Ρέκβιεμ για την Νέα Αριστερά
Νίκος Μπίστης
Σε λίγες ώρες η Νέα Αριστερά έτσι όπως την γνωρίσαμε δεν θα υφίσταται. Η πλειοψηφία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας θα αποχωρήσει, κάποιοι θα συνεχίσουν με πείσμα αλλά τίποτε δεν θα είναι όπως πριν.
Σε αυτές τις υπαρξιακές στιγμές κρίσεων και διασπάσεων στην Αριστερά συνήθως περισσεύει η ένταση και ξεφεύγουν χαρακτηρισμοί που πληγώνουν. Παλιότερα το πάθος οδηγούσε σε συγκρούσεις, ενίοτε σώμα με σώμα (Τασκένδη).
Σύντροφοι κάνουν χρόνια να μιλήσουν (Φλωράκης, Κύρκος) μέχρι ένα ωραίο πρωί που ξανασμίγουν στον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου. Κρατείστε αυτό το ΣΥΝ. Μπορεί να μας χρησιμεύσει στο άμεσο μέλλον.
Ευτυχώς οι πιο αρνητικές παραδόσεις της Αριστεράς δεν φαίνεται να βρίσκουν εφαρμογή στην περίπτωση της Νέας Αριστεράς. Άλλες εποχές, αλλά μεγέθη, λιγότερο ιστορικό βάρος. Μπορεί να μην είναι εντελώς βελούδινο και συναινετικό το διαζύγιο όμως όλοι και όλες ήξεραν ότι η συνύπαρξη είχε τελειώσει προ πολλού, οι διαφορές ήταν αγεφύρωτες και ο γάμος νεκρός.
Η τελευταία μάλιστα παράταση, μετά το Συνέδριο, ήταν απολύτως αχρείαστη και αντιπαραγωγική, με μια τεχνητή συμφωνία των δυο πλευρών η οποία δεν τηρήθηκε μια ημέρα. Ευτυχώς οι τόνοι παραμένουν χαμηλοί και ελπίζω αυτό να συνεχιστεί.
Φαίνεται ότι και οι δυο πλευρές διάβασαν την ανάρτηση του σοφού συμφοιτητή μου Νίκου Γκιώνη (εκδόσεις Πόλις), ο οποίος τους είπε σε ελεύθερη μετάφραση: μην τσακωθείτε πολύ γιατί οι περισσότεροι θα ξαναβρεθείτε.
Υπάρχουν ερωτήματα που δεν είναι εύκολο να απαντηθούν στην προσπάθεια να διερευνηθούν οι λόγοι της αποτυχίας της Νέας Αριστεράς. Θα κάνω μια απόπειρα, όχι ως τρίτος αλλά ως συμμέτοχος σε αυτήν την προσπάθεια.
Άρα αναλαμβάνω το μέρος της ευθύνης που μου αναλογεί και ελπίζω πως κάθε καλόπιστος παρατηρητής αντιλαμβάνεται ότι έγκαιρα ζητούσα καθαρές λύσεις και σαφή προσανατολισμό αντί μιας παραλυτικής ισορροπίας.
Πάμε από την αρχή.
- Έπρεπε να φύγουμε από τον ΣΥΡΙΖΑ; Η καλύτερα να μέναμε ώστε μαζί με άλλους συντρόφους να παλεύαμε για την αλλαγή ηγεσίας Κασσελλάκη;
Δεν είναι εύκολη η απάντηση ακόμα και με την εκ των υστέρων γνώση. Φοβάμαι ότι αν μέναμε η στήριξη στον Κασελλάκη θα ήταν μεγαλύτερη. . Δύσκολα μπορώ να φανταστώ πχ τον Πολάκη να αλλάζει στρατόπεδο, να ξεμπερδεύει με μια συγνώμη και να ψηφίζει μαζί με την Αχτσιόγλου. Μάλλον θα είχε παράταση ζωής η επώδυνη περιπέτεια Κασελλάκη. Κάποιοι έπρεπε να δώσουν το εναρκτήριο λάκτισμα ώστε να επέλθει το τελικό. Έστω χωρίς εμάς.
- Φύγαμε για τον Κασελλάκη ή μήπως και για τον Τσίπρα; Εδώ θα είμαι κατηγορηματικός. Η συντριπτική πλειοψηφία των στελεχών που έστησε και στήριξε την Νέα Αριστερά αν δεν είχε παραιτηθεί ο Τσίπρας και δεν είχε προκύψει Κασελλάκης θα ήταν τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ.
Μαζί και αυτοί που εκ των υστέρων ανακάλυψαν ότι «σε κάθε περίπτωση θα έφευγαν γιατί από τότε διαφωνούσαν με τον Τσίπρα επειδή εγκατέλειπε την ριζοσπαστική Αριστερά». Αν πράγματι ήταν έτσι, θα το είχαν κάνει. Κάποιοι λίγοι πράγματι έτσι σκέφτονταν. Αλλά ούτε αυτοί το δρομολογούσαν.
Το ατύχημα είναι ότι η παρουσία τους λειτούργησε εξ αρχής απωθητικά για συντρόφους και ψηφοφόρους που συμφωνούσαν μεν με το πολιτικό πλαίσιο της Νέας Αριστεράς αλλά τους τρόμαζε η πλαισίωση του σχήματος. Και το ατύχημα έγινε δυστύχημα όταν η εκλογική και οργανωτική απίσχναση της Νέας Αριστεράς οδήγησε στη νέα πλειοψηφία με σαφή πλέον αντίθεση με τον Τσίπρα και την πολιτική του, σημερινή αλλά και αλλοτινή.[................................]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου