Η ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ : Η δικτατορία 1967-1974 στη Θεσσαλονίκη

 

Η δικτατορία 1967-1974 στη Θεσσαλονίκη

Οι «ερυθροί ίπποι» και τα πράσινα άλογα της συμπρωτεύουσας

 

του Σπύρου Κουζινόπουλου

 

farosthermaikou.blogspot.com

 

Να θυμηθούμε, έτσι όπως συμπληρώθηκαν 59 χρόνια από την επέτειο του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967, ότι τα δεινά που προκάλεσε η δικτατορία της χούντας των συνταγματαρχών (1967-1974), παραμένουν έντονα χαραγμένα στη μνήμη του ελληνικού λαού. Και οι προσπάθειες κάποιων κέντρων να ξεθωριάσουν εκείνα τα ιστορικά γεγονότα και να μην διδάσκονται οι νεότερες γενιές γι’ αυτή τη μαύρη σελίδα της σύγχρονης ιστορίας του τόπου, πέφτουν στο κενό.

Η κατάργηση στοιχειωδών ελευθεριών, οι φυλακές, οι εξορίες και τα βασανιστήρια, ο πνευματικός και πολιτιστικός μεσαίωνας, αλλά και η τραγωδία που προκάλεσε το εγκληματικό πραξικόπημα στην Κύπρο, καταγράφουν το επτάχρονο δικτατορικό καθεστώς, ως μια από τις μελανότερες στιγμές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Το καθήκον της μνήμης επιβάλλει να αποτίουμε φόρο τιμής στους δολοφονημένους από τη χούντα αγωνιστές, εκείνους που τα βασανιστήρια, οι κακουχίες της φυλακής και της εξορίας έκοψαν πρόωρα το νήμα της ζωής τους. Να τιμάμε τους "ελεύθερους πολιορκημένους" του Πολυτεχνείου, τους εκατοντάδες που πέρασαν από τα ανακριτικά "χειρουργεία" της Ασφάλειας και της ΚΥΠ, τους χιλιάδες φυλακισμένους και εκτοπισμένους, και όσους καταδικάστηκαν από τα στρατοδικεία της χούντας. 

Δεν ήταν "κεραυνός εν αιθρία"

Να θυμηθούμε ότι η δικτατορία δεν ήταν "κεραυνός εν αιθρία" ή απλώς "η ανταρσία μιας ομάδας επίορκων αξιωματικών", όπως αποκλήθηκε. Αντίθετα, το καθεστώς των νικητών του εμφυλίου πολέμου έτρεφε στον κόρφο του το "αυγό του φιδιού" και λειτούργησε τελικά ως "εκκολαπτική μηχανή" του πραξικοπήματος.

Η νοοτροπία και η πολιτική της "Εθνικοφροσύνης" που συντηρούσε πάντα για ευνόητους λόγους τον "μπαμπούλα" του Κομμουνισμού, βοηθούσε τους αξιωματικούς που είχαν ροπή σε "ακραίες λύσεις" να κινούνται εύκολα μέσα στο Στρατό, την Αστυνομία και τη Χωροφυλακή. Με το τέλος του εμφύλιου πολέμου, συστηματοποιήθηκαν οι "φάκελοι" στην ασφάλεια, ώστε όλοι οι πολίτες να παρακολουθούνται. Και να διώκονται με διάφορους τρόπους, όχι μόνο οι οπαδοί της Αριστεράς, αλλά και κάθε άλλος δημοκρατικός πολίτης.

Οι εχθροί του Κοινοβουλευτισμού προβάλλοντας έντονα τον αντικομμουνισμό τους, εύκολα μπορούσαν να αναρριχηθούν σε όλες τις θέσεις. Πίσω απ' όλα αυτά, ο αμερικανικός παράγοντας ήταν αυτός που κινούσε την ελληνική πολιτική ζωή. Ο ψυχρός πόλεμος βρισκόταν στην κορύφωσή του, ενώ η Ουάσιγκτον θεωρούσε την Ελλάδα ότι ανήκει "δικαιωματικά" στην επιρροή της.
Με τη σειρά τους, οι διάφορες παρακρατικές οργανώσεις που βρίσκονταν σε ... "άνθηση" και ενισχύονταν από τον κρατικό μηχανισμό. Εκεί μέσα σ’ όλα αυτά, βρισκόταν η "φωλιά" της Χούντας.

H «πρόβα τζενεράλε» του 1961 [..............................] 

 

«Διαβάστε περισσότερα »