυρας
επικοινωνίας των δημοκρατικών παρατάξεων.
Είναι υβριστής και δολοπλόκος, ένας κοινός σαμποτέρ!"

"Εγώ θα συνεργαζόμουν και με το διάβολο,
αν ήταν να φύγει η δεξιά από το Δήμο μας!
Όμως η κυρία τον ξεπερνάει σε καταστροφικές ιδιότητες.
Ιδού πώς κατάντησε το μοναδικό δίαυλο επικοινωνίας
που είχαμε για να τα βρούμε."


------------------------------------------------

-Γιατί χαίρετε και χαμογελά η Δεξιά, πατέρα;
- Με τέτοιους κάλους που έχουν στα μυαλά τους
οι αντίπαλοί τους, παιδί μου,
πώς να μη χαμογελάει;

Η ΤΑΞΙΚΗ ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΟΠΟΥ ΓΗΣ...

1. Η ΜΕΓΑΛΟΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ
Il padre padrone, ο κινών τα νήματα της παρανομίας
με τις ευλογίες του λαού.
Σημ. : στη θέση του μπορείτε να βάλετε όποιον
πολιτικό γνωρίζετε ότι τα έχει καλά με τον υπόκοσμο.
*
2. Η ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ

Τοπικός αρχηγός πληρωμένων δολοφόνων,
έχων διασυνδέσεις με κρατικούς λειτουργούς
και ευϋπόληπτους επιχειρηματίες.

*
3. ΤΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ

Επ' αμοιβή δολοφόνος, απλό
εκτελεστικό όργανο.
Πληρώνεται με το κομμάτι.

ΑΘΑΝΑΤΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ

Η Βillie Holiday
τραγουδά το
"Summertime"
(1935)

[Μουσική: George Gershwin για την όπερα "Πόρκι και Μπες".
Στίχοι: George Gershwin και Ira Gershwin / DuBose Heyward]

Summertime and the livin is easy
Fish are jumpin and the cotton is high
Oh your daddys rich and your ma is good lookin
So hush little baby, dont you cry.

One of these mornings
Youre goin to rise up singing.
Then youll spread your wings
And youll take the sky.
But till that morning
Theres a nothin can harm you
With daddy and mammy standin by.

ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ

ΣΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ
Ο ΦΟΒΟΣ ΦΥΛΑΕΙ ΤΑ ΕΡΗΜΑ
ΚΙ ΑΠΟ ΚΟΥΣΟΥΡΙ ΠΟΥ 'ΤΑΝΕ,
ΜΑΣ ΕΓΙΝΕ ΠΡΟΤΕΡΗΜΑ.

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Και σήμερα στην Ελλάδα, όσο κι αν λέει «η Αριστερά», δεν υπάρχει η Αριστερά. Υπάρχουν οι «Αριστερές». Και η κάθε Αριστερά, βεβαίως, έχει την απαίτηση να είναι η μοναδική. Ο περίφημος στοχαστής Λυσιέν Γκολντμάν, Ρουμάνος στον οποίο δούλεψα κοντά, μαθητής του Λούκατς, πέρασε από όλα τα στάδια και κατέληξε το 1959 να μου λέει: «Εγώ πλέον...είμαι ανεξάρτητος αριστερός». Κι εγώ από μέσα μου γέλασα! Διότι είπα: «Αυτή είναι μια κουταμάρα. Γιατί αριστερός ο οποίος δεν είναι ενταγμένος σε έναν αυστηρά δομημένο πολιτικό οργανισμό δεν μπορεί να κάνει τίποτα». Σήμερα πιστεύω κι εγώ το ίδιο. Ότι μπορείς να είσαι αριστερός χωρίς να έχεις την πλήρη αποδοχή μιας εξωτερικής και εσωτερικής πειθαρχίας που απαιτεί η κομματική ένταξη.

ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ
[απόσπασμα συνέντευξής του στον Γ. Λιάνη
( Τα Νέα, 11/07/2009)]

Η ΤΕΧΝΗ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ

[Κάντε κλικ στη φωτογραφία για αύξηση του μεγέθους της.]

"Die Dardanellen: wie der Britishleu den halbmond zertrat ".
"Τα Δαρδανέλλια : πώς o Βρετανικός Λέων πατά το μισοφέγγαρο".

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Πολεμικά Καλλιτεχνικά Φύλλα".
Βερολίνο. Εκδοτικός Οίκος Paul Cassier, νο. 34, 7 Απριλίου 1915.

Δημιουργός ο γνωστός γλύπτης August Gaul (1869-1921), ο οποίος δούλευε
για το γερμανικό υπουργείο προπαγάνδας και εστάλη το 1915
στην Καλλίπολη, όπου επιχειρούσαν επί ματαίω οι αγγλικές δυνάμεις
να διασπάσουν τη σθεναρή αντίσταση των Τούρκων,
που ήταν σύμμαχοι με τους Γερμανούς.

Ο συμβολισμός της εικόνας είναι απλός:
Οι άκρες της τουρκικής ημισελήνου,
δηλαδή των Δαρδανελίων, μοιάζουν
με κυρτά σπαθιά που διαπερνούν
τα πτερύγια του λέοντα.
Επομένως οι βρετανικές δυνάμεις βρίσκονται σε δεινή θέση
εξαιτίας της πετυχημένης αντίστασης του τουρκικού στρατού.

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΟΥ 1897

ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΟΥ 1897

ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΚΡΗΤΩΝ

[Κάντε κλικ στις φωτογραφίες, για να τις μεγεθύνετε]

1. Συσσίτιο για τα ορφανά και άπορα κρητικόπουλα ,
με πρωτοβουλία της δραστήριας Επιτροπής των Κυριών
για την ανακούφιση των προσφύγων.
Δεσποινίδες κρατούν στα χέρια τους χύτρες και λεκανίτσες,
όπου θα μπει το φαγητό που , στη συνέχεια,θα μοιραστεί στα
πιάτα των παιδιών.

***********************
2.
Ηλικιωμένος κρητικός ιερέας δέχεται χρηματικό
βοήθημα με τη μορφή επιταγής.
Πίσω από το πρόχειρο διαχωριστικό πλήθος προσφύγων
αναμένουν να έρθει η σειρά τους.

[Πηγή: Φωτογραφικό Αρχείο της Βιβλιοθήκης της Ουάσινγκτον των ΗΠΑ]

ΑΔΙΕΞΟΔΟ

" Πρέπει να καταλάβεις ότι είναι αδύνατο
να χρησιμοποιούμε την ίδια κουζίνα!
Η σχέση μας έχει φτάσει στο μη περαιτέρω.
Ή εσύ ή εγώ!"
" Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου , αφεντικό.
Νομίζω ότι, αν μ' αγαπάς αληθινά,
πρέπει να τρως στο εστιατόριο!"

Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

" Επιτέλους , πρέπει να διαλέξεις:

ή της την πέφτεις ή παθαίνεις οφθαλμορρηξία!"

ΑΘΑΝΑΤΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ

_LA MALADIE D' AMOUR__
Η ΑΡΡΩΣΤΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Elle court, elle court,
Τρέχει, τρέχει,
La maladie d'amour,
Η αρρώστια του έρωτα
Dans le cœur des enfants
Στην καρδιά των παιδιών
De sept à soixante dix-sept ans.
Από τα επτά ως τα εβδομήντα εφτά
Elle chante, elle chante,
Τραγουδά, τραγουδά,
La rivière insolente
Το αναίσχυντο ποτάμι
Qui unit dans son lit
Που ενώνει στο κρεβάτι του
Les cheveux blonds, les cheveux gris.
Μαλλιά ξανθιά, μαλλιά γκρίζa.

Elle fait chanter les hommes et s'agrandir le monde.
Κάνει τους ανθρώπους να τραγουδούν και μεγαλώνει τον κόσμο.
Elle fait parfois souffrir tout le long d'une vie.
Μερικές φορές τους κάνει να υποφέρουν σ’ όλη τους τη ζωή.
Elle fait pleurer les femmes, elle fait crier dans l'ombre
Κάνει τις γυναίκες να κλαίνε, να φωνάζουν στο σκοτάδι
Mais le plus douloureux, c'est quand on en guérit.
Μα το πιο επώδυνο είναι όταν γιατρευόμαστε απ' αυτόν.

Elle court, elle court,
Τρέχει, τρέχει,
La maladie d'amour,
Η αρρώστια της έρωτα
Dans le cœur des enfants
Στην καρδιά των παιδιών
De sept à soixante dix-sept ans.
Από τα επτά ως τα εβδομήντα εφτά
Elle chante, elle chante,
Τραγουδά, τραγουδά,
La rivière insolente
Το αναίσχυντο ποτάμι
Qui unit dans son lit
Που ενώνει στο κρεβάτι του
Les cheveux blonds, les cheveux gris.
Μαλλιά ξανθιά, μαλλιά γκρίζα

Elle surprend l'écolière sur le banc d'une classe
Ξαφνιάζει τη μαθήτρια στο θρανίο μιας τάξης
Par le charme innocent d'un professeur d'anglais.
Για την αθώα γοητεία ενός καθηγητή των αγγλικών
Elle foudroie dans la rue cet inconnu qui passe
Κεραυνοβολεί τον άγνωστο που περνά στο δρόμο
Et qui n'oubliera plus ce parfum qui volait.
Και δε θα ξεχάσει ποτέ αυτό το άρωμα που πλανιόταν στον αέρα.

Elle court, elle court,
La maladie d'amour,
Dans le cœur des enfants
De sept à soixante dix-sept ans.
Elle chante, elle chante,
La rivière insolente
Qui unit dans son lit
Les cheveux blonds, les cheveux gris.

κλπ.

ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕΙΣ: ΤΖΟΡΤΖ ΙΣΤΜΑΝ

George Eastman
( 12 Ιουλίου 1854 – 1932)

Δε γνωρίζουμε ποια θα ήταν η εξέλιξη της φωτογραφίας χωρίς τον Τζορτζ Ίστμαν,
τον εφευρέτη του τυλιγμένου σε ρολό φιλμ (1888), γεγονός που έθεσε σε αχρηστία τις έως τότε χρησιμοποιούμενες γυάλινες πλάκες και μετέτρεψε τη φωτογραφική μηχανή από ένα περίπλοκο και ατελές εργαλείο σε μια εύχρηστη συσκευή με λαμπρά αποτελέσματα.
Ο Ίστμαν είναι ο ιδρυτής της Eastman Kodak Company, της εταιρείας που κυριάρχησε σχεδόν στην παγκόσμια παραγωγή του φιλμ επί έναν αιώνα .

Εις Προδίκην ερωμένην

Εὐκαίρως μονάσασαν ἰδὼν Προδίκην ἱκέτευον͵
καὶ τῶν ἀμβροσίων ἁψάμενος γονάτων·
Σῶσον͵ ἔφην͵ ἄνθρωπον ἀπολλύμενον παρὰ μικρόν͵
καὶ φεῦγον ζωῆς πνεῦμα σύ μοι χάρισαι.
ταῦτα λέγοντος ἔκλαυσεν· ἀποψήσασα δὲ δάκρυ͵
ταῖς τρυφεραῖς ἡμᾶς χερσὶν ὑπεξέβαλεν.

*********

Την ευκαιρία άρπαξα που πέτυχα την Προδίκη μόνη΄
έπεσα μπρος στα πόδια της , την έπιασα από τα θεϊκά
γόνατα και την παρακαλούσα:
" Γλίτωσε, είπα, έναν άνθρωπο που λίγη ζωή του μένει΄
δώρο ζωής σε μένα χάρισε την ανάσα μου που φεύγει".
Αυτά είπα και έκλαψε΄ ύστερα σκούπισε τα δάκρυα
και με τα τρυφερά της χέρια με απώθησε απαλά.

Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Η εξέλιξη του ανθρώπου
στις οκτώ (8) φάσεις της.

ΚΥΡΙΑΚΗ, Η ΜΕΡΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ

ΚΥΡΙΑΚΗ, Η ΜΕΡΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ


" Μουσείο σκύλου" : μια καλή πρόταση
για αφεντικά που νοιάζονται
για την επιμόρφωση του ζωντανού τους.

ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ

ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΩΜΕΝΟΙ,
ΜΑ ΣΤΗ ΜΑΣΑ ΧΩΡΙΣΤΑ,
ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΘΕΝΟΙ,
ΞΕΚΩΛΟΙ ΑΤΟΜΙΚΑ.

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Tο ’82 χάσαμε τη μητέρα μας. Πέθανε μια Kυριακή του Oκτώβρη. Tην ίδια μέρα έκλεινε οριστικά το κοιμητήριο της Aγίας Παρασκευής, που ήταν λίγο πιο πάνω από τη γειτονιά μας. Στη θέση του άνοιγε ένα άλλο, κάπου έξω από τον Eύοσμο, σ’ έναν ερημότοπο, μακριά από σπίτια και ανθρώπους.
Έτσι, τη Δευτέρα τ’ απόγευμα πήγαμε τη μητέρα μας στο νέο κοιμητήριο.
Ήταν ο μόνος τάφος σε ολόκληρο το νεκροταφείο. Aυτό μας τάραξε, και το βράδυ εκείνο κάθε τόσο ξυπνούσαμε από την οδύνη του χαμού της μητέρας μας κι από το γεγονός ότι την αφήσαμε μόνη σ’ εκείνη την ερημιά.
Tην άλλη μέρα, όταν πήγαμε, είδαμε πως είχαν φέρει κάποιον δίπλα της, και όπως μάθαμε, ήταν 77 χρονώ και είχε το όνομα του πατέρα μου· τον λέγαν Γιάννη. Aυτή η σύμπτωση μας συγκίνησε και μας ανακούφισε. H μητέρα μας δεν θα ’ταν μόνη, θα ’χε μια συντροφιά.
Σ’ έναν-δυο μήνες, εκείνος ο τόπος έγινε μια μεγάλη γειτονιά. Mε τους ηλικιωμένους της, με τους γέρους της και με τους νέους της· με τα καντηλάκια της, με τα λουλούδια της και με τους σταυρούς της.
Tώρα μια γαλήνη απλώνονταν εκεί πέρα. Περίεργο πράγμα, σκέφτηκα. O θάνατος ημέρεψε αυτό τον αγριότοπο, τον έκανε πιο ανθρώπινο.

Σταύρος Kουγιουμτζής (1932-2005),
"Aνοιχτά παράθυρα με κλειστά παντζούρια",
Eκδ. Eντευκτηρίου, 1998.

La mer est comme un ciel bleu bleu bleu
Par au-dessus le ciel est
comme le Lac Léman
Bleu-tendre.

Blaise Cendrars
(1887-1961)

ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕΙΣ: ΠΟΛ ΝΑΣ

Paul Nash
(1889-11 Ιουλίου 1946)

Από τους σημαντικότερους ζωγράφους του 20ού αιώνα.
Είναι γνωστός για τις συνθέσεις του , που απεικονίζουν τους δύο
Παγκόσμιους Πολέμους αλλά και για τα υποβλητικά τοπία του.
Δικαίως θεωρείται ως ένας από τους σημαίνοντες
εκπροσώπους του μοντερνισμού στην Αγγλία.

Για αναλυτικές πληροφορίες πάνω στη ζωή
και το έργο του λαμπρού καλλιτέχνη, κάντε κλικ εδώ:Paul Nash

ΟΤΑΝ Η "ΓΡΑΜΜΗ" ΜΟΥΣΙΚΩΝΕΤΑΙ...

ΟΤΑΝ ΜΙΑ "ΓΡΑΜΜΗ" ΠΑΙΖΕΙ ΜΟΤΣΑΡΤ,
ΟΛΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΓΕΛΙΟ
ΑΝΑΒΛΥΖΕΙ ΣΑΝ ΤΟ ΓΑΡΓΑΡΟ ΝΕΡΑΚΙ...

-70% + 70% =

Κατακόρυφη πτώση τιμών.
Εκπτώσεις έως και 70% από την Τετάρτη
στα εμπορικά καταστήματα.

In.gr

" Συγκλονιστική είδηση!
Τώρα απομένει να ανακοινώσει η κυβέρνηση αύξηση 70%
στις αποδοχές μου, για να μπορέσω να
συμβάλω κι εγώ στην τόνωση του τζίρου της αγοράς.
-70% στις τιμές + 70% στο μισθό = ΠΑΤΣΙ ΚΑΙ ΠΟΣΤΑ"

ΣΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ

ΣΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ

Α.- Καινούρια φορολογικά μέτρα από το Σεπτέμβριο
μας ετοιμάζει ο Γιάννης Παπαθανασίου.
Β.- Αφού μας κλάδεψε για τα καλά , τώρα θα μας ρίξει
και για καυσόξυλα στο τζάκι του.
Α.- Τι να πεις; Σαρανταπέντε Γιάννηδες ενός κοκόρου γνώση!
Β.- Αν οι σαρανταπέντε έχουν ενός κοκόρου γνώση,
φαντάσου τι γνώση διαθέτει αυτός που είναι ένας...
(Γέλια...)
Γ.- Το μυαλό μας και μια λίρα και του μπογιατζή ο κόπανος!
Εγώ ξέρω ότι αυτός είναι υπουργός και μας μαδάει σαν τις κότες,
κι εμείς καθόμαστε και χαχανίζουμε. Καλύτερα να τροποποιήσουμε
την παροιμία.
Α.- Και πώς να την πούμε;
Γ.- Σαρανταπέντε ψηφοφόροι ενός κοκόρου γνώση!

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΗΣ ΩΡΑΣ...

"Μετρώντας μπουκιές και χρόνια.
Ο περιορισμός του φαγητού παρατείνει τη ζωή,
επιβεβαιώνει ιστορική μελέτη"

In.gr

Bullshit!
"Καλύτερα της ώρας Mac Donald's στην κοιλιά,
παρά σαράντα χρόνια καρότα και γουλιά!

ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ

ΤΩΝ ΦΑΥΛΩΝ ΓΟΝΕΩΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΦΑΥΛΑ ΘΑ ΒΓΟΥΝ ΚΙ ΕΚΕΙΝΑ,
ΤΟ ΜΗΛΟ, ΩΣ ΛΕΕΙ Ο ΛΟΓΟΣ, ΠΕΦΤΕΙ ΑΠ' ΤΗ ΜΗΛΙΑ
ΚΙ ΑΠO ΤΟΥ ΖΩΟΥ ΤΗΝ ΟΠΗ ΠΕΦΤΕΙ Η ΚΑΒΑΛΙΝΑ.

ΣΚΑΝΔΑΛΟΤΡΟΦΕΙΟ Η ΕΛΛΑΣ

ΣΚΑΝΔΑΛΟΤΡΟΦΕΙΟ Η ΕΛΛΑΣ

Η Νεοελληνική Φαυλοκρατία του Ευάγγελου Κοροβίνη, με πρόλογο και επίλογο του Θεόδωρου Ι. Ζιάκα, είναι ένα σπουδαίο βιβλίο, διότι μελετά με παρρησία και τόλμη το φαινόμενο της φαυλοκρατίας που έχει σχεδόν καταστρέψει τη σύγχρονη Ελλάδα, με αντίκτυπο εις το διηνεκές, που το ζει ο Νεοέλληνας στο πετσί του και στην απολυτότητά του καθημερινά. Είμαστε προϊόντα της φαυλοκρατίας, είμαστε οι απόγονοι φαύλων πολιτικών επιλογών, είμαστε οι θεατές της αποσύνθεσης των πολιτικών αξιών. Οι κινητοποιήσεις του περασμένου Δεκεμβρίου των μαθητών, των σπουδαστών, των φοιτητών, των ανέργων, των αέργων, γενικά των νέων που δεν έχουν πού την κεφαλήν κλίνουν, θα μπορούσαν να ερμηνευθούν και ως ένα ξέσπασμα κατά της φαυλοκρατίας. Γιατί ας μην πει κανείς ότι μία από τις συνέπειες της φαυλοκρατίας δεν είναι και ο δικομματισμός στον οποίο εντάσσονται και τα δεξιά νεοφιλεύθερα κόμματα και τα κεντρώα και σοσιαλιστικά εκσυγχρονιστικά από το 1974 και μετά, στους κόλπους των οποίων εκκολάπτονται η αυθαιρεσία, η ατιμωρησία, η ρουσφετολογία, η οικογενειοκρατία, ο παραγοντισμός και ο πατερναλισμός. Υπενθυμίζεται εδώ ότι στη φαυλοκρατία ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε φορέσει την κουκούλα της «αλλαγής», ο Κώστας Σημίτης την κουκούλα του «εκσυγχρονισμού» και ο Κώστας Καραμανλής την κουκούλα της «επανίδρυσης του κράτους», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι τρεις αυτοί πολιτικοί άνδρες υπήρξαν φαύλοι. Ομως και οι τρεις αυτοί πρωθυπουργοί είχαν έναν κοινό παρονομαστή και κοινό διαιρέτη: τη φαυλοκρατία, την οποία ή δεν έβλεπαν και δεν άκουγαν όσο κυβερνούσαν ή έκαναν πως δεν έβλεπαν και δεν άκουγαν.

Στον Ιωάννη Κωλέττη (πρωθυπουργός από το 1834 έως το 1835 και από το 1844 έως το 1847) πιστώνεται η πρώτη αποκρυστάλλωση των φαυλοκρατικών χαρακτηριστικών του ελληνικού πολιτικού συστήματος, ο οποίος, μας πληροφορεί ο συγγραφέας, «καλλιέργησε όσο κανείς προηγούμενός του τα σπέρματα της συναλλαγής και της πολιτικής διαφθοράς, ενώ ήταν ο πρώτος έλληνας πολιτικός που, διαχειριζόμενος τα κοινά, απέκτησε μεγάλη περιουσία. Μέχρι αργά το απόγευμα ασχολείτο με τη διεκπεραίωση ρουσφετιών, πρώτα στην κατοικία του και μετά στην έδρα της κυβερνήσεως». Αλλοι πρωθυπουργοί τους οποίους ο Ζιάκας στον πρόλογό του χαρακτηρίζει φαύλους ήταν οι Δηλιγιάννης, Παπανδρέου και Μητσοτάκης, σε αντίθεση με τους Καποδίστρια, Τρικούπη και Βενιζέλο που υπήρξαν εκσυγχρονιστικές μορφές.

Ας ρίξει μια ματιά τριγύρω του ο μέσος Ελληνας και ας δει ποιοι σύγχρονοι πολιτικοί μας άνδρες έχουν αποκτήσει μεγάλη περιουσία. Δεν χρειάζεται μεγάλη φαντασία για να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα ως προς το τι σημαίνει σύγχρονος εκμαυλισμός της πολιτικής κουλτούρας. Ας κοιτάξει ποιοι υπουργοί πέρασαν από «παραγωγικά» υπουργεία και τι αποκόμισαν μετά το πέρας της υπουργικής τους θητείας. Τουλάχιστον από την απελευθέρωση και μετά και έως το 1967, οι πολιτικοί ξόδευαν μια περιουσία για να εκλεγούν βουλευτές. Θυμάμαι εύπορο βουλευτή της ΕΡΕ στις Κυκλάδες, ο οποίος στην προσπάθειά του να εκλεγεί πούλησε τα μεταλλεία που είχε στη Χαλκιδική. Δεν εξελέγη και όταν πέθανε, αργότερα, οι πολιτικοί του αντίπαλοι έκαναν έρανο μεταξύ τους για την κηδεία του. Μπήκε στην πολιτική πλούσιος και έφυγε πένης. Σήμερα οι πιο πολλοί πολιτικοί μπαίνουν φτωχοί στη Βουλή και καταλήγουν ζάπλουτοι. Πώς γίνεται και καταλήγουν ζάπλουτοι; Από τη βουλευτική αποζημίωση και μόνον ή μήπως και από ακατονόμαστες συναλλαγές στα όρια της φαυλοκρατίας; Αν δεν είναι αυτό το φαινόμενο αποτέλεσμα μιας συναλλαγής μεταξύ πολιτικών και πολιτών, τότε δεν ξέρω τι είναι. Το ρουσφέτι και το πεσκέσι δεν είναι καινούρια φαινόμενα, πάνε πίσω στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και την τουρκοκρατία, όμως εμείς οι Ελληνες τα τελειοποιήσαμε και τα αναγάγαμε σε υψηλή τέχνη. Φράσεις όπως «δεν έχω τίποτα να κρύψω», «το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο» και «θα χυθεί άπλετο φως για να λάμψει η αλήθεια» που εκτοξεύονται κατά περίσταση από πολιτικά πρόσωπα, συνήθως υπουργούς και πρωθυπουργούς, είναι ρητορικά σχήματα κενά περιεχομένου και συνήθως σημαίνουν «έχω προλάβει να κρύψω τα πάντα», «χάθηκε το μαχαίρι» και «κάηκε η λάμπα».

Διαβάζοντας κανείς το βιβλίο αυτό διαπιστώνει με πίκρα, θλίψη και οργή ότι η φαυλοκρατία έχει βάλει στη γωνία το πολιτικό μας σύστημα και το παίζει μονότερμα. Πρόκειται βέβαια για ένα πολιτικό σύστημα που θεωρεί δεδομένο ότι η δημόσια διοίκηση (= το κράτος) του ανήκει, είναι ιδιοκτησία του, και τη χρησιμοποιεί ως δεξαμενή προς άντληση πελατείας. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η φαυλοκρατία είναι το αποτέλεσμα του κομματικού κορπορατισμού ή το σύμπτωμά του. Γιατί όπως όταν ρίξεις μια σταγόνα μελάνι σ' ένα ποτήρι με νερό όλο το νερό θα γίνει μελανί και όχι μονάχα ένα μέρος του, έτσι και οι λίγες σταγόνες φαυλοκρατίας που έχουν «πέσει» μέσα στο πολιτικό σύστημα το έχουν μολύνει ολόκληρο και ολοκληρωτικά.

Ο Θεόδωρος Ι. Ζιάκας επισημαίνει στον επίλογό του ότι «Η φαυλοκρατία απο-πολιτικοποιεί την πολιτική». Αυτό έχει ως συνέπεια η πολιτική να εκπίπτει σε προσωπική συναλλαγή, έχοντας από τη μια μεριά τον πολιτικό που μεταμορφώνεται σε κυνηγό ψήφων και από την άλλη μεριά τον πολίτη που χρησιμοποιεί τον πολιτικό ως μέσον για να φτάσει στην «τακτοποίησή» του. Αυτό δημιουργεί αλυσιδωτές αρνητικές αντιδράσεις που διαποτίζουν όλο το φάσμα του δημόσιου και ιδιωτικού βίου σε κάθε του έκφανση. Παράγωγα της φαυλοκρατίας είναι τα σκάνδαλα, η διαφθορά και η διαπλοκή, ενώ η φαυλοκρατία, λειτουργώντας ως εκκολαπτήριο μηδενισμού και στρεβλών επιλογών, καταλήγει στην αναξιοκρατία.

Σήμερα, εν έτει 2009, η κατάσταση είναι θλιβερή και τραγική, αφού εύκολα διαπιστώνει ο μέσος Ελληνας ότι κάθε χρόνο πάμε απ' το κακό στο χειρότερο. Ο συγγραφέας του βιβλίου, Ευάγγελος Κοροβίνης, δυστυχώς κλείνει με την ακόλουθη παράγραφο: «Το δίλημμα είναι πλέον ορατό: Ή θα υπονομευθεί αμετάκλητα η θέση της χώρας και η πορεία της προς τα εμπρός ή θα καταρρεύσει το φαυλοκρατικό σύστημα, ώστε η χώρα να βρει τον βηματισμό της και να παίξει σημαντικό ρόλο στην περιοχή της».

Με πλούσια βιβλιογραφία, τεκμηριωμένες και αποκρυσταλλωμένες θέσεις ως προς τον νεωτερικό πολιτικό μας πολιτισμό, η Νεοελληνική Φαυλοκρατία, διαρθρωμένη σε τρία κεφάλαια (Γέννεση και ανάπτυξη, Η μεγάλη κρίση και Η τελική κατίσχυση) είναι ένα χρήσιμο βιβλίο που προσεγγίζει το φαινόμενο της φαυλοκρατίας με νηφάλιο και αμερόληπτο τρόπο και μας ανοίγει τα μάτια. Ισως θα έπρεπε να είναι διδακτέα ύλη στο μάθημα αγωγής του πολίτη στα λύκεια της χώρας, ρισκάροντας όμως να στρέψει ένα κομμάτι της μαθητιώσης νεολαίας κατά του πολιτικού μας συστήματος.

Ντίνος Σιώτης,
ποιητής και εκδότης του περιοδικού "(δε)κατα".
[Το κείμενο δημοσιεύτηκε στη Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας (10/07/09)]
.

*********************************************

ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΚΟΡΟΒΙΝΗ

Η Νεοελληνική Φαυλοκρατία

εκδόσεις Αρμός, σ. 193, 12 ευρώ

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΡΤΟΥΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ

Ο σπουδαίος σκηνοθέτης Robert Carl Cohen
εμπνεύστηκε και σχεδίασε το παρακάτω καρτούν το 1956,
ενώ σπούδαζε κοινωνική ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού.
Βρισκόμαστε στην κορύφωση του «ψυχρού πολέμου»
και ο Κοέν συμμετείχε με το καρτούν αυτό στο κίνημα διαμαρτυρίας ενάντια στην τεχνητή διαίρεση του κόσμου και στην προοπτική ενός εφιαλτικού πολέμου.
Το φιλμάκι αυτό πήρε το «Βραβείο ποιότητας» στο διαγωνισμό
κινούμενων σχεδίων, που έγινε το 1957 στο Παρίσι.

ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ :NNEKA

NNEKA
«Stand Strong»

In the darkness I listen 2 the melody that life plays
It goes 2 my ears and my bones
It's a funny feeling that comes over me and stays, you know
In such moments I'm reminded that the gift of life is life itself
If you can ask GOD to help you you still got to help yourself
Cuz life ain't a bed of roses, be real
Just like the taken man minds of Moses

Chorus

Hold on
Be strong
Go on
See we won't divide see we multiply !
Hold on
Be strong
Just go on
See we multiply see we won't divide !

There are complications that may occur
You may reach the highest level of confusion
Your life ain't exclused in them different stations
And before you may rise you may live you may cry sometimes you may even think you will die but
There's a perseverances character
And the character you get from endurance it gives you
A perseverances character
And the character you get from endurance it gives you

Chorus

Hold on
Be strong
Go on
See we won't divide see we multiply !
Hold on
Be strong
Just go on
See we multiply see we won't divide !

Sometimes you feel
You're not at ease
So confused
You don't know
At times it's so, so much alone
But put your achievements together
And you should know

Chorus

Hold on
Be strong
Go on
See we won't divide see we multiply !
Hold on
Be strong
Just go on
See we multiply see we won't divide !

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗ ΝΝΕΚΑ

του ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
στη σημερινή Ελευθεροτυπία

«Οι πετρελαϊκές εταιρείες θα συνεχίζουν να λεηλατούν τη Νιγηρία ώσπου να μάθουμε να προστατεύουμε μόνοι μας και τη γη μας και τον φυσικό μας πλούτο. Ως μουσικός, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να δημοσιοποιήσω αυτό που συμβαίνει με τα τραγούδια μου. Θέλω να ξεσηκώσω τους Νιγηριανούς της διασποράς και τους υπόλοιπους Αφρικανούς ενάντια στην αδικία. Ομως δεν φτάνουν μόνο τα τραγούδια. Χρειάζεται και δράση εδώ στη Νιγηρία, να οργανωθούν οι άνθρωποι και κυρίως να μορφωθούν οι νεότερες γενιές, ώστε να συνειδητοποιήσουν πως οι διεφθαρμένοι πολιτικοί ξεπουλάνε τον εθνικό μας πλούτο».
Λίγο πριν ανεβεί στη σκηνή του Cosmic Φεστιβάλ, την Τετάρτη στο Θέατρο Βράχων, η Νέκα, η νέα φωνή της Νιγηρίας, που έρχεται με το νέο της δίσκο «Νο Longer At Ease», μας μιλάει για τη μουσική και την πολιτική.
«Ποτέ δεν θέλησα να γίνω τραγουδίστρια», λέει. «Ούτε είχα ασχοληθεί ποτέ επαγγελματικά με τη μουσική, πριν βρεθώ στα δεκαεννιά μου χρόνια στη Γερμανία. Πήγα στο Αμβούργο για ένα διδακτορικό στην ανθρωπολογία και εκεί γνωρίστηκα με τον Dj Farhot. Εψαχνε για μια γυναικεία φωνή. Συνεργαστήκαμε, άρεσε στον ένα η δουλειά του άλλου και μου έκανε την παραγωγή στους δίσκους μου. Είναι ένας υπέροχος συνεργάτης, καθώς ακούει τις ιδέες μου και σέβεται το στιλ μου. Χάρη σε αυτόν ηχογράφησα τους δίσκους μου και ύστερα αυτοί ταξίδεψαν ώς τη Νιγηρία και όλη την Αφρική».
Ο πρώτος της δίσκος, το «Victim Of Truth», κυκλοφόρησε το 2006 με έναν ήχο όπου η μελωδική σόουλ μπερδευόταν με επιθετικό χιπ χοπ. Δύο χρόνια μετά, ακολούθησε το «Νο Longer At Ease», που το αφιέρωνε στους κατοίκους του Γουόρι, της μεγαλύτερης πόλης στο Δέλτα του Νίγηρα, που έχει υποστεί τις περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες από την άπληστη άντληση του πετρελαίου, κάτω από τις επιταγές των πολυεθνικών και τις ευλογίες της κυβέρνησης. «Τα τραγούδια αναφέρονται σε όλα όσα κάνουμε ως ανθρώπινα όντα απέναντι στη φύση, που ισχυριζόμαστε ότι σεβόμαστε», λέει η Νέκα. «Εχουν τόσα γραφτεί και όμως συνεχίζουμε την καταστροφική λεηλασία της φύσης. Αλλά εγώ συνεχίζω να μιλάω ενάντια στην καταστροφή της χώρας μου και στην καταλήστευση του πλούτου της. Αν δεν μπορούσα να μιλάω για όσα γίνονται γύρω μου, δεν θα με ενδιέφερε να βγάλω καν δίσκους».
Η μουσική της είναι ένα εθιστικό μίγμα από ντραμ εν μπέιζ, χιπ χοπ, σόουλ και αφρικανική παραδοσιακή μουσική. «Κατά έναν τρόπο ανέμιξα τη μουσική κληρονομιά από τη Νιγηρία με τα ακούσματά μου στην Ευρώπη», περιγράφει η ίδια. «Αυτές οι επιρροές συγκρούονται μεταξύ τους στον ήχο μου». Εχοντας επιστρέψει στο Λάγος μάς μιλάει για τη νέα σκηνή των μουσικών που ξεπηδάει από την αφρικανική μητρόπολη. «Τώρα η μουσική σκηνή είναι φανταστική. Βγαίνουν καινούργιες μπάντες που δημιουργούν μουσική μέσα από μια μίξη της παράδοσης με το χιπ χοπ, όπως οι Tuface. Αλλά υπάρχει φυσικά και το Αφρομπίτ, που ήταν πάντα μέρος της κουλτούρας μας, μια εξαιρετική μουσική που δυστυχώς το κοινό συνεχίζει να την αγνοεί».
Ζει, όπως λέει, «ανάμεσα σε δύο ηπείρους». Ηχογραφεί τους δίσκους της και κάνει περιοδείες στην Ευρώπη, αλλά τον υπόλοιπο καιρό ζει στη Νιγηρία. Ετσι ξέρει πολύ καλά τον ρατσισμό που φουντώνει στην Ευρώπη. «Είναι τεράστιο πρόβλημα», λέει. «Κάποιοι δεν κοιτάνε να καλυτερεύσουν τις συνθήκες ζωής για όλους μας, αλλά να βρούνε θύματα διαφορετικού χρώματος και φυλής όπου θα ξεσπάσουν την οργή τους για ό,τι τους καταπιέζει. Ο θρίαμβος της βλακείας, να επιτίθεσαι στον διαφορετικό για να δικαιώσεις την ύπαρξή σου».

Την Τετάρτη θα βρεθεί στη σκηνή πριν από τον συμπατριώτη της Φεμί Κουτί και την μπάντα του, τους Positive Force. «Είναι καταπληκτικός μουσικός», λέει. Οσο για τη δική της εμφάνιση: «Μην έχετε πολλές προσδοκίες, θα είμαι μόνο εγώ και θα μοιραστώ την αγάπη και τις μελωδίες μου με το κοινό».

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ

"Οι γυναίκες , από τα δεκαέξι έως τα εξήντα τους χρόνια,
αφιερώνουν στο ντύσιμό τους 287 μέρες από τη ζωή τους."

Τελικό συμπέρασμα από έρευνα στην Αγγλία

***

"Αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στους άντρες,
που αγωνίζονται επί 44 χρόνια για να τις βγάζουν τα ρούχα..."

ΛΑΙΔΗ ΓΚΟΝΤΑΪΒΑ (1040-1080):
Ο ΓΥΜΝΟΣ ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΒΕΝΤΡΙ
ΣΤΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Η γυναίκα που διέσχισε γυμνή τους δρόμους της πόλης,
προκειμένου να πείσει τον σκληρόκαρδο άντρα της
να μειώσει τους εξοντωτικούς φόρους που επέβαλλε
στους κατοίκους του Κόβεντρι.

Οι κάτοικοι της πόλης σεβάστηκαν την έκκληση
της λαίδης να μείνουν κλεισμένοι στα σπίτια τους
και να μην τη δουν γυμνή.
Ο μόνος που είδε την Γκοντάιβα γυμνή ήταν ένας ταξιδιώτης

ονόματι Peeping Tom, που για την "αποκοτιά" του
αυτή τιμωρήθηκε σκληρά.

1. Η Γκοντάιβα σε πίνακα του Adam van NoortHerbert (1586).
Στη ένθετη λεπτομέρεια φαίνεται κάποιος που την παρατηρεί από
ένα παράθυρο. Πρόκειται για το σύζυγο ή τον απόκοτο Πίπινγκ Τομ;

********************
[Κάντε κλικ στη φωτογραφία για αύξηση του μεγέθους]

2. Jules-Joseph Lefebvre (1836-1911) : "Γκοντάιβα" (1890)

************


[Κάντε κλικ στη φωτογραφία για αύξηση του μεγέθους]

3. John Collier (1850-1934): “Lady Godiva (1898).
Ο διασημότερος από τους πίνακες με το σχετικό θέμα.

******************************

H Γκοντάιβα όπως τη φαντάστηκε
ο Σαλβαντόρ Νταλί (1904-1988)...

ΕΝΑ ΜΕΙΔΙΑΜΑ ΔΕΝ ΒΛΑΠΤΕΙ...

"Πριν το κάνουμε, πρέπει να βεβαιωθούμε
ότι δε διαπράττουμε έγκλημα ενάντια
στη φύση μας!"

Η ΣΦΑΙΡΑ ΤΟΥ ΡΟΥΜΠΙΚ

Νέα μανία με τη σφαίρα του Ρούμπικ

Ο κύβος του είναι ένα από τα πιο δημοφιλή παιχνίδια όλων των εποχών. Τώρα ο καθηγητής Έρνο Ρούμπικ ελπίζει, όπως αναφέρει η εφημερίδα The Times και αναδημοσιεύουν Τα Νέα (08.07.2009), ότι η σφαίρα του θα κρατήσει ξύπνιους πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι θα προσπαθούν να βρουν εναγωνίως τη λύση του.

O δημιουργός του Κύβου του Ρούμπικ επιστρέφει έπειτα από σχεδόν 20 χρόνια με ένα νέο παζλ, το οποίο φαίνεται ότι θα είναι τόσο προκλητικό όσο και το προηγούμενο. Το 360 του Ρούμπικ, το οποίο θα αρχίσει να πωλείται από την ερχόμενη εβδομάδα, περιέχει έξι μικρές μπάλες οι οποίες βρίσκονται μέσα σε τρεις αλληλεμπλεκόμενες σφαίρες. Ο παίκτης πρέπει να βάλει κάθε μπαλίτσα στη θέση που της αντιστοιχεί στην εξωτερική σφαίρα. Ο καθηγητής Ρούμπικ λέει για τον κύβο του ότι «ήταν εύκολο να κατανοήσει κάποιος αυτό που πρέπει να κάνει αλλά δύσκολο να βρει τη λύση». Το ίδιο δύσκολη είναι και η λύση του 360.

Στην αίθουσα σύνταξης των «Τimes», δεκάδες δημοσιογράφοι προσπαθούσαν κραυγάζοντας επί ώρες και δεν μπορούσαν να βάλουν ούτε μια από τις μπαλίτσες στη σωστή θέση. «Το βλέπεις και σκέφτεσαι, δεν μπορεί να είναι τόσο δύσκολο», λέει ο Ντέιβιντ Χέντλεϊ Τζοουνς, αντιπρόεδρος της εταιρείας του Ρούμπικ. «Στην πραγματικότητα είναι απίστευτα περίπλοκο- υπάρχουν κάποια πολύ πονηρά τρικ». Ο πρώτος που κατόρθωσε να βάλει τη μια μπαλίτσα στη θέση της χρειάστηκε 5 ώρες.

Ο Βρετανός Νταν Χάρις, δύο φορές πρωταθλητής του κύβου, είναι ενθουσιαμένος: «Φαίνεται πολύ ξεχωριστό, χρειάζεται τακτική και ο ίδιος βαθμός σωματικής επιδεξιότητας για να το λύσεις, όπως και ο κύβος. Όσον αφορά την πνευματική πρόκληση, δεν συγκρίνεται επειδή υπάρχει μόνο μια διάταξη στην αρχή και μια στο τέλος. Αλλά», προσθέτει, «πιστεύω ότι θα έχει μεγαλύτερη απήχηση. Οι περισσότεροι από αυτούς που δοκιμάζουν τον κύβο τα παρατάνε μέσα σε λίγες ημέρες, αλλά αυτό είναι πιο εύκολο και το βρίσκω πιο πιθανό πολλοί να επιμείνουν μέχρι να το λύσουν».

Ο καθηγητής Ρούμπικ θεωρεί ότι το 360 χρειάζεται περισσότερη σωματική επιδεξιότητα απ΄ ό,τι ο κύβος. «Προϋποθέτει μεγαλύτερη κινητική συμμετοχή διότι στη λύση του εμπλέκεται και η βαρύτητα». Όσοι το έχουν προσπαθήσει θεωρούν ότι γίνεται πιο εύκολο αφότου βρεις μερικά κολπάκια. Και οι καταστηματάρχες προβλέπουν ότι η τρέλα της σφαίρας του Ρούμπικ θα είναι ανάλογη με εκείνη του κύβου- θεωρούν ότι το παιχνίδι θα είναι μπεστ-σέλερ στη χριστουγεννιάτικη αγορά.

Ο καθηγητής Έρνο Ρούμπικ ήταν ένας 30χρονος λέκτορας στην Ακαδημία Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βουδαπέστης όταν δημιούργησε τον κύβο το 1974 προκειμένου να διδάξει στους μαθητές του τρισδιάστατο σχέδιο. Χρειάστηκαν 6 χρόνια για να περάσει στη δυτική αγορά όπου αμέσως σημείωσε επιτυχία.

e-paideia.net

ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ

-Είσαι τυχερός που σε ανέλαβε
ένας τέτοιος δικηγόρος.Είναι μεγάλη αλεπού.
-Το ξέρω, αλλά θα με γδύσει.
Ζητάει το 50% από την τελευταία δουλειά μου.
- Τι μου λες, ο αλήτης!
- Άλλος γαμιέται στο κουπί
κι άλλος τρώει τα καλά ψάρια.
- Αν ήμουν στη θέση σου, θα τον φύτευα.
- Και τότε ποιος θα με υπερασπίσει;

ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΡΑΜΑ

Πρώτα στέλνουνε πολλούς
να πάνε,πριν από την ώρα τους, καταδιαόλου
κι ύστερα παίρνουνε τη σκούπα της
υπεράσπισης οι δικηγόροι του διαβόλου.

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Είναι επώνυμοι θεοφοβούμενοι κι όχι θεομπαίχτες.
Αν ζούσε σήμερα ο Λασκαράτος , ασφαλώς
δε θα τους συμπεριλάμβανε στους χαρακτήρες
προς αποφυγήν.

Ο ΘΕΟΜΠΑΙΧΤΗΣ

Ο θεομπαίχτης κάνει έργον του τη θρησκεία. Εκμεταλλεύεται τον ουρανόν, για να ζει στη Γη. Τα λόγια του πνένε φόβο Θεού. Προσέχει αυστηρά τις νέες γενιές μην έχουν τίποτε αντιθρησκευτικό ή αλλόθρησκο, και όταν δεν τους το εύρει, τους το πλάθει. Και είν' εκείνο τι αξιοζούμενο (=σημαντικό) δι' αυτόν, επειδή του δίνει την ευκαιρία να κατηγορήσει τον νεωτεριστήν ως άθρησκον. Και μ' εκείνο να δείξει αφοσίωσιν εις τα θεία...

Έτσι, αν είναι τοκογλύφος, ρίχτει πέπλον παχυλόν απάνου στα στραγγουλίσματα (= στραγγαλίσματα ) που κάνει στους οφειλέτας του. Αν είναιτραπεζορίχτης (=τραπεζίτης που έχει φαλιρίσει), ξαναποχτά εμπιστοσύνην και νέα κεφάλαια παρακαταθήκης. Αν κερδοσκοπεί απάνου στας ψήφους των χυδαίων (μετφ= αμόρφωτων) , αποχτά υπόληψιν μέσα στον όχλο, γένεται ο κομματάρχης και λαβαίνει θέσιν σπουδαίου ανδρός εις την κοινωνίαν.

Ο Θεομπαίχτης επιθυμεί να προβαίνουνε (= εμφανίζονται) κάθε τόσο νεωτερισταί και αλλήθρησκοι στην κοινωνίαν, επειδή τούτοι τού δίνουνε δουλειά και ωφέλειες. Καθένας από τούτους είναι μια αβαρία (= βάρος, ζημιά), της οποίας εκείνος εκείνος αυτοδικαίως γένεται Πρόξενος, και την διεξάγει εις όλην ωφέλειάν του.

Είναι δε ο Θεομπαίχτης φρόνιμος άνθρωπος. Συνήθως αποφεύγει τους θορύβους και τας συζητήσεις΄και ευχαριστείται μόνον εις την εν ασφαλεία διαβολήν και συκοφαντίαν.

Άλλως, εντυπώνεται (=προσαρμόζεται) βαθέως εις την ενυπάρχουσαν διαφθοράν των ηθών και την αψηφισίαν των παλαιών εθίμων. Είναι ταχτικός εις την εκκλησίαν του΄και δεν λείπει από κανένα από τα έθιμα του Τόπου.

Ο θεομπαίχτης πασχίζει να συσταίνεται (= προβάλλεται, εμφανίζεται) , και πραγματικώς συσταίνεται, κοντά στους απλούς ανθρώπους δια του εισδύοντος πονηρού εξωτερικού του. Αλλ' ειναι αποτρόπαιος άνθρωπος. Κάθε νοήμων και τίμιος συμπολίτης τον σιχαίνεται και τον αποφεύγει. Οι μόνοι ανόητοι τον υπολήπτονται, και εκείνοι είναι τα μπαίγνιά του και τα θυματά του.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ ,
(1811-1901)
"Ιδού ο άνθρωπος"

ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

Δώρο του κυρίου Βλαστού από το
σωφρονιστικόν κατάστημα Τρικάλων.
Λέγεται "Ρομποτάκιας ο καθαριστής"!
Είναι στη διαθεσή μας για την
εκτέλεση οποιασδήποτε παραγγελίας,
συμβολαιογραφικής πράξης,
φύλαξης χρηματαποστολών.
προστασίας διακεκριμένων προσώπων κλπ.

ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ (2)

- Ρε Θωμάκο, ο Πικραμένος το διέψευσε!
Ο Χαλβαδογιαννάκης το διέψευσε!
Ο Γιαρμάς το διέψευσε!
Ο διευθυντής των φυλακών το διέψευσε.
Ο αρχιφύλακας το διέψευσε!
Ο αστυνομικός στη Δίωξη το διέψευσε!
Η Τεθλιμένη το διέψευσε!
Ο Τρομαρομπούκης το διέψευσε!
Μα γιατί, επιτέλους, δε με πιστεύεις;
- Εγώ δεν πίστεψα στην Ανάσταση του Κυρίου,
θα πιστέψω τώρα σε ανθρώπινη διάψευση,
και μάλιστα ελληνική;

ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΝΙΣΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ: GOTTFRIED BENN

GOTTFRIED BENN
(1886-1956)

Ένας από τους πολλούς καλούς διανοούμενους που , δυστυχώς,
αμαύρωσαν τη φήμη τους επειδή πίστεψαν στο ναζισμό.
Μολονότι ο Μπεν από το 1935 και μετά απέσυρε την υποστήριξή του
προς το τυραννικό καθεστώς και από το 1938 απαγορεύτηκε η έκδοση
των έργων του, η βαριά σκιά της αρχικής ενθουσιώδους στάσης του
απέναντι στο Χίτλερ θα αμαυρώνει την ποίησή του.
Ο Γκότφριντ Μπεν υπηρέτησε ως γιατρός και στους δύο πολέμους,
γεγονός που φαίνεται στην εμμονή του σε σκηνές φρίκης
και θανάτου στη θεματολογία του.
Εντάσσεται στους βασικούς εκπροσώπους
του ποιητικού εξπρεσιονισμού της χώρας του, τον εικοστό αιώνα.

****

ΚΑΜΙΑ ΘΛΙΨΗ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΗ

Σ' εκείνο το μικρό κρεβάτι, σχεδόν παιδικό, πέθανε η Ντρόστε
(εκτίθεται στο Μουσείο της , στο Μέερσμπουργκ).
ο Χαίντερλιν σ' αυτόν τον καναπέ, σ' ενός μαραγκού, στον πύργο,
Ρίλκε, ο Γκεόργκε, βέβαια, σ' ελβετικών νοσοκομείων κρεβάτια,
στη Βαϊμάρη, τα μεγάλα μάτια του Νίτσε
αναπαύονταν σ' άσπρο μαξιλάρι
ως το στερνό τους βλέμμα-
όλα είναι τώρα παλιοπράματα ή δίχως περιουσία,
αόριστα, ανύπαρχτα.

Φέρνουμε μέσα μας τα σπέρματα των Θεών όλων,
την κληρονομικότητα του θανάτου κ' εκείνη της χαράς-
ποιος τα ξεχώρισε: τα πράγματα από τις λέξεις,
ποιος τ' ανακάτεψε: τα βάσανα και τους τόπους,
όταν τελειώνουν, σανίδες με ρυάκια δακρύων,
ένα αξιολύπητο γιατάκι για σύντομες ώρες.

Καμιά θλίψη δεν μπορεί να υπάρχη. Πολύ μακρυά, πολύ μακρυά,
πολύ ανέγγιχτα κρεβάτι και δάκρυα,
ούτε Όχι , ούτε Ναι,
γέννηση και σωματικός πόνος και πίστη,
ένα κυμάτισμα ανονόμαστο, ένα ξεγλίστρημα,
κάτι υπεργήινο, που κυριαρχεί μέσα στον ύπνο,
κίνησε κρεβάτι και δάκρυα-
κοιμήσου!

Μετάφραση: Άρης Δικταίος, από το βιβλίο
"Δεκατρείς αιώνες Γερμανικής ποίησης". Εκδ. "Δωδώνη"

25 Αυγούστου 1900: οι τελευταίες στιγμές του Νίτσε.

DAVID HOCKNEY: ΕΝΑΣ ΠΟΛΥΤΑΛΑΝΤΟΣ ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ

David Hockney
(9 Ιουλίου 1937- )

ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕΙΣ: ΓΙΑΝ ΒΑΝ ΑΪΚ

Jan van Eyck
( 1395 – 9 Ιουλίου 1441)

ΧΑΜΕΝΟΙ ΕΡΩΤΕΣ...

ΧΑΜΕΝΟΙ ΕΡΩΤΕΣ

Μουσικές και στίχοι
που μιλούν για την οδύνη
της απώλειας
του αγαπημένου Άλλου

****

Salvatore Adamo
" Marie la mer"
(1973)

Marie la mer,
Μαρία της θάλασσας,
Au creux d'une vague
στο βάθος ενός κύματος
Je t'ai trouvée, étrange et belle
σε βρήκα, ξένη κι ωραία,
Comme un oiseau de mer
όπως ένα θαλασσοπούλι

Marie la mer,
Μαρία της θάλασσας,
Le ciel était rouge et les algues étaient d'or,
ο ουρανός ήταν κόκκινος και οι άλγες χρυσές
Comme de longs cheveux ondoyant sur la mer
σαν μακριά μαλλιά που κυματίζουν στη θάλασσα
Tu m'as souri, Marie la mer
Μου χαμογέλασες , Μαρία της Θάλασσας
Il faisait beau dans tes yeux verts
ήταν ωραία στα πράσινα μάτια σου
Et l'on s'est regardé, longtemps, longtemps
και κοιταζόμασταν , ώρα πολλή, ώρα πολλή

Marie la mer,
Μαρία της θάλασσας,
Au creux d'une vague
στο βάθος ενός κύματος
Je t'ai perdue, effarouchée
σε έχασα , τρομαγμένη,
Comme un oiseau de mer
όπως ένα θαλασσοπούλι
Le temps s'était perdu en mer
Ο χρόνος χάθηκε στη θάλασσα
Il faisait beau dans tes yeux verts
ήταν ωραία μες στα πράσινα μάτια σου
J'ai tendu la main doucement, doucement
σου κρατούσα το χέρι απαλά, απαλά

Marie la mer,
Μαρία της θάλασσας,
La mer est trop grise et je t'attends
η θάλασσα είναι πολύ κρύα και σε περιμένω
Me pardonneras-tu, je t'attendrai longtemps
Θα με συγχωρήσεις, θα σε περιμένω
Marie la mer,
Μαρία της θάλασσας,
Il pleut sur la plage
βρέχει στην παραλία
Il pleut pour toujours
βρέχει για πάντα
Dans le ciel passe
στον ουρανό περνούν
Quelques oiseaux de mer
κάποια θαλασσοπούλια

ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ

ΠΑΙΔΙΑ, ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ ΝΑ ΒΓΕΙΤΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
ΧΤΥΠΗΣΤΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΦΟΡΟΥΣ.
ΟΠΩΣ ΠΕΡΝΑΤΕ, ΜΕ ΜΠΟΛΙΚΟ ΦΡΕΝΟ ΚΑΝΤΕ ΜΙΑ ΣΤΑΣΗ ,
ΒΙΤΡΙΝΕΣ ΝΑ ΔΕΙΤΕ, ΜΗ ΒΓΕΙΤΕ ΑΠ' ΤΗ ΜΟΔΑ, ΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΤΑΣΗ.

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

"Δεν υπάρχει τίποτε ωραιότερο και τιμιότερο
από το να ζητάει κανείς να φτιάξει κάτι ανώτερο από τον εαυτό του.
Δυστυχώς οι περισσότεροι θέλουν να φτιάξουν τους άλλους απλώς
σαν τον εαυτό τους, νομίζοντας ότι έχουν το δικαίωμα να μιμηθούν το Θεό.
Άλλο «κατ’ εικόνα και ομοίωσιν» και άλλο «σαν τα μούτρα μας»."

Παναγιώτης Kανελόπουλος (1902-1986)
Ημερολόγιο, 31 Μαρτίου 1942-4 Ιανουαρίου 1945.
Κέδρος, 1977. 237.

ΟΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΑΛΑ ΓΑΛΛΙΚΑ

ΑΕΡΟΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΕ ΝΟΗΜΑ

Yann Arthus-Bertrand
(13/3/1946- )

Δεν είναι παπαράτσι.
Δε δίνει αισθησιακές φωτογραφίες
γυμνών μοντέλων στα περιοδικά Life Style.
Δεν ασχολείται με τη ζωή θλιβερών πολιτικών.
Δεν τον ενδιαφέρουν οι απλές καρποσταλικές
συλλήψεις των όμορφων πλευρών της πραγματικότητας.

Οι αεροφωτογραφίες του είναι αποτυπώματα
της ζωής σε ολόκληρο τον πλανήτη-
με τις σκληρές αλλά και τις όμορφες πλευρές της.
Άκρως συνειδητοποιημένος πολιτικά και οικολογικά,
έχει κάνει τις επιλογές του: είναι με το μέρος
των ανθρώπων που δοκιμάζονται καθημερινά
από τις σκληρές συνθήκες της ζωής.
Είναι επίσης ο ακτιβιστής που προσπαθεί
να αφυπνήσει τη συνείδησή μας για το χρέος
που έχουμε απέναντι στον πλανήτη μας.
Σύνθημά του είναι:
" Προχωρούμε ταχύτερα απ' ό,τι μπορεί να το αντέξει η γη!".

Δείτε το σχετικό φιλμάκι που αφορά τη δράση αυτού
του θαυμαστού ανθρώπου, από την Τέχνη δυστυχώς
του οποίου αφαιρούμε την ιδεολογική της οπτική
και κρατούμε μόνο τις οπτικές εντυπώσεις.
Έχουμε πήξει από "τουριστικές" φωτογραφίες του,
που ανταλλάσσουμε ηλεκτρονικά με τους φίλους μας,
για να μοιραστούμε σπάνιες ομορφιές , οι οποίες όμως
απειλούνται από μας τους ίδιους εξαιτίας της αδιαφορίας
μας για τους ανθρώπους και το περιβάλλον.

Καιρός είναι να σκεφθούμε ότι η ομορφιά των εικόνων του
να κουβαλάει μέσα της και κάποιο θετικό μήνυμα .
Το χρωστούμε στα παιδιά και τα εγγόνια μας.

Ζωντάνεψαν το λιοντάρι-ρομπότ του Ντα Βίντσι!

Το "μηχανικό λιοντάρι" του Ντα Βίντσι, που θα
"βγει παγανιά προς άγραν θηραμάτων", αυτό το καλοκαίρι,
στο Château du Clos Lucé.

Ζωντάνεψαν το λιοντάρι-ρομπότ
του Ντα Βίντσι!

Το 1517 ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι σχεδίασε ένα μηχανικό λιοντάρι για να το κάνει δώρο στον βασιλιά της Γαλλίας. Πέντε αιώνες αργότερα, το δημιούργημά του πήρε ζωή και αποτελεί αντικείμενο θαυμασμού ακόμα και για τους σημερινούς σχεδιαστές, αναφέρει η εφημερίδα The Independent και αναδημοσιεύουν Τα Νέα (07.07.2009).

Το μηχανικό ζώο που είχε προκαλέσει την περιέργεια επιστημόνων και ιστορικών τέχνης επί δεκαετίες είναι ένα λιοντάρι σε φυσικό μέγεθος που μπορεί να περπατά, να κουνά το κεφάλι και την ουρά του και να ανοίγει τα σαγόνια του. Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι άφησε μόνο ένα στοιχειώδες σκίτσο αυτού του ρομπότ, το οποίο κατασκεύασε πρώτη φορά ο Βενετός Ρενάτο Μποαρέτο στην Κεντρική Γαλλία. Χρησιμοποιώντας σύγχρονες γνώσεις αλλά και τα άλλα μηχανολογικά σκίτσα του μεγάλου καλλιτέχνη, ο 66χρονος Μποαρέτο κατασκεύασε ένα τεράστιο παιχνίδι μήκους 3 μ. και ύψους 1,5 μ., το οποίο μπορεί να μιμείται τις κινήσεις ενός λιονταριού.

Το λιοντάρι του Ντα Βίντσι είχε σχεδιαστεί όχι μόνο για να αναδείξει τις ικανότητες του μεγάλου εφευρέτη αλλά και ως δώρο σε έναν Γάλλο βασιλιά. Είναι εντυπωσιακό, ακόμα και με τις τεχνολογικές γνώσεις του 21ου αιώνα. Στις αρχές του 16ου αι., βέβαια, ήταν ό,τι πιο προχωρημένο, περίπου τρεις αιώνες μπροστά από τα επιτεύγματα της εποχής. Το μηχανικό λιοντάρι παρουσιάζεται από τώρα έως τις 31 Ιανουαρίου σε μια έκθεση για τους πολλούς δεσμούς του Λεονάρντο με τη Γαλλία. Η έκθεση φιλοξενείται σε έναν ωραίο πύργο του Αμπουάζ, δίπλα από τον ποταμό Λίγηρα, εκεί όπου ο Ντα Βίντσι πέρασε τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του και πέθανε το 1519. Ο Φρανσουά Σεν Μπρι, πρόεδρος του Πάρκου Λεονάρντο Ντα Βίντσι, σκοπεύει να μετατρέψει τον πύργο σε πολιτιστικό θεματικό πάρκο, αφιερωμένο όχι μόνο στον μεγάλο επιστήμονα και καλλιτέχνη αλλά και σε όλα τα επιτεύγματα της Αναγέννησης. Παρήγγειλε μάλιστα το ρομποτικό λιοντάρι στον Μποαρέτο προκειμένου να επιδείξει το εύρος των ταλέντων του Ντα Βίντσι.

Η έκθεση «Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι και η Γαλλία» στο Κλο Λουσέ έφερε και άλλη μια καινοτομία. Τέσσερα αυθεντικά σκίτσα του Λεονάρντο, τα οποία είχε ζωγραφίσει στον πύργο λίγο πριν πεθάνει, επιτράπηκε να βγουν από την Γκαλερί ντελ΄ Ακαντέμια της Βενετίας για πρώτη φορά προκειμένου να επιστρέψουν στο μέρος όπου δημιουργήθηκαν. Υπάρχουν επίσης αντίγραφα άλλων γνωστών σχεδίων του Ντα Βίντσι από τη βασιλική συλλογή της Βρετανίας.

Ο γάλλος βασιλιάς Φρανσουά Ι- μεγάλος αντίπαλος του Ερρίκου VΙΙΙ της Αγγλίας- έφερε τον Λεονάρντο στη Γαλλία το 1516. Ως κατοικία του παραχωρήθηκε ο πύργος του Κλο Λουσέ με την οδηγία: «Σκέψου, δούλευε και ονειρέψου». Οι αφηγήσεις των συγχρόνων του για το μηχανικό λιοντάρι είναι λίγο συγκεχυμένες, καθώς φαίνεται ότι είχε σχεδιάσει τρία. Περίπου το 1509, δημιούργησε ένα μηχανικό λιοντάρι για τη θριαμβευτική είσοδο στο Μιλάνο του προηγούμενου βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΧΙΙ, το οποίο μπορούσε να σηκωθεί στα πίσω πόδια αλλά δεν περπατούσε. Το δεύτερο λιοντάρι μπορεί, κατά τύχη, να έχει αλλάξει την ιστορία της τέχνης. Ο βασιλιάς Φρανσουά Ι εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ ώστε κάλεσε τον Λεονάρντο να έλθει στη Γαλλία τον επόμενο χρόνο. Ο καλλιτέχνης κατέφθασε πάνω σε ένα μουλάρι μεταφέροντας αρκετούς πίνακές του, μεταξύ των οποίων και τη «Μόνα Λίζα» η οποία παραμένει μέχρι σήμερα στη Γαλλία. Το τρίτο λιοντάρι σχεδιάστηκε λίγο αργότερα, αλλά στον τεράστιο όγκο των σημειωματάριων του καλλιτέχνη δεν υπάρχει καμία αναφορά στο πώς θα περπατούσε. Ο Μποαρέτο τα μελέτησε όλα και ιδιαίτερα τις πολύ προχωρημένες παρατηρήσεις που είχε κάνει ο Ντα Βίντσι για τη βελτίωση των ωρολογιακών μηχανισμών. «Το μεγάλο μου πρόβλημα», λέει, «ήταν να μπω στο μυαλό του και να προσπαθήσω να καταλάβω πώς σκεπτόταν, βασιζόταν στην τεχνολογία που υπήρχε ή οραματιζόταν τα σχέδιά του για άλλες μηχανές».

Ο Λεονάρντο ντι σερ Πιέρο ντα Βίντσι (15 Απριλίου 1452- 2 Μαΐου 1519) ήταν Ιταλός επιστήμονας, μαθηματικός, μηχανικός, εφευρέτης, ανατόμος, αστρονόμος, ζωγράφος, γλύπτης, βοτανολόγος, μουσικός και συγγραφέας. Περιγράφεται ως αρχετυπική μορφή του αναγεννησιακού ανθρώπου, ιδιοφυής προσωπικότητα και ίσως ο πιο πολυτάλαντος άνθρωπος που έχει ζήσει.

Μεταξύ των πιο διάσημων ζωγραφικών έργων του είναι η «Μόνα Λίζα» και ο «Μυστικός Δείπνος». Μόλις 15 από τα έργα του διασώζονται. Ωστόσο σώθηκαν πολλά σημειωματάριά του με σχέδια και διαγράμματα.

Πολύς λόγος γίνεται για την τεχνολογική του επινοητικότητα. Μεταξύ των άλλων, σχεδίασε ελικόπτερα, άρματα μάχης, συλλέκτες ηλιακής ενέργειας, πλοία με διπλό κύτος, αυτόματες μηχανές, ενώ διατύπωσε μια στοιχειώδη θεωρία για τις τεκτονικές πλάκες.

e-paideia.net

*********
WHO IS BOARETTO?
Renato Boaretto

Mascarade automates”, cottage industry run by the master of art Renato Boaretto, is specialized in the creation and restoration of automatons of collection. The craftsman’s shop, located in Paris, offers a large choice of rare pieces, from every category of automatons : original creations, restored models or exact reproductions.Renato Boaretto is a renowned craftsman very much in demand, by private automaton collectors, curators or scenographers.

ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ

- ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ , ΔΕΝ ΠΑΩ ΚΑΛΑ!
Ο ΣΕΛΕΪ ΕΙΠΕ "ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ" ,
ΜΑ Ο ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΕΒΓΑΛΕ ΔΙΣΚΟ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ "ΚΩΛΟΕΛΛΗΝΕΣ".
ΠΟΙΟΝ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΩ;
ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ 'Η ΤΟΝ ΤΡΟΒΑΔΟΥΡΟ;

- ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ ΕΚΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΡΟΒΑΔΟΥΡΟ ΕΝΤΟΣ!

H ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Ηλεκτρονική ταυτοποίηση επιγραφών

Oμάδα ελλήνων επιστημόνων ανέπτυξε ένα λογισμικό το οποίο μπορεί να διαπιστώνει την ηλικία μιας αρχαιοελληνικής επιγραφής, διακρίνοντας από την τεχνοτροπία της ποιος είναι ο δημιουργός της, κάτι που μπορούν να κάνουν μόνο πολύ έμπειροι ειδικοί. Σύμφωνα με Το Βήμα (05.07.2009), το πρόγραμμα θα αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμο για τον προσδιορισμό της ακριβούς χρονολογίας χάραξης επιγραφών που βρίσκονται, ως συνήθως, κατακερματισμένες.

«Είναι η πρώτη φορά που υπάρχει μια τέτοια τεχνική δυνατότητα» αναφέρει ο Στίβεν Τρέισι του Ινστιτούτου Προηγμένων Μελετών στο Πρίνστον, ο οποίος είναι ειδικός σε θέματα επιγραφών και ασχολείται ειδικότερα με τις αρχαίες ελληνικές. Μάλιστα οι μελέτες και οι εργασίες του έχουν βοηθήσει πολύ στο να γίνει ακριβής χρονολόγηση χιλιάδων αρχαίων ελληνικών επιγραφών, η πλειονότητα των οποίων προέρχονται από την Αθήνα και την ευρύτερη περιοχή της Αττικής.

«Οι περισσότερες επιγραφές που βρίσκουμε είναι δυστυχώς θρυμματισμένες, δυσχεραίνοντας έτσι τον χρονικό προσδιορισμό τους. Εννοείται ότι, όσο ακριβέστερη η χρονολόγηση ενός ευρήματοςτόσο μεγαλύτερη και η αρχαιολογική του αξία. Τα γράμματα που γράφτηκαν τον 5ο αιώνα π.Χ. με εκείνα του 1ου αιώνα π.Χ.διαφέρουν τόσο πολύ μεταξύ τους,που ακόμη και ένας αμύητος θα μπορούσε να δει τη διαφορά. Η χρονολογική τοποθέτηση, όμως, των επιγραφών σε ένα διά στημα μικρότερο των 100 ετών απαιτεί μεγάλη εξάσκηση, χρόνο και προσπάθεια» αναφέρει ο Τρέισι, που είχε την ιδέα της ανάπτυξης του προγράμματος την υλοποίηση του οποίου ανέλαβαν επιστήμονες του Πολυτεχνείου Αθηνών.

Με το νέο λογισμικό η τεχνοτροπία ενός χαράκτη διακρίνεται εύκολα από ενός άλλου, και λειτουργεί ως μια «υπογραφή» του, η οποία μας δίνει απαντήσεις για την ηλικία κάθε επιγραφής, δηλώνει ο Μιχάλης Παναγόπουλος, επικεφαλής της ομάδας των ειδικών που ανέπτυξαν το πρόγραμμα μαζί με τον Κωνσταντίνο Παπαοδυσσέα. Το επόμενο βήμα της ελληνικής ερευνητικής ομάδας είναι να αναπτύξουν ένα πρόγραμμα τρισδιάστατης απεικόνισης των αρχαίων επιγραφών που θα προσφέρει ακόμη μεγαλύτερη ακρίβεια.

e-paideia.net

ΠΕΡΣΙ ΣΕΛΕΪ : Ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΛΥΡΙΚΟΣ

Percy Bysshe Shelley

(1792- 8 Ιουλίου 1822)

Από τους σπουδαιότερους ρομαντικούς ποιητές
και από τους κορυφαίους λυρικούς της Ευρώπης.
Πέθανε σαν σήμερα και η γυναίκα του, Μαίρη Σέλεϊ,
η δημιουργός του Φρανγκεστάιν, παρέδωσε τη σορό του
στη φωτιά, αφού πρώτα άνοιξε το σώμα του και πήρε την καρδιά του.Η σκηνή της καύσης της σορού του ποιητή
σε πίνακα του Φουρνιέ.
*****************
ΑΚΟΥΤΕ ΤΟ "OZYMANDIAS" ,
ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΣΟΝΕΤΑ ΤΟΥ

I met a traveller from an antique land
Who said: Two vast and trunkless legs of stone
Stand in the desert ... Near them, on the sand,
Half sunk, a shattered visage lies, whose frown,

And wrinkled lip, and sneer of cold command,
Tell that its sculptor well those passions read
Which yet survive, stamped on these lifeless things,
The hand that mocked them, and the heart that fed:

And on the pedestal these words appear:
"My name is Ozymandias, king of kings:
Look on my works ye mighty and despair!"

Nothing beside remains. Round the decay
Of that colossal wreck, boundless and bare
The lone and level sands stretch far away.

ΟΖΥΜΑΝΔΙΑΣ

Συνάντησα έναν ταξιδευτή από αρχαία χώρα.
Είπε: ' Πελώρια , δίχως κορμό, δυο πόδια από πέτρα
στέκονται μες στην έρημο. Κοντά τους, μέσα στην άμμο,
μισοχωμένο κείτεται και συντριμμένο ένα πρόσωπο σκυθρωπό,

με συσπασμένα χείλη, σ' ένα χαμόγελο σαρκαστικό ψυχρής κυριαρχίας,
λένε πως ο γλύπτης του ερμήνευσε σωστά αυτά τα πάθη,
που επιβίωσαν ως τα τώρα σαν στάμπες πάνω σ' ετούτα τ' άψυχα,
το χέρι που τα κορόιδεψε και την καρδιά που τους έδωσε τροφή.

Κι απάνω στο βάθρο ετούτες οι λέξεις ξεχωρίζουν χαραγμένες:
" Το όνομά μου είναι Οζυμανδίας, ο Βασιλεύς των Βασιλέων!
Τα έργα μου κοιτάξτε , ω δυνατοί, κι απελπιστείτε.".

Τίποτε άλλο δεν έχει απομείνει. Ολόγυρα απ' τη φθορά
του κολοσσιαίου ερειπίου, ατέλειωτη, γυμνή
η άμμος που απλώνεται ίσια ως τα πέρατα.'

[Απόδοση : Γεροντακος]

*********************************

Διόδωρος ο Σικελιώτης

**********************

ΜΙΑ ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΩΝ Η.Π.Α.

Δείτε τη φωτογραφία σε πλήρες μέγεθος.

Ουάσινγκτον , περ. 1922. Σάββατο ή Κυριακή. Μήνας άγνωστος.
Πλήθος με χειμερινές φορεσιές πιτσιρικάδων
περιμένουν υπομονετικά να ανοίξει το "Leader Theater" ,
για να δουν την καινούρια ταινία του αγαπημένου τους Ταρζάν.
Την προσοχή μας όμως αποσπά το διπλανό κτίριο με την
ελληνικότατη επιγραφή "ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ",
ένα καφέ-ρεστοράν, προφανώς
ελληνικής ιδιοκτησίας.

Πηγή: Shorpy Archives

ΩΔΗ ΕΙΣ ΔΟΞΑΝ ΤΩΝ ΜΠΙΚΙΚΙΝΙΩΝ

ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟΥ ΚΑΛΒΟΥ
ΩΔΗ ΕΙΣ ΔΟΞΑΝ ΤΩΝ ΜΠΙΚΙΚΙΝΙΩΝ,
ΑΤΙΝΑ ΠΟΛΛΑ ΗΓΑΠΗΣΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
ΚΑΙ ΔΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΠΟΛΛΟΙ ΣΥΝΑΠΤΟΥΝ
ΕΩΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ

στροφή α΄.
Έσφαλεν ο την Κονόμαν
ονομάσας ματαίαν,
και τον άνδρα μαινόμενον
τον προ τοιαύτης καίοντα
θεάς την σμύρναν. 5

β΄.
Δίδει αυτή τα πτερά•
και εις τον τραχύν, τον δύσκολον
της Κομπίνας τον δρόμον
του ανθρώπου τα γόνατα
ιδού πετάουν. 10

γ΄.
Mικράν ψυχήν, κατάπτυστον,
κατάπτυστον καρδίαν
έτυχ' όστις ακούει της Επιτυχίας
την παράκλησιν
και δειλιάζει. 15

δ΄.
Ποτέ, ποτέ με δάκρυα
δεν έβρεξεν εκείνος
των φίλων του το μνήμα,
ούτε το χώμα εφίλησε
των συγγενών του. 20

ε΄.
Eις τον ηγριωμένον βαθύν
ωκεανόν της ζωής,
όπου φυσάει με βίαν
και οργίζεται το πνεύμα
της πικράς τύχης• 25

ς΄.
Kαθ' ημέραν κοιτάζει
τους πολλούς των δυστήνων
πνιγομένων θνητών,
και ποίος ποτέ τον ήκουσε
παραπονούντα; 30

ζ΄.
Θερμότατον τον πόθον
εφύτευσας του Πλουτισμού
εις την καρδίαν των τέκνων σου,
ω Eλλάς, και καλείσαι
μήτηρ κερδώων. 35

η΄.
Kαθώς από το σπήλαιον
εκβάς ο Ράμπο πληγώνει,
σκοτώνει, διασκορπίζει
τολμηρών κακών
πλήθος τρομοκρατών• 40

θ΄.
Kαθώς εις τον χειμώνα
το νερόν του χειμάρρου
εις μπαζωμένο ρέμα κυλίεται,
και αυθαίρετα χάνονται,
καταπατηταί και 4χ4. 45

ι΄.
Ή καθώς την αυγήν
εξαπλώνετ' ο διάπυρος Ήλιος,
και τ' άστρα τ' αναρίθμητα
από την μεγάλην του Ολύμπου Μονήν
πάντα εξαλείφει• 50

ια΄.
Oύτως τα μύρια τάγματα
έχυσεν ο Αντίχριστος,
αλλά, ω Πυγμή Eλλάδος,
συ επί τους αλλοφύλους άστραψες,
κι έγινον κόνις. 55

ιβ΄.
Περίφημοι ψυχαί
τριακοσίων ελληναράδων,
ψυχαί αί που
εμολύνατε τον Ασωπόν
και τ' άλσος του Mαραθώνος• 60

ιγ΄.
Eύφραινε με το αθάνατον
μέτρον τας Ελληνίδας γριούλας
ο θείος Χριστόδουλος,
και το πνεύμα σας άναπτε
το ίδιον μέλος. 65

ιδ΄.
Tου καρτερού Κροίσου
την φήμην εζηλεύσατε,
(αείμνηστος, θαυμάσιος ζήλος)
και τ' αίμα εχύσατε
δια τα μπικικίνια. 70

ιε΄.
Kι εγώ , κι εγώ τον χρυσόν γυρεύω•
ποίος μου δίδει τα ντιν ντιν ντιν
των αργυρίων;
ποίος μ' οδηγεί την σήμερον
εις τον αγώνα; 75

ις΄.
Φοβερόν, μυσαρόν θρέμμα
σκληράς Ασίας, Αφγανέ ,
τι μένεις; τι νοείς;
τι δεν φεύγεις τον
θάνατόν σου; 80

ιζ΄.
Έφθασ' η ώρα• φύγε,
βάλε τους πόδας εις την κεφαλήν
και την γκλάβα στα σκέλη•
νίκησον εις το τρέξιμον
και τους ανέμους. 85

ιη΄. Eπί τούτον τον τόπον
εβλάστησεν η κερδοφορία ,
δένδρον χρυσόν, στολίζει
συμβολικώς τα λείψανα
του Παρθενώνος. 90

ιθ΄.
Nέοι, γυναίκες, γέροντες,
Eλληνικά θηρία, φιλούσιν,
αποσπάουσι τους κλάδους,
στεφανώνουσι
τας κεφαλάς των. 95

κ΄.
Ανέβα την αράβιον,
Πακιστανέ , φοράδα•
την φυγήν κατεγκρήμνισον•
Eλληνικά θηρία
σε κατατρέχουν. 100

κα΄.
Tην λύσσαν Ανωμανωλαδινών
ενίων ίδε• άκουσον
την βοήν των θάνατον
πνεόντων ή τον γρήγορον
πλουτισμόν. 105

κβ΄.
Nοείς; ― Tρέξατε,
δεύτε οι των Eλλήνων παίδες•
ήλθ' ο καιρός του τζακούζι,
τους ακλεείς προγόνους μας
ας αποφύγωμεν . 110

κγ΄.
Eάν το ακονίσει η επιθυμία,
το καλάσνικοφ κεραυνεί•
εάν η φλοξ του πλούτου
θερμώσει την ψυχήν των Eλλήνων
ποίος την νικάει; 115

κδ΄.
Tι τρέμεις; Τρεχάτε ποδαράκια μου
να μη σας χέσει ο κώλος μου,
πες και σκάστο, αλλοδαπέ μουσουλμάνε •
θηρία μάχην πνέοντα, παραδομανίαν,
σε κατατρέχουν. 120

κε΄.
Ω Gold , Ω Money, Money ,
δια τον πόθον σου γίνονται ως
και πατρίδος, και θρησκείας ,
και γλυκείας οικογενείας
αμείλικτα τα έθνη. 125

ΕΝΑΣ ΑΤΥΧΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΨΩΜΙΑΔΗΣ

Είναι ένας άτυχος άνθρωπος.
Δεν έχει πετύχει ακόμα σε κάποια
γωνιά το "φιλαράκι" του Μιχάλη Τρεμόπουλο,
για να του δείξει την "αγάπη" του...

ΑΓΑΠΗΤΕ , ΚΥΡΙΕ ΥΠΟΥΡΓΕ

ΠΡΟΣ ΕΞΟΧΟΤΑΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟΝ ΣΟΥΦΛΙΑΝ,
ΥΠΟΥΡΓΟΝ ΥΠΕΧΩΔΕ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Αγαπητέ κύριε Υπουργέ,

Σ' ευχαριστώ εκ βάθους καρδίας για τη "σολομώντεια" λύση που έδωσες στο θέμα των ημιυπαίθρειων χώρων, των υπογείων και των γκαράζ. Πολύ σωστά, έριξες όλο το βάρος στους ιδιοκτήτες και όχι στους εργολάβους που τους πούλησαν σε τιμές κανονικής κατοικίας. Θα ήταν κρίμα και άδικο για το χειμαζόμενο από την κρίση κλάδο μας να πληρώναμε ένα δυσβάστακτο τίμημα για χώρους που, στο κάτω κάτω της γραφής, τους αγόρασαν άνθρωποι που και μάτια είχαν και κρίση διέθεταν. Εμείς , Εξοχότατε, δεν τους πουλήσαμε γουρούνια στα σακιά,
σπίτια τους πουλήσαμε με τα ούλα τους κι αυτοί τ' αγόρασαν
εν πλήρει επιγνώσει ότι τα ντουβάρια δεν ήταν όπως είχαν
δηλωθεί στην άδεια , αλλά όπως είχαν διαμορφωθεί
στην πραγματικότητα.
Γι' αυτό είναι τουλάχιστον υποκριτικό αυτό που λέγεται
από μερικούς κακόπιστους , ότι δηλαδή εξαπατήθηκαν
από τους εργολάβους. Πώς λ. χ. μπορεί να εξαπατηθεί ένας
αγοραστής, όταν παίρνει κανονικό δάνειο από την τράπεζα
για να αγοράσει τους δύο υπέργειους χώρους της μεζονέτας του
και "επισκευαστικό" δάνειο για το γκαράζ ή το υπόγειό του,
το οποίο έχει διαμορφωθεί σε διαμέρισμα;
Αυτό, εξάλλου, δεν υπονοεί η καταβολή κανονικού φόρου κατοικίας
εκ μέρους του στην Εφορία για τον χώρο αυτό κι όχι φόρο για γκαράζ ή αποθήκη,
όπως δηλώνει ρητά η κάτοψη;
Αυτόν τον φόρο γιατί τον πλήρωσε αδιαμαρτύρητα;
Ας μη κλαίνε , λοιπόν, τώρα και οργίζονται οι αγοραστές.
Θελέσ' τα και παθέσ' τα, κύριοι!
Αν εμείς θέλουμε να μετατρέψουμε τις κατακόμβες της Μήλου
(πράγμα που ευελπιστούμε ότι θα γίνει στο εγγύς μέλλον)
σε υπόγειες μεζονέτες και αυτοί τις αγοράσουν, ποιος θα φταίει,
αυτοί ή εμείς, που απλώς κάνουμε ευσυνειδήτως τη δουλειά μας;
Και πάλι συγχαρητήρια, Υπουργέ μου, για τη μεγαλοφυή λύση
που έδωσες στο θέμα των ημιυπαίθριων χώρων.
Βέβαια, για να είναι πλήρης αυτή η λύση αυτή, πρέπει να
συμπεριλάβει και τις άδειες που θα δοθούν μέχρι την ψήφιση του νόμου.

Με εξαιρετική τιμή

Ιωάννης Καρχαρίας
Πολιτικός Μηχανικός ΕΜΠ,
Μάστερ Πανεπιστημίου Μονάχου,
Εργολάβος

ΥΓ. Τι θα γίνει , κύριε Υπουργέ, με το δίκαιο αίτημά μας να μην ελέγχεται η πηγή των κεφαλαίων μας , όταν αφορούν νέες κατασκευαστικές δραστηριότητές μας;. Πότε θα τακτοποιήσεις κι αυτή την εκκρεμότητα; Αδημονούμε να ξαναπέσουμε στο στίβο της οικοδομής χωρίς τους ηλίθιους τυπολατρικούς ελέγχους της Δικαιοσύνης για την προέλευση των χρημάτων μας.

ΕΠΙΤΟΙΧΙΟ

ΟΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΚΑΝΟΝΙΖΑΝ
ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ
ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΕ ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ ΤΟΥΣ
ΚΙ ΟΙ ΑΠΕΞΩ ΘΕΣΠΙΖΑΝ
ΑΝΕΝΟΧΛΗΤΟΙ ΚΕΦΑΛΙΚΟΥΣ
ΦΟΡΟΥΣ ΓΙΑ Τ' ΑΚΙΝΗΤΑ ΜΑΣ!

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

[...] Η αξιοπιστία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ τίθεται πλέον εν αμφιβόλω από κόμματα και λαό. Το πρώτο είναι κακό, γιατί μέσω των ΜΜΕ επηρεάζεται αρνητικά η κοινή γνώμη, συνεπιφέροντας την παραπέρα συρρίκνωσή του, όπως θα φανεί στις επερχόμενες δημοσκοπήσεις• το δεύτερο είναι ακόμα χειρότερο, ως πλήρης αξιοποίηση του πρώτου από ΠΑΣΟΚ πρωτίστως και Οικολόγους δευτερευόντως.

Η ιδέα περί ιδρύσεως τρίτου πόλου, πρόταση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, απευθυνόμενη κυρίως στο ΚΚΕ, αλλά παραβλέποντας το ότι καθυβρίζεται από τη γενική γραμματέα του, ακόμα και σε περίοδο που αυτή αντιμετωπίζει πολλαπλές καρατζαφέρειες και... παγκάλειες επιθέσεις, προκάλεσε αναμενόμενα το ειρωνικό της σχόλιο: «Μα αυτοί δεν μπορούν να τα βρουν μεταξύ τους• θα τα βρουν μαζί μας;». Για πολλούς αριστερούς η δημιουργία ενός τρίτου πόλου αποτελεί ευσεβή, πλην ανεκπλήρωτο πόθο, γιατί σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δεν θα γινόταν απλώς «ξαδελφάκι του ΚΚΕ», όπως φοβάται ο κατάφωρα αδικημένος Παπαδημούλης, αλλά το σκυλάκι του. Συμπερασματικά, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ τώρα παρουσιάζει καταπληκτική ομοιότητα με μοναχικό καβαλάρη - εκτός κι αν πρυτανεύσει η ανανεωτική λογική, κάτι που οι οπαδοί του (απ)εύχονται.

«Δεν βρισκόμαστε εδώ για να πούμε ότι το διαλύουμε το μαγαζί». Λάθος και άκομψο χιούμορ! Σε χαλεπούς καιρούς, δεν είναι εύστοχο να αποκαλείται στους οπαδούς ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ «μαγαζί» (και μάλιστα υπό διάλυση που ματαιούται). «...Ο ΣΥΡΙΖΑ... να επιστρέψει... δίπλα στους εργαζόμενους και τη νεολαία». Πάλι λάθος και παράλειψη! Να επιστρέψει επίσης στους ανέργους, αλλά και στους συνταξιούχους, γιατί υποφέρουν περισσότερο και το σπουδαιότερο: ψηφίζουν, δεν απέχουν, λουόμενοι.

ΘΑΝΟΣ ΚΑΚΟΥΡΙΩΤΗΣ*» : «Η δύσκολη πορεία της Αριστεράς»
(Απόσπασμα). «Ελευθεροτυπία» (6/7/2009).

* Ομότιμος καθηγητής ΑΠΘ

ΟΠΩΣ ΚΥΛΑΕΙ Η ΝΥΧΤΑ

Moriarty:"Private Lily"

My name is Lily
I'm 19 years old
No money to study,
No boyfriend,
I'm kind of bored
I went to the trade fair,
To find a job
There I found a few guys from the army
They told me that I was smart and pretty

I'm goin' to war I'm goin' to war, I'm goin' to war, I'm goin' to war, I'm goin' to war
She's goin' to war, she's goin' to war, she's goin' to war, she's goin' to war, she's goin' to war

My name is Lily
They told me that I could make it
They'll pay for my studies,
So I will graduate
I went to the parking lot
To meet with my recruiters
I leave next week
Assigned out for four years
Six more months and I'll be ready
To drive machines and tow M16s

My name is Lily
I'm 19 years old
On my way to the black zones
Gonna do what I am told

I'm goin' to war, I'm goin' to war, I'm goin' to war, I'm goin' to war, I'm goin' to war
She's goin' to war, she's goin' to war, she's goin' to war, she's goin' to war, she's goin' to war
And she's too young

She's goin' to war, she's goin' to war, she's goin' to war, she's goin' to war, she's goin' to war

ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ...

Ο κ. ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙΑΝΤΙ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΕΙΤΑΙ

Κατά τη σημερινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, όλες οι πλευρές της αντιπολίτευσης έθεσαν για πολλοστή φορά τα αμείλικτα ερωτήματα για τα απαράδεκτα που συμβαίνουν στα οικονομικά και τα ταμεία του Δήμου Θεσσαλονίκης όπως αυτά καταγράφονται άλλωστε και στην εισαγγελική δίωξη:

• Υπεξαίρεση δεκάδων εκατομμυρίων Ευρώ.
• Ποινικές διώξεις για κακουργηματικές πράξεις κατ εξακολούθηση.
• Στέρηση φορολογικής ενημερότητας του ΔΘ από την αρμόδια ΔΟΥ για ποσά που υπεξαιρέθηκαν και δεν αποδόθηκαν.
Ο κ. Δήμαρχος όχι μόνο δεν ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για την κατάχρηση μαμούθ σε βάρος του δημόσιου χρήματος, αλλά αντίθετα απεκδύθηκε κάθε ευθύνης και εμφανίστηκε ως θύμα συνομωσίας <<επίορκων υπαλλήλων>> και των επιθέσεων της αντιπολίτευσης(!).
Τα βασικά ερωτήματα όμως παραμένουν αναπάντητα:
• Πόσα τελικά είναι τα χρήματα που υπεξαιρέθηκαν κάτω από την μύτη του και με ποιόν τρόπο θα επιστρέψουν στα ταμεία του Δήμου;
• Ποιά εξήγηση δίνει για την <<παντελή έλλειψη ελεγκτικού μηχανισμού στο Δήμο>>, όπως αναφέρει και το πόρισμα της επιθεωρήτριας που διενεργεί την έρευνα για την μαύρη τρύπα στα ταμεία του Δήμου;

Η αντιπολίτευση δεν πρόκειται να ανεχτεί την αδιαφάνεια και την καταστροφή πόρων που θα έπρεπε να αξιοποιούνται για την κάλυψη ζωτικών αναγκών της πόλης και των δημοτών.
Το μεγαλύτερο σκάνδαλο όμως είναι ότι εξακολουθεί να διαχειρίζεται τις τύχες της πόλης η διοίκηση του κ. Παπαγεωργόπουλου, που επί των ημερών της ο Δήμος έχει καταντήσει ξέφραγο αμπέλι.

Θεσσαλονίκη 06.07.2009

Οι δημοτικοί σύμβουλοι

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ ΜΗΤΑΦΙΔΗΣ
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ

ΜΩΠΑΣΣΑΝ...

Guy de Maupassant

(1850 – 6 Ιουλίου 1893)

Η πρώτη και η τελευταία παράγραφος
της "νεκρολογίας" του συγγραφέα
γραμμένης από τον Κωστή Παλαμά
και δημοσιευμένης στο περιοδικό "ΕΣΤΙΑ" ( τχ. 28), το 1893.


ΜΩΠΑΣΣΑΝ

Τα Γαλλικά γράμματα πενθούσιν την απώλειαν του μεγάλου διηγηματογράφου Μωπασσάν, όστις από δύο ετών έγκλειστος εν φρενοκομείω απέθανε προ τινος εκεί. Ο Μωπασσάν παρέχει θλιβερώτατον παράδειγμα συγγραφέως , εις τον οποίον ύπουλος και είρων Μοίρα εφάνη επί πολύ παρέχουσα πάσαν θωπείαν, υπενθυμίζει δ’ άπαξ έτι το αρχαίον ρητόν «Μηδένα προ του τέλους μακάριζε».

[...] Συγγραφεύς εκ παραδόσεως και άνθρωπος ανήκων εις την εποχήν μας, Γαλατικόν αναμφιβόλως είχε το πνεύμα΄αλλ΄ο Γαλάτης ούτος ήλθεν εις εποχήν νευροπαθή και νοσηράν, καθ’ ην και οι μάλλον υγιείς εκ των ομοφύλων του, εις ωρισμένας ώρας, σφίγγουν ως εν απογνώσει την κεφαλήν μεταξύ των χειρών του, διά να μη τους φύγη το λογικόν».

Κ.(ωστής) Π.(αλαμάς)

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΑΕΡΟΣ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΑΠΟ ΑΕΡΟΣ
έντεκα αεροφωτογραφίες από την έκθεση
«3+2: αρχιτεκτονική στο θερινό ηλιοστάσιο»
στο ΤΕΛΛΟΓΛΕΙΟ ΙΔΡΥΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

1. ΠΑΡΑΛΙΑ ΛΕΥΚΟΥ ΠΥΡΓΟΥ
***********************

2. Ο ΠΕΙΡΑΙΑΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ
**************************

3. ΑΙΤΩΛΙΚΟ
*********************

4. ΜΕΣΤΑ ΧΙΟΥ
****************

5. ΚΑΣΤΟΡΙΑ
********************

6.ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ
***********************

7. ΓΛΥΦΑΔΑ
*****************

8. ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑ
**********************

9. ΜΥΚΟΝΟΣ
********************

10. ΑΝΔΡΟΣ
***********************

11. ΑΝΑΒΑΤΟΣ ΧΙΟΥ

ΠΡΟΣΕΥΧΗ

ΠΡΟΣΕΥΧΗ
( Δύο σπαρταριστά αποσπάσματα από το ομότιλο αφήγημα
του Νίκου Τσιφόρου. Περιέχεται στο βιβλίο
"Ο κόσμος κι ο κοσμάκης" . Εκδ. Ερμής.)

1

- Και άφες ημίν τα οφελήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών...

" Αφίεμεν ...τοις οφειλέταις... Καλέ τι μας λες; Σου 'τυχε να χρωστάς κανά δίφραγκο στην Εφορία, να σου πω εγώ "αφίεμεν τοις οφειλέταις"; Σου 'τυχε να χρωστάς; Να δεις τον πόλισμαν με την ενταλματάρα να σε τραβάει Χατζηκώστα μέχρις εξοφλήσεως;
Αφίεμεν τοις οφειλέταις... Μονάχα άμα τύχει κανένα δόντι, του βγάζουνε το καπέλο και "αφίουνε". Γιατί τα δόντια μασάνε τους κόπους μας και κάνουνε και τον κύριο...Τα δόντια... Κλέφταροι!"

***

2

- Και μη εισένέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού...

" Μη εισένέγκης... εις πειρασμόν...Κι άσε τους πειρασμούς να γυρίζουνε στους δρομους, να μπαίνουνε στα τραμ, να βάφονται με καραμπογιές και να σου γελάνε. Κι εσύ τίποτα. Εκεί! Σίδερο! Βράχος! Λε και δεν έχεις αίμα μέσα σου. Λες και δεν έχεις νεύρο. Που τα βλέπεις και σου 'ρχεται να τους κόψεις δάγκα στο ψαχνό, να φωνάξουνε 'αμάν!' .
Ρύσαι από του πονηρού. Πώς ρύσαι, δηλαδή; Που το πονηρό την έχει στήσει σ' όλες τις γωνιές. Σ' όλες τις βιτρίνες! Κάτι τυριά τετράπαχα , κάτι ζαμπονάρες να σου πέφτουν τα σάλια, κάτι αβγοτάραχα! Κι εμείς τα ζώα 'ρύσαι' . Την περνάμε με 'ρύσαι' . Γιατί 'ρύσαι' δηλαδή; Άλλοι να την ταρατσώνουνε, άλλοι να γλεντάνε τα θηλυκά, άλλοι να τη βολεύουνε με του Αβραάμ και του Ισαάκ τα αγαθά, κι εμείς 'ρύσαι' ; Αλλά έτσι είναι. Πώς να την βολέψουμε εμείς;
Την βολεύουνε οι άλλοι . Άσ' το διάολο! Κλέφταροι!!"

Είπε "αμήν" , σταυροκοπήθηκε
κι άρχισε την ημέρα του.

ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΝΙΣΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

Η ΠΟΙΗΣΗ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΔΥΣΚΟΛΟΥΣ

Το ποίημα που αναρτούμε γράφτηκε για το Παρίσι
από τον Λουί Αραγκόν σε καιρούς δύσκολους.
Η πόλη των φώτων και της ελευθερίας στενάζει
κάτω από τη γερμανική μπότα και ο ποιητής
αναπολεί απαρηγόρητος τις αλλοτινές ημέρες
και τα όμορφα αισθήματα που ένιωθε κυκλοφορώντας
στα αγαπημένα του στέκια και ζώντας τις
ανεπανάληπτες εναλλαγές των εποχών της.
Το ποίημα μελοποιήθηκε από τον Λίνο Λεοναρντί
και τραγουδήθηκε αρχικά από τη Μονίκ Μορελί.
Σήμερα το ακούτε από τον Ζακ Μαρσέ, έναν
πολύ γνωστό παριζιάνο τροβαδούρο, που αρέσκεται
να τραγουδά μελοποιημένη ποίηση κυρίως σε μικρούς χώρους.

.

PARIS 42

Une chanson qui dit un mal inguérissable
Plus triste qu'à minuit la place d'Italie
Pareille au point du jour pour la mélancolie
Plus de rêves aux doigts que le marchand de sable
Annonçant le plaisir comme un marchand d'oublies

Une chanson vulgaire et douce où la voix baisse
Comme un amour d'un soir doutant du lendemain
Une chanson qui prend les femmes par la main
Une chanson qu'on dit sous le métro Barbès
Et qui change à l'Etoile et descend à Jasmin

C'est Paris ce théâtre d'ombre que je porte
Mon Paris qu'on ne peut tout à fait m'avoir pris
Pas plus qu'on ne peut prendre à des lèvres leur cri
Que n'aura-t-il fallu pour m'en mettre à la porte
Arrachez-moi le coeur vous y verrez Paris

C'est de ce Paris-là que j'ai fait mes poèmes
Mes mots ont la couleur étrange de ses toits
La gorge des pigeons y roucoule et chatoie
J'ai plus écrit de toi Paris que de moi-même
Et plus que de vieillir souffert d'être sans toi

Qui n'a pas vu le jour se lever sur la Seine
Ignore ce que c'est que ce déchirement
Quant prise sur le fait la nuit qui se dément
Se défend se défait les yeux rouges obscène
Et Notre-Dame sort des eaux comme un aimant

L'aorte du Pont Neuf frémit comme un orchestre
Où j'entends préluder le vin de mes vingt ans
Il souffle un vent ici qui vient des temps d'antan
Mourir dans les cheveux de la statue équestr