Μπορεί η κυβερνητική πλειοψηφία να εξαρτάται από την εμπιστοσύνη ενός μεγάλου αριθμού βουλευτών που ελέγχονται δικαστικά για τη διάπραξη ποινικών αδικημάτων ή με άλλα λόγια μπορεί η χώρα να συνεχίσει να πορεύεται με μία κυβέρνηση υπόδικων, και μέχρι πότε;
Κανένα πρόβλημα απαντά ο πρωθυπουργός που δεν θέλει να αφήσει τα προνόμια και τους αρμούς της εξουσίας. Και μετά τις εκλογές τι, αντιτείνουν οι υποστηρικτές του πρωθυπουργού στα μέσα ενημέρωσης, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι από το κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό δεν προκύπτει κυβερνητική λύση την επόμενη ημέρα.
Υπό τις παρούσες συνθήκες το επιχείρημα είναι εν μέρει αληθές αλλά και ταυτόχρονα παραπλανητικό, αφού κανείς πριν ή μετά τις εκλογές δεν συνεργάζεται με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Το ΠΑΣΟΚ που είναι αξιωματική αντιπολίτευση το έκανε απόφαση του πρόσφατου Συνεδρίου του, ότι δεν συνεργάζεται με τη ΝΔ. Και σε καμία περίπτωση με τη ΝΔ υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Για τον ΣΥΡΙΖΑ και τα κόμματα της Αριστεράς δεν υπάρχει καν συζήτηση, όπως και για την Ζωή Κωνσταντοπούλου που καθημερινά καταγγέλλει τον πρωθυπουργό. Αλλά ούτε και στα δεξιά του πολιτικού συστήματος υπάρχει πρόθυμος να συνεργαστεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο Κυριάκος Βελόπουλος δεν θέλει να έχει την τύχη του Γιώργου Καρατζαφέρη – που μετά την κυβερνητική συνεργασία του εξαφανίστηκε από τον πολιτικό χάρτη. Ο Δημήτρης Νατσιός καθημερινά ανεβάζει τους τόνους της κριτικής.
Βεβαίως μετά τις εκλογές τα δεδομένα δεν θα είναι τα ίδια. Τρία κόμματα που ετοιμάζονται – Καρυστιανού, Τσίπρα, Σαμαρά– ρευστοποιούν περαιτέρω το πολιτικό σκηνικό αλλά και τους συσχετισμούς μεταξύ των κομμάτων. Είναι δε αμφίβολο ακόμη και εάν θα έχει την πρώτη θέση η ΝΔ μετά από εκλογές με την συμμετοχή των τριών νέων κομμάτων. Σε κάθε περίπτωση θα έχει μικρότερο ποσοστό ακόμη και από αυτό που της δίνουν τώρα οι δημοσκοπήσεις και λιγότερη διαφορά από τον επόμενο, όποιος κι αν είναι.
Αλλά και οι προαναφερθέντες τρεις δεν συνεργάζονται με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Για την Μαρία Καρυστιανού είναι ο βασικός στόχος και ο λόγος που κατεβαίνει στην πολιτική, ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης συγκαλύπτει το σκάνδαλο των Τεμπών. Ο Αντώνης Σαμαράς καταγγέλλει ότι η μητσοτακική ΝΔ έχει μεταλλαχθεί σε ένα ασπόνδυλο, διεφθαρμένο κόμμα και επιδιώκει την ανασυγκρότηση της Κεντροδεξιάς. Ο Αλέξης Τσίπρας καταγγέλλει τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι συμπεριφέρεται ο ίδιος σαν ολιγάρχης.
Τόσο για τα υπάρχοντα κόμματα όσο και για τα υπό ίδρυση, η απαλλαγή της χώρας από αυτό που αποκαλούν «προσωποπαγές καθεστώς Μητσοτάκη», αποτελεί την βασική προτεραιότητα.
Δεν είναι μέρος της λύσης
Στην υποθετική περίπτωση που στην θέση του Κυριάκου Μητσοτάκη αναλάμβανε άλλος πολιτικός της ΝΔ (βέβαια η ελληνική δεξιά δεν είναι οι Άγγλοι Τόρις για να αλλάζει αρχηγούς) το πρόβλημα δεν θα ήταν το ίδιο. Με άλλον αρχηγό πιθανότατα κάποια από τα νυν ή υπό ίδρυση κόμματα θα δέχονταν να συνεργαστούν και να αρθεί το αδιέξοδο. Εάν πάλι η ΝΔ δεν θα είναι το πρώτο κόμμα, τότε θα προκύψουν άλλες συνεργασίες για σχηματισμό κυβέρνησης.
Σε κάθε περίπτωση ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο πυρήνας του αδιεξόδου, και του τωρινού αλλά και του μελλοντικού μετά τις εκλογές, ενώ δεν αποτελεί μέρος της λύσης σε κανένα εναλλακτικό σενάριο.
Γι’ αυτό άλλωστε και από κύκλους πέριξ του Μεγάρου Μαξίμου διαρρέει ότι θα έχουμε επαναληπτικές εκλογές μέχρι η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη να πάρει το ποσοστό που θα της επιτρέψει να καθορίσει τις εξελίξεις και να σχηματίσει κυβέρνηση. Με ένα ποσοστό πάνω από 30% θα είναι πλέον το εκλογικό σώμα που θα δώσει την κατεύθυνση. Εν ολίγοις ο εκβιασμός είναι “Μητσοτάκης ή χάος” και διαρκείς προσφυγές στις κάλπες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου