Για την Ιθάκη του Αλέξη Τσίπρα
Το βιβλίο το πήρα την Τετάρτη το πρωί. Το διάβασα με προσοχή σε κάποια σημεία, διαγωνίως σε άλλα. Είναι και βαρύ, βλέπετε, οπότε δεν είναι κατάλληλο για διάβασμα στο κρεβάτι. Ώρα ν΄ακουστεί κι η δική μου φωνή, λέει ο Τσίπρας στον πρόλογο. Δεν τον είχε φιμώσει κανείς βέβαια, αλλά είναι γεγονός ότι έχουν βγει κάμποσα βιβλία για το ταραγμένο 2015 και έλειπε η άποψη του βασικού πρωταγωνιστή. Και μόνο από αυτή την άποψη, το βιβλίο είναι καλοδεχούμενο.Ο ιστορικός ξέρει ότι τις αυτοβιογραφίες ανθρώπων που έπαιξαν ρόλο πρωταγωνιστικό στις εξελίξεις πρέπει να τις παίρνει υπόψη του με πολλές επιφυλάξεις, αφού οι αυτοβιογραφούμενοι μπορεί να επιχειρούν να δικαιωθούν, αλλά από την άλλη δεν επιτρέπεται να τις αγνοήσει. Κι εδώ έχουμε τις αυτοβιογραφικές σημειώσεις του πρώτου αριστερού πρωθυπουργού της Ελλάδας για μια πολύ σημαντική στιγμή της πρόσφατης ιστορίας μας. Έχουμε συνάμα και την αυτοβιογραφία του Αλέξη Τσίπρα από τα παιδικά του χρόνια στην άνδρωση, τη συμμετοχή στην ενεργό πολιτική, την ένταξη στον Συνασπισμό, την υποψηφιότητα στις δημοτικές εκλογές, την αιφνιδιαστική ανάδειξη στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, την εκτίναξη του κόμματος στα χρόνια του μνημονίου. Ωστόσο, η αυτοβιογραφία αυτή είναι ετεροβαρής -ο συγγραφέας επέλεξε, όχι άδικα ίσως, να δώσει έμφαση στο 2015 και να περάσει επιτροχάδην τα πρώτα χρόνια. Το καταλαβαίνω, αλλά θα ήθελα να πει περισσότερα. Στο τέλος του άρθρου βάζω ένα απόσπασμα από τα πρώτα χρόνια, σαν δείγμα γραφής. Χαρακτηριστικά, από τις 614 σελίδες που πιάνει η εξιστόρηση (χωρίς δηλαδή την τελευταία ενότητα, που περιέχει απολογισμό του κυβερνητικού έργου και ένα πρόγραμμα για την Ελλάδα στο μέλλον), έχουμε τον εξής καταμερισμό: 1974-1989: 13 σελίδες 1990-1999: 10 σελίδες 2000-2008: 18 σελίδες 2009-2011: 18 σελίδες 2012-2014: 25 σελίδες 2015 ως και τον Ιούλιο: 220 σελίδες Αύγ. 2015 - Ιούλ. 2019: 235 σελίδες 7/2019 - 9/2023: 75 σελίδες Φαίνεται αμέσως πού πέφτει το βάρος: στη διαπραγμάτευση του πρώτου εξαμήνου του 2015, στο δημοψήφισμα και στο κυβερνητικό έργο. Για να πω την αλήθεια, ειδικά την ενότητα αυτή (2015-2019) τη διάβασα στα πεταχτά, διότι ήταν πράγματα που γενικά τα ήξερα, συμφωνούσα με τον συγγραφέα, οπότε ήταν λίγο βαρετά στην ανάγνωση. Αντίθετα, η πολύ αναλυτική εξιστόρηση του πρώτου εξαμήνου του 2015 έχει μεγάλο ενδιαφέρον για όλους, διότι ο Τσίπρας αφηγείται και πολλά που δεν είχαν δει το φως της δημοσιότητας. Και οι δυο αυτές ενότητες, πάντως, αποτελούν ντοκουμέντο μεγάλης αξίας.
|
Αφού
όλοι μιλάνε για το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα, οι περισσότεροι χωρίς να το
έχουν διαβάσει, ας πω κι εγώ τις εντυπώσεις μου, που το διάβασα.
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου