Anatole France(1844- 12 Οκτωβρίου 1924)
Ο θάνατος , σαν σήμερα, του Ανατόλ Φρανς, "πατριάρχη" της γαλλικής λογοτεχνίας
προκάλεσε παγκόσμια συγκίνηση. Ο βραβευμένος όμως με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, το 1921, στυλίστας πεζογράφος , δοκιμιογράφος και αρθρογράφος πρώτης γραμμής, μολονότι προοδευτικός στα γεράματά του (υπερασπίστηκε τον Ντρέιφους και δήλωνε συμπαθής προς το σοσιαλισμό), δεν τα πήγαινε καλά με τα κινήματα του μοντερνισμού των αρχών του εικοστού αιώνα, τα οποία αδυνατούσε να καταλάβει και πολύ συχνά χλεύαζε.
Οι σουρεαλιστές , σε μια πρωτοφανή επίδειξη της αποστροφής τους
προς τον νεκρό συγγραφέα , πρότειναν να πάρουν τη σορό του και να
την τοποθετήσουν σε ένα κουτί μαζί με τα παλιά αγαπημένα του βιβλία και να την πετάξουν στο Σηκουάνα. "Πεθαμένος, είπαν, αυτός ο άνδρας δεν πρέπει να
παράγει από δω και μπρος περισσότερη σκόνη".
Δε συμμεριζόμαστε την άποψη που είχαν οι ρηξικέλευθοι καλλιτέχνες εκείνης της
εποχής για τον Ανατόλ Φρανς. Ο Χρόνος έδειξε ότι ορισμένα από τα βιβλία του
εξακολουθούν να αντιστέκονται στην ακαταμάχητη φθορά του, όπως τα "Οι θεοί διψούν",
" Η ψησταριά της βασίλισσας Πεντόκ" και "Το έγκλημα του Σιλβέστρου Μπονάρ".
Αντίθετα, τά έργα ορισμένων από τους αδυσώπητους επικριτές του, που τόσο θόρυβο παρήγαγαγαν, είναι θαμμένα κάτω από τόνους σκόνης. Για να πληρωθεί το ρήμα: "Μηδένα προ του τέλους... κακάριζε!"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου