Τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τα μιμίδια με τον Τραμπ;
Πριν
ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανιστεί ως μεσσιανική φιγούρα με άμφια στα social
media, σε μια εικόνα δημιουργημένη από την τεχνητή νοημοσύνη- την οποία
μετά την κατακραυγή απέσυρε υποστηρίζοντας ότι δεν ήθελε να εμφανιστεί
ως Χριστός αλλά ως… γιατρός- ο μεγιστάνας είχε «γίνει»... Πάπας σ' ένα
άλλο παρόμοιο μιμίδι.
Πριν
από αυτό, είχε εμφανιστεί ως Ρόκι Μπαλμπόα, ο ήρωας του «Ρόκι»,
μελανιασμένος από τις γροθιές αλλά θριαμβευτής. Έπειτα έγινε ήρωας του
«Αποκάλυψη Τώρα», της εμβληματικής ταινίας του Κόπολα για τον πόλεμο στο
Βιετνάμ, ατενίζοντας μέσα από την ομίχλη της ζούγκλας. Όμως η τελευταία
ΑΙ μεταμόρφωσή του σε Ιησού, ήταν εκείνη που φαίνεται πως άγγιξε τα
όρια πυροδοτώντας αντιδράσεις ακόμη και μεταξύ των συμμάχων του.
Φαινομενικά,
αυτές οι ψηφιακές αναπαραστάσεις δεν δείχνουν να είναι κάτι περισσότερο
από υποπροϊόντα της διαδικτυακής βιομηχανίας παραγωγής περιεχομένου:
Κιτς, παράδοξο, υπερβολή, φαιδρότητα μερικές φορές, οπωσδήποτε
περιεχόμενο μιας χρήσης. Αλλά το να απορρίπτουμε συλλήβδην αυτό το
περιεχόμενο ως απλό τρολάρισμα ισοδυναμεί με παρερμηνεία μιας βαθύτερης
εξέλιξης στην πολιτική επικοινωνία, λένε οι ειδικοί. Μια απρόσμενη
μετατόπιση υπό την οποία το θέαμα, η τεχνολογία και η ιδεολογία
συγχωνεύονται δημιουργώντας μια ισχυρή πλατφόρμα νοηματοδότησης. Με άλλα
λόγια, αυτό που επιφανειακά μοιάζει να είναι μια ανοησία και μόνο, στη
πραγματικότητα γίνεται ολοένα και περισσότερο μια στρατηγική.
Η νέα γλώσσα της εξουσίας
«Τα μιμίδια είναι στην πραγματικότητα μέθοδοι οπτικής επικοινωνίας», εξηγεί στο CNN ο δημοσιογράφος τεχνολογίας Taylor Lorenz, συγγραφέας του βιβλίου Extremely Online: The Untold Story of Fame, Influence, and Power on the Internet. «Επιτρέπουν στους ανθρώπους να εισάγουν ιδέες στον πολιτισμικό διάλογο χωρίς να χρειάζεται να εκφράσουν απροκάλυπτα συγκεκριμένες ιδέες ή απόψεις», συμπληρώνει ο δημοσιογράφος.
Αυτή η προσέγγιση βοηθά ως ένα βαθμό στην εξήγηση του ακατάσχετου πολλαπλασιασμού των εικόνων του Τραμπ που παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη σε όλες τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης. Συχνά σουρεαλιστικές, υπερβολικές στα όρια το γκροτέσκ, σκόπιμα επιθετικές ή προσβλητικές, λειτουργούν λιγότερο σαν παραδοσιακή προπαγάνδα και περισσότερο σαν “πολιτισμική συντομογραφία”. Παρακάμπτουν την ορθολογική συζήτηση που είναι ταυτόσημη του πολιτικού διαλόγου και αγγίζουν άμεσα το συναίσθημα, την ταυτότητα, την αίσθηση του ανήκειν.[................................................]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου