Ο Τραμπ παίζει στα ζάρια την ηγεμονία των ΗΠΑ
Μαριάννα Κουτέλα*Με κινήσεις που δείχνουν μάλλον πανικό ο Αμερικανός πρόεδρος ξηλώνει επιτελάρχες και στέλνει αντιφατικά μηνύματα για τη λήξη του πολέμου στο Ιράν.
Η επόμενη μέρα του πολέμου που εξαπέλυσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν παραμένει αβέβαιη. Οι δύο σύμμαχοι μπορεί να πολεμούν μαζί, φαίνεται όμως ότι οι προτεραιότητές τους δεν ταυτίζονται πλήρως. Παράλληλα, τα μηνύματα του Ντόναλντ Τραμπ ως προς τους στόχους και το χρονοδιάγραμμα της στρατιωτικής εκστρατείας στη Μέση Ανατολή παραμένουν αντιφατικά, ενώ οι διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός κατέληξαν σε αδιέξοδο, σύμφωνα με την εφημερίδα «Wall Street Journal».
Κανείς δεν μπορεί ακόμη να προεξοφλήσει την έκβαση, παρά τα πιθανά σενάρια που ήδη διαγράφονται, όπως μια ευρεία κλιμάκωση της σύγκρουσης με επίθεση στο νησί Χαργκ, τον «οικονομικό πνεύμονα» της Ισλαμικής Δημοκρατίας στον βόρειο Περσικό Κόλπο. Η ανατροπή του καθεστώτος της Τεχεράνης μοιάζει πάντως να απομακρύνεται σαν σενάριο.
Καρατομήσεις στο Πεντάγωνο
Οι απομακρύνσεις υψηλόβαθμων στελεχών του αμερικανικού στρατού εν μέσω του πολέμου συνεχίζονται, καθώς μετά τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού Ράντι Τζορτζ, ο οποίος απομακρύνθηκε με εντολή του υπουργού Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ, την πόρτα της εξόδου είδαν και δύο στρατηγοί. Ο λόγος της απομάκρυνσης του Τζορτζ δεν έχει γίνει γνωστός, ωστόσο, σύμφωνα με το αμερικανικό κανάλι CBS, πηγή με γνώση των εξελίξεων ανέφερε ότι ο Χέγκσεθ αναζητούσε πρόσωπο που θα μπορούσε να υλοποιήσει τόσο το δικό του όραμα όσο και εκείνο του ενοίκου του Λευκού Οίκου για τον αμερικανικό στρατό.
Στις αρχές του 2025 ο Αμερικανός πρόεδρος απέπεμψε χωρίς δικαιολογία τον Τσαρλς Μπράουν, τον επικεφαλής του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, τον οποίο αντικατέστησε με τον Νταν Κέιν. Εκτοτε έχουν αναγκαστεί να αποχωρήσουν από τα καθήκοντά τους οι αρχηγοί του πολεμικού ναυτικού, του λιμενικού, της υπηρεσίας κατασκοπείας NSA και πολλοί άλλοι, γεγονός που μπορεί να καταδεικνύει ρωγμές στο εσωτερικό των ΗΠΑ, με κορυφαίους αξιωματούχους να διαφωνούν πιθανώς με τις πολιτικές και στρατηγικές επιλογές του Τραμπ.
Κλιμάκωση με υψηλό ρίσκο
Με το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ η Τεχεράνη μετέφερε το βάρος της σύγκρουσης από το πεδίο της στρατιωτικής ισχύος στην καρδιά της παγκόσμιας οικονομίας. Οι επιπτώσεις είναι ήδη ορατές, με αναταράξεις στις αγορές ενέργειας και ευρύτερη οικονομική αβεβαιότητα που μεταφράζεται και σε πολιτικό κόστος για την Ουάσινγκτον. Παρότι το Ιράν δεν υπερέχει στρατιωτικά, η κίνηση αυτή του προσδίδει σημαντική διαπραγματευτική ισχύ.
Οι ΗΠΑ διαθέτουν τα μέσα να αποκαταστήσουν τη ναυσιπλοΐα, όμως μια τέτοια επιχείρηση ενέχει μεγάλο ρίσκο καθώς θα μπορούσε να ανοίξει έναν νέο κύκλο αντιπαράθεσης, δίνοντας στο Ιράν αφορμή για άμεση αντίδραση με αντίποινα σε παρόμοιους στόχους στο έδαφος των συμμάχων των ΗΠΑ στον Κόλπο. Σε ανάρτησή του στην προσωπική του πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης Truth Social, ο Αμερικανός πρόεδρος ανέφερε ότι «με λίγο περισσότερο χρόνο μπορούμε εύκολα να ανοίξουμε τα Στενά του Ορμούζ, να πάρουμε το πετρέλαιο και να κάνουμε περιουσία».
Επιπλέον, ο Τραμπ έχει απειλήσει στέλνοντας για ακόμη μία φορά απανωτά τελεσίγραφα ότι θα χρησιμοποιήσει το στρατιωτικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ «εξαλείφοντας ολοκληρωτικά όλους τους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, τις πετρελαιοπηγές και το νησί Χαργκ». Σε ένα τέτοιο σενάριο δεν μπορεί να αποκλειστεί ακόμη και η εμπλοκή χερσαίων αμερικανικών δυνάμεων αυξάνοντας τον κίνδυνο θανάτων Αμερικανών σε μάχες, κάτι που θα επιδείνωνε περαιτέρω το κλίμα δυσαρέσκειας για τον πόλεμο, που ούτως ή άλλως επικρατεί στις ΗΠΑ όπως προκύπτει δημοκοπικά.
Καθώς η σύγκρουση παρατείνεται, με την ιρανική αεράμυνα να καταρρίπτει αμερικανικό F-15, το πολιτικό βάρος για τον Τραμπ αυξάνεται, φέρνοντάς τον αντιμέτωπο με το ενδεχόμενο μιας συμφωνίας που θα μπορούσε να υπονομεύσει το προφίλ του ισχυρού ηγέτη που επιδιώκει να προβάλλει. Την ίδια στιγμή η Τεχεράνη διαμηνύει ότι δεν σκοπεύει να δεχτεί τους όρους των ΗΠΑ και Ισραήλ για διάλυση των υφιστάμενων πυρηνικών δυνατοτήτων, παράδοση εμπλουτισμένου ουρανίου, εγκατάλειψη του δικτύου περιφερειακών συμμάχων («πληρεξουσίων») και περιορισμούς στο πυραυλικό του πρόγραμμα μεταξύ άλλων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου