Τα Σύνορα της Άννας
Άμωμοι εν οδώ, αλληλούια.
Βγήκε και η Άννα Διαμαντοπούλου – για να ραπίσει με δήλωσή της στο Χ, τον Χάρη Δούκα. Τον Δήμαρχο Αθηναίων, που τόλμησε να μιλήσει για τα περιθώρια συνεργασιών τα οποία ενδεχομένως, μπορεί να υπάρξουν μετεκλογικά στην περίπτωση που το άθροισμα των ποσοστών ΕΛ.Α.Σ.-ΠΑ.ΣΟ.Κ ή ΠΑ.ΣΟ.Κ-ΕΛ.Α.Σ. (σ.σ. διαλέξτε σειρά) μετά τις κάλπες, είναι μεγαλύτερο του ποσοστού που θα έχει συγκεντρώσει η ΝΔ του Μητσοτάκη.
Τι έκανε ο Χάρης Δούκας; Προφανώς και δεν ανακάλυψε καμία Αμερική. Την υπόθεση εργασίας που κάνει κάθε πολίτης χώρας έκανε. Κάθε πολίτης ο οποίος συζητά και σχολιάζει με σοβαρότητα κι ανησυχία τις πολιτικές εξελίξεις και τα πολιτικά μελλούμενα, ενώ ταυτόχρονα βλέπει πως – στην περίπτωση του Δήμου Αθήνας – όταν χρειάστηκε και τα κουκιά της αυτοτέλειας δεν έβγαιναν, το μέτωπο ανατροπής σχηματίστηκε.
Τι έκανε η Άννα Διαμαντοπούλου; Έλυσε – ξανά – τις όποιες απορίες είχαν απομείνει σε εκείνους που δεν αντιλαμβάνονται ή που παριστάνουν πως δεν αντιλαμβάνονται, ότι η συνεδριακή απόφαση του ΠΑ.ΣΟ.Κ του Ανδρουλάκη περί μη μετεκλογικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία, αν μη τι άλλο τα… κενά της τα ΄χει. Γιατί εάν δεν τα είχε, η κεντροδεξιά πτέρυγα του ανδρουλακικού Κινήματος δεν θα ανησυχούσε με τα λεγόμενα Δούκα, αλλά με τον ίδιο τον Ανδρουλάκη που δεν τα αφήνει.
«Το ΠΑΣΟΚ δεν παρακαλεί κανέναν για συνεργασίες (πόσο μάλλον όσους μας προσβάλλουν, μας απορρίπτουν και δεν έχουν καν πολιτικό σύνορο μαζί μας)», τόνισε μεταξύ άλλων η Διαμαντοπούλου. Περιγράφοντας μεν τη συνοριογραμμή στ’ αριστερά του κόμματός της, αλλά δίχως να ορίζει τα σύνορα προς τα δεξιά. Τι σημαίνει όμως όταν διαπιστώνεις πως συγκεκριμένες δηλώσεις (σαν του Δούκα), αποτελούν σχεδόν… παραβίαση των κομματικών κυριαρχικών σου δικαιωμάτων από τ’ αριστερά, αλλά την ίδια ώρα στα δεξιά σου οριοθετείσαι πολιτικά πίσω από αοριστολογίες και γενικόλογες αναφορές τύπου «ο αντίπαλός μας είναι η Νέα Δημοκρατία. Πολιτικά, προγραμματικά, θεσμικά και πλέον ηθικά. Σε αυτό συμφωνούμε όλοι»;
Φίλοι της άποψής της, εκτιμούν πως «εντάξει, η Άννα δεν είπε και κάτι φοβερό, την αυτοτέλεια του ΠΑΣΟΚ υπερασπίστηκε». Και καλά έκανε. Δικό της το κόμμα, δική της και η άποψη. Αλλά δικά μας, τα σοβαρά ερωτηματικά. Διότι προκύπτουν και παραπροκύπτουν – και από τη στάση που τηρεί το κόμμα και κυρίως από τις επιλογές που έκανε το ΠΑ.ΣΟ.Κ τα χρόνια της κρίσης, πριν το 2015, συνεργαζόμενο τότε ως «δύναμη ευθύνης και σταθερότητας» με την ΝΔ. Με το πολιτικό του «άλλο μισό» δηλαδή – όχι στον έρωτα για την πολιτική, αλλά στην οικονομική (αλλά και πολιτική) χρεοκοπία της χώρας.
Στον δρόμο προς τις εκλογές, τα πράγματα ξεκαθαρίζουν. Και μαζί τους ξεκαθαρίζουν και τα σύνορα των όμορων χώρων. Με όρους ιδεολογικούς (παρά τις όποιες διαφορές), αλλά και πολιτικούς. Για να καταλαβαίνει και ο τελευταίος πολίτης ποιος πρεσβεύει και τί, αλλά κι αν παραστεί η ανάγκη ποιος μπορεί να καθίσει στο τραπέζι με ποιον για να γυρίσει επιτέλους, πολιτική σελίδα η χώρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου