| Ω τι κόσμος μπαμπά - 1974 |
| |||||
Στίχοι:
Κώστας Μουρσελάς
Μουσική:
Βασίλης Δημητρίου
Ντάρι ντάρι ντάρι....... Σε τι κόσμο, μπαμπά, μ’ έχεις φέρει να ζήσω, δε μου κάνει, μαμά, επιστρέφεται πίσω, σε τι κόσμο, μπαμπά, μ’ έχεις φέρει να ζήσω, με στενεύουν λουριά, πώς να τον συνηθίσω. Τόσος κόπος γιατί, τόσο αίμα και δάκρυ να μπορούσα με κάτι να τον κάνω καπνό, όλα τέλειωσαν πια, όλα πήγαν χαμένα, ένα μένει σ’ εμένα, να του βάλω φωτιά. Ντάρι ντάρι ντάρι....... Ω! τι κόσμος μπαμπά, ποιοι τον σκάρτεψαν τόσο να `ναι όλα στραβά, τον πουλώ όσο όσο, κάνε κάτι μπαμπά, δεν αντέχω, θα φύγω, είναι κρίμα μαμά, άλλαξέ τον και λίγο. Τόσος κόπος γιατί, τόσο αίμα και δάκρυ να μπορούσα με κάτι να τον κάνω καπνό, όλα τέλειωσαν πια, όλα πήγαν χαμένα, ένα μένει σ’ εμένα, να του βάλω φωτιά. Ντάρι ντάρι ντάρι....... |
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στη ρωμαϊκή ιστορία για να αναγνωρίσει (στον Τραμπ) τα χαρακτηριστικά του Καλιγούλα: την απόλυτη αυθαιρεσία μιας εξουσίας που δεν περιορίζεται από τον νόμο, τον ακραίο ναρκισσισμό και την αυτοπροβολή, τη διεφθαρμένη επιδειξιομανία και την αλλοπρόσαλλη φύση της ισχύος, την ταπείνωση των αντιπάλων, την προσωπολατρία. Όλα αυτά μου θυμίζουν τον Ρωμαίο αυτοκράτορα. ”…Φραντσέσκα Αλμπανέζε
Κυριακή, Μαΐου 03, 2015
Τόσος κόπος γιατί, τόσο αίμα και δάκρυ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου