Κάνιστρο εκλεκτής ποίησης:Γιάννης Σκαρίμπας

Γιάννης Σκαρίμπας
(1893-1984)


Νινόν

Τρελαίνονταν για κούρσες και για γέλια
-ήταν 'να πλάσμα ανόητο και φίνο-
ξίφη φωτός τα πόδια της τα τέλεια
κ' εμίλα ως να παίζει μαντολίνο.

Καβάλα στ' άλογό της το φλογάτο
-ρόδο το γέλιο της, μπογιά το φρύδι-
έμοιαζε κούκλα εξαίσια με γιομάτο
τ' ωραίο της κεφάλι πριονίδι.

Τέλος, αγέλαστη στην κάσα- ωιμένα!-
με μαύρα αλόγατα την πήρε αμάξι
κ' έφυγε με τα μάτια της ραμένα
σαν με σταυροβελονιά από μετάξι...

Λοιπόν ; Νινόν μου εσύ, γλυκό μου στόμα
που με τις κουταμάρες του γελούσα,
έφτασα ως να σοβαρευτείς ακόμα
για μια- τι βίτσο!- αλλόκοτη μια κούρσα;