The Man in the White Suit / Ο άνθρωπος με το άσπρο κοστούμι (1951)

The Man in the White Suit

Ένας νεαρός επιστήμονας εφευρίσκει ένα υλικό που είναι άφθαρτο και απωθεί τη βρομιά. Σύντομα βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στους μεγιστάνες της κλωστοϋφαντουργίας και τα συνδικάτα,που είναι εξίσου αποφασισμένοι  η εφεύρεσή του να μη  δει ποτέ το φως της δημοσιότητας.

Το The Man in the White Suit (1951) είναι μια βρετανική σατιρική κωμωδία-επιστημονική φαντασία των θρυλικών Ealing Studios, σε σκηνοθεσία Alexander Mackendrick και με πρωταγωνιστή τον Alec Guinness .    Συμπρωταγωνιστούν: Η Joan Greenwood ως Daphne Birnley, ο Cecil Parker ως Alan Birnley και ο Michael Gough (γνωστός από μετέπειτα ρόλους, π.χ. στις ταινίες Batman) ως Michael Corland .
Η ταινία είναι γνωστή για το αιχμηρό της χιούμορ και την υπονόμευση του συμβιβασμού μεταξύ εργοδοσίας και των εργατικών συνδικάτων , προκειμένου να εμποδιστεί η επιστημονική πρόοδος  .


Η ιστορία επικεντρώνεται στον Sidney Stratton (Alec Guinness), έναν ευφυή αλλά ιδιόρρυθμο χημικό που έχει εμμονή με την εφεύρεση μιας απόλυτα ανθεκτικής και αμόλυντης ίνας . Εργαζόμενος ως ανειδίκευτος εργάτης σε εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας, κλέβει χρόνο και εξοπλισμό για να πραγματοποιήσει τα πειράματά του .

Όταν τελικά πετυχαίνει να δημιουργήσει το επαναστατικό αυτό ύφασμα, ράβει ένα λαμπερό λευκό κοστούμι . Αρχικά, η εφεύρεση προκαλεί ενθουσιασμό, αλλά οι ιδιοκτήτες των εργοστασίων και οι εκπρόσωποι των εργατών συνειδητοποιούν γρήγορα την καταστροφική της συνέπεια: αν τα ρούχα δεν φθείρονται ποτέ, η κλωστοϋφαντουργία θα καταρρεύσει και χιλιάδες εργάτες θα μείνουν άνεργοι . Έτσι, σχηματίζεται μια άτυπη συμμαχία μεταξύ εργοδοτών και εργατών για να καταστείλουν την εφεύρεση .

Στην κορύφωση της ταινίας, ο Stratton κυνηγιέται από έναν όχλο μέσα στη νύχτα . Την ώρα που φαίνεται χαμένος, το ύφασμα του κοστουμιού αρχίζει να διαλύεται, καθώς αποδεικνύεται χημικά ασταθές . Το πλήθος θριαμβεύει και του αφαιρεί τα κομμάτια του, αφήνοντάς τον με τα εσώρουχα. Ωστόσο, την επόμενη μέρα, ο Sidney, ενώ ετοιμάζεται να φύγει, βρίσκει μια λύση για το πρόβλημα και φεύγει με ανανεωμένη αποφασιστικότητα .


Πρόκειται για μια μοναδική μίξη κωμωδίας, σάτιρας και επιστημονικής φαντασίας . Το σκηνικό των εργαστηρίων και η εμμονή του ήρωα παραπέμπουν σε "τρελούς επιστήμονες" όπως ο Φρανκενστάιν, ενώ οι νυχτερινές σκηνές καταδίωξης έχουν στοιχεία φιλμ νουάρ .

Η ταινία σατιρίζει εξίσου την εργοδοσία και τα συνδικάτα, που προτάσσουν το οικονομικό τους συμφέρον έναντι της επιστημονικής άρα και της κοινωνικής  προόδου .
 Ο σκηνοθέτης ανέφερε ότι κάθε χαρακτήρας ήταν καρικατούρα μιας διαφορετικής πολιτικής στάσης, ενώ υπάρχουν και υπονοούμενα ότι κάποιοι ρόλοι βασίστηκαν σε στελέχη των Ealing Studios .