ΜΠΑΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

 ΜΠΑΧΑΛΟΠΟΥΛΟΣ

Αέρα! έλεγε ο Μπαχαλόπουλος κι ο κόσμος γινόταν άνω-κάτω,
η Ελλάδα του απόπατου, δοχείο νυκτός χωρίς καθόλου  πάτο,

σακκούλες ξέκωλες σαν τα βουνά, σκουπίδια ολούθε πεταμένα,

γριές, παππούδες, άντρες ,  γυναικόπαιδα  απάνω τους διαβαίνα.

Με τη Φυλή έσμιγε  η Πρωτεύουσα, κι η Μαυρορράχη με τη Σαλονίκη,

λιγοθυμούσανε   οι Πατρινοί κι η μπόχα έφτανε ίσαμε  την Κρήτη.

 

Ως Δίας τώρα  τους πάντες απειλεί κι ο λόγος του σκέτο καμίνι,

ορδές τραμπούκων ξαμολεί  πίσω από  το δόλιο τον  Καμίνη.