Η "σκηνή του τανγκό" από την πρώτη ταινία του μεγάλου "γόητα" του βωβού κινηματογράφου Rodolfo Valentino,που έκανε την πρεμιέρα της σαν σήμερα , το 1921.
Το φτωχόπαιδο από την Καστελανέτα της Ιταλίας , που πήγε να καζαντίσει στην Αμερική, το 1913, και εργάστηκε ως κηπουρός, λαντζέρης και χορευτής σε θέατρο ποικιλιών, μετά από αυτήν την ταινία έγινε το είδωλο εκατομμυρίων γυναικών, ενσαρκώνοντας ρόλους που τον εμφάνιζαν ως τον τέλειο Λατίνο Εραστή.
Το σοκ από τον αδόκητο θάνατό του ( από περιτονίτιδα) στα τριάντα ένα του μόλις χρόνια , το 1926, προκάλεσε ομαδική υστερία και αμέτρητες αυτοκτονίες ανάμεσα στις φανατικές θαυμάστριές του.
Έκτοτε και για πολλές δεκαετίες, σε κάθε επέτειο του θανάτου του εμφανίζονταν στον τάφο του δεκάδες κυρίες με τα μαύρα, για να αποθέσουν λουλούδια ως ένδειξη της αιώνιας λατρείας τους.
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στη ρωμαϊκή ιστορία για να αναγνωρίσει (στον Τραμπ) τα χαρακτηριστικά του Καλιγούλα: την απόλυτη αυθαιρεσία μιας εξουσίας που δεν περιορίζεται από τον νόμο, τον ακραίο ναρκισσισμό και την αυτοπροβολή, τη διεφθαρμένη επιδειξιομανία και την αλλοπρόσαλλη φύση της ισχύος, την ταπείνωση των αντιπάλων, την προσωπολατρία. Όλα αυτά μου θυμίζουν τον Ρωμαίο αυτοκράτορα. ”…Φραντσέσκα Αλμπανέζε
Τετάρτη, Φεβρουαρίου 20, 2008
O Ροδόλφος Βαλεντίνο και "Οι 4 ιππότες της αποκαλύψεως"
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου