Παρασκευή, Αυγούστου 10, 2012

ΕΝΑΣ ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ ΤΟΥ


Ασώπου Μθοι


Κόραξ κα λώπηξ
( Ο αισώπειος μύθος και οι αποδόσεις του)


Κόραξ κρέας ρπάσας πί τινος δένδρου κάθισεν. λώπηξ δ θεασαμένη ατν κα βουλομένη το κρέατος περιγενέσθαι στσα πνει ατν ς εμεγέθη τε κα καλόν, λέγουσα κα ς πρέπει ατ μάλιστα τν ρνέων βασιλεύειν, κα τοτο πάντως ν γένετο, ε φωνν χειν. δ παραστσαι ατ θέλων τι κα φωνν χει, ποβαλν τ κρέας μεγάλα κεκράγει. κείνη δ προσδραμοσα κα τ κρέας ρπάσασα φη· « κόραξ, κα φρένας ε εχες, οδν ν δέησας ες τ πάντων σε βασιλεσαι.»
Πρς νδρα νόητον λόγος εκαιρος.

 

 ________________________________________
1.  Παναγιώτης Σούτσος 
(1806-1868)       

Κόραξ και αλώπηξ

Ες τν κορυφν πτελέας μαρος κόραξ καρφωμένος
ες τ στόμα του τυρν
κάτασπρον κα δροσερν
φερε κλεμμένον μόλις π πρόγευμα ποιμένος·
'ς τν σμήν του τρελάθη
ες τν θάμνων της τ βάθη
πονηρ κα δολοπλόκος λεπο κι' ατς γλσσα
ατ ρχισε ν κόπτ κα ν άπτ, κι' λλα τόσα·
«Πτην κάλλους κα χαρίτων!
Κόρακά μου! καλημέρα!
ρχικόρακα! πς τον
κα κατέβης τν αθέρα;...
ταχύτερα πετν
κα π τν ετν
κα κρατν ες τ πλευρ
το τανος τ πτερ
ν ν εχες γλυκ στόμα
καθς χεις λευκ σμα!
κα μς δειχνες ν μέλος τς φωνς σου τς κρυμμένης,
νακτα θελαν σ' χει τ πτην τς οκουμένης.»

Γλυκανθες ες τος παίνους κα ν πομπ ζητν κα δόξη,
τν βασιλικν φωνήν του ν κχύσ κα ν κρώξ,
νοιξεν κόραξ στόμα κα το πεσε το χάχα
τ τυρί... ρπάζουσά το «ατ εναι λο τάχα;»
κραξεν λεπο
κα μν τρίβηκε κα πο;
τ κατέχαψε κα επεν, «να τι, μυελς
σ χρειάζεται κα τότε ναξ γένεσαι καλός·
τ τυρ ατ ξίζει
τν ξς μου συμβουλίτσαν, τις θησαυρος ζυγίζει·
ποτ φίλε κόρακα
μν κούσς κόλακα·
ν κόραξ ξορύττ φθαλμος ποθανόντων,
ξορύττει κόρακά μου μυελος κόλαξ ζώντων.»
 ___________________________
2. Αλ.Ραγκαβής
(1809-1892)

Κόραξ και Αλώπηξ

Κόραξ εις άκραν υψηλήν
κλάδου εκάθητο ελαίας
μέλαιναν είχεν την στολήν
και εις το ράμφος είχε κρέας.

Εις τα χαμόκλαδα κοντά
αλώπηξ ίστατο δολία,
τους ρώθωνας αυτής κεντά
του κρέατος η ευωδία.

Τρέχει, προφθάνει...περιττός
ο κόπος, μάτην η σπουδή της !
Τι ύψος ! Κι ειναι πτερωτός
ο ευτυχής ιδιοκτήτης.

Κατ΄άλλον τρόπον μελετά
εις τα νερά της να τον φέρη,
βλέπει επάνω χεραιτά
και ταύτα ευγενώς προφέρει.

-Καλώς μας όρισες εδώ,
αέρα φίλτατε να πάρης,
τρελαίνομαι, οταν σε δώ.
Πόση κομψότης, πόση χάρις !

Τις έχει τόσην καλλονήν,
τίς πτέρυγας ποικιλωτέρας !
Τί κρίμα ! Αν είχες και φωνήν
θα ήσο των πτηνών το τέρας !

Φωνήν δεν εχω; να χαθής !
(εντός του είπε), θα σε δείξω,
περίμενε, να τρελαθής
μόλις το στόμα μου ανοίξω.

Και πλατύς φάρυγξ ανοιγείς
δύο τραχέα "κρά" εβγάζει
και παφ! το κρέας κατά γής,
και χάπ ! η πονηρά τ΄αρπάζει.

Ακόμη τρέχ΄εις το βουνόν,
και αφού έφαγε το κρέας,
γελώσα λέγ΄εις το πτηνόν
τας λέξεις ταύτας τελευταίας:

-Μάθε , ω φίλτατον πουλί
μάθε, ω άνθος των κοράκων,
πως των ευπίστων η φυλή
τρέφει το γένος των κολάκων.
________________________
4.
 The Sycophantic Fox and the Gullible Raven

By Guy Wetmore Carryl 
(1873 – 1904)


A RAVEN sat upon a tree,      
  And not a word he spoke, for
His beak contained a piece of Brie,   
  Or, maybe, it was Roquefort:
    We ’ll make it any kind you please—              5
    At all events, it was a cheese.        
         
Beneath the tree’s umbrageous limb 
  A hungry fox sat smiling;      
He saw the raven watching him,       
  And spoke in words beguiling:                10
    “J’ admire,” said he, “ton beau plumage,”      
    (The which was simply persiflage).         
         
Two things there are, no doubt you know, 
  To which a fox is used,—      
A rooster that is bound to crow,                15
  A crow that ’s bound to roost,        
    And whichsoever he espies  
    He tells the most unblushing lies.  
         
  “Sweet fowl,” he said, “I understand       
  You ’re more than merely natty:             20
I hear you sing to beat the band       
  And Adelina Patti.      
    Pray render with your liquid tongue      
    A bit from ‘Götterdämmerung.’” 
         
This subtle speech was aimed to please               25
  The crow, and it succeeded:  
He thought no bird in all the trees    
  Could sing as well as he did. 
    In flattery completely doused,      
    He gave the “Jewel Song” from “Faust.”         30
         
But gravitation’s law, of course,       
  As Isaac Newton showed it,   
Exerted on the cheese its force,         
  And elsewhere soon bestowed it.     
    In fact, there is no need to tell               35
    What happened when to earth it fell.     
         
I blush to add that when the bird     
  Took in the situation   
He said one brief, emphatic word,    
  Unfit for publication.           40
    The fox was greatly startled, but  
    He only sighed and answered “Tut!”      
         
THE MORAL is: A fox is bound      
  To be a shameless sinner.      
And also: When the cheese comes round             45
  You know it ’s after dinner.  
    But (what is only known to few)   
    The fox is after dinner, too.
 ___________________________
 

    Jean de LA FONTAINE   
       (1621-1695)

 Le Corbeau et le Renard

Maître Corbeau, sur un arbre perché,
Tenait en son bec un fromage.
Maître Renard, par l'odeur alléché,
Lui tint à peu près ce langage :
"Hé ! bonjour, Monsieur du Corbeau.
Que vous êtes joli ! que vous me semblez beau !
Sans mentir, si votre ramage
Se rapporte à votre plumage,
Vous êtes le Phénix des hôtes de ces bois. "
A ces mots le Corbeau ne se sent pas de joie ;
Et pour montrer sa belle voix,
Il ouvre un large bec, laisse tomber sa proie.
Le Renard s'en saisit, et dit : "Mon bon Monsieur,
Apprenez que tout flatteur
Vit aux dépens de celui qui l'écoute :
Cette leçon vaut bien un fromage, sans doute. "
Le Corbeau, honteux et confus,
Jura, mais un peu tard, qu'on ne l'y prendrait plus.
_____________________________

 
______________________________________
 ΜΙΑ ΘΑΥΜΑΣΙΑ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ

"Oh Raven, If You Only Had Brains..." Original music by Lefteris Kordis based on selected fables by Aesop (c. 620-564 BC) set in the original, ancient Greek language with narration in English. This project is an instinctual amalgamation of Eastern Mediterranean traditional and Western Classical musical textures combined with free improvisation and elements from the Jazz language. "Raven and the Fox" is part of a set of nine compositions, which are the realization of germinal assignments given to me by Charlie Banacos. This project is dedicated to his loving memory. Premiere Concert on April 13, 2010 Williams Hall - New England Conservatory Boston, MA Panayota Haloulakou: vocals, composition of vocal melody Darryl Harper: narration Alec Spiegelman: clarinet Greg Loughman: contrabass Austin McMahon: drumset Lefteris Kordis: piano, composition Athan Anagnostopoulos: Translation from ancient Greek to English Shankar Tucker: animation Spyridoula Zahou: image Lucia Nhamo: videography

Δεν υπάρχουν σχόλια: