Δευτέρα, Φεβρουαρίου 01, 2010

Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΜΑΣ ΜΟΥΣΑ

David Teniers : "Ο γέρος και η υπηρέτρια" περ.1644-45


Όλ΄οι νιοι παντρεύονται,
σαν κακόν όπ΄έπαθα,
κι όλοι γυναίκες παίρνουν,
κρίμα σε μέν΄το γέρο!
5 Σαν παντρεύτηκα και γω,
σαν κακόν όπ΄έπαθα,
πήρα κακή γυναίκα,
κρίμα σε μέν΄το γέρο!
Τον Γενάρη μ΄έστελλε,
10 σαν κακόν όπ΄έπαθα,
να σπείρω , να θερίσω,
κρίμα σε μέν΄το γέρο!

Όλ΄ημέρα θέριζα,
σαν κακόν όπ΄έπαθα,
15 όλο βοριά κι αντάρα,
κρίμα σε μέν΄το γέρο!
Και το βράδυ πήγαινα,
σαν κακόν όπ΄έπαθα,
ζαλίγκα (= φορτωμένος) ξυλαράκια,
20 κρίμα σε μέν΄το γέρο!
Βρίσκω την οικοκυρά,

σαν κακόν όπ΄έπαθα,

που κάμνει τηγανίτες,
25 Ξεθαρρεύτηκα και γω,
σαν κακόν όπ΄έπαθα,
σαν δολιονοικοκύρης,

κρίμα σε μέν΄το γέρο!

Άπλωσα να πάρω μία,

30 σαν κακόν όπ΄έπαθα,

μου τσάκισε το χέρι,
κρίμα σε μέν΄το γέρο!
Ξύλο, δαυλόν άδραξε,
σαν κακόν όπ΄έπαθα,
35 μου δίνει μια στην πλάτη,
κρίμα σε μέν΄το γέρο!
"Έξω, βρε παλιόγερε",

σαν κακόν όπ΄έπαθα,
"έξω βρε μυξογένη",
40 κρίμα σε μέν΄το γέρο!
"Όταν είμαι μοναχή,
κάτσε , κούνα το παιδί
κι όταν είμαι με το φίλο,
κάτσε έξω με το σκύλο!"

Α. Ιατρίδης, "Συλλογή δημοτικών ασμάτων παλαιών και νέων
μετά διαφόρων εικονογραφιών". Εν Αθήναις 1859. Σελ. 70-71.

Λούκας Κράναχ ο πρεσβύτερος: " Ο γέρος και η νέα γυναίκα"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Μαργαρίτα Λυπιρίδου (εικαστικός) : σε διαρκή αναζήτηση του ρυθμού στη σιωπή και τη ρευστότητα της ζωής

  «Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που μπορώ να κάνω επάγγελμα από το πάθος μου για το χρώμα και τη ζωγραφική.»  Η Μαργαρίτα Λυπιρίδου είναι μια...