Η (ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΙΚΗ) ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ
(1ος-2ος αι.)

Τίπτε μάτην γοόωντες εμώ παραμίμνετε τύμβωι;
ουδέν έχω θρήνων άξιον εν φθιμένοις.
λήγε γόων και παύε, πόσις, και , παίδες εμείο,
χαίρετε και μνήμην 'σώζετ' Αμαζονίης.

Η. Βecby, "Anthologia Graeca". Muenchen. 1962.

Γιατί χάνετε άδικα το χρόνο σας
θρηνώντας δίπλα στον τάφο μου;
Ανάμεσα πια στους νεκρούς δεν έχω τίποτε
που να αξίζει τους θρήνους σας.
Άντρα , σταμάτα πια να με θρηνείς,
κι εσείς , παιδιά μου, να χαίρεστε τη ζωή
και να φυλάτε στη μνήμη σας την Αμαζονία .