ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΜΠΟΣΤ

ΡΑΫΜΟΝΔΟΣ: ( με πάθος)

Έβγωμεν εις το μπαλκόνι
ακούσωμεν το αηδόνι
με τας φωνάς των αηδονών
απολαύσομεν των ηδονών.

ΕΛΕΟΝΩΡΑ: (κατ΄ιδίαν)

Ο Ραϋμόνδος αισθήματα πολύ
να με πείση να ίδω το πουλί
Να έβγω εις τον κήπον επιθυμώ πολύ
Την δύσκολον ας κάμω ν΄ανάψη πιο πολύ.