ΤΑ ΜΥΡΙΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΟΣ...

[Κάντε κλικ στη φωτογραφία για αύξηση του μεγέθους της]

Της γης ανάστημα φτωχό τάχα κοιτάν εμένα,
τα μύρια μάτια της νυχτός απάνω μου στημένα;

Κι ως πέτεται στο σύντροφο γοργό το περιστέρι
Φτερώνει ο νους ακοίμητος από 'να σ' άλλο αστέρι;

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ (1884-1951)