Ο σουρεαλισμός στα δημόσια οικονομικά από τους μαθητευόμενους μάγους μας: στο πρόγραμμα δημόσιου δανεισμού για το 2026 είναι εγγεγραμμένα 13 δισ., δηλαδή όσα πάμε να αποπληρώσουμε πρόωρα . Αυτό σημαίνει ότι αποπληρώνουμε τώρα πρόωρα παλαιά δάνεια που έχουν επιτόκιο 1,5%, αλλά παίρνουμε καινούρια δάνεια με ...4%! Και πανηγυρίζουμε. Φασκελοκουκούλωστα!...
Διαλεκτική αποδόμηση των "τριών επιχειρημάτων" του Βορίδη για την απόρριψη της πρότασης μομφής για το έγκλημα των Τεμπών: 1.Το Ευρωκοινοβούλιο στράφηκε κατά της κυβέρνησης λόγω της αριθμητικής υπεροπλίας της κεντροαριστεράς. 2. Η κυβέρνηση βάλλεται από επιχειρηματικά συμφέροντα.3.Δεν υπάρχει κανένα νέο στοιχείο που να δικαιολογεί τη μομφή προς την κυβέρνηση.
Η ταινία είναι βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα. Η
υπόθεση του κατηγορούμενου που αθωώθηκε με τη βοήθεια του δημόσιου
κατήγορου είχε δημοσιευτεί στο περιοδικό Reader's Digest, σε μορφή
διηγήματος και με έντονο το στοιχείο της μυθοπλασίας .Η ταινία
προτάθηκε για Όσκαρ καλύτερου Σεναρίου και συμμετείχε και στο Φεστιβάλ
των Καννών.
Το μεγάλο κατηγορώ (πρωτότυπος τίτλος: Boomerang) γνωστό και ως Ο ένας ήταν προδότης είναι δικαστικό δράμα παραγωγής 1947 σε σκηνοθεσία Ελία Καζάν. Πρωταγωνιστούν οι Ντέινα Άντριους, Τζέιν Γουάιατ, Τζέι Λι Κομπ, Άρθουρ Κένεντι και Καρλ Μάλντεν.
Σικελία: Το κολοσσιαίο άγαλμα του Τελαμώνα* φυλάει ξανά τον Ναό του Δία μετά από 2.500 χρόνια
~3 λεπτά
Ένα γιγαντιαίο, αρχαιοελληνικό άγαλμα ηλικίας, περίπου 2.500
ετών, αποκαταστάθηκε και επέστρεψε στην Κοιλάδα των Ναών της Σικελίας,
έναν αρχαιολογικό χώρο που ο ποιητής Πίνδαρος είχε αποκαλέσει κάποτε
«την ωραιότερη πόλη των θνητών».
Το άγαλμα, ύψους 8
μέτρων, εικονίζει τον Τελαμώνα και κάποτε στήριζε τον δωρικό ναό του
Δία, σε μια περιοχή που οι ιστορικοί τέχνης θεωρούν ότι είναι η
σημαντικότερη στον κόσμο όσον αφορά την αρχαιοελληνική τέχνη, εκτός της
ίδιας της Ελλάδας.
«Ο Τελαμώνας θα γίνει (…) ο νέος διεθνής πρεσβευτής ενός αρχαιολογικού χώρου που δεν έχει ισάξιό του πουθενά στον κόσμο», είπε ο σύμβουλος πολιτιστικής κληρονομιάς της Σικελίας Φραντσέσκο Πάολο Σκαρπινάτο.
Χρειάστηκαν 20 χρόνια προσεκτικής
αποκατάστασης του κολοσσιαίου αγάλματος μέχρι να επιστρέψει ο Τελαμώνας
ξανά στη θέση του, ως φύλακας του ναού. Στην αρχαιότητα, αυτό το
γιγαντιαίο άγαλμα ήταν ένα από τα πολλά που αποτελούσαν αναπόσπαστο
μέρος της δομής του κτιρίου. Οι ειδικοί επανένωσαν 90 θραύσματα του 5ου
π.Χ. αιώνα που είχαν βρεθεί σε αρχαιολογικές ανασκαφές πριν από περίπου
έναν αιώνα, όπως ανέφεραν οι τοπικές αρχές.
Ο Ναός
του Δία χτίστηκε για να τιμηθεί μια νίκη του Ακράγαντα (σημερινό
Αγκριτζέντο) επί των Καρχηδονίων αλλά καταστράφηκε από σεισμό το 1401.
Τον 18ο αιώνα ο χώρος λεηλατήθηκε και ορισμένα τμήματα του κτιρίου
χρησιμοποιήθηκαν για να κατασκευαστεί μια αποβάθρα στο γειτονικό Πόρτο
Εμπέντοκλε.
Από τον 19ο αιώνα, όταν οι ειδικοί βρήκαν
τυχαία ό,τι είχε απομείνει από τα αγάλματα του Τελαμώνα, ο ναός
προσέλκυσε την προσοχή λογίων που ήταν αποφασισμένοι να ανακαλύψουν τα
θαμμένα μυστικά του.
Η Κοιλάδα των Ναών έχει ενταχθεί από το 1997 στον Κατάλογο
Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και σήμερα είναι κορυφαίος
τουριστικός προορισμός. Το 2023 υποδέχτηκε πάνω από 1 εκατομμύριο
επισκέπτες, σύμφωνα με τον Σκαρπινάτο.
Ο πρόεδρος της
Σικελίας Ρενάτο Σκιφάνι ανακοίνωσε ότι ο Ναός του Δία πρόκειται να
αποκατασταθεί σύντομα, καθώς για το 2025 στον Ακράγαντα έχει ανακηρυχθεί
πολιτιστική πρωτεύουσα της Ιταλίας. Ο Τελαμώνας θα είναι στο επίκεντρο
των εορταστικών εκδηλώσεων και οι τοπικές αρχές υπόσχονται «ένα έργο
επαυξημένης πραγματικότητας, ακόμη και ειδικό φωτισμό για να
ενθαρρύνουμε τις νυχτερινές επισκέψεις (…) και να προωθήσουμε αυτό το
εντυπωσιακό έργο διεθνώς», όπως είπε ο Σκαρπινάτο.
Ο Τελαμών ήταν ήρωας της ελληνικής μυθολογίας από την
Αίγινα. Ήταν γιος του Αιακού και της Γλαύκης ή της Ενδηίδας αντίστοιχα,
αδελφός του Πηλέα, της Αλκιμάχης και του Φώκου.:=>Βικιπαίδεια
«Λούνα Παρκ» του Φόλκερ Κούτσερ και «Οι ανεπιθύμητοι νεκροί» του Κρις
Λόιντ (κριτική) – Αστυνομικές ίντριγκες, από τη Βαϊμάρη στο παραδομένο
Παρίσι
Μια από τις πιο δημοφιλείς τάσεις του
σύγχρονου αστυνομικού μυθιστορήματος είναι τα ιστορικά crime fiction που
διαδραματίζονται στο Μεσοπόλεμο και στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Άλλα
γράφονται από Γερμανούς συγγραφείς και άλλα από Ευρωπαίους ιστορικούς
που μελετούν τις κοινωνικές και πολιτικές συγκυρίες που επικρατούσαν
στην Ευρώπη μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, τον επονομαζόμενο Μεγάλο
Πόλεμο.
Το αναγνωστικό κοινό φαίνεται ότι τρέφει
μια αχόρταγη μανία για την εύθραυστη Δημοκρατία της Βαϊμάρης και για το
πώς η κατάρρευσή της άνοιξε τις θύρες στον εθνικοσοσιαλισμό του Αδόλφου
Χίτλερ. Το Λούνα Παρκ
(μτφρ. Δέσποινα Κανελλοπούλου, εκδ. Διόπτρα), το έκτο βιβλίο του Φόλκερ
Κούτσερ, περιγράφει την περίοδο της ανάληψης της εξουσίας από το
Εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό Εργατικό Κόμμα και τη δικτατορική
διακυβέρνηση που επέβαλε ο Χίτλερ με τη βοήθεια των Ταγμάτων Εφόδου
(SA), μια περίοδο κατά την οποία κανείς δεν ένιωθε πλέον ασφαλής, αν δεν
ήταν μέλος του ναζιστικού κόμματος.
Στο δεύτερο βιβλίο του αφιερώματος, τους Ανεπιθύμητους Νεκρούς
(μτφρ. Βασίλης Κονυόπουλος, εκδ. Μεταίχμιο) του Ουαλού Κρις Λόιντ, θα
παρακολουθήσουμε τον πανικό των Γάλλων όταν άρχισε η κατάληψη της χώρας
τους από τις δυνάμεις της Βέρμαχτ. Ο ήρωας του Lloyd, ο επιθεωρητής Εμίλ
Ζιράλ, είναι βετεράνος του Πρώτου Πολέμου, και μέσω των αναμνήσεών του,
θα πάρουμε μια ιδέα της φρίκης του Μεγάλου Πολέμου ο οποίος στιγμάτισε
ανεξίτηλα τους στρατιώτες αλλά και τους απλούς πολίτες που έζησαν για
πρώτη φορά ένα τέτοιο γενικευμένο μακελειό.
«Λούνα Παρκ», του Φόλκερ Κούτσερ (μτφρ. Δέσποινα Κανελλοπούλου, εκδ. Διόπτρα)
«Βερολίνο, 1931. Κάτω από μια
σιδηροδρομική γέφυρα εντοπίζεται νεκρός ένας άντρας, ενώ δίπλα του είναι
γραμμένο ένα κομμουνιστικό σύνθημα. Στον τόπο του εγκλήματος, ο
αστυνόμος Γκέρεον Ρατ συναντά τον πρώην συνάδελφό του Ράινχολντ Γκρεφ, ο
οποίος εργάζεται πλέον για την Γκεστάπο. Ενώ ο Γκρεφ θεωρεί δεδομένο
ότι πρόκειται για δολοφονία με πολιτικά κίνητρα, οι έρευνες του Ρατ
κινούνται προς άλλη κατεύθυνση.
Συνδικάτο του εγκλήματος
Έτσι, ανακαλύπτει ότι το έγκλημα
συνδέεται με ένα εξαρθρωμένο συνδικάτο του εγκλήματος, το οποίο
συνεχίζει τη δράση του καμουφλαρισμένο σε τάγμα της γερμανικής
παραστρατιωτικής οργάνωσης SA. Όταν βρίσκεται και δεύτερος φαιοχίτωνας
ξυλοδαρμένος μέχρι θανάτου, όλα παραπέμπουν σε φόνους κατά συρροή.
Στη διάρκεια των ερευνών, το πολιτικό
σκηνικό γίνεται όλο και πιο εκρηκτικό: Η σύζυγος του Γκέρεον Ρατ
καταλήγει στα κρατητήρια των SA, και ο αστυνόμος εγκλωβίζεται σε μια
δίνη καταιγιστικών εξελίξεων, που τον οδηγεί σε συνθήκες ασφυκτικής
πίεσης: Πρέπει να διαπράξει ο ίδιος μια δολοφονία. Θα υποκύψει στον
εκβιασμό;»
O Φόλκερ Κούτσερ, Γερμανός συγγραφέας και
δημοσιογράφος, γεννήθηκε το 1962 στο Λίντλαρ της Κολονίας. Μετά τις
σπουδές του στη Γερμανική Φιλολογία, τη Φιλοσοφία και την Ιστορία,
εργάστηκε ως συντάκτης στον ημερήσιο Τύπο, ενώ σύντομα έγραψε και το
πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα. Σήμερα ζει στην Κολονία και ασχολείται
αποκλειστικά με τη συγγραφή. Από τις εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν τα
βιβλία της σειράς με πρωταγωνιστή τον Γκέρεον Ρατ, Το βρεγμένο ψάρι,
Βωβός θάνατος, Ένας γκάνγκστερ στο Βερολίνο, Υπόθεση πατρίδα και
Επιχείρηση Άλμπεριχ.
Ήδη από το πρώτο βιβλίο του Κούτσερ, το Βρεγμένο Ψάρι,
αντιληφθήκαμε ότι ο επιθεωρητής Γκέρεον Ρατ δεν είναι το πρότυπο του
ιδεολόγου και ηθικού εκπροσώπου του νόμου που απαντάται συνήθως στο
αστυνομικό genre. Εκτός από συμφεροντολόγος και βολεψάκιας, ακολουθεί τη
μέθοδο της στρουθοκαμήλου προσπαθώντας και να αποφύγει την
πραγματικότητα.
Αλλά στη Γερμανία του 1934 η αποφυγή
σαφούς πολιτικής θέσης είναι μια πολυτέλεια υπό εξαφάνιση. Έτσι, όταν ο
Ρατ αναλαμβάνει την έρευνα της δολοφονίας ενός μέλους της
παραστρατιωτικής οργάνωσης SA, γρήγορα αντιλαμβάνεται ότι η υποχρεωτική
συνεργασία του με τους άντρες της Κρατικής Μυστικής Ασφάλειας μόνο
προβλήματα θα του δημιουργήσει.
Τα Τάγματα Εφόδου
Οι
τελευταίοι είναι σίγουροι ότι οι δολοφόνοι είναι κομμουνιστές, ο Ρατ
όμως ανακαλύπτει στοιχεία της συνεργασίας των Ταγμάτων Εφόδου με μια τις
παλαιότερες συμμορίες του Βερολίνου, τους Πειρατές του Βορρά. Η
κατάσταση θα σοβαρέψει περισσότερο όταν άλλο ένα μέλος των Ταγμάτων
Εφόδου, ένας στρατονόμος αυτή τη φορά, θα βρεθεί ξυλοκοπημένος μέχρι
θανάτου.
Για να παρακολουθήσει κανείς την εξέλιξη της ιστορίας, βοηθάει να
έχει μερικές στοιχειώδεις γνώσεις των όσων συνέβαιναν στη Γερμανία τη
διετία 1933-1934.
Παράλληλα με τις έρευνες του Γκέρεον
Ρατ, στην πλοκή ιστορία υπεισέρχονται οι περιπέτειες της συζύγου του,
της Τσάρλι, η οποία δεν συμφωνεί με την πολιτική απάθεια του Ρατ. Εκτός
των άλλων, διαφωνούν με την απαίτηση του Φρίτσε, του υιοθετημένου έφηβου
γιου τους, να εγγραφεί στην εθνικοσοσιαλιστική νεολαία.
Για να παρακολουθήσει κανείς την εξέλιξη
της ιστορίας, βοηθάει να έχει μερικές στοιχειώδεις γνώσεις των όσων
συνέβαιναν στη Γερμανία τη διετία 1933-1934. Ή αλλιώς να ασχοληθεί
αποκλειστικά με το αστυνομικό γρίφο. Ο όγκος του βιβλίου (788 σελίδες)
το κάνει δύσκολο ανάγνωσμα, αλλά τεκμηριωμένο ιστορικά και χορταστικό.
Να ενημερώσω τους φανατικούς θαυμαστές του Γκέρεον Ρατ ότι στη Γερμανία
κυκλοφορεί ήδη το δέκατο βιβλίο της σειράς.
«Παρίσι, Παρασκευή, 14 Ιουνίου 1940. Η
μέρα που οι Ναζί μπαίνουν στο Παρίσι, και γίνονται πρωτοσέλιδη είδηση
ανά την υφήλιο. Ο αστυνομικός Εντί Ζιράλ, επιζήσας του Α΄ Παγκόσμιου
Πόλεμου, παρακολουθεί τον κόσμο του να αλλάζει για πάντα, ανήμπορος να
ελέγξει τη φρικιαστική τροχιά που έχει αρχίσει να διαγράφει η νέα
πραγματικότητα.
Υπάρχει όμως κάτι που μπορεί να κάνει:
να βρει τον υπεύθυνο για τη δολοφονία τεσσάρων προσφύγων - των
ανεπιθύμητων νεκρών, για τους οποίους κανείς δεν νοιάζεται, κανείς δεν
προβάλλει αξιώσεις. Για να καταφέρει να βρει τον ένοχο, πρέπει να
κινηθεί προσεκτικά μεταξύ των δυνάμεων της Κατοχής και Αντίστασης,
μεταξύ αλήθειας και ψέματος, μεταξύ του άντρα που είναι και του άντρα
που ήταν κάποτε. Ταυτόχρονα, αν θέλει να επιβιώσει, πρέπει να γίνει
κάποιος άλλος από την αρχή».
Σύνδρομο Μετατραυματικού Στρες
Ο Εντί Ζιράλ είναι βετεράνος του Μεγάλου
Πολέμου, ένας αστυνομικός που κουβαλάει το Σύνδρομο Μετατραυματικού
Στρες (PTSD) των χαρακωμάτων του Βερντέν. Έτσι, τη 14η Μαΐου του 1940,
τη μέρα που τα γερμανικά στρατεύματα καταλαμβάνουν αμαχητί το Παρίσι,
όταν σε ένα σιδηροδρομικό βαγόνι βρίσκονται τα πτώματα τεσσάρων αντρών
που έχουν πεθάνει από ένα χημικό αέριο που χρησιμοποιούνταν στον Πρώτο
Πόλεμο, ο Ζιράλ επαναλαμβάνει το αποτρόπαιο τελετουργικό του: παίζει
ρώσικη ρουλέτα με μια σφαίρα που κουβαλάει από τα χαρακώματα.
Αφού σπούδασε ισπανικά και γαλλικά ο Κρις Λόιντ
έζησε για είκοσι περίπου χρόνια στην Καταλονία, κυρίως στη Βαρκελώνη.
Έχει επίσης ζήσει στο Μπιλμπάο και στη Μαδρίτη. Σήμερα ζει στην πατρίδα
του, την Ουαλία, και εργάζεται ως μεταφραστής. Εκτός από τη σειρά με τον
Eddie Giral, γράφει και τη σειρά με την Elisenda Domenech, η οποία
διαδραματίζεται στην Καταλονία.
Η διοίκηση της Βέρμαχτ θέλει να
εξευτελίσει και να αδρανοποιήσει την αστυνομία του Παρισιού, αλλά ο
Ζιράλ που είναι πάνω απ’ όλα ένας ευσυνείδητος αστυνομικός, με τα
πενιχρά μέσα που διαθέτει βρίσκει ότι οι νεκροί στο βαγόνι ήταν
πρόσφυγες από την Πολωνία. Ο ένας μάλιστα προερχόταν από μια πόλη με το
δυσπρόφερτο όνομα Μπίντγκοστς.
Εκείνες
τις πρώτες μέρες της γερμανικής κατοχής, αρκετοί Παριζιάνοι έθεταν
τέλος στη ζωή τους, μη μπορώντας να ανεχτούν την υποδούλωση της χώρας
τους. Ωστόσο, ο άντρας που πηδάει από ένα μπαλκόνι σφίγγοντας στην
αγκαλιά του το μικρό του γιο δεν είναι Παριζιάνος. Είναι κι αυτός
Πολωνός πρόσφυγας από το Μπίντγκοστς. Η περίεργη αυτή σύμπτωση ενισχύει
το πείσμα του Ζιράλ να βρει τους δολοφόνους.
Με αφορμή τους φόνους των Πολωνών, ο συγγραφέας σχολιάζει όσους
συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς στο κατοχικό Παρίσι, την
κυβέρνηση-μαριονέτα του Βισύ.
Παρότι η γερμανική διοίκηση αναθέτει
στον γαλλομαθή ταγματάρχη Χοχστέτερ να συνεργαστεί με την παριζιάνικη
Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών, ο Ζιράλ βρίσκει τρόπους να συνεχίσει
τις έρευνές τους – όταν δεν δουλεύει στην πόρτα ενός τζαζ κλαμπ της
πόλης, για να ενισχύσει τον πενιχρό μισθό του.
Σκοτεινό παρελθόν
Και τα καταφέρνει τελικά, μετά από 500
σελίδες γεμάτες έρευνες, σαρκαστικά σχόλια εις βάρος των Γερμανών και
καταβύθιση στο σκοτεινό παρελθόν του. Με αφορμή τους φόνους των Πολωνών,
ο συγγραφέας σχολιάζει όσους συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς στο
κατοχικό Παρίσι, την κυβέρνηση-μαριονέτα του Βισύ, την αδυναμία του τότε
κόσμου να φανταστεί τις μεθόδους μαζικής εξόντωσης που εφάρμοζε η
Γερμανία.
Και απ’ ό,τι φαίνεται, σκοπεύει να
συνεχίσει τη σειρά με ήρωα τον Εντί Ζιράλ, αφού σύντομα θα κυκλοφορήσει
το δεύτερο βιβλίο της σειράς, με τίτλο Paris Requiem. Ο Ουαλός Κρις
Λόιντ γράφει και μια δεύτερη σειρά αστυνομικών βιβλίων με ηρωίδα μια
Καταλανή αστυνομικό στην πόλη Τζιρόνα.
* Η ΧΙΛΝΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ είναι
συγγραφέας και μεταφράστρια. Τελευταίο της βιβλίο το αστυνομικό
μυθιστόρημα «Ένοχος μέχρι αποδείξεως του εναντίου» (εκδ. Μεταίχμιο).
Το
θέρεμιν είναι ένα ηλεκτρονικό μουσικό όργανο που εφευρέθηκε το 1920.
Είναι το μόνο μουσικό όργανο το οποίο μπορεί να παιχτεί μακρόθεν, δηλ.
«στον αέρα», χωρίς να αγγίζεται από τον ερμηνευτή —του οποίου το παίξιμο
μοιάζει με «εναέρια γλυπτική»— και γι' αυτόν το λόγο είναι εξαιρετικά
δύσκολο.
Theremin: Ο πρόγονος του συνθεσάιζερ | Rock Attitude
Rock Attitude Team
5–6 λεπτά
Το Theremin (αλλιώς θερεμίνη, αρχικά αιθερόφωνο) είναι ένα
ηλεκτρονικό μουσικό όργανο που εφευρέθηκε το 1920. Είναι το μόνο μουσικό
όργανο το οποίο μπορεί να παιχτεί μακρόθεν, δηλαδή «στον αέρα», χωρίς
να αγγίζεται από τον ερμηνευτή —του οποίου το παίξιμο μοιάζει με
«εναέρια γλυπτική»— και γι’ αυτόν το λόγο είναι εξαιρετικά δύσκολο.
Το όνομά του το πήρε από τον εφευρέτη του, τον Ρώσο Λεβ Τερμέν, o oποίος μεταβαίνοντας στις ΗΠΑ άλλαξε το όνομά του σε Λέον Θέρεμιν (Léon Theremin).
Σύγχρονο Theremin
Ιστορία
Η εφεύρεση του οργάνου έγινε συμπτωματικά. Το 1919 ο Θέρεμιν δούλευε
σε ένα εργαστήριο και ασχολείτο με τη μέτρηση της πυκνότητας των αερίων.
Κάποια στιγμή, το πλησίασμα του χεριού του στο μηχάνημα είχε ως
αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός ήχου που έμοιαζε με σφύριγμα. Ο Θέρεμιν
παρατήρησε πως η απομάκρυνση και το πλησίασμα της παλάμης του από το
μετρητή παρήγαγε ήχους σε διαφορετικό τονικό ύψος, ανάλογα με την
απόσταση. Με βάση αυτή την ανακάλυψη προχώρησε στην κατασκευή του
οργάνου, το οποίο παρουσιάστηκε ως «αυτοτελές» μουσικό όργανο το 1928
Η συσκευή προκάλεσε το έντονο ενδιαφέρον του γίγαντα των
οπτικοακουστικών μέσων RCA (Radio Corporation of America). H εταιρεία,
που πίστευε ότι η εφεύρεση του Λέον Θέρεμιν μπορούσε να μπει σε κάθε
σπίτι, αντικαθιστώντας το κυρίαρχο πιάνο, του πρόσφερε το 1929 συμβόλαιο
αξίας 100.000 δολαρίων —ποσό τεράστιο για τα μέτρα της εποχής. Το
Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς τα πρώτα όργανα βγήκαν στην αγορά, με τιμή
πώλησης 220 δολάρια, αλλά η RCA λίγο αργότερα διέκοψε την παραγωγή, αφού
στο μεταξύ είχε ξεσπάσει η μεγάλη οικονομική κρίση.
Αρχές λειτουργίας
Η θερεμίνη είναι ένα κουτί από το οποίο προεξέχουν δύο κεραίες που
δημιουργούν ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο. Με την κίνηση του χεριού του
ανάμεσα στις κεραίες και το ηλεκτρικό δυναμικό του σώματός του, ο
μουσικός επιδρά στο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο. Οι μεταβολές αυτές του
ηλεκτρομαγνητικού πεδίου αναγνωρίζονται, ενισχύονται και αναπαράγονται
από τις κεραίες ως ήχος.
Η διάδοσή του
Clara Rockmore
Παρόλο που το θέρεμιν αποτέλεσε από πολλές απόψεις «τομή» στην
ιστορία της κατασκευής μουσικών οργάνων και ηγετικές μορφές της μουσικής
πρωτοπορίας (Τζων Κέιτζ, Εντγκάρ Βαρέζ το χαρακτήρισαν ως «το όργανο
του αιώνα» η χρήση του παρέμεινε αρχικά περιορισμένη. Με λίγες
εξαιρέσεις, δε βρήκε ιδιαίτερη απήχηση στο χώρο της λόγιας μουσικής της
εποχής.
Χρησιμοποιήθηκε κατά κύριο λόγο σε κινηματογραφικές ταινίες, ιδίως σε
σκηνές αγωνίας, φόβου, απόγνωσης και συχνά σε φιλμ επιστημονικής
φαντασίας ή με «διαστημική» θεματολογία καθώς και στην ηλεκτρονική ποπ
μουσική. Μερικές από τις ταινίες που το θέρεμιν χρησιμοποιήθηκε στη
μουσική – ηχητική τους επένδυση είναι οι: The Bride of Frankenstein (H νύφη του Φρανκενστάιν, 1935) του Τζέημς Γουέηλ, Νύχτα αγωνίας (1945) του Χίτσκοκ, The Day the Earth Stood Still (Όταν η Γη σταματήσει, 1951) του Ρόμπερτ Γουάιζ, It Came from Outer Space (1953) του Τζακ Άρνολντ, Ed Wood (1994) και Mars Attacks! (1996) του Τιμ Μπάρτον και Μπάτμαν για πάντα (1995) του Τζόελ Σουμάχερ.
Ευρύτερα γνωστό στο χώρο της μουσικής έγινε τη δεκαετία του ’90. Το θέρεμιν ενέπνευσε συγκροτήματα όπως τους Rolling Stones, Led Zeppelin, Beach Boys, Pixies, Placebo, Portishead και Radiohead.
Στους σημαντικούς ερμηνευτές του οργάνου περιλαμβάνονται οι Δρ. Σάμιουελ Χόφμαν (Dr. Samuel J. Hoffman, 1903-1967, η Λύντια Καβίνα (γενν. Μόσχα, 1967), μικρανηψιά του Λ. Θέρεμιν και η αυστριακής καταγωγής Νεοϋορκέζα Ντόριτ Κράυσλερ (Dorit Chrysler, γενν. Γκρατς, 1973).
Καιρός: «Ακραία θερμή εισβολή» για την
εποχή από την Κυριακή - Πού θα φτάσει η θερμοκρασία τους... 30 βαθμούς
Κελσίου
~2 λεπτά
Προ των πυλών βρίσκεται θερμή εισβολή καθώς σύμφωνα με νεότερα
προγνωστικά στοιχεία του meteo.gr / Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, η
ατμοσφαιρική κυκλοφορία πάνω από την Ευρώπη τις επόμενες ημέρες
θα ευνοήσει την μεταφορά ακραία θερμών για την εποχή αερίων μαζών από
την Αφρική προς την Ανατολική Ευρώπη και την χώρα μας με την κορύφωση να
αναμένεται το τρίημερο Κυριακή 31/03 – Τρίτη 02/04.
Χρησιμοποιώντας την απόκλιση της θερμοκρασίας στο ισοβαρικό επίπεδο
των 850 hPa (περίπου 1500 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας),
επίπεδο που χρησιμοποιούμε για την παρακολούθηση τον αερίων μαζών, οι
αέριες μάζες πάνω από τμήματα της Ανατολικής Ευρώπης αναμένεται να είναι
έως και 17-18 βαθμούς Κελσίου υψηλότερες από τα κανονικά για την εποχή
επίπεδα.
Όπως διακρίνεται και στο παρακάτω γράφημα, όπου εστιάζουμε στην
περιοχή μας, παρατήρουμε ότι το απόγευμα της Δευτέρας 01/04 οι αέριες
μάζες πάνω από την χώρα μας θα είναι έως και 15-16 βαθμούς Κελσίου
υψηλότερες από τα κανονικά για την εποχή επίπεδα. Αξίζει να τονίσουμε
ότι οι θερμοκρασίες στην επιφάνεια και το πόσο ψηλά θα φτάσουν εξαρτάται
από πολλούς παράγοντες, όπως για παράδειγμα η νεφοκάλυψη και ο άνεμος,
ωστόσο με τα σημερινά δεδομένα η θερμοκρασία στο ξεκίνημα της ερχόμενης
εβδομάδας είναι πιθανό να πλησιάσει ή ακόμα και να ξεπεράσει τους 30
βαθμούς Κελσίου σε τμήματα της ηπειρωτικής χώρας.
Τα σκυλιά
έχουν την ικανότητα να καταλαβαίνουν πως ορισμένες λέξεις αναφέρονται σε
αντικείμενα με έναν τρόπο που είναι παρόμοιος με αυτόν των ανθρώπων,
ανακάλυψε μια μικρή μελέτη
των εγκεφαλικών κυμάτων στα σκυλιά, δίνοντας μια εικόνα για τον τρόπο
με τον οποίο λειτουργεί το μυαλό των καλύτερων φίλων του ανθρώπου.
Το ότι οι τετράποδοι σύντροφοί μας έχουν την ικανότητα να
αναγνωρίζουν λέξεις που οδηγούν σε πράξεις δεν αποτελεί έκπληξη για τους
ιδιοκτήτες σκύλων, που λένε στα κατοικίδιά τους «κάθισε» ή «φέρε».
Ωστόσο η μελέτη, που ανέλυσε την εγκεφαλική δραστηριότητα σε 18
σκυλιά, παρείχε αποδεικτικά στοιχεία ότι αυτά μπορούν να ενεργοποιήσουν
την ανάμνηση ενός αντικειμένου όταν ακούνε το όνομά του. Η μελέτη
πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Λόραντ Έτβες (Eötvös Lorand
University) στη Βουδαπέστη και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό
Current Biology.
«Υπάρχει μια μακρά διαμάχη σχετικά με την ικανότητα ζώων, πλην του
ανθρώπου, να καταλαβαίνουν σε τι αναφέρονται διάφορες λέξεις, την
αναφορική επικοινωνία», δήλωσε η Μαριάνα Μπόρος, από τους συντάκτες της
έρευνας.
«Ενώ υπάρχουν συμπεριφορικές μελέτες, αυτές αφορούσαν πάντοτε
εξαιρετικές περιπτώσεις. Η μελέτη μας είναι η πρώτη όπου ισχυριζόμαστε
πως αυτή είναι μια ικανότητα που ισχύει για όλο το είδος».
Στη διάρκεια της μελέτης, ιδιοκτήτες σκύλων πρόφεραν λέξεις για
αντικείμενα που γνώριζαν τα κατοικίδιά τους. Στη συνέχεια, σε ορισμένες
περιπτώσεις έδειχναν στο σκυλί ένα αντικείμενο που ταίριαζε με τη λέξη,
ενώ σε άλλες περιπτώσεις το αντικείμενο δεν ταίριαζε με τη λέξη.
Τα αποτελέσματα έδειξαν πως τα μοντέλα στο μυαλό των σκύλων, όταν οι
λέξεις ταιριάζουν με τα αντικείμενα, είναι διαφορετικά σε σχέση με την
περίπτωση που δεν ταιριάζουν. Αυτό είναι παρόμοιο με εκείνο που
παρατηρείται στους ανθρώπους.
«Τα σκυλιά μπορούν να καταλάβουν πως οι λέξεις σημαίνουν πράγματα…
Άρα ενεργοποιούν νοητικές αναπαραστάσεις και συνδέουν το νόημα της λέξης
με μια νοητική αναπαράσταση και όχι απλώς με το γενικό πλαίσιο», είπε η
Μπόρος.
Οι ερευνητές σχεδιάζουν να εξετάσουν αν αυτή η ικανότητα κατανόησης
της αναφορικής επικοινωνίας ισχύει ειδικά για τα σκυλιά ή μπορεί να
υπάρχει επίσης και σε άλλα θηλαστικά.
2.Researchers at Eötvös Loránd University, Hungary, find a human N400-like semantic mismatch effect in dogs’ ERPs to objects primed with matching or mismatching object words, revealing that object words can evoke mental representations of the referred objects in dogs. The referential understanding of object words is thus not a distinctive feature of the human language faculty.
Όπως
αναφέρει η αξιωματική αντιπολίτευση, «η αδιανόητη ευκολία με την οποία
εκστομίζει ψέματα ο κύριος Κώστας Καραμανλής είναι χαρακτηριστικό όχι
μόνο του ιδίου, αλλά και της κυβέρνησης του.
Παρασυρόμενος
προφανώς από την «αποθέωση» που γνώρισε από τους υπόλοιπους βουλευτές
της Νέας Δημοκρατίας για την ντροπιαστική του ομιλία στο κοινοβούλιο,
σήμερα σε τηλεοπτική του συνέντευξη συνέχισε να αρνείται τις τεράστιες
ευθύνες του για το έγκλημα των Τεμπών».
Ο ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ
υπογραμμίζει ότι ο Κώστας Καραμανλής «έφτασε μάλιστα στο σημείο να
υποστηρίξει ψευδέστατα πως δεν είχε καμία προειδοποίηση για ατυχήματα!
Ζήτησε μάλιστα στον αέρα να του φέρουν «ένα χαρτί, ένα χαρτί, που να
λέει πως εμείς προειδοποιούμε πως θα γίνει ένα τέτοιο μεγάλο ατύχημα».
Κι αφού το ζήτησε ο πρώην Υπουργός και νυν βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, εμείς οφείλουμε να του το δώσουμε.
Παραθέτουμε
το βίντεο της συνέντευξης του, αλλά και της απάντησης που έλαβε από την
υποψήφια Ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ, Δώρα Αυγέρη, καθώς και το σχετικό
έγγραφο».
Ο Γιώργος Φλωρίδης, με κουλτούρα χούλιγκαν, συντονίστηκε με τον Βορίδη σε σχέση με τα Τέμπη και πρόσβαλε την αντιπολίτευση, τους αυτόπτες μάρτυρες, τους συγγενείς, τους πραγματογνώμονες…
Τρία πράγματα για τη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη είναι καθαρά, μετά και το φιλτράρισμά τους από τη Βουλή.
Το πρώτο: Η
αποτυχία της κυβέρνησης να πείσει για το «ανθρώπινο λάθος». Όπως
προβλήθηκε εξ αρχής δια του Πρωθυπουργού και αποτυπώθηκε στο πόρισμα της
γαλάζιας πλειοψηφίας της αντικοινοβουλευτικής – μη – Εξεταστικής
Επιτροπής Μαρκόπουλου: σε πέντε λεπτά, οι δυο νεκροί
μηχανοδηγοί και οι σταθμάρχης – που «βάλαμε στη φυλακή», όπως είπε ο
Βορίδης – έκαναν εφτά παραβιάσεις.
Ούτε μικρά παιδιά δεν το κατάπιαν.
Το δεύτερο: Ο
ισχυρισμός για «ανθρώπινο λάθος – για το οποίο ο Πρωθυπουργός ένιωσε
αναδρομικά «ντροπή και οργή», κατά την πρόζα της επομένης – κατέρρευσε
την περασμένη Κυριακή, όταν «Το Βήμα» αποκάλυψε το μοντάζ δυο
διαφορετικών συνομιλίων. Ουδείς κυβερνητικός στη Βουλή προσκόμισε το
παραμικρό στοιχείο που να αμφισβητεί το ρεπορτάζ.
Μερικοί απλώς το
έκαναν χειρότερο: «το ξέραμε». Κατά τα λοιπά, υποστήριξαν ότι «ο
Ανδρουλάκης υποκινήθηκε από την Μαρινάκη» για την πρόταση μορφής, αλλά
τσιμουδιά για την εσπευσμένη λαθροχειρία.
Το τρίτο: Υπήρξε
παρακρατικού τύπου παρέμβαση στον χώρο της σύγκρουσης: πριν ξημερώσει, η
κυβέρνηση έδωσε 650.000 σε δυο εργολάβους της επιλογής της, για να…
αντικαταστήσουν το χώμα! Άλλα υλικά υπήρχαν πριν τη σύγκρουση, άλλα
μετά, προς εξέταση!
Πρωτοφανής διαδικασία για χώρο στον οποίο
ενδέχεται να υπάρχουν στοιχεία για ερευνώμενα κακουργήματα. Και εντελώς
τραγελαφικές οι εξηγήσεις που δόθηκαν.
Ο ένας σαλτιμπάγκος έλεγε ότι «έπρεπε να στερεωθεί το έδαφος», ο άλλος άκουγε επιζώντες έξι μέρες μετά και ο Άδωνις το
απογείωσε: υπήρχε κίνδυνος έκρηξης του αγωγού φυσικού αερίου που – ΔΕΝ –
περνάει από κάτω, όπως του είπε κατά πρόσωπο ο πολιτικός μηχανικός Χάρης Μαμουλάκης, από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Άλλωστε
δεκάδες άνθρωποι είδαν με τα μάτια τους τη συγκεκριμένη δραστηριότητα. Ο
λόγος παραμένει μυστήριο ακόμη, αλλά συνέβη. Υπάρχει άλλωστε σε εξέλιξη
ειδική δικαστική έρευνα γι’ αυτό.
Με τόσα δεδομένα, αναζητείται η επιστήμη που θα εξηγήσει τι οδήγησε τον Γιώργο Φλωρίδη σ’ αυτό που ο Σωκράτης Φάμελλος χαρακτήρισε
«χυδαίο παραλήρημα» και «πολιτικό γενίτσαρο», από «ακροδεξιό» που «δεν
έχει ηθική»: ήτοι ότι «όσοι μιλούν για μπάζωμα, είναι για τα μπάζα».
«Ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων;» Με
κουλτούρα χούλιγκαν, συντονίστηκε με τον Βορίδη – με τον οποίον για
τους γνωρίζοντες υπήρξε – ερήμην του – κάποια… εξ αγχιστείας «συνάφεια»
στο παρελθόν – και πρόσβαλε την αντιπολίτευση, τους αυτόπτες μάρτυρες,
τους συγγενείς, τους πραγματογνώμονες…
Παλαιός φανατικός του σημιτικού «εκσυγχρονισμού» σταδιοδρόμησε α λα Αγαπηδάκη ως
τρολ κατά του Τσίπρα και μεταλλάσσεται σε «Χμερ» Νεομητσοτακισμού.
Γυαλίζει το μάτι του κάθε φορά που εμφανίζεται στο δημόσιο χώρο ως
καμικάζι κατά των αντιπάλων του.
Αν δεν υπήρχε η επίδειξη πολιτικού παχυδερμισμού από τον Κώστα Αχ. Καραμανλή, θα ήταν ο χειρότερος της τριπλέτας «Φλωρίδης, Βορίδης, Γεωργιάδης», που φωνασκούσε ακατάσχετα στο τριήμερο της πρότασης μορφής.
Τι θα γίνει στο Περιπατητικό Συνέδριο του Αναγνώστη
Aύριο Σάββατο 30 Μαρτίου θα διεξαχθεί το Περιπατητικό Συνέδριο του Αναγνώστη.
Η πρωτοτυπία του έγκειται στο ότι δεν θα υπάρχουν κεντρικές εισηγήσεις, αλλά ο λόγος θα δοθεί στους νεότερους πεζογράφους.
Μία δεύτερη πρωτοτυπία είναι ότι θα διεξαχθεί σε τρία διαφορετικά
κεντρικά βιβλιοπωλεία της Αθήνας, στο καθένα με άλλη θεματολογία.
Υπάρχουν τρία πάνελ με τρεις διαφορετικές θεματολογίες.
Α. Ελληνική πεζογραφία: «Δέντρο ή Νησίδες;»
Διερεύνηση της έννοιας της παράδοσης, των γενεών και της επίδρασης στο
έργο των νεότερων ελλήνων πεζογράφων. Υπάρχουν «προπάτορες» και
«επίγονοι» στην ελληνική πεζογραφία, ή κάθε γενιά διαπραγματεύεται εξ
αρχής το ύφος και τη θεματολογία της;
Β. Ελληνικό Μυθιστόρημα: «Η Μεγάλη Χίμαιρα;» Η
μεγάλη φόρμα και η διαρκής αμφισβήτηση της θέσης του μυθιστορήματος στη
λογοτεχνία μας. Τι είναι αυτό που κάνει τόσους πολλούς να μιλούν για
«ατροφική ανάπτυξη» του μυθιστορήματος στην Ελλάδα;
Γ. Πεζογραφία και Πραγματικό: η «Δίψα για
Πραγματικότητα», η Ιστορία, η Αυτο-μυθοπλασία. Γράφουμε για τη ζωή
μιλώντας μόνο για την πραγματικότητα, ή μήπως η λογοτεχνική αλήθεια
εξακολουθεί να βρίσκεται στην μυθοπλαστική επινόηση; Σύνορα, όρια και
νέοι κανόνες, σε μια εποχή όπου αφηγηματικότητα και παραδοσιακή
μυθοπλασία δείχνουν να επανατίθενται εκ βάθρων
Σε κάθε πάνελ συμμετέχουν 9 πεζογράφοι. Ο καθένας θα κάνει μια μικρή
τοποθέτηση 3-4 λεπτών και θα ακολουθήσει συζήτηση μεταξύ των ομιλητών
αλλά και του κοινού – στο οποίο θα βρίσκονται προσκαλεσμένοι και άλλοι
νεότεροι ή παλιότεροι πεζογράφοι.
Ένα χρονοδιάγραμμα που δείχνει τα πραγματικά και
κινούμενα πρόσωπα όλων των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων από τον Αύγουστο έως τον
Μέγα Κωνσταντίνο.
Μια διαδικασία που χρειάστηκε σχεδόν 3 χρόνια
εργασίας για να εξεταστούν οι προτομές και τα αγάλματα των Ρωμαίων
αυτοκρατόρων και να φανεί πώς έμοιαζαν στην πραγματικότητα.
Ετοιμαστείτε να ξεκινήσετε ένα επικό ταξίδι στα χρονικά της ιστορίας
καθώς ξεφλουδίζουμε τα πέπλα του χρόνου για να αποκαλύψουμε τα πρόσωπα
των ισχυρών Ρωμαίων αυτοκρατόρων που προκαλούν δέος.»
Αντικειμενικό πορτρέτο, βασισμένο σε έγχρωμα αρχεία, του Αδόλφου Χίτλερ και των ανδρών γύρω του, που ήταν οι υπεύθυνοι για την επιτυχία του Ναζιστικού Κόμματος και την Τελική Λύση