Ο Παράδεισος μπορεί να περιμένει
Πολυξένη, Πολυξένη,
ζώντας σ΄έναν τόπο π΄ απ΄τη βρόμα ζέχνει
τι μπορεί κανείς να αναμένει;
Χρονάκια είκοσι αντέξαν οι προγόνοι εις την ξένη
για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη,
Ένι μένι ντου ντου μένι, αχ βρε Πολυξένη,
Τρία ρομ,η βρόμα μας, πιφ, για πάντα μένει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου