Υπό­θε­ση Φραγ­κό­που­λου: μια ιστορία νουάρ με αληθινό υπόβαθρο

 

 Ὑπό­θε­ση Φραγ­κό­που­λου

Βασίλης Παπαδόπουλος*

bonsaistoriesflashfiction.wordpress.com

Ὑπό­θε­ση Φραγ­κό­που­λου

Στὶς 3 Νο­εμ­βρί­ου 1896, στὴν πλα­τεῖα Γε­ωρ­γί­ου Α’, ὁ τρα­πε­ζί­της Διο­νύ­σιος Φραγ­κό­που­λος δο­λο­φο­νή­θη­κε μὲ μα­χαί­ρι ἀπὸ τὸν Δη­μή­τριο Μα­τσά­λη. Σύσ­σω­μη ἡ Πά­τρα θρή­νη­σε τὴν ἀπώ­λεια τοῦ εὐ­ερ­γέ­τη καὶ εὐ­πα­τρί­δη.

Ο ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ κυ­ριαρ­χεῖ στὴν οἰ­κο­νο­μι­κὴ ζωὴ τῆς Πά­τρας. Ὁ θά­να­τος τῆς οἰ­κο­γέ­νειάς του σὲ σι­δη­ρο­δρο­μι­κὸ δυ­στύ­χη­μα στὴ Γερ­μα­νία τὸν συγ­κλο­νί­ζει.

       Ἐμ­φα­νί­ζε­ται ὁ ἑτε­ρο­θα­λὴς ἀδερ­φὸς τοῦ Φραγ­κό­που­λου, Pierre Me­nard, νό­θος γιὸς τοῦ Ἰω­άν­νη Φραγ­κό­που­λου.

       Ὁ Menard ἐκ­βιά­ζει τὸν Φραγ­κό­που­λο, ἀπο­σπῶν­τας του χρή­μα­τα μὲ τὴν ἀπει­λὴ πὼς θὰ ἀμαυ­ρώ­σει τὸ ὄνο­μα τῆς οἰ­κο­γέ­νειας.

       Ὁ Menard —γνω­στὸς ὡς «Φάν­τα­σμα» – ἐπι­δί­δε­ται στὸ λα­θρεμ­πό­ριο σὲ Ἑλ­λά­δα καὶ Ἰτα­λία. O Φραγ­κό­που­λος χτί­ζει σχο­λεῖα, στη­ρί­ζει ἐμ­πό­ρους μὲ ἄτο­κα δά­νεια. Ἀνα­θέ­τει στὸν Τσί­λερ τὴν ἀνέ­γερ­ση τοῦ θε­ά­τρου «Ἀπόλ­λων», τοῦ ὁποί­ου εἶ­ναι ὁ ἀφα­νὴς χρη­μα­το­δό­της.

       Ἡ Ἰτα­λι­κὴ κυ­βέρ­νη­ση ἀρ­χί­ζει ἔρευ­νες ὑπὸ τὸν ἀν­τι­συν­ταγ­μα­τάρ­χη Baltasarre Fosco. Ὁ Fosco γί­νε­ται μέ­λος τῆς ὀρ­γά­νω­σης τοῦ Menard χω­ρὶς πο­τὲ νὰ τὸν συ­ναν­τή­σει. Προ­σπα­θῶν­τας νὰ βρεῖ στοι­χεῖα γιὰ τὸν Menard, ὁ Fosco ἔρ­χε­ται ἀν­τι­μέ­τω­πος μὲ τὸ ἀδια­νόη­το: Ὁ Menard δὲν εἶ­ναι ἄλ­λος ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Φραγ­κό­που­λο. Ὁ Fosco ἀπο­φα­σί­ζει νὰ ἐπι­σκε­φτεῖ τὸν Φραγ­κό­που­λο.

       Ὁ Φραγ­κό­που­λος δέ­χε­ται τὴν ἐπί­σκε­ψη τοῦ Fosco. Ὁ ἀν­τι­συν­ταγ­μα­τάρ­χης τοῦ μι­λᾶ ἀνοι­χτά. Ἔχει στοι­χεῖα γιὰ ὅλες τὶς δρα­στη­ριό­τη­τές του κα­θὼς καὶ τὴ δι­πλῆ του ταυ­τό­τη­τα. Για­τί ὅμως τοῦ τὰ λέ­ει ὅλα αὐ­τά; Εἶ­ναι ἡ σει­ρά τοῦ Φραγ­κό­που­λου νὰ ἔρ­θει ἀν­τι­μέ­τω­πος μὲ τὸ ἀπί­στευ­το. Ὁ Fosco τοῦ προ­τεί­νει τὸ ἑξῆς: Ὁ Menard θὰ δια­τά­ξει τὴ δο­λο­φο­νία τοῦ Φραγ­κό­που­λου. Ὁ Φραγ­κό­που­λος θὰ πε­θά­νει σὰν μάρ­τυ­ρας. Ὁ Fosco θὰ ἐξαρ­θρώ­σει τὴν ὀρ­γά­νω­ση τοῦ Menard, θὰ κερ­δί­σει προ­α­γω­γές, με­τάλ­λια. Οἱ ἔρευ­νες γιὰ τὸν ἐν­το­πι­σμὸ τοῦ Menard θὰ ἀπο­βοῦν ἄκαρ­πες, ἡ πραγ­μα­τι­κή του ταυ­τό­τη­τα δὲν θὰ ἀπο­κα­λυ­φθεῖ καὶ τὸ ὄνο­μα τοῦ Φραγ­κό­που­λου θὰ μεί­νει ἀκη­λί­δω­το.

       Στὶς 3 Νο­εμ­βρί­ου 1896, στὴν πλα­τεῖα Γε­ωρ­γί­ου Α’, ὁ τρα­πε­ζί­της Διο­νύ­σιος Φραγ­κό­που­λος δο­λο­φο­νή­θη­κε μὲ μα­χαί­ρι ἀπὸ τὸν Δη­μή­τριο Μα­τσά­λη. Σύσ­σω­μη ἡ Πά­τρα θρή­νη­σε τὴν ἀπώ­λεια τοῦ εὐ­ερ­γέ­τη καὶ εὐ­πα­τρί­δη.

Πρώτη δημοσίευση: περ. @up. Περιοδι­κὴ ἔκδο­ση Πα­νεπι­στη­μίου Πα­τρῶν, ἀρ. 24, Σεπτέμ­βριος-Ὀ­κτώ­βριος 2025. Τὸ πεζὸ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ τρία ποὺ προ­κρί­θηκαν ὡς τὰ καλύ­τερα στὸν δια­γωνι­σμὸ μι­κροα­φηγή­ματος τοῦ περιοδικοῦ, τὸν Ἰούνιο τοῦ 2025, σὲ συνερ­γα­σία μὲ τὸ Ἱ­στο­λο­γίο μας, μὲ θέμα «Συνέβη στὴν Πάτρα».

*Βασίλης Παπαδόπουλος. Φοιτητὴς τοῦ Τμήματος Φιλολογίας.

Εἰκόνα: Δήμητριος Ματσάλης. Σκί­τσο προ­σω­πογρα­φία του ἀπὸ τὸν τύ­πο τῆς ἐ­πο­χῆς.