[Κάντε κλικ στη φωτογραφία για αύξηση του μεγέθους της]
Της γης ανάστημα φτωχό τάχα κοιτάν εμένα,
τα μύρια μάτια της νυχτός απάνω μου στημένα;
Κι ως πέτεται στο σύντροφο γοργό το περιστέρι
Φτερώνει ο νους ακοίμητος από 'να σ' άλλο αστέρι;
ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ (1884-1951)
1 σχόλιο:
τελειο
Δημοσίευση σχολίου